sooc

Θετικό σενάριο: Η αξιολόγηση κλείνει εντός του 1ου τριμήνου. Η Ελλάδα έχοντας εξασφαλίσει τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, λαμβάνει ρητή δέσμευση για μακροπρόθεσμη ρύθμιση με το πέρας του προγράμματος το 2018. Βάσει αυτού καταφέρνει να συμμετάσχει στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης από τον Μάρτιο μέχρι τα τέλη του 2017, το οποίο θα χρηματοδοτεί κάθε μήνα με 600-700 εκατομμύρια τράπεζες και μεγάλες εταιρείες. Παρά την αύξηση φόρων και εισφορών και τη μείωση συντάξεων και ΕΚΑΣ, η οικονομία μπαίνει σε μια κανονικότητα καταγράφοντας επιτέλους ανάπτυξη.

Grigory Dukor / Reuters

Το χορόδραμα, παρά το γεγονός ότι γεννήθηκε στην Ελλάδα, εντούτοις, στις μέρες μας παραμένει terra incognita. Γιατί στις μεγάλες μουσικές σκηνές της χώρας να παίζονται σε εξουθενωτική επανάληψη, μέχρι τελευταίας πτώσεως, τα κατά τα λοιπά, αξιαγάπητα έργα του Tchaikovsky «η Λίμνη των κύκνων», η «Ωραία κοιμωμένη» ή ο «Καρυοθραύστης», την ίδια στιγμή που περιφρονούνται αδίκως λαμπρά έργα Ελλήνων μουσουργών όπως το «Ποιμενικό» του Αριστοτέλη Κουντουρώφ, «το φυλαχτό των Θεών» του Δημήτρη Λεβίδη, το «Απόλλων και Δάφνη» του Διονυσίου Λαυράγκα, ο «Προμηθεύς» του Θεόδωρου Καρυωτάκη, ο «Σάτυρος και ο Μαρσύας» του Μάνου Χατζιδάκι, η «Θάλασσα του Σκαλκώτα» καθώς και το «Ελληνική Αποκριά» του Μίκη Θεοδωράκη;

sooc

Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες κάναμε, ως κοινωνία και Πολιτεία, ό,τι περνούσε και από τα δυο μας χέρια και πόδια για να αποσυνθέσουμε τη φιγούρα του εκπαιδευτικού. Του φορτώσαμε όλα τα αναθέματα και του αποδώσαμε με φασιστικό τρόπο συλλογική ευθύνη για όσες άσχημες πρακτικές ορισμένοι συνάδελφοί του επέδειξαν. Ρίξαμε μπόλικο νερό στο μύλο του γραφειοκρατικού κεντρικού Κράτους που θέλει να δικαιώσει το ρόλο του στραγγίζοντας κάθε σταγόνα ζωντάνιας και πρωτότυπης σκέψης που επιζεί μέσα στο πνεύμα του εκπαιδευτικού. Τον θελήσαμε και αυτόν ένα δημόσιο υπάλληλο, σαν τον κλητήρα ή τον ταμία της Υπηρεσίας Ύδρευσης, να εκτελεί προειλημμένα καθήκοντα, ξεχνώντας ότι είναι επιστήμονας και ότι διαμορφώνει ανθρώπους, όχι κατάστιχα.

LEON NEAL via Getty Images

Μου ζήτησαν να γράψω κάτι που θα ταίριαζε στην εξαιρετικά επικίνδυνη ονομασία: «Απολογισμός του 2016». Στην αρχή απόρησα, ανησύχησα και πρότεινα να γράψω έναν σούπερ ντούπερ απολογισμό του 1821 ή έστω του 452 (π.Χ.), αλλά δεν δέχτηκαν και για κάποιο εντελώς ακατανόητο λόγο επέμειναν στο 2016. Το μυαλό μου άρχισε να παίρνει άσχημες στροφές (στην αρχή δύο αριστερές και καπάκι τρεις απότομες δεξιές). Πώς θα μπορούσα να περιγράψω τα πανέμορφα γεγονότα ετούτης της χρονιάς;

