δημοκρατία

Ραχόι: «Θέλουμε να ανακτήσουμε την Καταλονία της δημοκρατίας και της ελευθερίας»

HuffPost Greece | Newsroom | Δημοσιεύθηκε 12.11.2017

Ο ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι, ο οποίος μετέβη σήμερα στη Βαρκελώνη για πρ...

Οι δημοκρατίες τιμωρούν, δεν εκδικούνται

Γιώργος Κασιμέρης | Δημοσιεύθηκε 09.11.2017
Γιώργος Κασιμέρης

Η απόφαση του Συμβουλίου των Φυλακών να κάνει δεκτό το αίτημα Κουφοντίνα για χορήγηση 48ωρης άδειας ήταν, για τα ελληνικά πολιτικά και ιδεολογικά δεδομένα, μια απόφαση δύσκολη αλλά και γενναία. Μια απόφαση γεμάτη συμβολική αξία και ρεαλισμό που σηματοδοτεί το κλείσιμο μιας ιστορικής περιόδου που έχει ξεπεραστεί.

Ημερολόγιο τυραννίας: Λάθη

Ιωάννης Ιωαννίδης | Δημοσιεύθηκε 06.11.2017
Ιωάννης Ιωαννίδης

Ημερολόγιο τυραννίας, καταχώρηση 8/9/2017: Γάλλος πρόεδρος φιλοξενείται στην Αθήνα από τον Έλληνα πρωθυπουργό. 2,000 αστυνομικοί δεν έχουν τίποτε καλύτερο να κάνουν και ασχολούνται με την ασφάλεια της τερπνής μετά ωφελίμου εκδρομής μετά συζύγου στην Αθήνα. Συζητώνται επενδύσεις από μεγάλους γαλλικούς ομίλους. Δεδομένα: Λάθος ζευγάρι. Ο Γάλλος πρόεδρος ψηφίστηκε ως κατ' εξοχήν εχθρός του συστήματος, ξεχνώντας τη μικρολεπτομέρεια ότι ήταν υπουργός οικονομικών του συστήματος. Οι πρώτες του σημαντικές νομοθετήσεις (διόλου κατά λάθος) αφορούν σαρωτική κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων για ισχυροποίηση του συστήματος.

Κατερίνα Πρίφτη

Πόσο καλά λειτουργεί η Δημοκρατία στη χώρα σας; Απαντούν πολίτες 38 κρατών και η δυσαρέσκειά τους είναι έκδηλη

HuffingtonPost.com | Κατερίνα Πρίφτη | Δημοσιεύθηκε 22.10.2017

Αντικείμενο προβληματισμού για τη σχέση των πολιτών με το πολιτικό σύστημα, τις κ...

Φέρνοντας τον φασισμό ενώπιον της Δικαιοσύνης: Η δίκη της Χρυσής Αυγής

Ζωή Διδίλη | Δημοσιεύθηκε 05.10.2017
Ζωή Διδίλη

Είναι η μεγαλύτερη δίκη νεοναζιστών, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά και η πρώτη φορά που δικάζεται εγκληματική οργάνωση με κοινοβουλευτικό μανδύα. Κατηγορούνται 18 βουλευτές ως διευθύνοντες των επιθέσεων και οι 2 πυρηνάρχες, ενώ οι συνολικοί κατηγορούμενοι ανέρχονται στους 69. Αν αναλογιστούμε την σημαντικότητα της υπόθεσης, την φύση των δικαστηρίων, τον αριθμό των κατηγορουμένων αλλά και το γεγονός πως καθείς τους δικαιούται από 3 δικηγόρους, μπορούμε να αντιληφθούμε γιατί η δίκη καθυστερεί.

Το Δημοψήφισμα στην Καταλονία, η ΕΕ και η Ελλάδα

Ανδρέας Μπανούτσος | Δημοσιεύθηκε 04.10.2017
Ανδρέας Μπανούτσος

H περίπτωση της Δυτικής Θράκης είναι εντελώς διαφορετική από το Κόσοβο, την Κριμαία και την Καταλονία για τον απλούστατο λόγο ότι στη Δυτική Θράκη έχουμε θρησκευτική μειονότητα (Μουσουλμανική σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923) και όχι εθνική όπως στις περιπτώσεις που προαναφέρθηκαν. Επίσης το σύνολο των Μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης (πράγμα άτοπο δεδομένου ότι οι Τουρκογενείς αποτελούν το 50% της Μουσουλμανικής μειονότητας και το υπόλοιπο 50% είναι Πομάκοι και Ρομά) σύμφωνα με το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού δηλώσουν Τούρκοι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις διεκδίκησης αυτονομίας πόσο μάλλον ανεξαρτησίας για τον απλούστατο λόγο ότι αποτελούν μειοψηφία (40%).

