profile image

Ιωάννης Κ. Νεονάκης

MD, MSc, PhD

Ο Ιωάννης Κων. Νεονάκης είναι Ιατρός Βιοπαθολόγος και εργάζεται ως Επιμελητής Α΄ στο Ε.Σ.Υ. Κατέχει Μεταπτυχιακό Τίτλο Ειδίκευσης (Master), ενώ είναι Διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης (PhD). Έχει 44 δημοσιεύσεις σε διεθνή ιατρικά περιοδικά με κριτές (G.S.2017: παραθέσεις: 1035, h-index: 18) και δύο πρώτα βραβεία στο Ετήσιο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο του 2004 και 2007 αντίστοιχα. Σημαντική επίσης διεθνής επιτυχία θεωρείται η, σε συνεργασία με άλλους ιατρούς, ανακάλυψη ενός νέου μικροβίου, το οποίο τιμής ένεκεν έλαβε το όνομα της πόλης του Ηρακλείου (Mycobacterium heraklionense). Ομιλεί Αγγλικά (Proficiency το 2004 και Ielts το 2017 με o.s.: 7/9), Γερμανικά (Β1 το 2017) και λίγα Τουρκικά. Το 2009 εξελέγη μέλος ΔΕΠ στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών, πανεπιστημιακή θέση όμως από την οποία παραιτήθηκε για οικογενειακούς λόγους. Μετά από κατατακτήριες εξετάσεις εισήχθη στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, όπου παραμένει φοιτητής. Υπηρέτησε τη θητεία του ως Έφεδρος Αξιωματικός εκπαιδευθείς στη Σ.Ε.Α.Π. Είναι έγγαμος με δύο παιδιά. Τελευταία του βιβλία: (α) "Εισήγηση" (2016) και (β) "Το Ευσεβές Γένος των Ρωμηών" (Εκδ. Ινφογνώμων, 2015).

Λίγες σκέψεις για την Παγκοσμιοποίηση και τη θέση των Ορθοδόξων

Η «παγκοσμιοποίηση» έχει έρθει, είναι εδώ και τη ζούμε όλοι μας...Και η κατάσταση αυτή δεν πρόκειται να αλλάξει, για τον απλούστατο λόγο ότι ουδείς (ή σχεδόν ουδείς) δεν θέλει πλέον να επιστρέψει στην προτεραία κατάσταση. Η τεχνολογική πρόοδος σε όλους τους τομείς (επικοινωνία, ενημέρωση, παραγωγή, οικονομία, μεταφορές, επιστήμες, τέχνες, ιατρική κλ.) κατέστη μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα τόσο εκρηκτική και βελτιώνει τόσο πολύ και θεαματικά την ποιότητα ζωής όλων μας, ώστε είναι πλέον χωρίς ουσιαστικό νόημα η οποιαδήποτε ιδέα επιστροφής στην προτεραία κατάσταση. Αλλού είναι τα ζητήματα.
14/11/2017 13:37 EET

Προ ημερών

Στον καιρό της Ρωμανίας ο απλός ορθόδοξος λαός, ιερείς και λαϊκοί συχνότατα ξεκινούσαν με μεγάλη χαρά βαθύτατες θεολογικές συζητήσεις. Ήταν δε τόσο μεγάλη η έγνοια και η λαχτάρα των Ρωμηών γι' αυτές τις συζητήσεις, που συχνά υφίσταντο τη χλεύη των «ξένων», των «βαρβάρων», των μη μετεχόντων του Ρωμαίικου πολιτισμού. Ήταν αδιανόητο γι' όλους αυτούς τους ξένους να γίνονται τόσες συζητήσεις για θέματα λεπτά και χωρίς άμεση, ορατή, πρακτική χρησιμότητα. Θεωρούσαν τις συζητήσεις αυτές των Ρωμηών συζητήσεις χωρίς νόημα, συζητήσεις «περί ανέμων και υδάτων», «περί τριχών αγγέλων» και ανούσιες αερολογίες.
01/11/2017 13:32 EET

Ελλάδα - Ρωμανία, σημειώσατε 2

Είμαστε Έλληνες; Προφανώς και είμαστε Έλληνες. Η γλώσσα μας, η ιστορία και ο πολιτισμός μας το πιστοποιούν ακράδαντα. Τότε λοιπόν πού είναι το πρόβλημα; Το πρόβλημα είναι ότι το Έλληνας είναι μερικό, είναι εξαιρετικά περιοριστικό και γίνεται ακόμα πιο μερικό και περιοριστικό όταν προσεγγίζεται με τον τρόπο και την αντίληψη των δυτικών που τελικά επικράτησε.
14/07/2017 18:10 EEST

Λίγες σκέψεις για τις σχέσεις Εκκλησίας Κράτους

Εάν εμείς ο λαός του τόπου τούτου, η πλειοψηφία που λεγόμαστε Ορθόδοξοι δεν ήμασταν τόσο χλιαροί ως προς την πίστη μας, τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά. Εάν είχαμε την αίσθηση και την πεποίθηση ότι συγκροτούμε το οικουμενικό σώμα του Λαού του Θεού και αναλαμβάναμε το ρόλο, τις ευθύνες και την προοπτική μιας τέτοιας τοποθέτησης θα μπορούσαμε να δούμε τα πράγματα με άλλο μάτι. Εάν οι Εκκλησιαστικοί μας ηγέτες είχαν την αίσθηση ότι ηγούνται και καθοδηγούν όχι μια ομάδα ή ένα απλό ποίμνιο, αλλά ένα ιστορικό σώμα με εσχατολογική προοπτική θα μπορούσαμε να μιλήσουμε διαφορετικά.
06/05/2017 12:34 EEST

Εθνικισμός, μια στρεβλή παράδοση δύο αιώνων

Δυστυχώς ο εθνικισμός βρήκε βάση και έδαφος στη μεγάλη αγάπη του λαού μας για τα κοινά του, το δήμο του, το Γένος του και αυτήν την αγάπη τη μετέστρεψε, τη μεταμόρφωσε, τη διαστρέβλωσε πλήρως. Δυστυχώς επίσης μετά από δύο αιώνες το ρεύμα αυτό απέκτησε ρίζες και διαμόρφωσε παράδοση. Στρεβλή παράδοση που όμως διατηρείται μέχρι τις μέρες μας και στα χρόνια της κρίσης ίσως ενισχύεται και πάλι.
20/04/2017 10:06 EEST

Επί του Σταυροδρομίου, «ταξιμονώντας» τις σκέψεις μας (sic)

Παρότι με μια πρώτη ματιά αυτό δεν είναι εμφανές, η μεγάλη κρίση που βιώνουμε ως συλλογικότητα είναι κατά τη γνώμη μου το αποτέλεσμα μιας φθίνουσας πορείας δύο αιώνων. Ουσιαστικά κλείνουμε μια ιστορική φάση δύο αιώνων, η οποία ξεκίνησε με την ίδρυση του ελληνικού κρατιδίου με θεμέλια, συνθήκες και δομές αλλότριες της ταυτότητάς μας και ως εκ τούτου θνησιγενείς. Ήταν προφανές από την πρώτη κιόλας στιγμή ότι το μόρφωμα αυτό αργά ή γρήγορα θα οδηγούνταν σε πλήρη διάλυση.
15/04/2017 18:43 EEST

Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, ίσως η μεγαλύτερη χαρά και γιορτή της Ορθοδοξίας και της ανθρωπότητας