FRANCOIS GUILLOT via Getty Images

Ο Φρανσουά Ολάντ βιάστηκε να δείξει την αλληλεγύη του στις γυναίκες. Με αυτή τη βιασύνη, τον ζήλο, υπονομεύει τους θεσμούς• εξασθενεί τη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται σε ολόκληρο τον δημοκρατικό κόσμο να αποτρέπεται η αυτοδικία και να εξασφαλίζεται όλο και περισσότερο η εμπιστοσύνη στο σύστημα της δικαιοσύνης. Νομίζω ότι στην υπόθεση Ζακλίν Σοβάζ αρκούσαν τα ελαφρυντικά ― και όντως ελήφθησαν υπόψη ― κι ότι η επιείκεια που έδειξε το δικαστήριο (με καλή διαγωγή η Ζακλίν θα μπορούσε να βρει από τη φυλακή σε μια πενταετία) ήταν σωστή και δίκαιη. Σωστή και δίκαιη πιθανώς να είναι κάποια διεύρυνση της «νόμιμης άμυνας»• προς το παρόν όμως, «νόμιμη άμυνα» σημαίνει ότι απαντώ με βία ανάλογη της βίας με την οποίαν απειλούμαι.

Henrik Sorensen via Getty Images

Το τρίτο τετράμηνο του 2016, το Facebook διέθετε 1,71 δισεκατομμύρια ενεργούς χρήστες, έναντι 1,59 που είχε τον περασμένο Απρίλιο. Πρόκειται για μέση αύξηση πάνω από 20 εκατ. χρήστες το μήνα! Χωρίς αμφιβολία, παραμένει ο «βασιλιάς» των social. Το πολύχρωμο Instagram ανέβηκε στα 500 εκατ. ενεργούς χρήστες, από 400 εκατ. το Σεπτέμβριο του 2015. Εκτιμάται μάλιστα ότι προσελκύει 10 εκατ. χρήστες κάθε μήνα! Μάλλον μικρή θεωρείται η πτώση του Twitter κατά 7 εκατ. χρήστες το 2016, έναντι του 2015. Πάντα η αγορά «γκρίνιαζε» άλλωστε, για τη βραδεία ανάπτυξή του.

Eliot J. Schechter via Getty Images

Η Κάθυ χαμογέλασε αμυδρά. Δηλαδή στ' αλήθεια θα ζούσε και η ίδια παραμονή Πρωτοχρονιάς; Δηλαδή απόψε θα μοιραζόταν με μια οικογένεια τη Μεγάλη Γιορτή; Δεν θα τραβούσε μετά το μαγαζί ολοταχώς στο σπίτι να σκεπαστεί με την καρό μάλλινη κουβέρτα μέχρι τα αυτιά για να μη βλέπει και να μην ακούει τα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια; Δεν ηξερε αν μπορούσε ν' αντέξει τέτοια ευτυχία! Η Χρύσα απομακρύνθηκε για να τελειώσει τα ψώνια της με την υπόσχεση πως θα ξαναγύριζε να την πάρει μετά το κλείσιμο του εμπορικού κέντρου στις 5 η ώρα. Η Κάθυ ξαφνικά τρόμαξε απο τη χαρά της, αλλά και από τη γενναιοδωρία της παλιάς της φίλης. Ομως δεν άφησε να την προδώσει πάλι η δυσπιστία της.

dk_photos via Getty Images

Οι πρόσφατες εξελίξεις στο Κυπριακό, με κάποιες συγκλίσεις στo Μοντ Πελεράν και την αμφιλεγόμενη επιτάχυνση των διαδικασιών που αποφασίστηκε στο δείπνο των δύο ηγετών στις 01.12.2016, επαναφέρουν στο προσκήνιο το Κυπριακό. Σύμφωνα με όσα συμφωνήθηκαν και τον υπάρχοντα προγραμματισμό, στις 09.01.2017 ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης κ. Ακιντζί θα συναντηθούν στην Γενεύη, στις 11.01.2017 θα δοθούν από τις δύο πλευρές χάρτες επί του εδαφικού και στις 12.01.2017 θα ξεκινήσουν παράλληλα οι συζητήσεις για τις εγγυήσεις και την ασφάλεια, με την επιπρόσθετη συμμετοχή των τριών εγγυητριών δυνάμεων (Ελλάδος, Τουρκίας, Βρετανίας), ενώ πιθανότατα η Ε.Ε. θα παρευρίσκεται ως παρατηρητής.

