δημοκρατία

Τι συμβαίνει στην Καταλονία;

Montserrat Domínguez | Δημοσιεύθηκε 21.09.2017
Montserrat Domínguez

Συνεπώς, υποθετικά, ξεκινώντας από τις 2 Οκτωβρίου, η καταλανική κυβέρνηση θα μπορούσε να ανακηρύξει την ανεξαρτησία της Καταλονίας μετά από μια διαδικασία στην οποία μπορεί να έχει ψηφίσει λιγότερο από το μισό του πληθυσμού, βάσει μιας λίστας ψηφοφόρων που δεν έχει επιβεβαιωθεί, χωρίς κανείς να ξέρει πού είναι τα ψηφοδέλτια, οι κάλπες και τα εκλογικά κέντρα και χωρίς να έχει υπάρξει εκστρατεία υπέρ του «όχι» (η εκστρατεία υπέρ του «ναι» εδώ και τρία χρόνια είναι πανταχού παρούσα στην καταλανική πολιτική και ΜΜΕ, παρότι πλέον απαγορεύονται οι διαφημίσεις και οι πινακίδες).

Στο λίκνο της δημοκρατίας αποκοιμάται η ελπίδα

Παυλίνα Σπανδώνη | Δημοσιεύθηκε 16.09.2017
Παυλίνα Σπανδώνη

Παρά τις μάχες που ακόμα δεν έχουν κερδηθεί, το σημαντικό είναι ότι στο πεδίο της δημοκρατίας, με την ελευθερία να γίνεται σεβαστή ως θεμελιώδης αξία, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά και όλα τα προβλήματα είναι βελτιώσιμα. Η δημοκρατία δίνει όλα τα εργαλεία για ειρηνική υπέρβαση των διαφορών και την ελευθερία να φτιάξουμε νέα. Πέρα από πολίτευμα, είναι μια κουλτούρα σεβασμού και συνεννόησης. Από την άλλη πλευρά, ακριβώς επειδή η δημοκρατία ανοίγεται σε όλα τα ενδεχόμενα, η εγρήγορση των πολιτών απαιτείται να καλλιεργείται.

Αν ανησυχείτε για την αποδυναμωμένη δημοκρατία, σταματήστε να χρησιμοποιείτε το Facebook

Martin Weigert | Δημοσιεύθηκε 13.09.2017
Martin Weigert

Δεν αναφέρομαι συγκεκριμένα στις υπόλοιπες υπηρεσίες της εταιρείας, όπως το Messenger, το Instagram και το WhatsApp - μόνο το facebook.com και την εφαρμογή του. Δεν πρόκειται για κάποιο ιδεολογικό μου παραλήρημα ενάντια στην εταιρεία. Δεν υπάρχει καν ανάγκη να διαγράψετε πανηγυρικά το λογαριασμό σας στο Facebook. Αρκεί να σταματήσετε να χρησιμοποιείτε το facebook.com (και την εφαρμογή του). Κάνοντας αυτό, θα αποδυναμώσετε το επιχειρηματικό τους μοντέλο, που είναι η πιο μεγάλη δύναμη που έχετε.

Το πρόταγμα της σύγχρονης αριστεράς

Παναγιώτης Ντούκας | Δημοσιεύθηκε 06.09.2017
Παναγιώτης Ντούκας

Η πολιτική γεννήθηκε για να υπηρετεί τους πολίτες, το συλλογικό συμφέρον. Γεννήθηκε για να υπερασπίζεται τα κοινωνικά και εθνικά κεκτημένα. Γεννήθηκε για να διασφαλίζει, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο σε κάθε άνθρωπο μια ζωή άξια του ονόματός του. Στη σύγχρονη εποχή που η ηθική, οι ιδέες, οι αξίες, τα ιδανικά, αποτελούν για πολλούς «βαρίδια», εν ονόματι ενός δήθεν πραγματισμού και ρεαλισμού, όλοι οι ρομαντικοί, ενεργοί πολίτες οι οποίοι δρούμε στα όρια του αξιακού πλαισίου μας, βρισκόμαστε σε απόγνωση.

