TO BLOG

Απόψεις και ανάλυση της επικαιρότητας από τους bloggers της HuffPost

mylandingrunway.com Headshot

Επτά tips για να ταξιδεύεις αρμονικά με φίλους

Δημοσιεύθηκε: Ενημερώθηκε:
Εκτύπωση

Αν και θα ήθελα κάποια στιγμή να πραγματοποιήσω ένα ταξίδι μόνη μου, η αλήθεια είναι ότι απολαμβάνω ιδιαίτερα να ταξιδεύω με παρέα. Με φίλους, με οικογένεια ή με το έτερον ήμισυ. Γιατί; Γιατί «τα μέρη που βλέπουμε μαζί είναι ομορφότερα»!

Πραγματικά, είναι απίστευτα όμορφο να ταξιδεύεις με συνοδοιπόρους, να βλέπεις μέρη μέσα από τα δικά τους μάτια και να βλέπουν μέρη μέσα από τα δικά σου. Είναι κάτι σαν αλληλοσυμπλήρωση. Επίσης, ένα ταξίδι με παρέα είναι ένας τρόπος να διαπιστώσεις πραγματικά εάν ταιριάζεις με τον συνταξιδιώτη σου! Γιατί, εντάξει, τα ταξίδια είναι υπέροχα, αλλά μπορεί να προκύψουν και πρακτικές δυσκολίες ή διαφωνίες στην καθημερινή συμβίωση. Γιατί μπορεί με κάποιον να ταιριάζεις στην καθημερινότητα της πόλης, να περνάς καλά σε μια έξοδο μαζί του, αλλά τι γίνεται όταν θα πρέπει να συμβιώσεις μαζί του κάθε μέρα, όλη μέρα για ένα χρονικό διάστημα;

Έπειτα, λοιπόν, από χρόνια ταξιδιών με κάθε δυνατή σύνθεση παρέας, κι έχοντας περάσει υπέροχα, αλλά και μετανιώνοντας την ώρα και την στιγμή που ξεκίνησα το ταξίδι, κατέληξα σε επτά βασικά πράγματα που πρέπει να λαμβάνεις υπόψη όταν ταξιδεύεις με παρέα. Πάμε να δούμε;

1. Budget

Καταλαβαίνεις ότι εάν εσύ θέλεις διαμονή σε πεντάστερο ξενοδοχείο και η άλλη πλευρά σε hostel, θα υπάρχει πρόβλημα. Εάν εσύ θέλεις να τρως σε εστιατόρια και η άλλη πλευρά σε καντίνες, θα υπάρχει (και πάλι) πρόβλημα. Οπότε, ή που δεν ξεκινάς καν το ταξίδι ή που ορίζετε ένα budget, πάνω κάτω και βρίσκετε τη μέση λύση.

2. Συνήθειες στο ταξίδι

Εσύ μπορεί να θέλεις να επισκεφθείς όλα τα μουσεία της περιοχής και η παρέα σου όχι. Γι'αυτό, πρέπει από πριν να γνωρίζεις τις συνήθειες της άλλης πλευράς, στο περίπου έστω, και πρέπει να είστε πρόθυμοι να χωριστείτε! Δεν είναι υποχρεωτικό να τα κάνετε όλα μαζί, είστε διαφορετικοί άνθρωποι και είναι λογικό να υπάρχουν αποκλίσεις. Χωριστείτε και δώστε ραντεβού για φαγητό μετά συζητώντας τι είδε ο καθένας!

3. Μην ταξιδεύεις με μεγάλο γκρουπ ανθρώπων

Όσο περισσότεροι, τόσο πιο δύσκολο να βρεις κοινά σημεία. Πολλές διαφορετικές γνώμες και δύσκολο το σημείο σύγκλισης. Συνεπώς, να πραγματοποιείς ταξίδια με λίγα άτομα, που προφανώς ταιριάζεις στα βασικά. Ο φίλος του φίλου που ήθελε και εκείνος να επισκεφθεί την Βαρκελώνη, ε, ας του πούμε να έρθει μαζί, είναι μια κίνηση υψηλού ρίσκου, να ξέρεις! Ακόμη, επειδή μου έχει τύχει να είμαι με πολλά άτομα που κινούνταν σε διαφορετικό πρόγραμμα και που εγώ δεν είχα δικό μου όχημα για να μετακινούμαι ανεξάρτητα, σου προτείνω, εάν θέλεις οπωσδήποτε να είσαι μέρος ενός μεγάλου γκρουπ ανθρώπων, να έχεις φροντίσει να έχεις δικό σου όχημα. Για να είσαι ανεξάρτητος. Εσύ μπορεί να ξυπνάς στις 9 το πρωί, η παρέα σου στις 2 το μεσημέρι και να βρίσκεσαι σε μέρος απομονωμένο, που αν δεν έχεις αυτοκίνητο, δεν μπορείς να μετακινηθείς.

4. Πρόγραμμα

Συζητήστε από πριν τα βασικά που θέλετε και οι δυο (ή όσοι είστε) να δείτε, φτιάξτε ένα στοιχειώδες πλάνο, αλλά να είστε προετοιμασμένοι ότι αυτό μπορεί να αλλάξει. Επίσης, πρέπει να είστε ευέλικτοι. Και οι δυο πλευρές. Και φυσικά να συμβιβάζεστε.

