ΑΑΔΕ: Τραπεζικοί λογαριασμοί εξωτερικού που τροφοδοτήθηκαν από εσωτερικό δεν συνιστούν συμπληρωματικό στοιχείο ελέγχου

Σύμφωνα με την ΑΑΔΕ δεν δικαιολογούν παράταση της παραγραφής των υποθέσεων

Οδηγίες προς τις κατά τόπους φοροελεγκτικές Αρχές για τον έλεγχο κατά προτεραιότητα υποθέσεων από την χρήση 2006 και μετά, στις οποίες έχουν βρεθεί συμπληρωματικά στοιχεία και δικαιολογούν την παράτασης της παραγραφής τους σε δεκαετία, δίνει με εγκύκλιό της η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων.

Παράλληλα με την εγκύκλιο της, η ΑΑΔΕ παρέχει διευκρινίσεις σχετικά με το πότε οι τραπεζικοί λογαριασμοί στο εξωτερικό συνιστούν συμπληρωματικό στοιχείο του ελέγχου και δικαιολογούν την παράταση της παραγραφής σε δεκαετία. Κάτι που δεν ισχύει για τους τραπεζικούς λογαριασμούς στο εσωτερικό για τους οποίους βάσει της πρόσφατης απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας θα έπρεπε να ήταν ενήμερες οι φορολογικές αρχές εντός της κανονικής προθεσμίας παραγραφής.

Ειδικότερα, στην εγκύκλιο διευκρινίζεται ότι δεν θεωρούνται συμπληρωματικά στοιχεία του ελέγχου και έτσι δεν δικαιολογούν την παράταση του χρόνου παραγραφής σε δεκαετία στοιχεία που αφορούν την κίνηση τραπεζικών λογαριασμών στην αλλοδαπή που δείχνουν ότι τροφοδοτήθηκαν από λογαριασμούς της ημεδαπής (εξερχόμενο έμβασμα) ή τροφοδότησαν λογαριασμούς της ημεδαπής ( εισερχόμενο έμβασμα). Και αυτό καθώς θεωρείται ότι τα στοιχεία αυτά όφειλαν να γνωρίζουν και να έχουν λάβει υπόψη τους οι φορολογικές αρχές.

Αναλυτικά με την εγκύκλιο της ΑΑΔΕ παρέχονται οι ακόλουθες διευκρινίσεις:

″Με την πρόσφατη νομολογία του ΣτΕ (ΣτΕ 2934/2017 και ΣτΕ 2935/2017) κρίθηκε ότι, κατά την έννοια των διατάξεων της περ. α′ της παρ. 2 του άρθ. 68 του ν.2238/1994 (ΚΦΕ) επιτρέπεται η έκδοση πράξης καταλογισμού φόρου και πρόσθετου φόρου εντός δεκαετίας από το τέλος του έτους μέσα στο οποίο λήγει η προθεσμία για την επίδοση της δήλωσης, εάν περιέλθουν σε γνώση της Φορολογικής Διοίκησης συμπληρωματικά στοιχεία, δηλαδή στοιχεία αποδεικτικά της ύπαρξης μη δηλωθέντος φορολογητέου εισοδήματος, τα οποία δικαιολογημένα δεν είχε υπόψη της η φορολογική αρχή κατά την προβλεπόμενη στην παρ. 1 του άρθ. 84 του ιδίου νόμου πενταετία. Συνεπώς, δεν αποτελούν συμπληρωματικά στοιχεία εκείνα τα οποία είτε είχαν περιέλθει σε γνώση της φορολογικής αρχής εντός της ανωτέρω πενταετίας και αγνοήθηκαν ή δεν ελήφθησαν προσηκόντως υπόψη από αυτήν, είτε η φορολογική αρχή όφειλε να έχει λάβει γνώση τους, εντός της ίδιας πενταετίας, εάν είχε επιδείξει τη δέουσα επιμέλεια, ήτοι εάν είχε λάβει τα προσήκοντα μέτρα ελέγχου και έρευνας, που προβλέπονται στο νόμο.

