«Μόνη και αντιπαθής στην Ευρώπη η Μέρκελ» γράφει η συντηρητική Die Welt

Δημοσιεύθηκε: Ενημερώθηκε:
MERKEL ANGRY
Thomas Trutschel via Getty Images
Εκτύπωση

«Μόνη και αντιπαθής». Έτσι χαρακτηρίζει σε δημοσίευμά της η συντηρητική εφημερίδα της Γερμανίας, Die Welt, την Άνγκελα Μέρκελ. Το προσφυγικό και η οικονομική κρίση είναι οι ανοιχτοί λογαριασμοί, σύμφωνα με το δημοσίευμα, της γερμανίδας καγκαλαρίου. Απέναντι της ο Νότος και οι ανατολικές χώρες της Ένωσης. Δίπλα της ως σύμμαχος; Ο Λουξεμβουργιανός νάνος, όπως τον αποκαλεί, Άσελμπορν.

Όπως εξηγεί το άρθρο η Μέρκελ έπειτα από τις δύο τελευταίες ήττες στις γερμανικές τοπικές εκλογές οι οποίες διεξήχθησαν στο κρατίδιο Μεκλεμβούγο-Πομερανία και το Βερολίνο έχει να αντιμετωπίσει την άρνηση των Κρατών -Μελών στο Νότο απέναντι στη συνέχιση της πολιτικής λιτότητας και την επιμονή των ανατολικών χωρών στο να δεχθούν πρόσφυγες.

«Η πολιτική της γίνεται πλέον ένας ιδιαίτερος δρόμος, και έχει γίνει πολύ πιο αντιπαθής στην Ευρώπη από ό,τι θέλουν να παραδεχτούν οι περισσότεροι Γερμανοί», γράφει και εξηγεί: Στη νότια Ευρώπη διαμορφώνεται ένα δεύτερο μέτωπο κατά της γερμανικής κυριαρχίας την Ευρώπη, παράλληλα με την αδιάλλακτη άρνηση της ανατολικής Ευρώπης για οποιονδήποτε συμβιβασμό στο προσφυγικό.

Ο χαρακτηρισμός της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στη Μπρατισλάβα ως «κρουαζιέρας στο Δούναβη» από τον Ματέο Ρέντσι, πρέπει να ήταν για την Άνγκελα Μέρκελ ένα ράπισμα, δεδομένου ότι επένδυσε πολλή δουλειά σε πολλές διπλωματικές επαφές. Τελικά η σύνοδος κατέληξε σε φιάσκο, αφού δεν υπήρξε σε καμιά περίπτωση συναίνεση στα σημαντικότερα θέματα της ηπείρου. Έτσι, η μοναξιά της καγκελαρίου μεγαλώνει και όχι μόνο στο προσφυγικό, διότι εδώ και καιρό συνδέεται και με άλλα προβλήματα.

Ειδική αναφορά γίνεται για το γεγονός ότι στην Ελλάδα, στη μεταμνημονιακή Πορτογαλία και την Ισπανία «εκατοντάδες χιλιάδες απόφοιτοι» ζουν από τη φτωχή σύνταξη των παππούδων και των γιαγιάδων, καταφεύγουν στους γονείς τους ή προσπαθούν να φύγουν στο εξωτερικό. Όπως προστίθεται, εν αντιθέσει με την πλούσια Γερμανία, στη Μεσόγειο δεν υπάρχουν πλεονάσματα για να θρέψουν τους πρόσφυγες.

Σε ό,τι αφορά στην ανατολική πλευρά της Ένωσης τα Κράτη-Μέλη ούτε που σκέφτονται να υπακούσουν στα κελεύσματα της Γερμανίας. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Ουγγαρία την Κυριακή 2 Οκτωβρίου απλώς θα επικυρώσει τη σκληρή πολιτική του Ορμπάν απέναντι στους πρόσφυγες με τους φράχτες να προστατεύουν τα σύνορα. Και ο Ούγγρος πρωθυπουργός δεν είναι μόνος εδώ και καιρό, γράφει η γερμανική εφημερίδα.

Κανένας πολιτικός οποιασδήποτε πολιτικής απόχρωσης μεταξύ Μπρατισλάβας και Βουκουρεστίου δεν μπορεί να αντιληφθεί γιατί ενώ εκατοντάδες χιλιάδες δικών τους πολιτών πρέπει να μεταναστεύσουν εντός της Ευρώπης, συχνά χωρίς τα παιδιά τους, πρέπει να δεχτούν οικονομικούς μετανάστες από το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές ή τη Σενεγάλη.


