profile image

Dionysiοs Dervis-Bournias

Μαέστρος, Καλλιτεχνικός Διευθυντής

Μαέστρος Ελληνο-Γαλλικής καταγωγής, έχει διευθύνει την Royal Philharmonic Orchestra, την Orchestra of the Age of Enlightenment, και την Φιλαρμονική Ορχήστρα της Πράγας.

Σαν καλλιτεχνικός διευθυντής σχεδίασε το καλλιτεχνικό περιεχόμενο για την 60ή επέτειο της Unesco, την 100ή επέτειο της Crédit Agricole Normandie, του «Appel d’Athènes » με τους Ντανιέλ Κον Μπετί και Τίτο Πατρίκιο.

Νίκος Εγγονόπουλος, Τσίφτης, Ασίκης et Karampouzoukles

Ο Νίκος Εγγονόπουλος, ποιητής και ζωγράφος, ανήκε σ' αυτήν τη καλλιεργημένη αστική γενιά που ήταν σε θέση να χαμογελά με τη συνήθειά της να εκφράζεται στα γαλλικά, αντίθετα στο σημερινό Κολωνάκι, με αυστηρότητα βυθισμένο στον αρχαιοελληνικό επαρχιωτισμό. Αυτή η αυτοειρωνική, ελληνογαλλική, καλλιεργημένη μαγκιά του, καιρός είναι, σήμερα, ακριβώς 110 χρόνια μετά τη γέννησή του (21 Οκτωβρίου 1907) να αποτελέσει αντικείμενο σοβαρής μελέτης σαν έκφραση του εφιάλτη  που πάντα αντιμετώπιζε η μερίδα αυτή των Ελλήνων που "ανήκαν στη Δύση" πολιτισμικά, πολιτικά και, what else --(όπως θα σχολίαζε και ο πωλητής δυτικού καφέ κ. Γεώργιος Κλουνέϊος), υπαρξιακά. 
21/10/2017 10:41 EEST

Φασισμός-κομμουνισμός: Μια μαρτυρία και μια απορία

Στον καπιταλισμό ο άνθρωπος εκμεταλλεύεται τον συνάνθρωπο. Στον κομμουνισμό οι ρόλοι αντιστρέφονται. Αυτό το καλαμπουράκι που ο ίδιος, στην πρώτη μου νιότη, θα χαρακτήριζα «απλοϊκή αντικομμουνιστική προπαγάνδα» έπαιρνε άλλη σημασία στο στόμα του Κώστα Αξελού. Διότι ο Αξελός, Ελασίτης στον εμφύλιο και ψηφοφόρος της κεντροαριστεράς μέχρι το τέλος της ζωής του, είχε νομίζω κάθε ηθικό δικαίωμα να εκφράζει την απέχθειά του για τον κομμουνισμό χωρίς κανείς να τολμά να του κάνει μάθημα αριστεροφροσύνης ή ιστορίας. «Σκέψου να είχαμε νικήσει στον εμφύλιο» ήταν μια άλλη του φράση που δεν ξεχνώ, για την έκφραση απέχθειας που την συνόδευε.
27/08/2017 12:07 EEST

Ευγένεια των Μπάσταρδων της Ευρώπης

Ελλάδα και Γαλλία διαθέτουν καθεμιά γλωσσικούς τροχονόμους που επιμένουν να προσαρμόζουν βίαια τη γλώσσα σε μια προκρούστεια κλίνη αμιγούς appellation d'origine controlée. Τροχονόμους που αγαπούν τη γλώσσα μόνο νεκρή, μιας και της αρνούνται το δικαίωμα να θάψει και να πενθήσει λέξεις, να γεννήσει και να υιοθετήσει άλλες, χωρίς την έγκρισή τους. Που την γελοιοποιούν με τις καλύτερες προθέσεις, όμοιες με αυτές που οι σύγχρονοι του «απολιτικού» μας Ρόμπερτ Μούζιλ επικαλούνταν για να «εξαγνίσουν» την εποχή τους.
09/07/2017 12:22 EEST

