TO BLOG

Απόψεις και ανάλυση της επικαιρότητας από τους bloggers της HuffPost

Δημήτρης Χρήστου Headshot

Πού πας ρε Καραμήτρο χωρίς offshore στην UBS

Δημοσιεύθηκε: Ενημερώθηκε:
UBS
Michael Buholzer / Reuters
Εκτύπωση

Συγκλονιστικές είναι οι αποκαλύψεις (στη Real News) από το πρώην διευθυντικό στέλεχος της UBS, Βrad Βirkenfeld που χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη τράπεζα ως μια «παγκόσμια εγκληματική οργάνωση», η οποία «έχει διαπράξει πολλαπλές πράξεις απάτης, υποκλοπής αλληλογραφίας, απάτης τίτλων, φοροδιαφυγής κτλ για πολλές δεκαετίες». Ο Βirkenfeld, ο οποίος εξέτισε ποινή φυλάκισης 2 ετών αλλά στο τέλος ανταμείφθηκε από τις αμερικανικές αρχές για τη συνεργασία του με 100.000.000 δολάρια (!), χτύπησε... κόκκινο, όταν έπεσε στα χέρια του εσωτερικό έγγραφο της τράπεζας, σύμφωνα με το οποίο, στην περίπτωση που υπήρχε «εμπλοκή» με την τράπεζα, η ευθύνη θα έπεφτε στα στελέχη. Τότε πήρε την απόφαση να μιλήσει, γνωρίζοντας ότι μπορεί να είχε ποινικές συνέπειες, αλλά ήταν κατηγορηματικός.

Αυτό που εντυπωσιάζει στην περίπτωση της UBS είναι, ότι δεν περίμενε το μαύρο αφορολόγητο χρήμα να πάει να βρει την τράπεζα και να ζητήσει τις έξυπνες υπηρεσίες της. Οι πρακτικές της τράπεζας για να προσελκύσει πελάτες ήταν πολύ... προχωρημένες. Κύριο όπλο ήταν η στοχοθεσία, δηλαδή ο εντοπισμός εκείνης της κοινωνικής τάξης που ανθούσε, για παράδειγμα στην Ελλάδα τη δεκαετία του 2000. Πώς θα την προσέγγιζε; Με ένα γκαλά -για άσχετο θέμα- κυρίως πολιτιστικό, όπου θα καλούσε όλη την αφρόκρεμα. Εκεί γινόταν και η πρώτη κρούση για το πώς μπορεί κανείς να μεταφέρει κεφάλαια στο εξωτερικό, με το δέλεαρ της ανωνυμίας, αφού το όνομα του καταθέτη μπορούσε να... παραλειφθεί και να αντικατασταθεί από έναν αριθμό ή από έναν κωδικό. Στη συνέχεια όλα ήταν εύκολα...

Όταν το στέλεχος της UBS είδε την εικόνα της λίστας Μπόργιανς για τους Έλληνες καταθέτες της τράπεζας την περίοδο 2006-2008, με τα συνολικά ποσά να φθάνουν τα 4 δισ. ευρώ, είπε χαμογελώντας: "Peanuts" (σ.σ.: φιστίκια - έκφραση που χρησιμοποιούν οι Αμερικανοί, δηλαδή στα ελληνικά «ψίχουλα»). Ο ελληνικός πλούτος που είναι κρυμμένος στην τράπεζα είναι πολύ μεγαλύτερος, υποστήριξε ο Βirkenfeld, ο οποίος, στην κατάθεση που έδωσε ενώπιον των εισαγγελέων Τουλουπάκη και Καλούδη, φέρεται να εξήγησε τις πρακτικές που χρησιμοποιούσε η τράπεζα για να προσελκύει κεφάλαια από όλον τον κόσμο και φυσικά από την Ελλάδα.