Επιπλέον, με τις παραπάνω αποφάσεις του ΣτΕ κρίθηκε ότι, μεταξύ των βασικών και τακτικών μέσων του φορολογικού ελέγχου της ακρίβειας των δηλώσεων εισοδήματος είναι και η εξέταση του υπολοίπου και των κινήσεων των τραπεζικών λογαριασμών του φορολογούμενου στην ημεδαπή. Συνεπώς, στοιχεία για το υπόλοιπο ή/και τις κινήσεις των τραπεζικών λογαριασμών του φορολογούμενου στην ημεδαπή δεν αποτελούν «συμπληρωματικά στοιχεία», ικανά να δικαιολογήσουν την επιμήκυνση της, κατ′ αρχήν οριζόμενης, πενταετούς προθεσμίας παραγραφής.

Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι, σε περίπτωση που περιέλθουν σε γνώση της φορολογικής αρχής συμπληρωματικά στοιχεία κατά την έννοια των διατάξεων της περ. α′ της παρ. 2 του άρθ. 68 του ν.2238/1994 (ΚΦΕ), επιτρέπεται η έκδοση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου και επιβολής προστίμου αποκλειστικά για τη φορολογητέα ύλη που προκύπτει από τα στοιχεία αυτά και για το έτος στο οποίο αυτά αφορούν με την προϋπόθεση ότι, τα στοιχεία αυτά αποδεδειγμένα δεν είχε, ούτε μπορούσε δικαιολογημένα να έχει υπόψη της η ελεγκτική αρχή ώστε να τα εκτιμήσει κατά τον αρχικό φορολογικό έλεγχο (σχετ. ΣτΕ 4843/1988, ΣτΕ 2632/1996, ΣτΕ 1303/1999, ΣτΕ 572/2007, ΣτΕ 3955/2012, ΣτΕ 1623/2016).

Για την ομοιόμορφη αντιμετώπιση των εκκρεμών υποθέσεων ελέγχων, διευκρινίζεται ότι οι πληροφορίες που έχουν περιέλθει στη Φορολογική Διοίκηση από την αλλοδαπή (όπως π.χ. τα χρηματοοικονομικά προϊόντα, λοιπές κινητές αξίες, διαφορές χαρτοφυλακίου, τραπεζικές κινήσεις, διαφορές υπολοίπων λογαριασμών), συνιστούν συμπληρωματικά στοιχεία, εφόσον, αφενός, η Φορολογική Διοίκηση αποδεδειγμένα δεν είχε και δικαιολογημένα δεν μπορούσε να τις έχει υπόψη της κατά την αρχική πενταετή προθεσμία παραγραφής, και, αφετέρου, διαπιστώνεται από τον έλεγχο μη δηλωθείσα φορολογητέα ύλη με βάση τα στοιχεία αυτά. Συνεπώς, δε θεωρείται πληροφορία από την αλλοδαπή και ως εκ τούτου δε συνιστά συμπληρωματικό στοιχείο, η πληροφορία, η οποία περιέρχεται σε γνώση της φορολογικής αρχής μέσω της επεξεργασίας του ημεδαπού τραπεζικού λογαριασμού ή από στοιχεία που προσκομίζει ο φορολογούμενος κατά την επεξεργασία του ημεδαπού τραπεζικού λογαριασμού και αφορούν τις ως άνω πληροφορίες (χρηματοοικονομικά προϊόντα κ.λπ.).

Τέτοια είναι η περίπτωση ύπαρξης τραπεζικού λογαριασμού αλλοδαπής που τροφοδοτήθηκε από λογαριασμούς της ημεδαπής (εξερχόμενο έμβασμα) ή τροφοδότησε λογαριασμούς της ημεδαπής (εισερχόμενο έμβασμα).

Οι εκκρεμείς υποθέσεις, για τις οποίες πληρούνται τα ανωτέρω ως προς την ύπαρξη συμπληρωματικών στοιχείων, ελέγχονται κατ′ εφαρμογή της περ. α′ της παρ. 1 της εγκ. ΠΟΛ.1154/2017, κατά προτεραιότητα, ως προς τις χρήσεις 2006 και μετά, και εκδίδονται οι σχετικές πράξεις προσδιορισμού. Σε περίπτωση που δεν πληρούνται οι ως άνω προϋποθέσεις, έχουν εφαρμογή οι οδηγίες που έχουν δοθεί με τις παρ. 2, 3, και 4 της εγκ. ΠΟΛ.1154/2017″.

Δημοφιλή