Μοσκοβισί: Σκάνδαλο για τη δημοκρατία το ελληνικό πρόγραμμα

HuffPost Greece | Newsroom | Δημοσιεύθηκε 03.09.2017

Το παρών στο Οικονομικό Φόρουμ του ιδρύματος Αμπροσέτι, που διεξάγεται στις όχθες...

Ο μαφιόζικος καπιταλισμός ως φυσική συνέχεια των μνημονίων

Θέμης Τζήμας | Δημοσιεύθηκε 31.08.2017
Θέμης Τζήμας

Από την άλλη, αποδεικνύει πώς δένονται το αίτημα για την αποκατάσταση της κυριαρχίας και της δημοκρατίας, με την ανάγκη ενός ώριμου και ουσιαστικού αντί- ή μετά- καπιταλισμού. Η διείσδυση και επέκταση του πολύ μεγάλου κεφαλαίου στο σύνολο των τομέων της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής πρέπει να ανακοπεί, γεγονός που αναγκαστικά οδηγεί σε σκληρές αντιπαραθέσεις ως προς τη φύση του οικονομικού και πολιτειακού μοντέλου της χώρας.

Το τέλος της «ψευδο-Δημοκρατίας»: Μήπως είμαστε πλέον έτοιμοι για το επόμενο βήμα;

Παναγιώτης Καλαβρός | Δημοσιεύθηκε 15.07.2017
Παναγιώτης Καλαβρός

Έχει πλέον συνειδητοποιήσει ο πολίτης, ιδιαίτερα στη χώρα μας, ότι η συμμετοχή του στο πολιτικό σύστημα είναι μηδενική. Οι δημοσκοπήσεις εξάλλου δείχνουν, σε πολλές χώρες, ότι οι πολίτες διαφωνούν με την ασκούμενη πολιτική! Ότι το σημερινό σύστημα δεν είναι δημοκρατικό είναι πέραν οποιασδήποτε συζήτησης και σίγουρα είναι αποδεκτό και από τον τελευταίο πολίτη. Είναι τουλάχιστον αντιπροσωπευτικό; Έχει δηλαδή ο πολίτης την ιδιότητα του εντολέα; Μπορεί να ελέγξει όσους έχουν την πολιτική αρμοδιότητα;

Η Παιδεία στα πλαίσια ενός Νέου Κοινωνικού Συμβολαίου και περί «ασύλου»

Νικήτας Χιωτίνης | Δημοσιεύθηκε 28.06.2017
Νικήτας Χιωτίνης

Ομοίως οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε και το περίφημο «άσυλο», που εδώ και πολλά χρόνια δεν υφίσταται. Ευκολότερα διακινούνται οι ιδέες στην πλατεία Συντάγματος ή στο προαύλιο της αστυνομικής Διεύθυνσης Αθηνών, περισσότερο απρόσκοπτα μπορούν να συνεδριάσουν οι καθηγητές οπουδήποτε αλλού παρά εντός του δήθεν πανεπιστημιακού ασύλου, που υποτίθεται πως προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Το «άσυλο» βέβαια των πανεπιστημίων στην Ελλάδα έχει ιστορική αξία, είναι κάτι σαν genius loci.

Kι όμως μεταφράζεται

Μάνος Χατζημαλωνάς | Δημοσιεύθηκε 23.06.2017
Μάνος Χατζημαλωνάς

Στο πρόσφατο άρθρο της εξαιρετικής Ελληνίδας δημοσιογράφου Stav Dimitropoulos στην ιστοσελίδα του BBC Travel με τίτλο «Φιλότιμο: Η ελληνική λέξη που δεν μεταφράζεται», η προσοχή επικεντρώθηκε στο αμετάφραστο και μοναδικό της λέξης και των εννοιών που την διακρίνουν. Και ορθώς εκεί επικεντρώθηκε, αφού σκοπός του αφιερώματος ήταν να διαδώσει το θελκτικότερο κύτταρο της ελληνικής ιδιοσυγκρασίας στην καρδιά της ελληνικής φιλοξενίας. Προσέγγιση που τελευταία διαφαίνεται να οικειοποιείται δυναμικά και το Υπουργείο Τουρισμού.

