δημοκρατία

Για τον βαθύ λαϊκισμό του «αντιλαϊκισμού»

Σωτήρης Μητραλέξης | Δημοσιεύθηκε 16.01.2017
Σωτήρης Μητραλέξης

Κάθε φορά που ο «λαϊκισμός» του αντιπάλου καθίσταται αντικείμενο επίκλησης, κατ' ουσίαν εκδιπλώνεται υπορρήτως η εξής αφήγηση: η θέση του αντιπάλου είναι «λαϊκιστική» διότι χαϊδεύει αφτιά, βασίζεται σε ψεύδη ή μισές αλήθειες και αποκρύβει τα δεδομένα, δομείται πάνω σε μια διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Αυτό που καθιστά την θέση ή την συμπεριφορά του αντιπάλου «λαϊκιστική» είναι ακριβώς το γεγονός πως αρνείται την αδιαμφισβήτητη αλήθεια της δικής μου πολιτικής πρότασης--δηλαδή, την «πραγματικότητα». Η πολιτική μου θέση δεν είναι μία από τις πολλές ενδεχόμενες πολιτικές θέσεις, την οποία εγώ προκρίνω έναντι των υπολοίπων, δεν είναι ένα «δέον γενέσθαι» ανάμεσα σε άλλα αντιπροτεινόμενα.

Κίνημα #PHILOTIMO: Διαδίδοντας το «Φιλότιμο» ως τη νέα διεθνή λέξη του 2017

Μάνος Χατζημαλωνάς | Δημοσιεύθηκε 13.01.2017
Μάνος Χατζημαλωνάς

Πιστεύουμε ότι το κλίμα σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο ευνοεί για να ξεκινήσει ένας διάλογος γύρω από το τι είναι καλό και ωφέλιμο για την κοινωνία και την ανθρωπότητα, και τι όχι. Είναι ίσως η κρισιμότερη στιγμή για να εισαγάγουμε τη λέξη #PHILOTIMO στον κόσμο ως το αντίδοτο απέναντι σε λέξεις όπως την Μετά-Αλήθεια, την Ξενοφοβία και την ιδέα ενός Σουρεαλιστικού κόσμου (έννοιες που διακρίθηκαν στα διεθνή λεξικά το 2016). Αποστολή μας να κάνουμε το πρώτο βήμα ανάδειξης της λέξης παγκοσμίως με την εισαγωγή της στα διεθνή λεξικά (ενδεχομένως ακριβώς κάτω από τη λέξη «Φιλοσοφία»), παρακινώντας ένα διεθνές κίνημα ανάδειξής της ως μία από τις νέες λέξεις του 2017!

Κι αν οι δήμαρχοι κυβερνούσαν τον κόσμο;

Στέλλα Κυβέλου | Δημοσιεύθηκε 11.01.2017
Στέλλα Κυβέλου

Σε μια εποχή μάλιστα που τα έθνη-κράτη είναι περισσότερο ελλειματικά από ποτέ, που οι εθνικές αρχές αγκυρωμένες πάνω στη μονοκαλλιέργειά τους και περιχαρακωμένες στα σύνορα τους τείνουν περισσότερο προς συγκρούσεις παρά προς συνεργασίες και εταιρικότητες (το βλέπουμε αυτό πολύ έντονα στην Ευρωπαική κρίση που αποτελεί πρωταρχικά κρίση εθνών-κρατών) οι πόλεις είναι αυτές που αντιμετωπίζουν καλύτερα τις παγκόσμιες προκλήσεις στα ζητήματα που αφορούν στο περιβάλλον, στη μετανάστευση και στην πολιτική ασύλου, στο εμπόριο, στην υγεία, στην εγκληματικότητα και στην τρομοκρατία, στην επιχειρηματικότητα και στην εκπαίδευση.

Η πανούκλα σήμερα

Γιώργος Κίσσας | Δημοσιεύθηκε 05.01.2017
Γιώργος Κίσσας

Το 1947, ο Αλμπέρ Καμύ εκδίδει το σημαντικότερο -ίσως- λογοτεχνικό του έργο με τον τίτλο «Η Πανούκλα». Το θέμα του βιβλίου είναι μία σαφής αλληγορία για τον όλεθρο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και αποτελεί ένα μανιφέστο ανθρωπισμού, στο οποίο ο συγγραφέας καταγράφει και επισημαίνει τις συνέπειες της εξορίας και του χωρισμού στον άνθρωπο και την κοινωνία του. «Η Πανούκλα», ωστόσο, σήμερα μοιάζει σαν καταγραφή του δικού μας μέλλοντος, δεδομένης της ομοιότητας των κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών της εποχής πριν τον πόλεμο και της δικής μας.