Εμμανουέλ Μακρόν, το Θέατρο, η Ηλιθιότητα

Ας διαβάσουμε με τη σειρά μας τις πρώτες μέρες εξουσίας του Εμμανουέλ Μακρόν σαν ένα θεατρικό έργο. Ο αργός, επιβλητικός βηματισμός μπροστά από την μιτερανική πυραμίδα του Λούβρου το βράδυ της εκλογής του: ένας χαιρετισμός στην Αριστερά. Η άνοδος των Ηλυσίων Πεδίων μέσα σε... στρατιωτικό όχημα την ημέρα λήψης της εξουσίας ως ένας καινούργιος Ντε Γκωλ που απελευθερώνει το Παρίσι: ένας χαιρετισμός στη Δεξιά. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, που μετά τις αμερικανικές εκλογές προσπάθησε να επηρεάσει και τις γαλλικές, δεν χρειάζεται υπότιτλους για να κατανοήσει τις κόκκινες γραμμές του καινούργιου προέδρου της τρίτης πυρηνικής δύναμης.
19/05/2017 10:02 EEST

Η Γαλλία αντιστάθηκε

Ο φόβος που αισθανθήκαμε μετά απο το ντιμπέιτ Μακρόν-Λε Πεν δεν είταν αποτέλεσμα μιας καλής επίδοσης της νεοφασίστριας υποψηφίου. Αλλά αυτής ακριβώς της άθλιας, χυδαίας φρασεολογίας που αποδείχτηκε τόσο αποτελεσματική στους Φάρατζ και Τραμπ. Η Γαλλία όμως αντιστάθηκε. Παρά τη μεθοδική διάβρωση του αριστερού Μελονσόν στον οποίο ο ίδιος ο Λε Πεν αναγνώρισε «έναν ομιλητή του δικού μου επιπέδου» και που είχε σαν αποτέλεσμα μια αποχή ύψους 25,3%, τη μεγαλύτερη μετά το 1969.
08/05/2017 10:02 EEST

Τι αντιπροσωπεύει ο Εμανουέλ Μακρόν;

Ο Μακρόν δεν είναι επιφαινόμενο μιας ευκαιριακής κεντρώας πολιτικής μαρμελάδας που δεν είναι ούτε αριστερή ούτε δεξιά, ένα είδος πολιτικής Ντίσνεϊλαντ όπου όλοι, ως δια μαγείας, αγαπιούνται. Αντιπροσωπεύει τη γνήσια έκφραση βαθιά  πολιτικοποιημένων Γάλλων, αριστερής και δεξιάς ευαισθησίας. Αυτών των αριστερών που έχουν πλέον πεισθεί ότι πειράματα τύπου Τσάβες και Κάστρο δεν λειτουργούν έστω, όσον αφορά την οικονομία, (και ας μην αναφέρουμε το θέμα της καταπάτησης των προσωπικών  ελευθεριών). Αυτών των Δεξιών που σαν νοικοκύρηδες σοκάρονται με τον υπερδιπλασιασμό κερδών των ίδιων ακριβώς πολυεθνικών που ζητούν θυσίες λόγω οικονομικής κρίσης, με τα μπόνους εκατομμυρίων των διευθυντών τη στιγμή που προβαίνουν σε μαζικές απολύσεις.
24/04/2017 11:45 EEST

Το αυτοκίνητο, το πένθος, το φρένο

Ο θάνατος τεσσάρων νέων ανθρώπων φαίνεται να  γίνεται έναυσμα ταξικής αντιπαράθεσης σε μια κοινωνία όπου κάθε σπίθα πλέον οδηγεί σε φωτιά. Ο καταλογισμός ευθυνών τείνει να υποκαταστήσει το πένθος και οι εκατέρωθεν βεβαιότητες τη σχολαστική έρευνα των γεγονότων. Μια μάρκα αυτοκινήτου αποκρυσταλλώνει όλες τις αντιθέσεις μιας χώρας πληγωμένης και κουρασμένης. Με το πάθος και με τον έμφυτο παραλογισμό της βεβαιότητας για τους μεν πως σίγουρα αυτό φταίει, για τους δε ότι δεν έχει καμιά σχέση.
01/03/2017 12:17 EET