Επικίνδυνες αλληλογραφίες κι άλλες επικοινωνίες σε κοινωνίες τρόμου

Ιωάννης Ιωαννίδης | Δημοσιεύθηκε 01.06.2017
Ιωάννης Ιωαννίδης

Φτάσαμε στο σημείο ένας απλός πολίτης που εκφράζει τη γνώμη του να χρειάζεται τους Τρεις Σωματοφύλακες; Αναλογίστηκα μερικά πράγματα που χαίρομαι να κάνω. Για παράδειγμα, μου αρέσει να περπατάω από το σπίτι στο γραφείο για να σκέφτομαι. Τώρα θα έπρεπε να συσκέφτομαι μαζί με φίλους σεκιουριτάδες; Μου αρέσει να περπατάω συζητώντας μέσα στο πανεπιστήμιο με συνεργάτες. Τώρα θα έπρεπε να προσθέσουμε δυο-τρεις μπρατσαράδες στην επιστημονική συζήτηση; Μου αρέσει να κολυμπάω τρία χιλιόμετρα μόνος στη θάλασσα, καλοκαίρι-χειμώνα. Κι αν ο σωματοφύλακας δεν ήταν χειμερινός κολυμβητής και πούντιαζε ο καψερός; Θα έπρεπε να με ακολουθούν πρώην ΟΥΚάδες με φουσκωτό;

Θάνος Καμπύλης

Timothy Snyder στη HuffPost Greece: Η προεδρία Τραμπ είναι το αρχικό στάδιο σε μια απολυταρχική αλλαγή καθεστώτος

HuffingtonPost.com | Θάνος Καμπύλης | Δημοσιεύθηκε 30.05.2017

Όντας πεπεισμένος ο συγγραφέας Timothy Snyder ότι η αμερικανική δημοκρατία έχει λιγότερ...

Κουβέντα στην Αραβαντινού

Μαρία Σπυράκη | Δημοσιεύθηκε 29.05.2017
Μαρία Σπυράκη

Έφυγε έχοντας ήδη διαπιστώσει  την αρχή της πολιτικής του δικαίωσης. Άνοιξε το δρόμο για την ορθολογική σκέψη, την αλήθεια στην πολιτική, τη σταθερή άποψη που δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος. Συγκρούστηκε, κέρδισε, έχασε, αλλά αδιαμφισβήτητα ήταν πρωταγωνιστής. Και διαδραμάτισε ρόλο μεταρρυθμιστή κόντρα στον καιρό... Οραματίστηκε την Ελλάδα στο κέντρο των αποφάσεων στην Ευρώπη, όχι επαίτη στο όνομα της Ιστορίας της. Είναι ο λόγος που του οφείλουμε τιμή και ευγνωμοσύνη.

Politically (In)correct

Χρήστος Ζιώγας | Δημοσιεύθηκε 25.05.2017
Χρήστος Ζιώγας

Η χειροδικία μέσα στην αίθουσα του κοινοβουλίου σε βουλευτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης από «συνάδελφό» του, έστω και αν προέρχεται από κόμμα που διακηρυγμένα αντιτίθεται στον κοινοβουλευτισμό και τελώντας υπό καθεστώς περιοριστικών μέτρων, δηλοί τον διευρυμένο ρόλο της βίας στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι και μάλλον αποτελεί ένας από τους λόγους που εκπροσωπείται το συγκεκριμένο κόμμα στην Βουλή. Φυσικά ο δημόσιος λόγος ήταν διακηρυκτικά καταδικαστικός για τη συγκεκριμένη πράξη.