Η Μέρκελ δεν έχει κανέναν σύμμαχο εκτός Κομισιόν.

Ο Κάμερον με τον οποίο διατηρούσε φιλικές σχέσεις είναι παρελθόν, όπως και η Βρετανία ως μέλος της Ε.Ε. Ο αυστριακός καγκελάριος Φάιμαν έχει παραιτηθεί και ο Μαριάνο Ραχόι δεν ήταν στη Μπρατσλάβα καν στην ατζέντα των επαφών για συνομιλίες με την καγκελάριο, αφού είναι απλώς ένας πρωθυπουργός χωρίς εξουσία. Οι δε σοσιαλιστές στην Ισπανία αποσυναρμολογούνται από μόνοι τους διότι συνθλίβονται μεταξύ Ποδέμος και συντηρητικών. Έτσι, η τελευταία φιλική προς την Μέρκελ κυβέρνηση έχει αποσταθεροποιηθεί σε μόνιμη βάση.

Στην Πορτογαλία συζητιέται από έναν ακραίο αριστερό συνασπισμό η εισαγωγή του φόρου για τους πλούσιους όπως επίσης συζητούνται και οι δημόσιες επενδύεις ως απάντηση στην οικονομική κρίση.

Στην Ελλάδα οι πολιτικοί του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν λησμονήσει την πολιτική των περασμένων ετών. Τώρα συμπαρατάσσεται και ο Ματέο Ρέντσι με τις φωνές οποίες λένε πως δεν μπορεί να συνεχιστεί η πολιτική της Μέρκελ, ανεξάρτητα από το αν ένα μεσογειακό «new deal» βλάπτει ή όχι το Σύμφωνο Σταθερότητας ή το ευρώ. Ο Ρέντσι βρίσκεται πολιτικά στη μέγγενη από την οποία δεν μπορεί να τον απελευθερώσει η γερμανική πολιτική της αυστηρής λιτότητας.

Στη νότια Ευρώπη διαμορφώνεται επομένως ένα δεύτερο μέτωπο κατά της γερμανικής κυριαρχίας την Ευρώπη, εξηγεί η γερμανική εφημερίδα, παράλληλα με την αδιάλλακτη άρνηση της ανατολικής Ευρώπης για οποιονδήποτε συμβιβασμό στο προσφυγικό, συμπεραίνει ο αρθρογράφος της Welt. Γιατί λοιπόν οι απελπισμένοι αριστεροί της Ρώμης, της Λισαβόνας και της Αθήνας να μην συνασπιστούν με τους Ορμπάν και Καζίνσκι της άλλη πολιτικής όχθης;, διερωτάται.

Σημειώνει δε ότι και ο Δανός πρωθυπουργός Λαρς Λόκε Ράσμουσεν έχει συμμαχήσει εσχάτως με τις χώρες του Βίζενγκραντ, οι οποίες αντιτίθενται στην γερμανική πολιτική για τους πρόσφυγες, ενώ ακόμα και η Σουηδία δεν θέλει να δεχτεί άλλους. Οπότε η γερμανική πολιτική γίνεται πλέον ένας ιδιαίτερος δρόμος. Η καγκελάριος έχει γίνει πολύ πιο αντιπαθής στους εταίρους της με την οικονομική κι μεταναστευτική της πολιτική από ότι θέλουν να παραδεχτούν οι περισσότεροι Γερμανοί, επαναλαμβάνει

Τώρα, χωρίς τη Βρετανία, την Ισπανία και με έναν Γάλλο γείτονα, ο οποίος δεν θέλει να δεχτεί ακραίους μουσουλμάνους εξαιτίας του αιματηρού αγώνα της κατά των τζιχαντιστών, η Γερμανία παραμένει ο μεγαλύτερος πληρωτής του κλονιζόμενου ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Μπορεί άραγε η Άνγκελα Μέρκελ να στηριχτεί στον αριστερό υπουργό Εξωτερικών ενός πολιτικού νάνου, του Λουξεμβούργου, Ασελμπορν, ο οποίος θα προτιμούσε να διώξει δύστροπους ανατολικούς όπως η Ουγγαρία από την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Όποιος έχει τέτοιους φίλους τι τους θέλει τους εχθρούς, αναφέρει και καταλήγει «για την άλλοτε ηγετική δύναμη στο κέντρο της Ευρώπης τα περιθώρια ελιγμών ολοένα και περιορίζονται».

(Mε πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ)