ΤΟ BLOG

Η στρατιωτική δράση της Ρωσίας στη Συρία και η ρητορική του Ερντογάν

05/10/2015 18:58 EEST | Updated 05/10/2016 12:12 EEST
ASSOCIATED PRESS

Είναι μια επίθεση που όλοι περίμεναν, κανείς δεν καταδίκασε ή επιδοκίμασε με ζήλο ανοιχτά, αλλά όλοι για τους δικούς τους λόγους φοβούνται.

Η απόφαση της Ρωσίας να αναλάβει στρατιωτική δράση στην Συρία θεωρητικά εναντίον του «Ισλαμικού κράτους» πέρα από την δεδομένη αμηχανία που δημιουργεί σε εχθρούς και φίλους ενδέχεται να δημιουργήσει σημαντικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις όχι μονο στην ευρύτερη περιοχή αλλά και σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η ανησυχία της Τουρκίας που εκφράστηκε στον ανώτατο πολιτειακό βαθμό μεσω του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν.

Συγκεκριμένα ο Τούρκος πρόεδρος σε μακροσκελή συνέντευξη που έδωσε στο αραβικό τηλεοπτικό δίκτυο «αλ τζαζίρα» εξέφρασε την ανησυχία του για τους πραγματικούς στόχους του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

«Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ξαφνικά η Ρωσία άρχισε να ενδιαφέρεται τόσο έντονα για τα συμβαίνοντα στη Συρία. Εμείς έχουμε αναλάβει την προστασία πάνω από ενός εκατομμυρίου προσφύγων. Η Ρωσία τι κανει για αυτό;», τόνισε. Παράλληλα, εξέφρασε την απορία του αν οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί στοχεύουν πράγματι τους τρομοκράτες του «ισλαμικού κράτους». Και όχι την κοσμική αντιπολίτευση που βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο με τις δυνάμεις του Σύριου Προέδρου Αλ Άσαντ.

Ως ευόδωση των ισχυρισμών του ανέφερε τις σημαντικές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές ανάμεσα στους αμάχους και σε πόλεις που δεν θεωρούνται προπύργιο του «ισλαμικού κράτους» αλλά της αντιπολίτευσης.

Παράλληλα, ο Ταγίπ Ερντογάν αποκάλυψε οτι προτίθεται να συναντηθεί με τον Ρώσο ομόλογό του και να συζητήσουν ενδελεχώς τις απώλειες αναμεσα στον άμαχο πληθυσμό.

Είναι φανερό οτι η ρητορική αυτή του Ταγίπ Ερντογάν εντάσσεται σε μια βαθιά δομημένη πολιτική σκέψη που διαπερνά το σύνολο του κυβερνώντος κόμματος και έχει ως βασικό σκοπό την μετατροπή της Τουρκίας στην κυρίαρχη προστάτιδα δύναμη των απανταχού μουσουλμάνων. Αυτή όμως η πολιτική σκέψη ίσως ξεχνάει μια βασική αρχή των διεθνών, και όχι μόνο, σχέσεων, ότι η πολιτική και πολιτισμική κυριαρχία δεν απαιτεί μόνο θελκτική ρητορική αλλά κυρίως καθαρή διπλωματική και πολιτική στόχευση, κάτι που σε αυτό το στάδιο ο Τούρκος πρόεδρος και η Τουρκία δεν έχουν καταφέρει να αποκτήσουν.

Το αν θα τα καταφέρουν, δυστυχώς για αυτούς, δεν είναι στο χέρι τους. Για τον απλούστατο λόγο ότι πλέον στο Συριακό ζήτημα οι γεωπολιτικοί παίκτες είναι πολλοί. Και κυρίως με αντικρουόμενα συμφέροντα.