Κάνοντας πράξη την ανανέωση στα κόμματα

Χρήστος Θεοδωρόπουλος | Δημοσιεύθηκε 12.05.2017
Χρήστος Θεοδωρόπουλος

Μήνες αργότερα, εντούτοις, γινόμουν μάρτυρας ενός πρωτόγνωρου σκηνικού: εκατοντάδες πολίτες, άγνωστα στους κομματικούς πρόσωπα στη συντριπτική τους πλειοψηφία, με μοναδικό συνεκτικό στοιχείο το γεγονός ότι είδαν σαν πρόκληση τη συμμετοχή τους στο Μητρώο Στελεχών ενός κόμματος (το οποίο -εικάζω- πολλοί εξ αυτών ούτε καν υποστηρίζουν) και αφιέρωσαν κάποιο χρόνο στο να παρουσιάσουν ποιοι είναι και τι φιλοδοξούν μέσα από αυτή τη συμμετοχή τους. Την πρώτη έκπληξή μου (από το αθρόο της συμμετοχής) διαδέχθηκε μια δεύτερη, όταν έμαθα ότι έχουν ήδη περάσει από κανονική διαδικασία αξιολόγησης κοντά στους 1.000 αποστολείς βιογραφικών!

«Où est le champagne?»

Δημήτρης Μαχαιρίδης | Δημοσιεύθηκε 09.05.2017
Δημήτρης Μαχαιρίδης

Εντούτοις, ο Εμμανουέλ Μακρόν έχει να αντιμετωπίσει τα πολύπλοκα προβλήματα μιας υπερδύναμης, χωρίς να διαθέτει κομματικές δομές που θα συνδράμουν στο προεδρικό του έργο. Και αυτό προς στιγμήν είναι ο ύφαλος με τον οποίο είναι αντιμέτωπος ο νεοεκλεγείς πρόεδρος: πρέπει να κερδίσει τις βουλευτικές εκλογές, των οποίων ο πρώτος γύρος διεξάγεται στις 3 και 4 Ιουνίου και ο δεύτερος γύρος στις 17 και 18 Ιουνίου, χωρίς να ηγείται κάποιου κόμματος, αλλά διαθέτοντας μια κίνηση που την στελεχώνουν εθελοντές και στελέχη από την δεξιά και τους σοσιαλιστές.

Η εξωτερική πολιτική του Μακρόν

Ηλίας Κουσκουβέλης | Δημοσιεύθηκε 08.05.2017
Ηλίας Κουσκουβέλης

Ο Πρόεδρος της Ε' Γαλλικής Δημοκρατίας, με βάση τις εξουσίες που του παραχωρεί το Σύνταγμα, είναι, όπως οι Γάλλοι συχνά αναφέρουν, ένας «εκλεγμένος μονάρχης». Τούτο είναι ιδιαίτερα φανερό στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και της άμυνας. Ο Εμμανουέλ Μακρόν, με βάση τις προεκλογικές του εξαγγελίες και, κυρίως, τις δηλώσεις του μετά την εκλογή του φαίνεται πώς είναι αποφασισμένος να αναλάβει αυτόν τον ρόλο, με έναν τρόπο που θυμίζει ταυτόχρονα τον Φρανσουά Μιτεράν, αλλά και τον στρατηγό Ντε Γκολ. Ο τρόπος που θα λειτουργήσει σε αυτούς τους τομείς είναι κρίσιμος με δεδομένο τον ρόλο της Γαλλίας στον κόσμο.

Η Γαλλία αντιστάθηκε

Dionysiοs Dervis-Bournias | Δημοσιεύθηκε 08.05.2017
Dionysiοs Dervis-Bournias

Ο φόβος που αισθανθήκαμε μετά απο το ντιμπέιτ Μακρόν-Λε Πεν δεν είταν αποτέλεσμα μιας καλής επίδοσης της νεοφασίστριας υποψηφίου. Αλλά αυτής ακριβώς της άθλιας, χυδαίας φρασεολογίας που αποδείχτηκε τόσο αποτελεσματική στους Φάρατζ και Τραμπ. Η Γαλλία όμως αντιστάθηκε. Παρά τη μεθοδική διάβρωση του αριστερού Μελονσόν στον οποίο ο ίδιος ο Λε Πεν αναγνώρισε «έναν ομιλητή του δικού μου επιπέδου» και που είχε σαν αποτέλεσμα μια αποχή ύψους 25,3%, τη μεγαλύτερη μετά το 1969.