Η θανάσιμη πληγή της 1ης Οκτωβρίου

Montserrat Domínguez | Δημοσιεύθηκε 03.10.2017
Montserrat Domínguez

Πλέον μια τρομαγμένη Ευρώπη αναρωτιέται τι συμβαίνει στην Ισπανία, αυτή η συντηρητική και σταθερή χώρα που έχει ανακάμψει από την κρίση και προχωρά με σταθερούς ρυθμούς. Αυτό που έχει συμβεί είναι άνευ προηγουμένου: μια νόμιμη κυβέρνηση που οδηγεί μια ολοκληρωτική εξέγερση και μια άλλη κυβέρνηση που κατευθύνει τις δυνάμεις του νόμου και της τάξης εναντίον φιλειρηνικών πολιτών. Δεν έχουμε ξαναδεί κάτι τέτοιο.Τόσο ο Πουτζδεμόν όσο και ο Ραχόι και οι κυβερνήσεις τους είναι απολύτως υπεύθυνοι για τις χθεσινές εικόνες βίας, που άνοιξαν μια βαθιά πληγή στη συνύπαρξή μας

Το δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στην Καταλονία και το ντόμινο στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Γιώργος Κουλούρης | Δημοσιεύθηκε 01.10.2017
Γιώργος Κουλούρης

Πιο συγκεκριμένα, το 2013 η Καταλονία παρήγαγε το 20% του Α.Ε.Π της Ισπανίας, που ανέρχεται σε 220 δισ. περίπου. Περίοπτη θέση κατέχει και στον τομέα των εξαγωγών καθώς αντιπροσωπεύει το 25% επί των συνολικών σε αντιστοιχία με την Μαδρίτη που καταλαμβάνει το 11,1%. Το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών της Καταλονίας απευθύνεται στην Ε.Ε, το 65,8%. Παράλληλα, εμφανής είναι η ισχύς της και στον τομέα της βιομηχανίας όπου κατέχει το 24% της ισπανικής βιομηχανίας.

Γαλλία: Ο «Μακρονισμός» από τη θεωρία στην πράξη

Κώστας Τυρογιάννης | Δημοσιεύθηκε 26.09.2017
Κώστας Τυρογιάννης

Καθοριστικό στοιχείο της στρατηγικής του Μακρόν ήταν το άνοιγμα της νέας κίνησης προς την κοινωνία. Με απλές διαδικασίες εγγραφής (μέσω διαδικτύου), χωρίς την υποχρέωση καταβολής συνδρομής και με την δυνατότητα τα μέλη να ανήκουν συγχρόνως σε άλλο κόμμα, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες γράφτηκαν στο LREM μέχρι τις Βουλευτικές εκλογές, ιδρύοντας περισσότερες από 2.600 Τοπικές Επιτροπές. Η ανάγκη αλλαγών σε έναν κόσμο που αλλάζει και δοκιμασμένες τεχνικές (όπως οι επισκέψεις πόρτα-πόρτα, για να ακούσουν τους πολίτες), παράλληλα με την χρήση της νέας τεχνολογίας, απέδωσαν τους αναμενόμενους καρπούς.

Τι συμβαίνει στην Καταλονία;

Montserrat Domínguez | Δημοσιεύθηκε 21.09.2017
Montserrat Domínguez

Συνεπώς, υποθετικά, ξεκινώντας από τις 2 Οκτωβρίου, η καταλανική κυβέρνηση θα μπορούσε να ανακηρύξει την ανεξαρτησία της Καταλονίας μετά από μια διαδικασία στην οποία μπορεί να έχει ψηφίσει λιγότερο από το μισό του πληθυσμού, βάσει μιας λίστας ψηφοφόρων που δεν έχει επιβεβαιωθεί, χωρίς κανείς να ξέρει πού είναι τα ψηφοδέλτια, οι κάλπες και τα εκλογικά κέντρα και χωρίς να έχει υπάρξει εκστρατεία υπέρ του «όχι» (η εκστρατεία υπέρ του «ναι» εδώ και τρία χρόνια είναι πανταχού παρούσα στην καταλανική πολιτική και ΜΜΕ, παρότι πλέον απαγορεύονται οι διαφημίσεις και οι πινακίδες).