Η «Οικία», μία από τις «μαύρες» φυλακές της Κίνας, όπως την περιγράφει ένας πρώην πολιτικός κρατούμενος

HuffPost Greece | Newsroom | Δημοσιεύθηκε 03.01.2017

Τις δυσάρεστες εμπειρίες του από την κράτησή του σε μία από τις «μαύρες φυλακές» τ...

Της Γης οι Κολασμένοι επιστρέφουν;

Κώστας Βεργόπουλος | Δημοσιεύθηκε 28.12.2016
Κώστας Βεργόπουλος

Το ζήτημα που πράγματι τίθεται με τις τρεις πρόσφατες λαϊκές ετυμηγορίες δεν είναι τόσο η αποπομπή των ελίτ από την εξουσία, όσο κυρίως η αλλαγή πλεύσης. Εάν η παγκοσμιοποίηση αποτελεί κάποιον αξεπέραστο ορίζοντα, τα Κράτη Έθνη και τα δημοκρατικά συστήματα δεν ειναι λιγότερο αξεπέραστα, καθότι τα τελευταία αποτελούν τους αναγκαστικούς και απαρακάμπτους πυλώνες, άνευ των οποίων κανένα παγκόσμιο σύστημα δεν εξασφαλίζει την σταθεροποίηση του. Αυτή η στοιχειώδης διαπίστωση δεν αποδυναμώνει τα δημοκρατικά συστήματα, αλλά αντιθέτως τα ενισχύει απέναντι στις επερχόμενες υποχρεώσεις τους.

Η αυτοχειρία μιας εική και ως έτυχεν «επίλυσης» του Κυπριακού

Χρήστος Ζιώγας | Δημοσιεύθηκε 06.12.2016
Χρήστος Ζιώγας

Διαβάζοντας το βιβλίο: «Το στρατηγικό Βάθος. Η διεθνής θέση της Τουρκίας» του καθηγητού, πρώην υπουργού εξωτερικών και πρωθυπουργού της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου, γίνεται αμέσως κατανοητός, ο τρόπος που προσεγγίζει η κυρίαρχη τουρκική πολιτική ελίτ το κυπριακό ζήτημα. Αφού αναλύει την γεωπολιτική σπουδαιότητα της Μεγαλονήσου καταλήγει στο συμπέρασμα πως η Κύπρος δεν πληροί τα κριτήρια ώστε να εμπέσει στην κατηγορία των χωρών στις οποίες δύναται να εφαρμοστεί το δόγμα «μηδενικών προβλημάτων», δηλαδή της αποδοχής από τις όμορες χώρες των βασικών στρατηγικών στοχοθεσιών της Άγκυρας, με αντάλλαγμα ειρηνικές διμερείς σχέσεις.

Η πτώση των αξιών της Δημοκρατίας και ο κίνδυνος του Εθνικολαϊκισμού

Άρης Σπηλιωτόπουλος | Δημοσιεύθηκε 02.12.2016
Άρης Σπηλιωτόπουλος

Όταν η άρνηση στην πρόοδο, η οπισθοδρόμηση, η εσωστρέφεια, η δημαγωγία περιβάλλονται με την αμφίεση του «αντισυστημικού» κουστουμιού που προβάλλει το «ηρωικό όχι», τότε το «όχι» κερδίζει έδαφος. Το είδαμε παλαιότερα στην Γαλλία, πρόσφατα στη Βρετανία με το Brexit, στις ΗΠΑ, και φυσικά ανάλογη εμπειρία βιώσαμε και στην Ελλάδα με το αντίστοιχο δημοψήφισμα, άλλο που τουλάχιστον εδώ υπήρξε η έστω και τελευταία στιγμή ανατροπή του αποτελέσματος της συμβουλευτικής ψηφοφορίας που απέτρεψε την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη (και ακολούθως από την Ε.Ε.). Μπορεί να αναλογισθεί κανείς τι θα γίνει μετά το Brexit ή ακόμη τι θα γίνει στο αντίστοιχο δημοψήφισμα στην Ιταλία αν επικρατήσει ο λαϊκισμός;