Ανανέωση εναντίον Φόβου

Γρηγόρης Αγγελίδης | Δημοσιεύθηκε 07.05.2017
Γρηγόρης Αγγελίδης

Πώς θα μπορέσει ο πολλά υποσχόμενος Μακρόν να ανατρέψει την ισχύουσα τάξη πραγμάτων στην Ένωση; Τη στιγμή μάλιστα που η Ε.Ε βάλλεται ακόμα από την οικονομική κρίση, με τα κράτη-μέλη της διαιρεμένα και αναποφάσιστα σχετικά με τη μελλοντική μορφή και ρόλο του οργανισμού. Έχει τα μέσα να ανατρέψει την τάση επιστροφής στο εθνικό κράτος έναντι των συλλογικών θεσμών; Σε όλα αυτά συνυπολογίζεται και η διαδικασία του Brexit, στην οποία η Γαλλία επιθυμεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Ποια θα είναι η θέση της κυβέρνησης Μακρόν απέναντι στο Συριακό Εμφύλιο, τα γεγονότα της Λιβύης και την τρομοκρατία παραμένει ακόμα ένα αναπάντητο ερώτημα. Τα ζητήματα αυτά έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα σε μία χώρα με ισχυρό το μουσουλμανικό στοιχείο.

Γαλλικές εκλογές: Ναι ή όχι στο Μεσαίωνα;

Γιώργος Σαμαράς | Δημοσιεύθηκε 06.05.2017
Γιώργος Σαμαράς

Την ερχόμενη Κυριακή στη Γαλλία δεν διακυβεύεται μόνο το μέλλον των επομένων γενεών, αλλά και ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που καλείται να καταπολεμήσει αποτελεσματικά την τεράστια έξαρση ακροδεξιών μορφωμάτων σε παγκόσμια κλίμακα. Μία ενδεχόμενη νίκη του Μακρόν αναμένεται να αποτελέσει μήνυμα ενάντια στη ξενοφοβία, το ρατσισμό και τα στερεότυπα που ταλανίζουν τη Γαλλία. Το προφίλ ενός νέου πολιτικού, που στηρίζεται από τη μεγαλύτερη μερίδα του πολιτικού κόσμου, είναι ό,τι ακριβώς χρειάζεται η Γαλλία σε μία περίοδο που δοκιμάστηκε τόσο σε πολιτικό, όσο και πολιτισμικό επίπεδο.

Σαν σήμερα επτά χρόνια πριν

Έλενα Ντάκουλα | Δημοσιεύθηκε 05.05.2017
Έλενα Ντάκουλα

Σαν σήμερα επτά χρόνια και ίσως λίγο νωρίτερα, τρεις νέοι άνθρωποι είχαν ξεκινήσει να πάνε στη δουλειά τους. Κανείς τους δεν θα είχε φανταστεί, όταν έκλειναν τη πόρτα του σπιτιού τους και αποχαιρετούσαν τους δικούς τους ανθρώπους, ότι αυτή θα ήταν και η τελευταία φορά που τους έβλεπαν. Κανείς τους δεν θα μπορούσε να φανταστεί, ότι το επάγγελμά τους - υπάλληλος τράπεζας - θεωρείτο από κάποιους βλαστήμια και το ότι είχαν το «θράσος» να δουλέψουν εκείνη την ημέρα, αντί να διαδηλώνουν στους δρόμους, μέγιστη προσβολή στη... δημοκρατία και θα το πλήρωναν με την ίδια τους τη ζωή τους.

