profile image

Αντιγόνη Πόμμερ

Συγγραφέας

Η Αντιγόνη Πόμμερ γεννήθηκε στην Αθήνα, από πατέρα Γερμανό και μητέρα Ελληνίδα. Σπούδασε δημοσιογραφία και προγραμματισμό ηλεκτρονικών υπολογιστών. Εργάστηκε ως μεταφράστρια σε διάφορα έντυπα, ενώ στην πορεία εντάχθηκε στο δυναμικό πολυεθνικής διαφημιστικής εταιρείας στο τμήμα πολυμέσων και ιντερνέτ. Ταξίδεψε σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, αλλά και στην Βραζιλία που την επισκέφτηκε πολλές φορές. Έχει γράψει τέσσερα βιβλία με την ακόλουθη σειρά: «Γκρεκίνια» (2003), «Η ζωή μου κύκλους κάνει» (2006), «Ο καθρέφτης του φεγγαριού» (2012), «Άρωμα Λεμόνι» (2015).
Από το 2010, διδάσκει Δημιουργική Γραφή στην πρώτη πλήρους φοίτησης σχολή δημιουργικής γραφής στην Ελλάδα «Tabula Rasa». Μιλάει Αγγλικά και Πορτογαλικά.

Ποιος Θυμάται την Αλκυόνη;

Οι καρδιές εκατοντάδων οργανισμών έπαψαν να χτυπούν στις 10 Σεπτεμβρίου. Κι όσες δεν σταμάτησαν έχασαν τον ρυθμό τους. Δεν βρέθηκε κανείς να τις προστατεύσει. Θαλάσσια όντα και πουλιά κάηκαν και πέθαναν από ασφυξία, ενώ εμείς με τα βατραχοπέδιλα στα χέρια, στεκόμασταν στεναχωρημένοι μπροστά στην μαύρη κορδέλα που είχε απλωθεί στην παραλία, γιατί δεν θα μπορούσαμε να απολαύσουμε άλλη μια βουτιά στη θάλασσα.
01/11/2017 12:52 EET

Ο τελευταίος ρομαντικός

Περίμενα μόνο να βγεις στην οθόνη. Ασκούσες μια περίεργη γοητεία πάνω μου. Μου άρεσαν οι εκπομπές σου, ο τρόπος που τις παρουσίαζες, οι ερωτήσεις σου, το χαμόγελό σου, το χιούμορ σου, η ευφυΐα σου. Κατάφερνες να με κάνεις να ζω σε έναν άλλο κόσμο όσο διαρκούσε η εκπομπή, να ξυπνάς τα συναισθήματά μου, να με συγκινείς, αλλά και να με κάνεις να νιώθω ευτυχισμένη. Ήμουν μικρή και έγινες το πρότυπό μου. Φάνταζες διαφορετικός, κοινωνικός, μα και απόμακρος. Έμοιαζες σαν να μην σε ένοιαζε να εκτεθείς, αλλά και σαν να ήθελες να κρατήσεις όλα τα μυστικά σου μακριά από τον κόσμο.
29/06/2017 10:09 EEST

Εσύ ποιον εμπιστεύεσαι τυφλά;

Θυμάσαι την Diamond; Ποια είναι αυτή; Σκυλίτσα; Το σίγουρο πάτημα ενός τυφλού; Οι αισθήσεις του; Γιατί τη σκότωσες; Γιατί στέρησες τη ζωή μιας ψυχής; Γιατί στέρησες τον σύντροφο από έναν άνθρωπο που τον είχε ανάγκη. Γιατί του έκοψες τα πόδια; Γιατί του στέρησες την επαφή; τη φιλία; την αγάπη; τη συντροφικότητα; την τρυφερότητα; Γιατί του στέρησες τον οδηγό; Ξέρεις πόσοι άνθρωποι δούλεψαν για να μπορεί η Diamond να προσφέρει τις υπηρεσίες της; Η Diamond είχε παιδεία. Αλήθεια εσύ έχεις;
08/02/2017 07:39 EET

Ο έρωτας δεν έχει πια φωνή

Τα τύμπανα σταμάτησαν και από κάπου μακριά ο ήχος ενός βιολιού έσβηνε την ασχήμια του κόσμου. Ο πόνος γλύκαινε και γεννιόταν η ελπίδα. Ξημέρωνε και κάπου εκεί, ανάμεσα στις πολύχρωμες ακτίνες του ήλιου, τον είδε. Χαμογελούσε. Με το φως του ήλιου πίσω του έμοιαζε εξωπραγματικός, τρομακτικός, αλλά προκλητικός συνάμα. Είχε πάνω του τα χρώματα του πολέμου, τη μυρωδιά του θανάτου. Δεν είχε τίποτα από την αγάπη που είχαν μοιραστεί. Δεν τον αναγνώρισε. Δεν της θύμιζε τίποτα από όσα είχε ζήσει. Μόνο τη μουσική του ήξερε. Μόνο την αύρα του ένιωθε οικεία. Γνώριζε κάθε νότα του.
28/11/2016 13:12 EET

Πρώτος Μαραθώνιος Αγάπης

Η ώρα πλησίαζε. Η ανάσα του στέρευε και το μουδιασμένο του πόδι όσο κι αν το έτριβε δεν έλεγε να περάσει. Η αβεβαιότητα τον έπνιξε. Για μια στιγμή σκέφτηκε να τα παρατήσει. Να λιποτακτήσει από τον έρωτα. Τα λόγια της Ελένης τον κράτησαν στη θέση του. Χάιδεψαν τα αφτιά του και του έδωσαν κουράγιο. Τον παρότρυναν να τρέξει, να αγωνιστεί για την πρωτιά, να κόψει το νήμα που πάνω του θα έγραφε το όνομά της. Έσφιξε τις μπουνιές του και ένιωσε για λίγο δυνατός. Μόνο για λίγο. «Λάβετε θέσεις», η φωνή του αφέτη δεν του άφησε περιθώρια να το ξανασκεφτεί. Θα αγωνιζόταν. Θα κέρδιζε. Αυτός ήταν ο στόχος του.
30/10/2016 12:56 EET