ψυχολογία γονιών

Πρωτάρης στο Δημοτικό

Μαρία Γραμματικοπούλου | Δημοσιεύθηκε 10.09.2017
Μαρία Γραμματικοπούλου

Μαθαίνεις πότε ανοίγουν τα Δημοτικά και η εμπειρία σου λέει πως ετοιμάζεσαι για τον αγιασμό την πρώτη μέρα και τίποτα παραπάνω. Μέγα λάθος φίλε γονιέ, γιατί την πρώτη μέρα, εάν δεν σ' έχει ήδη προειδοποιήσει κάποιος συγγενής ή φίλος, πρέπει να ξέρεις πως τα παιδιά πιθανά να παραλάβουν όλα τα βιβλία της σχολικής χρονιάς, τα οποία είναι πολλά. Πάρε λοιπόν μαζί σου τσάντα κι όχι όποια τσάντα να 'ναι, την τσάντα του σχολείου. Α, κάνοντας ένα βήμα πίσω φαντάζομαι πως θα έχεις ήδη πάρει στο παιδί μια απ' τις μεγάλες, τις τσάντες «για το Δημοτικό» που θα σου πουν και οι πωλητές.

Η Γιορτή του Πατέρα

Μαρία Γραμματικοπούλου | Δημοσιεύθηκε 18.06.2017
Μαρία Γραμματικοπούλου

Όσο κι αν είναι μια γιορτή ξένη στην ελληνική παράδοση, οι καθολικές χώρες γιορτάζανε το Μάρτιο τη γιορτή του Πατέρα από τον μεσαίωνα ακόμα, την ημέρα της γιορτής του Αγίου Ιωσήφ. Αργότερα, στην Αμερική πια και συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθιερώθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα η Γιορτή του Πατέρα ώστε να εξισωθεί ο ρόλος του πατέρα με της μητέρας, καθώς ήδη εορταζόταν αντίστοιχη γιορτή για τις μητέρες. Πρωτοστάτης για την καθιέρωση της σύγχρονης αυτής γιορτής ήταν η Sonora Smart Dodd, το 1910, την οποία μεγάλωσε μόνος ο πατέρας της, αυτή και τα πέντε αδέλφια της.

Ν' αγαπάς τα παιδιά σου όπως είναι

Μαρία Γραμματικοπούλου | Δημοσιεύθηκε 14.06.2017
Μαρία Γραμματικοπούλου

Οι περισσότερες ψυχολογικές θεωρίες που θα διαβάσουμε επιβεβαιώνουν πως ένας άνθρωπος είναι ευτυχισμένος ακριβώς όταν αποδέχεται τον εαυτό του. Μας λένε ακόμα πόσο σημαντική είναι η σχέση ενός παιδιού με τη μητέρα του στη διαδικασία διαμόρφωσης της αυτοπεποίθεσης και της προσωπικότητάς του. Δεν μπορώ καν να φανταστώ πόσο δύσκολη είναι η ζωή για ένα παιδί που ίσως, από την προεφηβεία ακόμη, βλέπει τον εαυτό του σαν «διαφορετικό» από τα αναμενόμενα και επιπρόσθετα απορρίπτεται απ' τους γονείς του.

Η εσωστρεφής μαμά

Μαρία Γραμματικοπούλου | Δημοσιεύθηκε 03.06.2017
Μαρία Γραμματικοπούλου

Κι αν εσύ τυχαίνει να είσαι εσωστρεφής κι όχι ιδιαίτερα άνετη σε όλες τις κοινωνικές συναναστροφές, δυστυχώς έχω να σου πως πως την πάτησες. Γιατί οι μαμάδες είναι μια ομάδα που κινείται με ρυθμούς κομάντο. Θα συσπειρωθούν, θα γνωριστούν, θα συνεννοηθούν και θ' ανταλλάσσουν μηνύματα και πληροφορίες προτού καν εσύ μάθεις το ποια μαμά είναι τίνος παιδιού. Κι αν καθυστέρησες να μάθεις τα ονόματά τους, κι αν δεν σ' ενδιέφερε και ιδιαίτερα, μετά από μήνες συνειδητοποιείς ότι έχεις μείνει στην απ' έξω και δεν κατάλαβες ούτε πώς, ούτε πότε έγινε αυτό.

Τι σημαίνει να είσαι μαμά; Παντού και πάντα

Μαρία Γραμματικοπούλου | Δημοσιεύθηκε 20.05.2017
Μαρία Γραμματικοπούλου

Να είσαι μαμά σημαίνει να συνηθίσεις στην ιδέα πως ο χρόνος που είχες για να κάνεις πράγματα για τον εαυτό σου έχει μειωθεί κατά πολύ και θα κάνεις χρόνια ν' απολαύσεις ξανά έναν καφέ με την ησυχία σου. Να είσαι μαμά σημαίνει ότι μπορείς να μαγειρέψεις, βάλεις πλυντήριο, ξεσκονίσεις, βάλεις σκούπα, σιδερώσεις, καθαρίσεις το μπαλκόνι, γράψεις κείμενο στον υπολογιστή μ' ένα συνεχόμενο «μαμάαααααα, μααααα, μαμάαααααα» ως μουσικό χαλί.