Το Πρωτάθλημα που μας αξίζει

Κώστας Κωνσταντινίδης | Δημοσιεύθηκε 01.12.2016
Κώστας Κωνσταντινίδης

Ας συλλογιστούμε πόσες φορές επιρρίψαμε τις ευθύνες για όσα συμβαίνουν στα γήπεδα και στον αθλητισμό στους «άλλους», στο κράτος, στην αστυνομία, στους αντιπάλους. Φταίει το κράτος, η αστυνομία, το μνημόνιο, η οικονομική κρίση, για τους μαινόμενους γονείς που φέρνουν τα παιδιά τους στα γήπεδα για να τους διδάξουν το οπαδιλίκι του τσαμπουκά, της ημιμάθειας και του ρατσισμού; Φταίνε οι «άλλοι» για τα καπνογόνα και τις κροτίδες που σημαδεύουν παίκτες και φιλάθλους της αντίπαλης ομάδας; Που γινόμαστε ένα με μία αλλόφρονα μάζα που εκτός γηπέδου μας χωρίζουν θεμελιώδεις, ίσως, αξίες; Φταίει η FIFA για την διακοπή του Πρωταθλήματος;

Δημοψηφίσματα: Η έννοια του δημοκρατικού δικαιώματος και οι νομικοί παράμετροι

Μάριος Νεοκλέους | Δημοσιεύθηκε 21.11.2016
Μάριος Νεοκλέους

Είναι γνωστό πως οι πλείστες σχολές που ασπάζονται τα δημοκρατικά πολιτεύματα θεωρούν τα δημοψηφίσματα, όπως και τις εκλογές ως την υπέρτατη μορφή της δημοκρατίας, καθώς η όποια ευκαιρία του πολίτη/ψηφοφόρου να βρεθεί ενώπιον της κάλπης και να καταθέσει τη γνώμη ή τη βούλησή του είναι ιερό του δικαίωμα και υποχρέωση. Πρέπει όμως να είναι τα δημοψηφίσματα δεσμευτικά, λαμβάνοντας υπόψιν τις διάφορες παραμέτρους που τα περιβάλλουν; Ποιο νομικό έρεισμα έχουν τα δημοψηφίσματα και πόσο νόμιμη είναι η εφαρμογή του αποτελέσματος τους;

Η ελπίδα τελικά ήρθε, αλλά έφυγε

Κάρολος Κων/νος Παπαδάς | Δημοσιεύθηκε 18.11.2016
Κάρολος Κων/νος Παπαδάς

Έπρεπε λοιπόν να έρθει κάποιος ξένος και χαρισματικός ομιλητής, προκειμένου να συνειδητοποιήσουμε για μία ακόμη φορά πόσο λείπει από την σημερινή μας Ελλάδα ένας Ηγέτης. Ένας πολιτικός ο οποίος να συμπαρασύρει και να συγκινεί το ακροατήριο ακόμα και με τις παύσεις του, καθώς δεν έχει νόημα πόσο δυνατά μιλάς, αλλά τι υπάρχει πριν και μετά την τελεία. Στο εξωτερικό, αυτή η έλλειψη έγινε ακόμα πιο αισθητή λόγω και των ιδιαίτερων συναισθηματικών συνδέσμων που έχουμε με την πατρίδα μας. Συνομιλώντας με αρκετούς φίλους εδώ, αισθανθήκαμε ότι χρειαζόμασταν και μας είχε λείψει μία τέτοια ψυχική ανάταση και περηφάνια για την Ελλάδα μας.

Καθημερινά και παράλογα: Ο Τραμπ πρόεδρος

Σταύρος Χριστοδούλου | Δημοσιεύθηκε 17.11.2016
Σταύρος Χριστοδούλου

Η καμπύλη της μπανάνας ορίζει το εάν είναι ή δεν είναι μπανάνα. Το νερό, σύμφωνα με έρευνα του European Food Standards Authority, δεν καταπολεμά την αφυδάτωση, επομένως απαγορεύεται να αναγράφεται στα μπουκαλάκια με το νερό. Δηλαδή, όταν διψάμε, αν πιούμε νερό δεν ξεδιψάμε. Η μαρμελάδα που περιέχει περισσότερο από 60% ζάχαρη δεν είναι μαρμελάδα, ακόμη και αν μοιάζει ή τη γευόμαστε ως τέτοια. Οι ηλεκτρικές σκούπες 1600 watt και πάνω απαγορεύονται. Ειδική διάταξη ανευρίσκεται και για το γογγύλι και το γουλί που είναι διαφορετικά, λέει, πράγματα. Επίσης, επιτρέπεται η βρώση αλόγου, εκτός αν πρωτύτερα το είχαμε ως κατοικίδιο, οπότε και είναι παράνομη πράξη.