panos vergoulis

Η χώρα μας ύστερα από μια μακρά περίοδο αδράνειας, τα τελευταία πέντε χρόνια επιχειρεί συστηματικά την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων που πιθανώς κρύβονται στο υπέδαφός της. Το κλίμα στην παγκόσμια πετρελαϊκή βιομηχανία μπορεί να είναι ιδιαίτερα αρνητικό, εξαιτίας των χαμηλών τιμών του πετρελαίου, ωστόσο αυτό δεν φαίνεται να αποτρέπει την συνέχιση των ερευνών. Άλλωστε ύστερα από την απόφαση του OPEC για μείωση της παραγωγής υδρογονανθράκων από το σύνολο των πετρελαιοπαραγωγών χωρών (απόφαση στην οποία συμφώνησε και η Ρωσία, αν και δεν ανήκει στις χώρες του OPEC), αναμένεται εντός του 2017 εκτόξευση της τιμής του αργού πετρελαίου διεθνώς.

DEA / G. NIMATALLAH via Getty Images

Το ζήτημα που πράγματι τίθεται με τις τρεις πρόσφατες λαϊκές ετυμηγορίες δεν είναι τόσο η αποπομπή των ελίτ από την εξουσία, όσο κυρίως η αλλαγή πλεύσης. Εάν η παγκοσμιοποίηση αποτελεί κάποιον αξεπέραστο ορίζοντα, τα Κράτη Έθνη και τα δημοκρατικά συστήματα δεν ειναι λιγότερο αξεπέραστα, καθότι τα τελευταία αποτελούν τους αναγκαστικούς και απαρακάμπτους πυλώνες, άνευ των οποίων κανένα παγκόσμιο σύστημα δεν εξασφαλίζει την σταθεροποίηση του. Αυτή η στοιχειώδης διαπίστωση δεν αποδυναμώνει τα δημοκρατικά συστήματα, αλλά αντιθέτως τα ενισχύει απέναντι στις επερχόμενες υποχρεώσεις τους.

NurPhoto via Getty Images

Άραγε ποιος θα «τρέξει» να αναλάβει κάποιο επιπλέον έργο, μια επιπλέον δουλειά όταν ξέρει ότι ένα ακόμη 40% θα του τα πάρει το κράτος ως ασφαλιστικές εισφορές, όταν ήδη είτε ως ελεύθερος επαγγελματίας δίνει πολλά και όταν ήδη ως δημόσιος και ως ιδιωτικός υπάλληλος έχει καλύψει τις εισφορές του. Είναι ανταποδοτικό όλο αυτό; Όχι. Ποιος λοιπόν ο λόγος ένας επιστήμονας και ένας επαγγελματίας να κάτσει να απασχοληθεί σε ερευνητικά και άλλα έργα όταν δεν θα τον συμφέρει; Θα του λένε, θέλεις να συμμετέχεις, και θα λέει όχι ευχαριστώ, δεν θα πάρω, θα μου τα πάρουν!

PeopleImages via Getty Images

Τέλος, γιατί -ακόμα και για εμάς- το τελικό αποτέλεσμα της λίστας (και δεν αναφερόμαστε μόνο στην κορυφή) παρουσιάζει πάντα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αυτό οφείλεται στο ότι το μουσικό φάσμα που εκπροσωπείται μέσα από αυτήν δεν είναι «κάτι συγκεκριμένο». Δεν είναι μόνο (κλασικό) rock, δεν είναι μόνο metal (ή συγκεκριμένα παρακλάδια του), δεν είναι μόνο indie ή alternative. Ούτε υπάρχει συγκεκριμένη ποσόστωση μεταξύ μουσικών. Είναι όπως το λέμε: «όλο το rock». Και η φετινή μας λίστα αποτελεί μια ακόμα απόδειξη...

All copyrights reserved by Harris Hui via Getty Images

Μήπως τελικά εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε το θάρρος να πραγματοποιήσουμε τα θέλω μας; Μήπως εμείς φοβόμαστε να πάρουμε την ίδια τη ζωή στα χέρια μας και να χαράξουμε την πορεία όπως εμείς θέλουμε και όχι σύμφωνα με τα θέλω των άλλων; Μήπως ζούμε μια ζωή όπου θα είμαστε αποδεκτοί στους γύρω μας και όχι στους ίδιους μας τους εαυτούς; Μήπως θέλουμε να ακούμε το μπράβο του περίγυρού μας, να αποκτούμε μια στιγμιαία ικανοποίηση, όπου μετά από λίγα λεπτά τη θέση του θα πάρει το ανικανοποίητο ή το κενό και η απογοήτευση; Μήπως δίνουμε τη χαρά στους άλλους και όχι στους ίδιους μας τους εαυτούς;

