Huffpost Greece
TO BLOG

Απόψεις και ανάλυση της επικαιρότητας από τους bloggers της HuffPost

Δημήτρης Χρήστου Headshot

Το επεισόδιο με την Apple και ο προκλητικά αθέμιτος ανταγωνισμός

Δημοσιεύθηκε: Ενημερώθηκε:
APPLE IRELAND
Bloomberg via Getty Images
Εκτύπωση

Το επεισόδιο με την Apple στην Ιρλανδία είναι χαρακτηριστικό της ημιτελούς ολοκλήρωσης της ΕΕ. Μια ολοκλήρωση που έχει αφήσει εκτός την κοινή φορολογική πολιτική και την ενοποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος ώστε η Ενωμένη Ευρώπη να είναι μια συμπαγής και ομοιογενής ηπειρωτική οικονομία. Έκπληκτοι λοιπόν μάθαμε ότι η ΕΕ επέβαλε πρόστιμο 13 δισ. ευρώ στον αμερικανικό κολοσσό Apple για αθέμιτο ανταγωνισμό, με έδρα χώρα μέλος της ευρωζώνης, την Ιρλανδία. Το 2014 η Apple Ευρώπης πλήρωσε φόρο 50 δολαρίων για κάθε εκατομμύριο δολάρια που εισέπραττε από τις πωλήσεις iPhone και iPad σχεδόν σε όλο τον κόσμο, εκτός των ΗΠΑ. Αυτό σημαίνει ότι ο συνολικός φορολογικός συντελεστής με τον οποίο επιβαρύνθηκε η εταιρεία ήταν της τάξης του 0,005%!

Και όλα αυτά εξαιτίας μιας οδηγίας της ιρλανδικής φορολογικής νομοθεσίας, η οποία επέτρεπε να συμβαίνει κάτι τέτοιο για τις λεγόμενες «επιχειρήσεις χωρίς πατρίδα» (stateless companies). Το 2011 η Apple States International σημείωσε κέρδη 16 δισ. δολαρίων. Λιγότερα από 50 εκατ. δολάρια μεταφέρθηκαν στο παράρτημα της Ιρλανδίας. Τα υπόλοιπα κατευθύνθηκαν στα «κεντρικά γραφεία» εκτός οποιασδήποτε φορολογικής αρχής. Να σημειώσουμε ότι ο φορολογικός συντελεστής στην Ιρλανδία είναι 12,5% για τις μεγάλες επιχειρήσεις, όμως η αμερικανική εταιρεία σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις της Ιρλανδίας που ήθελα να προσελκύσουν επενδύσεις υψηλής τεχνολογίας, τον κονιορτοποίησε!

Το επεισόδιο Apple προσφέρει στις ευρωπαϊκές αρχές και τις κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ την ευκαιρία να βάλουν τάξη και να δημιουργήσουν μια κοινή φορολογική πολιτική.

Συνήγορος της Apple η αμερικανική κυβέρνηση έσπευσε να υπερασπιστεί την εταιρεία και να τρίξει τα δόντια στις ευρωπαϊκές αρχές για το θράσος τους να επιβάλουν αυτό το τεράστιο πρόστιμο για αθέμιτο ανταγωνισμό. Πάντως το επεισόδιο αυτό, επαναφέρει το θέμα των κοινών κανόνων στην ΕΕ. Το να υπάρχει μια μικρή απόκλιση στους φορολογικούς συντελεστές μπορεί κανείς να το αποδεχτεί με βάση τις αναπτυξιακές ανάγκες των κρατών μελών που έχουν το δικαίωμα να καθορίζουν τους δικούς τους συντελεστές. Μα το 12,5% που είναι ο φορολογικός συντελεστής στην Ιρλανδία είναι ήδη μικρό, πόσο μάλλον το τίποτα, όπως είναι 0,005% που πλήρωνε η Apple εκμεταλλευόμενη μόνον αυτή ένα δικό της -ουσιαστικά αφορολόγητο- καθεστώς. Αυτό, χωρίς αμφιβολία, συνιστά καραμπινάτο αθέμιτο ανταγωνισμό, τόσο απέναντι στις άλλες διεθνείς εταιρίες του κλάδου της υψηλής τεχνολογίας, όσο και αθέμιτος ανταγωνισμός στο πεδίο των επενδύσεων μεταξύ των χωρών της ΕΕ.

Η αντίδραση της αμερικανικής κυβέρνησης είναι μεν κατανοητή, αφού πάγια θέση της είναι η με κάθε μέσο ανάπτυξη των αμερικανικών εταιρειών στον κόσμο. Μπορεί όμως μια ευρωπαϊκή εταιρεία να πετύχει φορολογικό συντελεστή 0,005% σε οποιαδήποτε πολιτεία των ΗΠΑ; Ούτε για αστείο!

Και εδώ επανερχόμαστε στις αδυναμίες της οικονομικής ολοκλήρωσης που έμειναν αδυναμίες σκοπίμως για να εξυπηρετηθούν οι μεγάλες οικονομίες και κυρίως η Γερμανική που δανείζεται από τις διεθνείς αγορές με αρνητικά επιτόκια. Πως θα ανταγωνιστούν την γερμανική κανονικότητα οι ελληνικές επιχειρήσεις και το ελληνικό δημόσιο, όταν η χώρα μας υποχρεώθηκε να επιβάλει δυσβάσταχτους φόρους στις επιχειρήσεις με τα επιτόκια δανεισμού να αγγίζουν το διψήφιο νούμερο; Εδώ πλέον, δε μιλάμε για ανταγωνισμό επί ίσοις όροις, αλλά για κανονικό πόλεμο, για οικονομίες χωρίς κανόνες και διαιτητές αμφιβόλου εμπιστοσύνης.

Το επεισόδιο Apple προσφέρει στις ευρωπαϊκές αρχές και τις κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ την ευκαιρία να βάλουν τάξη και να δημιουργήσουν μια κοινή φορολογική πολιτική. Οι χώρες που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από επενδύσεις μπορούν να υποστηρίζονται από τα ευρωπαϊκά προγράμματα ώστε να μην αποκλείνουν από τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους, όπως γίνεται σε εθνικό επίπεδο για τις περιφέρειες, και στις πολιτείες των ΗΠΑ. Αν χαθεί και αυτή η ευκαιρία στην επόμενη κρίση οι συνέπειες θα είναι τεράστιες άσε που το μήνυμα που θα αποσταλεί στις χώρες μέλη, θα είναι ο καθένας μόνος του και ο σώζων εαυτόν σωθείτο. Αυτό όμως δεν είναι Ένωση. Είναι Βαβέλ.