Ώρα να τελειώσει η εσωστρέφεια της Κεντροαριστεράς

Νίκος Γκιώνης | Δημοσιεύθηκε 17.11.2016
Νίκος Γκιώνης

Η Κεντροαριστερά στην Ελλάδα της κρίσης πρέπει να είναι από τις περιπτώσεις που έχει απασχολήσει πολύ τα μέσα ενημέρωσης και τον δημόσιο λόγο χωρίς, όμως, την απήχηση που κάποιος θα περίμενε βάσει του σημαντικού ρόλου που διαδραμάτισε το ΠΑΣΟΚ σε όλη της διάρκεια της Γ' Ελληνικής Δημοκρατίας μέχρι το 2010.Πρόκειται για τον πολιτικό χώρο που διασπάστηκε όσο κανείς εν μέσω κρίσης και που ακόμη δεν έχει κατορθώσει να δώσει μία πειστική απάντηση στο πρόβλημά του. Σήμερα, ύστερα από 4 έτη εσωστρέφειας μετά τον εκλογικό «σεισμό» του 2012 και με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να γνωρίζει την πιο γρήγορη και την πιο δραματική απονομιμοποίηση που γνώρισε ποτέ κυβέρνηση στην περίοδο μετά τη Μεταπολίτευση, δείχνει να έχει έρθει το πλήρωμα του χρόνου για την αντεπίθεση της εν λόγω παράταξης.

Δέσποινα Τριβόλη

«Ζήτω η Ελλάς»: Αυτά είναι τα 24 σημεία της ομιλίας Ομπάμα που χειροκροτήθηκαν από το κοινό

HuffingtonPost.com | Δέσποινα Τριβόλη | Δημοσιεύθηκε 16.11.2016

Μπορούσε κανείς να καταλάβει πολλά για την ομιλία του Προέδρου Ομπάμα, πριν καν εμ...

Ομπάμα στο Νιάρχος: Πρέπει να ρυθμιστεί το χρέος για να δουν ελπίδα οι νέοι της Ελλάδας

HuffPost Greece | Newsroom | Δημοσιεύθηκε 16.11.2016

«Γεια σας» και «καλησπέρα». Με ελληνικό χαιρετισμό αλλά και με τον στίχο του Οδυσσ...

Τελικά δε φταίει ο λαϊκισμός

Γιάννης Δημαράκης | Δημοσιεύθηκε 15.11.2016
Γιάννης Δημαράκης

Τελικά τι είναι αυτό που κάνει όλους αυτούς του «αντισυστημικούς» γραφικούς τύπους να κερδίζουν εκλογές, επιρροή και δύναμη; Σίγουρα δεν είναι η αξιοπιστία των εναλλακτικών τους προτάσεων, ούτε η συνέπεια των προεκλογικών τους διακηρύξεων με όσα κάνουν μετά, ούτε η διοικητική εμπειρία και ικανότητα που προφανώς δεν διαθέτουν (με την αξιοσημείωτη εξαίρεση του Ντ. Τραμπ). Όλοι μοιάζουν περισσότερο, με μαθητευόμενους μάγους, παρά με ηγέτες. Ταυτόχρονα, η ύπαρξή τους δεν αποτελεί καινοτομία των καιρών μας. Λαϊκιστές και δημαγωγοί υπήρχαν από την αρχή της ύπαρξης του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Όποιος χάνει στις εκλογές, του φταίει η δημοκρατία

