LIFE
09/03/2016 15:04 EET | Updated 09/03/2016 15:06 EET

Η αντρική φιλία κάνει καλό στην υγεία (και υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία)

hoozone via Getty Images
Drunk friends in a bar

Φαίνεται ότι οι άντρες που στηρίζονται σε άλλους άντρες και αποζητούν τη συμβουλή τους, κάτι ξέρουν.

Νέα έρευνα που έγινε από το Πανεπιστήμιο Berkley διαπίστωσε ότι οι άντρες που έχουν κοινωνικές σχέσεις μεταξύ τους είναι περισσότερο ανεκτικοί στο στρες.

Τουλάχιστον αυτό ισχύει για τα αρσενικά ποντίκια!

via GIPHY

Οι ερευνητές ήθελαν να εξετάσουν πως οι κοινωνικές σχέσεις μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα των τρωκτικών να διαχειρίζονται το στρες. Αυτό που παρατήρησαν ήταν πως όταν οι αρσενικοί ποντικοί ήταν μαζί και βίωναν στρες, γίνονταν περισσότερο κοινωνικοί σε σχέση με τις περιπτώσεις που δεν βίωναν καθόλου στρες.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι λίγο στρες μπορεί να είναι σημαντικό για τον κοινωνικό δέσιμο και ότι οι άντρες που βιώνουν καταστάσεις άγχους μπορούν να το διαχειριστούν περισσότερο. Αν και η αντίστοιχη έρευνα σε άντρες θα μας έδινε περισσότερα στοιχεία, ο ανθρώπινος εγκέφαλος και ο εγκέφαλος των ποντικών μοιάζουν αρκετά. Πάσχουμε από τις ίδιες ασθένειες και έχουμε παρόμοια όργανα και νευρικό σύστημα.

«Πιστεύουμε ότι η οξυτοκίνη (η ορμόνη της αγάπης όπως έχει χαρακτηριστεί), που απελευθερώνεται μετά από καταστάσεις άγχους, είναι ένας τρόπος για να έρθουν οι άνθρωποι πιο κοντά, κάτι που οδηγεί σε περισσότερο μοίρασμα, δέσιμο και ενίσχυση της γνωστικής υγείας», ανέφερε η Sandra Muroy, που ξεκίνησε την έρευνα κατά τη διάρκεια των σπουδών της.

Όπως τονίζει και η Elizabeth Kirby, επίσης συγγραφέας της έρευνας το είδος του στρες που βίωναν τα ποντίκια έκανε την διαφορά στις σχέσεις τους.

«Εάν απομάκρυνες και έφερνες πάλι πίσω το νερό τους, τα ποντίκια γίνονταν επιθετικά, αλλά τα ποντίκια που έμεναν όλα μαζί σε ένα κλουβί αντιδρούσαν διαφορετικά. Δεν έδειχναν καθόλου τέτοιου είδους συμπεριφορά», αναφέρει η Kirby.

Παρ' ολ' αυτά όταν τα ποντίκια βίωναν καταστάσεις έντονου άγχους, η συμπεριφορά τους ήταν διαφορετική και τα επίπεδα της οξυτοκίνης μειώνονταν. Συγκεκριμένα, σταματούσαν να έχουν οποιαδήποτε κοινωνική επαφή με τους γύρω τους και δεν έδιναν σημασία στο κοινωνικό τους δίκτυο.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε αρχικά στην αμερικάνικη έκδοση της HuffPost.