Εμανουέλ Μακρόν - Μαρίν Λεπέν: Μια ανεύθυνη συζήτηση καφενείου

Ο Μακρόν, πρώην υπουργός του Φρανσουά Ολάντ αλλά «ούτε δεξιός ούτε αριστερός», κατεβαίνει μόνος εναντίον όλων των κομμάτων (κάτι πρωτοφανές στο γαλλικό πολιτικό τοπίο) ποντάροντας στην τάση απόρριψης της παραδοσιακής πολιτικής, όπως η τάση αυτή επιβεβαιώνεται από την άνοδο των λαϊκιστικών «αντισυστημικών» μορφωμάτων και το αποτέλεσμα του Brexit και της εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ. Αποτελεί τον κύριο στόχο επιθέσεων παραπληροφόρησης εκ μέρους της Ρωσίας, η οποία στηρίζει τον Φιγιόν και de facto χρηματοδοτεί την Λεπέν που το κόμμα της πήρε επισήμως δάνειο από ρωσική τράπεζα.
17/02/2017 11:55 EET

Φρανσουά Ολάντ, Προκόπης Παυλόπουλος

Σε αντίθεση με τις αγγλοσαξονικές χώρες που η πολιτική τους ανέκαθεν προκαλούσε εμπαθείς αντιδράσεις σε μια ιστορικά διχασμένη Ελληνική κοινωνία, η Γαλλία ύπήρξε πάντοτε καταλύτης και σημείο αναφοράς δυνάμεων που στην Ελλάδα τις χώρισε ένας εμφύλιος πόλεμος. Υπήρξε η χώρα συνάντησης της Δεξιάς Ελλάδας (η γαλλική γλώσσα και κουλτούρα θεωρήθηκαν σύμβολα αστικής εκπαίδευσης) και της Αριστερής (υποδέχτηκε αριστερούς μεταξύ των οποίων οι Αξελός, Καστοριάδης, Παπαϊωάννου, Πατρίκιος, Ξενάκης).
18/12/2016 11:55 EET

Ιερώνυμος, Τραμπ, Ομπάμα και το χαμένο λαβράκι του Αλέξη Παπαχελά

Ζω πάνω από τριάντα χρόνια στο Παρίσι και αυτός που είναι έξω από την κουζίνα σίγουρα δεν την γνωρίζει όσο ο μάγειρας. Είναι όμως σε θέση να φωνάξει «βρωμάει σκόρδο» σε αντίθεση με τον μάγειρα που συνήθισε πλέον τις μυρωδιές. Μια τόσο σημαντική πληροφορία αφήνεται ανεκμετάλλευτη από όλους τους Έλληνες δημοσιογράφους. Γιατί; Ακόμα και ο Λόρδος Βόλντεμορτ ονομάζεται, έστω σαν «ο-Ξέρεις- Ποιος» ή «ο Ακατονόμαστος». Αποφεύγουν οι Έλληνες δημοσιογράφοι να θέσουν ερώτηση γι' αυτό που ο αρχιεπίσκοπος αποφεύγει να ονομάσει;
17/11/2016 18:16 EET

Κορίντα, λαϊκισμός, φασισμός

Δεν πήγα ποτέ σε ταυρομαχία. Δεν ανήκει στον κόσμο μου, και στ' αλήθεια, δεν με πολυενδιαφέρει. Με απασχολεί όμως αυτή η αντιταυρομαχική βία, η φασίζουσα επιθυμία μερικών που δεν αρκούνται να μη συμμετέχουν σε κάτι που δεν τους αρέσει αλλά θέλουν να το απαγορεύσουν γενικώς. Θα τους χρησίμευε να πληροφορηθούν περισσότερα για το «φυσιολατρικό» νομικό οπλοστάσιο, πολύ Peace and Love του Τρίτου Ράιχ, όπου ακόμη και ένα δέντρο μπορούσε να «υποβάλει καταγγελία» για κακομεταχείριση με εξασφαλισμένη τη συνηγορία στο δικαστήριο.
27/07/2016 14:09 EEST