Γιώργος Στείρης | Δημοσιεύθηκε 12.11.2016
Γιώργος Στείρης

Ο Μάνος Χατζιδάκις θεωρούσε ότι ο λαϊκισμός και ο ελιτισμός είναι εξίσου εχθροί της πολιτικής και του πολιτισμού. Ο ελιτισμός διακρίνεται σε όλους τους πολιτικούς χώρους, από τη δεξιά μέχρι και την αριστερά. Τα φαινόμενα «Μαρίας Αντουανέτας» δεν είναι προνόμιο ενός κόμματος ή παράταξης. Συγκεκριμένα, μια ευάριθμη μερίδα της σοβαρής ελληνικής διανόησης -καθηγητές, δημοσιογράφοι, παντογνώστες δημοσιολόγοι και νάρκισσοι πολιτικοί- αποφαίνονται επιτακτικά: τα εκλογικά αποτελέσματα που δεν τους αρέσουν οφείλονται στο λαϊκισμό και την έλλειψη ορθολογισμού, αφού όσοι ψηφοφόροι επέλεξαν κάτι διαφορετικό από αυτό που τους υποδείχθηκε είναι τουλάχιστον αμόρφωτοι, απαίδευτοι και ανεύθυνοι, θύματα δημαγωγών.

Η αμφισβήτηση της πολιτικής και η αντιμετώπισή της

Γιώργος Κίσσας | Δημοσιεύθηκε 11.11.2016
Γιώργος Κίσσας

Σήμερα, η προσέγγιση των πολιτών από τα προοδευτικά κόμματα στη Δύση, είναι αλήθεια ότι δεν γίνεται στο βωμό της εξυπηρέτησης του ατομικού συμφέροντος και της οικονομικής αυτοτέλειας με στόχο τη συλλογική ανάπτυξη. Η οικονομική κρίση στέρησε από τους Δημοκρατικούς στις ΗΠΑ και από τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ευρώπη τη δυνατότητα να διαμορφώσουν την πολιτική τους στο πλαίσιο της ανάπτυξης και όχι της διαχείρισης της λιτότητας, όπως τελικά συμβαίνει. Η αντιμετώπιση της λογικής της αμφισβήτησης πρέπει να επαναφέρει στο επίκεντρο των πολιτικών συστημάτων και της λειτουργίας των κομμάτων τους ίδιους τους πολίτες.

Στη δίνη του «υπουργειο-πληθωρισμού»

Νίκος Σπ. Ζέρβας | Δημοσιεύθηκε 05.11.2016
Νίκος Σπ. Ζέρβας

Στις απαρχές της οργάνωσης του σύγχρονου νεοελληνικού κράτους ο κυβερνητικός μηχανισμός απαρτιζόταν μόλις από 7 «Γραμματείες»-Υπουργεία. Ο αριθμός τους από το 1833 έως το 1910 παρέμεινε αμετάβλητος, περιορίζοντας τοιουτοτρόπως την κρατική παρέμβαση σε στοιχειώδεις -και μόνο- τομείς πολιτικής (διοίκηση, διπλωματία, εθνική άμυνα, οικονομία). Εντούτοις, από τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα ο ρόλος του κράτους άρχισε να μεταβάλλεται διεθνώς λόγω των συγκυριών, με κορυφαία εξ' αυτών τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Προς την Ελλάδα των Ανοιχτών Δεδομένων

Δημήτρης Βόγιας | Δημοσιεύθηκε 04.11.2016
Δημήτρης Βόγιας

Ανοιχτά δεδομένα σημαίνει πως ο έλεγχος γίνεται ευκολότερος, πιο αποδοτικός και πιο προσβάσιμος σε δημοσιογράφους, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και απλούς πολίτες, οδηγώντας σε μεγαλύτερη διαφάνεια. Διαφάνεια όμως δεν σημαίνει απλώς να βρίσκουμε που και αν μας κλέβουν. Διαφάνεια σημαίνει να αντιλαμβανόμαστε πως δουλεύει το κράτος στο σύνολό του. Για παράδειγμα, ο προϋπολογισμός και ο απολογισμός του υπουργείου οικονομικών είναι υπερβολικά περίπλοκος για να κατανοηθεί από τον μέσο πληθυσμό.