Στο λίκνο της δημοκρατίας αποκοιμάται η ελπίδα

Παυλίνα Σπανδώνη | Δημοσιεύθηκε 16.09.2017
Παυλίνα Σπανδώνη

Παρά τις μάχες που ακόμα δεν έχουν κερδηθεί, το σημαντικό είναι ότι στο πεδίο της δημοκρατίας, με την ελευθερία να γίνεται σεβαστή ως θεμελιώδης αξία, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά και όλα τα προβλήματα είναι βελτιώσιμα. Η δημοκρατία δίνει όλα τα εργαλεία για ειρηνική υπέρβαση των διαφορών και την ελευθερία να φτιάξουμε νέα. Πέρα από πολίτευμα, είναι μια κουλτούρα σεβασμού και συνεννόησης. Από την άλλη πλευρά, ακριβώς επειδή η δημοκρατία ανοίγεται σε όλα τα ενδεχόμενα, η εγρήγορση των πολιτών απαιτείται να καλλιεργείται.

Αν ανησυχείτε για την αποδυναμωμένη δημοκρατία, σταματήστε να χρησιμοποιείτε το Facebook

Martin Weigert | Δημοσιεύθηκε 13.09.2017
Martin Weigert

Δεν αναφέρομαι συγκεκριμένα στις υπόλοιπες υπηρεσίες της εταιρείας, όπως το Messenger, το Instagram και το WhatsApp - μόνο το facebook.com και την εφαρμογή του. Δεν πρόκειται για κάποιο ιδεολογικό μου παραλήρημα ενάντια στην εταιρεία. Δεν υπάρχει καν ανάγκη να διαγράψετε πανηγυρικά το λογαριασμό σας στο Facebook. Αρκεί να σταματήσετε να χρησιμοποιείτε το facebook.com (και την εφαρμογή του). Κάνοντας αυτό, θα αποδυναμώσετε το επιχειρηματικό τους μοντέλο, που είναι η πιο μεγάλη δύναμη που έχετε.

Το πρόταγμα της σύγχρονης αριστεράς

Παναγιώτης Ντούκας | Δημοσιεύθηκε 06.09.2017
Παναγιώτης Ντούκας

Η πολιτική γεννήθηκε για να υπηρετεί τους πολίτες, το συλλογικό συμφέρον. Γεννήθηκε για να υπερασπίζεται τα κοινωνικά και εθνικά κεκτημένα. Γεννήθηκε για να διασφαλίζει, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο σε κάθε άνθρωπο μια ζωή άξια του ονόματός του. Στη σύγχρονη εποχή που η ηθική, οι ιδέες, οι αξίες, τα ιδανικά, αποτελούν για πολλούς «βαρίδια», εν ονόματι ενός δήθεν πραγματισμού και ρεαλισμού, όλοι οι ρομαντικοί, ενεργοί πολίτες οι οποίοι δρούμε στα όρια του αξιακού πλαισίου μας, βρισκόμαστε σε απόγνωση.

Μοσκοβισί: Σκάνδαλο για τη δημοκρατία το ελληνικό πρόγραμμα

HuffPost Greece | Newsroom | Δημοσιεύθηκε 03.09.2017

Το παρών στο Οικονομικό Φόρουμ του ιδρύματος Αμπροσέτι, που διεξάγεται στις όχθες...

Ο μαφιόζικος καπιταλισμός ως φυσική συνέχεια των μνημονίων

Θέμης Τζήμας | Δημοσιεύθηκε 31.08.2017
Θέμης Τζήμας

Από την άλλη, αποδεικνύει πώς δένονται το αίτημα για την αποκατάσταση της κυριαρχίας και της δημοκρατίας, με την ανάγκη ενός ώριμου και ουσιαστικού αντί- ή μετά- καπιταλισμού. Η διείσδυση και επέκταση του πολύ μεγάλου κεφαλαίου στο σύνολο των τομέων της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής πρέπει να ανακοπεί, γεγονός που αναγκαστικά οδηγεί σε σκληρές αντιπαραθέσεις ως προς τη φύση του οικονομικού και πολιτειακού μοντέλου της χώρας.