Εισήλθαμε και φέτος στην Τεσσαρακοστή και ετοιμαζόμαστε για το Άγιο Πάσχα, τη μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης, όπως μάθαμε να λέμε. Φυσικά όλα στη ζωή της Εκκλησίας μας είναι μεγάλα μυστήρια, όμως τρόπον τινά «συναισθηματικά» προσλαμβάνουμε την ένσαρκο Ανάσταση του Χριστού ως το μείζον γεγονός, πολύ πιο «σπουδαίο» δηλαδή από όλα τα άλλα όπως τη Γέννηση. Όσον αφορά δε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, εκεί δεν στεκόμαστε σχεδόν καθόλου. Εξάλλου η μέρα του Ευαγγελισμού συμπίπτει με την εθνική εορτή, και ο νους μας είναι συνήθως στις παρελάσεις και στις λοιπές εθνικοπατριωτικές εξάρσεις και δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στον Ευαγγελισμό.
05/04/2017 09:57 EEST

Αναζητώντας τη Ρωμαίικη ταυτότητά μου

Δυστυχώς ή ευτυχώς ως λαός είμαστε όλοι φορείς μιας τραγικότητας αιώνων κυρίως προερχόμενης από την αδυναμία ξεκάθαρης οριοθέτησης και διασάφησης της ταυτότητάς μας. Τραγικότητα, στην οποία αν δεν δώσουμε ξεκάθαρες λύσεις και στέρεες απαντήσεις, οδηγούμαστε προσωπικώς και συλλογικώς στο μηδενισμό και στην αποσύνθεση. Ερχόμαστε από πολύ μακριά. Και εάν δεν καταλάβουμε την αξία και τη σημασία όλων αυτών που έχουν αποθησαυριστεί στις αποσκευές μας, το βάρος τους όχι απλώς μόνο θα μάς καθηλώσει, αλλά θα μάς καταποντίσει πλήρως.
20/03/2017 13:32 EET

«Εν τη ερήμω». Μέρος πρώτο: Φωνή βοώντος

Ούτε ο Θεός διαμορφώνει μόνος Του την ιστορία, ούτε ο Άνθρωπος διαμορφώνει μόνος του την ιστορία. Είναι και οι δυο μαζί και θα είναι για πάντα και οι δυο εν ταυτώ συνδιαμορφωτές της πραγματικότητας και της ιστορίας. Παρατηρεί και λέει προς τον Ιησού ο εν ησυχία Άνθρωπος: «οίνον ούκ έχουσι» και ο Ιησούς υπερβαίνοντας την αρχική του θεώρηση μεταβάλει το ύδωρ εις οίνον. Και αλλάζει η πραγματικότητα.
03/11/2016 14:41 EET

Brainstorming

Η πρόταση έχει ήδη τεθεί στο δημόσιο διάλογο. Όποιος θεωρεί ότι το ζήτημα αξίζει τον κόπο, ας καταθέσει τις απόψεις του. Το ερώτημα είναι σαφές. Πώς μπορεί να γίνει μια μετάβαση από το σημερινό κοινωνικό, οικονομικό και κυρίως πολιτικό πλαίσιο των πραγμάτων στη συγκρότηση (ή ίσως επανασυγκρότηση με σύγχρονους όρους) μιας ενιαίας, οικουμενικής, δημοκρατικής, υπερεθνικής Πολιτείας των Ορθοδόξων;
25/07/2016 12:34 EEST

Γιατί όχι κατάργηση των κομμάτων;

Οι Έλληνες ανέκαθεν λειτούργησαν μέσω των Κοινών, μέσω δηλαδή πρωτογενών κυττάρων κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης και τη συγκρότηση του εκάστοτε δήμου σε ζων εκκλησιαστικό σώμα (με την πολιτική έννοια του όρου). Η ύπαρξη κομμάτων είναι ξένη προς την ιδιοπροσωπία μας. Τα κόμματα λειτούργησαν τους τελευταίους δύο αιώνες εξ αρχής ως μοχλοί εξυπηρέτησης αλλότριων συμφερόντων οδηγώντας σταθερά το λαό μας σε χειραγώγηση, υποτέλεια και συνεχή αιμορραγία μέχρι του σημερινού ψυχορραγήματός του.
07/07/2016 12:11 EEST