Ο Ρούσβελτ, ο Περόν και ο Τσίπρας

Παύλος Τσίμας | Δημοσιεύθηκε 31.10.2016
Παύλος Τσίμας

Ο Φρανκλίνος Ρούσβελτ είχε εκλεγεί το 1932 με εντολή να βγάλει τη χώρα από τη Μεγάλη Ύφεση. Η πολιτική του, το New Deal, άλλαζε συθέμελα την αμερικανική οικονομία, εισήγαγε πρωτοποριακούς κοινωνικούς θεσμούς, ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στην εποχή της και απόλυτα δικαιωμένη έναντι της Ιστορίας. Το New Deal έβαλε τις βάσεις για τη νίκη στον πόλεμο και για την οικοδόμηση τριών δεκαετιών μεταπολεμικής ευημερίας. Σκόνταφτε, όμως, σ' ένα πρόβλημα. Το ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ είχε κρίνει αντισυνταγματικούς δύο νόμους κλειδιά: τον νόμο για την βιομηχανική ανασυγκρότηση και τον νόμο για την κοινωνική ασφάλιση.

Κυβέρνηση χωρίς νόημα

Βασίλης Παυλίδης | Δημοσιεύθηκε 22.10.2016
Βασίλης Παυλίδης

Τα χρόνια της λεγόμενης κρίσης (διαφωνώ με τον όρο διαχρονικά) σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, δεν κερδίζει απλώς ένα κόμμα. Δεν είναι μια ακόμα διαδοχή στην εξουσία σε μια σειρά πολλών παρόμοιων, των από 'δω ή των από 'κει. Κι εξηγούμαι. Ο ΣΥΡΙΖΑ, καβαλώντας ανενδοίαστα και χωρίς κανέναν ηθικό ή αξιακό φραγμό, το κύμα του αντιμνημονίου που με περισσή σπουδή και υποκρισία είχε χτίσει η Νέα Δημοκρατία - η οποία παρεμπιπτόντως σήμερα, ως αθώα, διεκδικεί εκ νέου την κυβέρνηση - εμφανίστηκε έτοιμος να ξεστομίσει οτιδήποτε θα τον οδηγούσε σε εκλογική επικράτηση. Πλήρης αποδοχή κάθε συντεχνιακού, μερικού και μικροσυμφεροντολογικού αιτήματος.

Ήταν στραβό «το κλίμα», το έφαγε και ο γάιδαρος

Νίκος Μηλαπίδης | Δημοσιεύθηκε 19.10.2016
Νίκος Μηλαπίδης

Μια τόσο σοβαρή απόφαση, όσο η συμβατότητα ή μη του νόμου Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες, θα έπρεπε να έχει εκδοθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας εδώ και καιρό, ανεξαρτήτως «κλίματος». Αντ' αυτού, ζούμε καθημερινά μια οργανωμένη επιχείρηση απαξίωσης του Συμβουλίου της Επικρατείας. Υπό το καθεστώς διώξεων, τρομοκρατίας (περίπτωση Τσατάνη) και στοχοποίησης δικαστικών λειτουργών, πώς οι δικαστές θα αποδώσουν δικαιοσύνη; Αρκούν οι μισθολογικές τους τακτοποιήσεις, ως «τυράκι» κατόπιν εορτής, για να τους «πείσει» η κυβέρνηση;

ΝΔ: Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ρίξει «μαύρο» στη Δημοκρατία

HuffPost Greece | Newsroom | Δημοσιεύθηκε 18.10.2016

Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση εξαπολύει η ΝΔ, με αφορμή το θέμα των τηλεοπτικών αδ...

Tουρκία και Ελλάδα: Ειρήνη μόνο με λόγια δεν επιτυγχάνεται

Ομέρ Ασάν | Δημοσιεύθηκε 17.10.2016
Ομέρ Ασάν

Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που δεν τελειώνουν όσο και να τα μετρήσουμε, που «διαγράφηκαν» από αυτή τη χώρα όταν η Τουρκία «διέγραψε» τους Ρωμιούς και τους Αρμένιους, όταν τους έδιωξε από αυτά τα χώματα. Οι γλώσσες είναι στην πρώτη σειρά σε αυτή τη λίστα των μεγάλων απωλειών. Ενώ αυτά τα χώματα, αυτή η τεράστια γεωγραφικά χώρα ήταν σαν μια πολυφωνική χορωδία για χιλιάδες χρόνια, δεν έχει απομείνει τίποτα από αυτήν. Και δεν είχε απομείνει κάτι που θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση ή το κράτος για να αλλάξει η κατάσταση, στο βαθμό που η σοβινιστική και καταπιεστική πολιτική ήταν και είναι συστατικό τους.