Μετά τις αποκαλύψεις Βirkenfeld για τη δράση της UBS στην Ελλάδα, το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ παρενέβη θυμίζοντας ότι ο κ. Σαμαράς είχε αρνηθεί να παραλάβει στοιχεία γι' αυτή τη λίστα από τις γερμανικές αρχές ώστε να τα αξιοποιήσει υπέρ του δημοσίου συμφέροντος. «Αυτή είναι η τράπεζα του κ. Σκλαβούνη, ο οποίος ορίστηκε πρόεδρος του ΤΧΣ επί κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου. Του κ. Σκλαβούνη, ο οποίος ορίστηκε από τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη και παραμένει, ακόμα και σήμερα, υπεύθυνος του τομέα Ανάπτυξης της ΝΔ». Και ολοκληρώνει υπογραμμίζοντας: «Δε μας προξενεί εντύπωση. Επί δεκαετίες, μια κάστα "ανέγγιχτων", εύπορων, επιχειρηματιών, μπορούσε να διακινεί μαύρο χρήμα και να φοροδιαφεύγει, αφού το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ δεν είχαν καμιά διάθεση να "ενοχλήσουν" τους φίλους τους». Υπό κανονικές πολιτικές συνθήκες αυτή η σκληρή ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να απαντηθεί. Ίσως λόγω Σαββατοκύριακου και καύσωνα να απουσίαζαν οι αρμόδιοι στις παραλίες. Ας περιμένουμε.

«Στη συγκεκριμένη τράπεζα εργάστηκα για πάνω από 20 χρόνια τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, κατέχοντας υψηλόβαθμες θέσεις. Αυτή η μακροχρόνια θητεία μου αφορούσε αποκλειστικά τον τομέα του investment banking και όχι του private banking», είχε απαντήσει ο κ. Σκλαβούνης πριν τη συνέντευξη Βirkenfeld, όταν οι ελληνικές αρχές άρχισαν να ασχολούνται με την περίπτωσή του. Εξ άλλου όπως μάθαμε από τον Βrad Βirkenfeld, οι μέτοχοι της UBS είχαν αποφασίσει ότι: αν κάτι στραβώσει στη μπίζνα αυτή, η ευθύνη θα πέσει στα στελέχη της τράπεζας με τους μεγάλους μισθούς και τα παχυλά μπόνους. Η ΝΔ και ο κ. Μητσοτάκης βιάστηκαν να καλύψουν τον κ. Σκλαβούνη, αλλά δεν σκέφτηκαν ότι η δεοντολογία, σε αυτές τις περιπτώσεις, απαιτεί την παραίτηση, μέχρι να λάμψει η αλήθεια.

Άλλη μια υπόθεση που αποκαλύπτει την απληστία του καπιταλισμού που υπέταξε τις πολιτικές εξουσίες και έστησε ένα παγκόσμιο καζίνο χωρίς κανόνες και διαιτητές. Και ενώ έχουν περάσει οκτώ χρόνια από τότε, ελάχιστα πράγματα έχουν βελτιωθεί αφού ούτε νέοι κανόνες θεσπίστηκαν, ούτε αυστηροί διαιτητές, ανέλαβαν να βάλουν τάξη και να επιβάλουν την τήρηση των κανονισμών. Και ευτυχώς που οι αμερικανικές αρχές επέδειξαν αυστηρότητα σε ό,τι αφορά τη δράση της Ελβετικής UBS και ανάγκασαν τις μεγάλες χώρες της ΕΕ, δηλαδή τη Γερμανία και τη Γαλλία να λάβουν τολμηρά μέτρα αγοράζοντας πληροφορίες για αυτό το τεράστιο παγκόσμιο σύστημα απόκρυψης πλούτου. Και θα τολμούσα να πω, ευτυχώς που η σημερινή κυβέρνηση, παρά την απειρία της, δεν έχει τις δουλείες, τις διασυνδέσεις και τις υποχρεώσεις του πολιτικού κατεστημένου, που έριξε τη χώρα στα βράχια.