5. Αρμοδιότητες

Επειδή είστε σαφώς διαφορετικοί άνθρωποι, χωρίστε αρμοδιότητες, ανάλογα με τα δυνατά σημεία του καθενός. Εάν εσύ είσαι ο οργανωτικός τύπος, ανάλαβε τα διαδικαστικά. Ξενοδοχείο, εισιτήρια. Εάν ο συνταξιδιώτης σου είναι άσσος στον προσανατολισμό, ζήτα του να αναλάβει τις διαδρομές της εξερεύνησής σας. Τι καλύτερο από την αλληλοσυμπλήρωση;

6. Χαρακτήρας του συνταξιδιώτη

Εντάξει, σε όλα δεν θα ταιριάζεις και άλλωστε δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι, να διαθέτετε και οι δυο την απαιτούμενη ψυχραιμία σε δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν. Στα ταξίδια δεν χωρούν ανόητοι εγωισμοί και χαζά πείσματα.

7. Να σέβεσαι τον προσωπικό χρόνο/χώρο του άλλου

Ναι, κάποιες στιγμές όλοι χρειαζόμαστε να μένουμε λίγο μόνοι μας, χαζεύοντας ίσως το κινητό μας, διαβάζοντας ένα βιβλίο ή απλά κοιτάζοντας το ταβάνι. Κάποιες στιγμές μπορεί να μην θέλουμε να μιλήσουμε και να απολαύσουμε ένα τοπίο. Ακόμη κι αν εσύ δεν το νιώθεις αυτό, οφείλεις να σέβεσαι ότι η άλλη πλευρά μπορεί να έχει ανάγκη.

Έπειτα από αρκετά χρόνια ταξιδιών, με ποικίλους ανθρώπους και με πολλούς τρόπους, έχω μάθει πολλά στο θέμα της «ταξιδιωτικής συμβίωσης».

Έχω κάνει road trip με αγόρι και θυμάμαι με εκνεύριζε όταν πηγαίναμε σε ένα καφέ και χάζευε το κινητό του για λίγο. Η τοποθέτησή του ήταν ότι «μα όλη μέρα είμαστε μαζί, σε ενοχλεί που για δέκα λεπτά κοιτάζω το κινητό μου»; Και είχε δίκιο. Πλέον, συνειδητοποιώ κι εγώ ότι όταν είσαι όλη μέρα με κάποιον, χρειάζεσαι και λίγο χρόνο μόνος σου, κάνοντας ακόμη και το πιο χαζό πράγμα.

Έχω ταξιδέψει δυο φορές με μια ομάδα ανθρώπων εντελώς άγνωστη και πέρασα καταπληκτικά. Αφενός γιατί γνώριζα πως θα είναι η κατάσταση και οι συνθήκες, αφετέρου έχω μάθει να συμβιβάζομαι πια σε πολλά και να μην έχω άκαιρες απαιτήσεις. Έχω επίσης ταξιδέψει με φίλη, που δεν την ήξερα ουσιαστικά καλά, και πέρασα υπέροχα. Είναι σημαντικό να είσαι ευέλικτος και να ξέρεις να προσαρμόζεσαι. Ξέρω σε ποιες περιπτώσεις με παίρνει να ζητώ τα «πριγκιπικά» μου θέλω και σε ποιες να βάζω νερό στο κρασί μου.

Έχω βέβαια ταξιδέψει και με παρέα, μέσα στην οποία υπήρχε ένα άτομο με καθαρά ηγετική φυσιογνωμία. Όχι όμως από την «καλή» ηγετική (μάλλον αυταρχική τώρα που το ξανασκέφτομαι), αλλά από εκείνη του στιλ «θέλω να κάνουμε αυτό, εάν δεν θέλετε, κατεβάζω μούτρα και δεν σας μιλάω για το υπόλοιπο της ημέρας». Ω ναι.

Αυτό το τελευταίο το έχω ζήσει επί δύο. Την πρώτη φορά θυμάμαι ήμουν ο «πυροσβέστης» καθώς είχα φέρει εγώ την συγκεκριμένη παρέα κοντά. Λάθος. Μέγα λάθος. Γιατί και οι δυο πλευρές γκρίνιαζαν σε μένα και κατέληξα να αγχώνομαι πιο πολύ για το πώς θα ικανοποιήσω τους άλλους, αντί να χαρώ τις διακοπές μου.

Τέλος, έχω συνταξιδέψει με ανθρώπους, όντας εγώ η φίλη του φίλου, και κατέληξα να συμβιβάζομαι εγώ στο πρόγραμμα των άλλων. Ένα πρόγραμμα που δεν θα έκανα ποτέ εγώ και που δεν με κάλυπτε καθόλου. Επίσης λάθος.

Συνεπώς! Πλέον έχω μάθει. Έχω μάθει το πώς πρέπει να είναι η σύνθεση της παρέας, έχω μάθει με ποιους φίλους μπορώ να ταξιδεύω και με ποιους θα αρκούμαι στο να πίνω απλά ένα ποτό. Έχω μάθει ότι δεν μπορείς να ταξιδεύεις με άλλους ανθρώπους, εάν δεν προτίθεσαι να κάνεις συμβιβασμούς. Όχι όμως και να υποβιβάσεις εντελώς τα δικά σου θέλω. Προφανώς όχι. Να βρεις την χρυσή τομή. Να ξέρεις πότε πρέπει να γκρινιάξεις και πότε να σταματήσεις. Μπορείς να πεις ότι πλέον έχω αναπτύξει ένα είδους...ένστικτο στο θέμα!

Εσύ; Ποιες είναι οι καλύτερες και ποιες οι χειρότερες αναμνήσεις σου από ταξίδια με παρέα;


*Το κείμενο δημοσιεύθηκε αρχικά στο mylandingrunway.com