Ο Daniel Harding, η Ορχήστρα του Παρισιού και το Κουκλοθέατρο

Ακόμη κι αν είμαστε πράγματι τα νευρόσπαστα αυτού του «σαδιστή δημιουργού που δεν του λείπει το χιούμορ», παραμένουμε ωστόσο εξαιρετικά πολύπλοκες μαριονέτες, όπως το διακήρυξε το 1810 ένας υπολοχαγός του στρατού, συγγραφέας και μαθηματικός που είχε πολύ συναναστραφεί το θάνατο. Μας παρέδωσε στο Θέατρο Μαριονετών που αγαπούσε πολύ περισσότερο από τη λογοτεχνία και τα μαθηματικά, τούτη τη σχεδόν μεταφυσική αποκάλυψη: «Όταν η αντίληψη συναντάει το άπειρο, η χάρη ξαναπαρουσιάζεται».
28/05/2016 15:15 EEST

Εν τοις ουρανοίς με την Aegean, νηστεία και λαμπάδες, Αμβρόσιος και κατάρες

Η μακαρονάδα με σάλτσα ντομάτας, και μια ντόπια ελιά κομμένη στα τέσσερα, που φωτογραφίζω, εναρμονίζεται κυρίως με αυτό που η πλειονότητα των Ελλήνων ανελλιπώς καταναλώνει τούτα τα τελευταία χρόνια. Έξι χρόνια αυστηρής και αδιάκοπης νηστείας για 11 εκατομμύρια πιστούς, - Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς - ο επιβαίνων του διαγαλαξιακού υπεραεροσκάφους σου, ίνα τι πλέον ποιήσωμεν, ώστε να σε συγκινήσουμε, ένα τόσο δά να κάνεις, και μια μικρή υποψία κιμά να ουρανοπεμφθεί, δειλά να συνοδέψει τούτη τη μίζερη επιούσια μακαρονορουτίνα;
04/05/2016 14:39 EEST

Επαρχιωτισμός, Jan Fabre, Σύριζα & Νέα Δημοκρατία

Το ερωτηματικό στην "υπόθεση Fabre" δεν είναι ο Jan Fabre, το πρόσωπο και έργο του οποίου έχει ο καθείς δικαίωμα να αμφισβητήσει. Αλλά η συμμαχία του επαρχιωτισμού με την οποία, δεξιά και αριστερά στην Ελλάδα, εξέφρασαν αυτή την αμφισβήτηση.
03/04/2016 13:05 EEST

Οι μαγικές Diabelli του Alexandre Rabinovitch-Barakovsky

Πόσες ηχογραφήσεις δίνουν το αίσθημα της ιδιοκτησίας ενός έργου απο έναν ερμηνευτή; Τα Βαλς του Σούμπερτ «ανήκουν» στην Marcelle Meyer, τα Intermezzi του Μπράμς στον Katchen, οι Παραλλαγές Goldberg στον Γκλεν Γκουλντ, Der Rosencavalier στον Κάρλος Κλάϊμπερ, ο Τριστάνος στον Φουρτβένγκλερ και στην Φλάγκσταντ ex æquo. Ας προσθέσουμε εφεξής σε αυτή τη λίστα τις Παραλλαγές Diabelli του Μπετόβεν στην ερμηνεία του Alexandre Rabinovitch-Barakovsky. Καθώς και την 3η σονάτα του Μπραμς.
01/04/2016 17:06 EEST