Οι Ορθόδοξοι ως ένα ενιαίο Σώμα σε οικουμενικό επίπεδο με κοινή πολιτική αρχή

Σε αυτήν λοιπόν την κρίσιμη περίοδο ο Ορθόδοξος Λαός, ο Λαός του Θεού καλείται σε αναστοχασμό, αυτοσυνειδησία, ωρίμανση και χάραξη σωτηριώδους και φωτοφόρου πορείας στο ιστορικό γίγνεσθαι προς χάριν της όλης ανθρωπότητος. Ο Λαός του Θεού έχει και τις επαρκείς και τις κατάλληλες γραπτές παρακαταθήκες και παράλληλα το φωτισμό πολλών Αγίων που του επιτρέπουν να αναλύσει και να ερμηνεύσει σωστά και τις τρέχουσες αλλά και τις επερχόμενες εξελίξεις. Ο Λαός του Θεού οφείλει να αγρυπνεί, να προσεύχεται, να αποκαθαίρεται, και να προετοιμάζεται καταλλήλως.
15/06/2016 14:17 EEST

Νύχτα 10ης Δεκεμβρίου

Δεκέμβρης, και στην πρωτεύουσα το ψύχος είναι δριμύ. Σφοδρή κακοκαιρία πλήττει τη Βασιλεύουσα, αλλά οι συνωμότες είναι αποφασισμένοι. Θα αιφνιδιαστούν όμως και για λίγο θα διστάσουν όταν θα βρουν το κρεβάτι του Νικηφόρου Φωκά άδειο. Μήπως τους πρόδωσαν; Μήπως είχαν αποκαλυφθεί τα σχέδιά τους; Όμως ο υπηρέτης τους καθησυχάζει. Να, εκεί είναι. Και όντως ο αυτοκράτορας ήταν εκεί. Στη γωνιά. Κείτονταν πάνω στο πάτωμα, σε ένα απλό δέρμα ζώου, φορώντας τρίχινο ρούχο.
10/06/2016 12:44 EEST

Εάν επιλάθωμαί σου, Ιερουσαλήμ

Τι είναι λοιπόν ο σημερινός Έλληνας; Είναι ό,τι έχει απομείνει από το Ρωμηό, το φορέα δηλαδή του θεοκεντρικού (και όχι θεοκρατικού) ρωμαίικου πολιτισμού, του πολιτισμού της ασυγχύτου και αδιαιρέτου ενώσεως των ανθρώπων και του Θεού εν ενί σώματι, του εσχατολογικού πολιτισμού της ρωμηοσύνης, του πολιτισμού της μετανοίας και του ησυχασμού, του πολιτισμού των πολλών ανθρώπινων αμαρτιών και αστοχιών, του πολιτισμού όπως διαμορφώθηκε ιστορικά στην καθ' ημάς Ανατολή με κέντρο τη Νέα Ρώμη κυρίως από την εποχή του Αγίου Μεγάλου Κωνσταντίνου μέχρι κυρίως το 19 ο αιώνα, αλλά και μέχρι τις μέρες μας.
28/05/2016 13:19 EEST

Διευρυνόμενο παρόν

Είμαστε στον τόπο, αλλά στη μέση-μέση της οικουμένης και το κάθε εδώ αναφέρεται στο παγκόσμιο. Ο χρόνος χάνει τη γραμμικότητά του. Η κλασική αντίληψη της αρχής, του τέλους και στην ενδιάμεση ευθεία πορεία ο χρόνος με το παρόν του είναι πλέον εξαιρετικά αδύναμη και αναντίστοιχη του γίγνεσθαι. Τι μπορεί να χωρέσει και τι μπορεί να ερμηνεύσει ένα τέτοιο άνυσμα; Μόνο τη μερικότητα. Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον είναι πλέον έννοιες εξόχως περιοριστικές και αδυνατούν να χωρέσουν την εκρηκτική δυναμική.
21/05/2016 11:46 EEST