DEA / G. DAGLI ORTI via Getty Images

Σύμφωνα με την Έκθεση της Ε.Κ.Τ. με δείγμα 84.000 νοικοκυριά, η συγκέντρωση του πλούτου ανάμεσα στα πλουσιότερα νοικοκυριά της ευρωζώνης έχει αυξηθεί μετά την κρίση χρέους στην ευρωζώνη, παρόλο που τα επίπεδα πλούτου μειώθηκαν οριζόντια λόγω των χαμηλότερων τιμών ακινήτων. Το 5% των νοικοκυριών της ευρωζώνης, που είναι και τα οικονομικά ισχυρότερα, κατείχαν το 37,8% του καθαρού πλούτου το 2014, συγκριτικά με 37,2% το 2010 ενώ το 5% που είναι τα ασθενέστερα οικονομικά νοικοκυριά κατείχαν μόνο χρέος.

Daily Herald Archive via Getty Images

Συνήθως τα γράμματα προς τον Άγιο Βασίλη είναι κείμενα μεταμέλειας ή πιστοποίησης της καλής μας συμπεριφοράς και κατά συνέπεια της «παραγγελίας των δώρων μας» (επιβράβευση). Πολλές φορές, επιστολές στέλνουν και ολόκληροι λαοί. Αυτή τη φορά ένας ολόκληρος λαός μέσω της κυβέρνησής του έστειλε επιστολή μεταμέλειας στον δικό μας Άγιο Βασίλη δηλαδή τους θεσμούς, το Eurogroup, αναμένοντας τη δική μας συγχώρηση και τα δικά μας δώρα (;). Μόλις ανοίξουμε τα μάτια μας και προσγειωθούμε στην πραγματικότητα, θυμόμαστε ότι ο Άγιος Βασίλης είναι μια ωραία παιδική ιστορία!

BEHROUZ MEHRI via Getty Images

Ως γνωστόν, οι όροι «δεξιά» και «αριστερά» πρωτοεμφανίστηκαν στο πολιτικό λεξιλόγιο μετά τη Συντακτική Συνέλευση στην επαναστατημένη Γαλλία του 1789. Σε αυτήν τη Συνέλευση υπήρξαν δύο απόψεις, αυτών που κάθονταν δεξιά του Λουδοβίκου ΙΣΤ' και αυτών που κάθονταν αριστερά. Οι ακραιφνώς βασιλικοί ήταν οι «δεξιοί», που θεωρούσαν πως ο βασιλιάς έπρεπε να καθορίζει τα πάντα, οι δημοκρατικοί ήταν οι «αριστεροί». Γενικεύοντας, ο «δεξιός» τασσόταν υπέρ της συντήρησης της ισχυρής κεντρικής εξουσίας, της βασιλικής, ο δε αριστερός απέβλεπε σε ενίσχυση των απόψεων των πολιτών, δηλαδή στην ελευθεροποίησή τους από την κεντρική κρατική εξουσία.

David Santiago Garcia via Getty Images

Στα μεταπολεμικά χρόνια η μεγαλύτερη παραγωγή ρητίνης έγινε το 1961 όπου έφτασε τους 41.000 τόνους και η ποσότητα αυτή αντιπροσώπευε το 3% της παγκόσμιας παραγωγής. Έκτοτε εμφανίζει πτωτική τάση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ενδεικτικά αναφέρουμε: Παραγωγή ρητίνης το 1973: 20.587 τόνους, το έτος 1983: 12.558 τόνους, το έτος 1993: 6.265 τόνους, το έτος 2003: 5.761 τόνους, ενώ το έτος 2008 μόλις 3.901 τόνους. Κατά τη δεκαετία του '70 συλλογή ρητίνης γινόταν σε περισσότερες περιοχές της χώρας όπου σήμερα έχει πλέον σταματήσει κάθε σχετική δραστηριότητα. Τέτοιες περιοχές είναι η Μυτιλήνη, Αταλάντη, Θήβα, Καπανδρίτι, Λαύριο, Πεντέλη, Πειραιάς, Πόρος, Αργολίδα κ.α, ενώ μετά την τελευταία μεγάλη πυρκαγιά το 2007 τέθηκε εκτός ρητινοσυλλογής και η Ηλεία.