Με τον παππού

Μαρία Γραμματικοπούλου | Δημοσιεύθηκε 05.05.2017
Μαρία Γραμματικοπούλου

Κάθε φορά που πηγαίνεις με την οικογένεια στο πατρικό σου, νιώθεις τους ρόλους ν' αλλάζουν. Μπαίνεις στο σπίτι των γονιών σου, παρέα με τον/τη σύντροφο και τα παιδιά σου και δεν είσαι πλέον εσύ ο μεγαλύτερος και ο πιο υπεύθυνος στο γκρουπ. Χαλαρώνεις, χαμογελάς κι αφήνεις τα παιδιά ν' απολαύσουν και να κακομάθουν από τα χαϊδέματα και τις υπερβολές της γιαγιάς και του παππού.

Στο πάρκο

Μαρία Γραμματικοπούλου | Δημοσιεύθηκε 05.04.2017
Μαρία Γραμματικοπούλου

Μετά κι από τον βαρύ χειμώνα, νιώθεις κι εσύ, όπως και τα παιδιά, σαν να ξύπνησες από τη χειμερία νάρκη. Θέλεις ουρανό, ήλιο, αέρα και κανένα δεντράκι, λουλούδι ή έστω θάμνο να νιώθεις πως η φύση ανθίζει κι έρχονται καλύτερες μέρες. Θυμάσαι τα δικά σου ανοιξιάτικα απογεύματα, ίσως σ' ένα μεγαλύτερο πάρκο, χωρίς περίφραξη, με μπόλικη άμμο, γρασίδι και τριανταφυλλιές που τ' αγκάθια τους σε τρυπούσαν χωρίς λύπηση. Εκεί που έτρεχες χωρίς να φοβάσαι τίποτα, χωρίς να σκέφτεσαι τίποτα και χωρίς σταματημό.

Πάρτυ γενεθλίων

Μαρία Γραμματικοπούλου | Δημοσιεύθηκε 14.01.2017
Μαρία Γραμματικοπούλου

Πλησιάζουν λοιπόν τα γενέθλια του παιδιού, και έως τώρα τη βόλευες με πάρτυ στο σπίτι γιατί ήταν μικρούλης. Την περασμένη χρονιά υπήρχαν ακόμη τα μέσα για πάρτυ σε παιδότοπο, όσο κι αν δεν τρελαίνεσαι για τέτοιους χώρους, αλλά φέτος τα περιθώρια στένεψαν. Τόσο καιρό ρωτούσε «πότε είναι τα γενέθλιά μου μαμά» και θυμόταν τα περσινά, ενώ σκεφτόταν πως θα διαφέρουν από τα επόμενα. Βλέπεις, είναι πλέον σε ηλικία που ατυχώς τα θυμάται όλα.

Γονείς και φροντιστές

Μαρία Γραμματικοπούλου | Δημοσιεύθηκε 27.12.2016
Μαρία Γραμματικοπούλου

Δε μπορώ να ξέρω, να καταλάβω πώς είναι να περνάς μεγάλο διάστημα του χρόνου σου στα νοσοκομεία ή δίπλα σε κρεβάτια κατάκοιτων γονιών, να φροντίζεις το σπίτι σου και το δικό τους, ενώ τα παιδιά θα θέλουν φαγητό, ρούχα και χρόνο. Πώς προλαβαίνεις να συνοδεύεις τον άρρωστο γονιό σε γιατρούς, αλλά και να πας τα παιδιά σου στις δραστηριότητές τους, να τα διαβάσεις, να τους ετοιμάσεις κολατσιό, να περάσεις λίγο χρόνο μαζί τους;

Αλλάζοντας σκοπό

Μαρία Γραμματικοπούλου | Δημοσιεύθηκε 04.12.2016
Μαρία Γραμματικοπούλου

Από το να περιορίσεις, επιτέλους, το χρόνο της τηλεόρασης, να εξαφανίσεις τα τάμπλετ, ν' αποφεύγεις κι εσύ ο ίδιος το smartphone ώστε να μην κολλάει δίπλα σου το πιτσιρίκι και ν' ασχοληθείς όσο περισσότερο μπορείς με τα παιδιά, τα παιχνίδια και τις κατασκευές τους, μέχρι να μάθεις ν' αφουγκράζεσαι τις ανάγκες τους και τα προβλήματα που έχουν στις απαιτήσεις ενός κόσμου που κι εσύ δεν καταλαβαίνεις απόλυτα, το ζήτημα είναι να κάνεις την αρχή.

Πόσο δύσκολη είναι η επιμόρφωση έχοντας τις ευθύνες της οικογένειας;

Μαρία Γραμματικοπούλου | Δημοσιεύθηκε 07.11.2016
Μαρία Γραμματικοπούλου

Αρκετά χρόνια αργότερα 35 φεύγα πια, κι ενώ μεγάλωνα κι εγώ παιδιά, συνειδητοποίησα πως δεν μου είχαν φτάσει αυτά που έμαθα στο πανεπιστήμιο τόσα χρόνια πριν. Κατάλαβα πως τελικά ποτέ δε σταματάς, ή δεν θα 'πρεπε να σταματάς, να θέλεις καινούρια γνώση. Ίσως αυτό να αισθάνονταν και οι τότε συμφοιτητές μου γονείς, όταν παιδεύονταν να προλάβουν τα μαθήματα, τις εργασίες, το διάβασμα και τις εξετάσεις, μαζί με τόσες άλλες υποχρεώσεις που είχαν.