Αξιότιμε κύριε Πρέσβη, αγαπητέ Τζων Κίττμερ

Αυτή είναι η Ευρώπη σήμερα. Και η αμιγής της γλώσσα είναι η μετάφραση οπως πολύ σοφά μας εξήγησε ο Ουμπέρτο Έκο. Μέσα από τραγικά προβλήματα, μέσα απο τεκτονικές τριβές που κανένας δεν αμφισβητεί την βία τους, η Ευρώπη είναι η πιθανότητα μιας καινούργιας αναγέννησης, μιας καινούργιας εποχής του Περικλή, όπου οι προσωπικές και πολιτισμικές προτιμήσεις του κάθε πολίτη θα είναι και πάλι παραδεκτές.
17/03/2016 15:19 EET

Πορνογραφικό το άρθρο μου για τον Ουμπέρτο Έκο ;

Σε ένα ιστορικό άρθρο του στην Repubblica, ο Έκο προσπαθεί να διασαφηνίσει τι ακριβώς ορίζει και διαχωρίζει την τέχνη από την πορνογραφία. Κατ' επέκταση (δικιά μου παρατήρηση) τον δοκιμιακό λόγο από το χυδαίο στραπάτσο. Για τον Έκο, η διαφορά έγκειται αποκλειστικά στα δρώμενα του υλικού αυτού που στερείται κάθε σεξουαλικού περιεχομένου.
08/03/2016 12:35 EET

Ουμπέρτο Έκο, Το ρόδο και το γέλιο

Ας ξαναδιαβάσουμε σήμερα Το Όνομα του Ρόδου για να θυμηθούμε ότι οι τρελάρες που θα έφταναν να σκοτώσουν για ένα βιβλίο με θέμα την κωμωδία, το γέλιο και την ευχαρίστηση (αυτή είναι η αστυνομική πλευρά της πλοκής του μυθιστορήματος) δεν ανήκουν αποκλειστικά σε μια και μόνη θρησκεία. Ας διαβάσουμε Τα όρια της ερμηνείας για να δούμε τι σημαίνει να είναι κανείς ένας πραγματικά εμβριθής λόγιος που θα μας πάρει από το χέρι να μας καθοδηγήσει με τον ενθουσιασμό ενός έφηβου παππού. Αλλά κυρίως για να καταλάβουμε τούτο το στοιχειώδες: οι (εξάλλου απολαυστικές κάποτε) ασυνταξίες διαφόρων ηρώων της ποπ κουλτούρας δεν είναι το αδιάψευστο σημάδι της παρακμής του σύγχρονου πολιτισμού.
25/02/2016 11:29 EET

Είναι το σκίτσο του Charlie Hebdo ρατσιστικό;

Γέλασα με το σκίτσο του Charlie Hebd που απεικονίζει τον μικρό Aylan Kurdi, ο οποίος βρέθηκε νεκρός σε μια παραλία στην Τουρκία, σαν ενήλικα επίδοξο βιαστή; Και βέβαια όχι, η πικρή ειρωνεία σπάνια είναι αστεία. Θεώρησα όμως εξαιρετικά ειρωνικό το να εκληφθεί σαν ρατσιστικό ένα σκίτσο που, για να καταγγείλει ακριβώς τον ρατσισμό, υιοθετεί με πίκρα και ειρωνεία ένα ρατσιστικό ντελίριο. 
01/02/2016 11:01 EET

Ο Έλλην ταλιμπάν και η Παρισινή σφαγή

Οι έχοντες μια εμβρυακή, έστω, εικόνα της αμερικανικής τέχνης και διανόησης γνωρίζουν ότι η συντριπτική πλειονότητα των αντιπροσώπων της ασκεί έντονη κριτική στην ίδια τους τη χώρα: πρώτα απ' όλα στην εξωτερική της πολιτική (ποιος αμερικανός διανοούμενος ή καλλιτέχνης υπερασπίστηκε τον George Bush, τον Dick Cheney;). Κριτική στις κραυγαλέες κοινωνικές αδικίες, άρρηκτα συνυφασμένες με τον θρίαμβο μιας μετα-καπιταλιστικής εικονικής οικονομίας σαν υποτιθέμενης ηθικής όσο και οριστικής λύσης μετά την αποκάλυψη της απάτης του κομμουνισμού.
17/12/2015 19:16 EET