Δυσχερείς μετακινήσεις επί της Εθνικής Οδού

Ιωάννης Ιωαννίδης | Δημοσιεύθηκε 28.04.2017
Ιωάννης Ιωαννίδης

Γρήγορα εμπέδωσα ότι οι Εθνικές Οδοί είχαν κύριο σκοπό όχι να ολοκληρωθούν, αλλά να επιδεικνύουν τοις πάσι ότι επιτελούνται έργα. Ότι τα έργα είναι αφάνταστα δύσκολα, ηράκλειοι άθλοι. Αυτό δικαιολογούσε τον πολλαπλασιασμό του προβλεπόμενου κόστους. Επί δύο, επί τρία, επί πέντε, επί επτά. Η Ιόνια Οδός έχει ήδη στοιχίσει 1,7 δισ. για 196 χιλιόμετρα, η Κορίνθου-Πατρών 2,34 δισ. για 120 χιλιόμετρα. Άλλο ένα ξινό δισ. διέφυγε στα 79 χιλιόμετρα δρόμου Ξυνιάδας-Τρικάλων. Κλπ. Έκανα τον υπολογισμό: Αν οι δαπάνες μετατραπούν σε χαρτονομίσματα των 50 Ευρώ, φτάνουν να καλύψουν όλο το οδόστρωμα. Η Κορίνθου-Πατρών μόνη της στοίχισε 50 φορές την τιμή που η κυβέρνηση ξεπούλησε πρόσφατα όλους τους ελληνικούς σιδηροδρόμους (45 εκατομμύρια) στους Ιταλούς.

Κάθε άλλη άποψη πέραν της επικρατούσας είναι φασισμός

Αλέξανδρος Στεφανόπουλος | Δημοσιεύθηκε 27.04.2017
Αλέξανδρος Στεφανόπουλος

Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι, κάθε φορά που «δαιμονοποιούν» και ξορκίζουν ως «κακό», ακραίο, ακροδεξιό, πολύ περισσότερο ως φασιστική, κάθε άλλη, διαφορετική από τη δική τους άποψη, μάλλον έχουν περάσει στην αντίθετη από την -ιστορική, φιλοσοφική ακόμα και θρησκευτική ιερή και θεία- ουσία αυτής της άποψης για την οποία δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα! Δηλαδή την ελευθερία -εν προκειμένω και της ελεύθερης έκφρασης και βούλησης - τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη.

Έκκληση Ολάντ στους Γάλλους: Nα δείξουμε ότι η δημοκρατία είναι πιο ισχυρή από κάθε τι άλλο

ΗuffPost Greece | Νewsroom | Δημοσιεύθηκε 23.04.2017

Ο απερχόμενος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ δήλωσε σήμερα ότι το καλύτερο μήνυμα γι αυτ...

Γαλλικές εκλογές: Ποιος θα κερδίσει αυτή την πρωτότυπη επαρχιώτικη εκλογική αναμέτρηση;

Ροβήρος Μανθούλης | Δημοσιεύθηκε 21.04.2017
Ροβήρος Μανθούλης

Οι δημοσιογράφοι-εξεταστές που τοποθετούσαν σε αυστηρά χρονικά περιθώρια τις απαντήσεις των κουρασμένων από την ορθοστασία και την φλυαρία των υποψηφίων έμοιαζαν πολύ πιο κατάλληλοι για το αξίωμα του Προέδρου μιας μεγάλης χώρας σαν την Γαλλία των 70 εκατομμυρίων κατοίκων, με εκλογικά τμήματα στην Νότιο Αμερική και στον Ινδικό Ωκεανό. Θα μπορούσε ο Σαρλ Ντεγκόλ ή ο Φρανσουά Μιτεράν να περιμένει στη σειρά για να πείσει τους τηλεθεατές ότι είναι κατάλληλος να διοικήσει τη Γαλλία διατηρώντας όλες τις εξουσίες στα χέρια του; Στα χέρια του γιατί όπως όλοι γνωρίζουν, η 5η Δημοκρατία επιτρέπει στην κυβέρνηση του Προέδρου να περάσει νόμους χωρίς να ζητήσει την ψἠφο των Κοινοβουλίου.

Οι Αυστριακοί είναι «δυσαρεστημένοι» με τη δημοκρατία. Δείτε πόσοι θα ήθελαν να ηγηθεί ένας «ισχυρός φύρερ»

HuffPost Greece | Νewsrοοm | Δημοσιεύθηκε 20.04.2017
Διαβάστε Περισσότερα: ΔΙΕΘΝΕΣ, Αυστρία, δημοκρατία, φύρερ, Νέα

Περισσότερο δυσαρεστημένοι με τη λειτουργία της δημοκρατίας σήμερα, από ό,τι ήταν...