Το τέλος της «ψευδο-Δημοκρατίας»: Μήπως είμαστε πλέον έτοιμοι για το επόμενο βήμα;

Παναγιώτης Καλαβρός | Δημοσιεύθηκε 15.07.2017
Παναγιώτης Καλαβρός

Έχει πλέον συνειδητοποιήσει ο πολίτης, ιδιαίτερα στη χώρα μας, ότι η συμμετοχή του στο πολιτικό σύστημα είναι μηδενική. Οι δημοσκοπήσεις εξάλλου δείχνουν, σε πολλές χώρες, ότι οι πολίτες διαφωνούν με την ασκούμενη πολιτική! Ότι το σημερινό σύστημα δεν είναι δημοκρατικό είναι πέραν οποιασδήποτε συζήτησης και σίγουρα είναι αποδεκτό και από τον τελευταίο πολίτη. Είναι τουλάχιστον αντιπροσωπευτικό; Έχει δηλαδή ο πολίτης την ιδιότητα του εντολέα; Μπορεί να ελέγξει όσους έχουν την πολιτική αρμοδιότητα;

Η Παιδεία στα πλαίσια ενός Νέου Κοινωνικού Συμβολαίου και περί «ασύλου»

Νικήτας Χιωτίνης | Δημοσιεύθηκε 28.06.2017
Νικήτας Χιωτίνης

Ομοίως οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε και το περίφημο «άσυλο», που εδώ και πολλά χρόνια δεν υφίσταται. Ευκολότερα διακινούνται οι ιδέες στην πλατεία Συντάγματος ή στο προαύλιο της αστυνομικής Διεύθυνσης Αθηνών, περισσότερο απρόσκοπτα μπορούν να συνεδριάσουν οι καθηγητές οπουδήποτε αλλού παρά εντός του δήθεν πανεπιστημιακού ασύλου, που υποτίθεται πως προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Το «άσυλο» βέβαια των πανεπιστημίων στην Ελλάδα έχει ιστορική αξία, είναι κάτι σαν genius loci.

Kι όμως μεταφράζεται

Μάνος Χατζημαλωνάς | Δημοσιεύθηκε 23.06.2017
Μάνος Χατζημαλωνάς

Στο πρόσφατο άρθρο της εξαιρετικής Ελληνίδας δημοσιογράφου Stav Dimitropoulos στην ιστοσελίδα του BBC Travel με τίτλο «Φιλότιμο: Η ελληνική λέξη που δεν μεταφράζεται», η προσοχή επικεντρώθηκε στο αμετάφραστο και μοναδικό της λέξης και των εννοιών που την διακρίνουν. Και ορθώς εκεί επικεντρώθηκε, αφού σκοπός του αφιερώματος ήταν να διαδώσει το θελκτικότερο κύτταρο της ελληνικής ιδιοσυγκρασίας στην καρδιά της ελληνικής φιλοξενίας. Προσέγγιση που τελευταία διαφαίνεται να οικειοποιείται δυναμικά και το Υπουργείο Τουρισμού.

Επικίνδυνες αλληλογραφίες κι άλλες επικοινωνίες σε κοινωνίες τρόμου

Ιωάννης Ιωαννίδης | Δημοσιεύθηκε 01.06.2017
Ιωάννης Ιωαννίδης

Φτάσαμε στο σημείο ένας απλός πολίτης που εκφράζει τη γνώμη του να χρειάζεται τους Τρεις Σωματοφύλακες; Αναλογίστηκα μερικά πράγματα που χαίρομαι να κάνω. Για παράδειγμα, μου αρέσει να περπατάω από το σπίτι στο γραφείο για να σκέφτομαι. Τώρα θα έπρεπε να συσκέφτομαι μαζί με φίλους σεκιουριτάδες; Μου αρέσει να περπατάω συζητώντας μέσα στο πανεπιστήμιο με συνεργάτες. Τώρα θα έπρεπε να προσθέσουμε δυο-τρεις μπρατσαράδες στην επιστημονική συζήτηση; Μου αρέσει να κολυμπάω τρία χιλιόμετρα μόνος στη θάλασσα, καλοκαίρι-χειμώνα. Κι αν ο σωματοφύλακας δεν ήταν χειμερινός κολυμβητής και πούντιαζε ο καψερός; Θα έπρεπε να με ακολουθούν πρώην ΟΥΚάδες με φουσκωτό;

Θάνος Καμπύλης

Timothy Snyder στη HuffPost Greece: Η προεδρία Τραμπ είναι το αρχικό στάδιο σε μια απολυταρχική αλλαγή καθεστώτος

HuffingtonPost.com | Θάνος Καμπύλης | Δημοσιεύθηκε 30.05.2017

Όντας πεπεισμένος ο συγγραφέας Timothy Snyder ότι η αμερικανική δημοκρατία έχει λιγότερ...

Κουβέντα στην Αραβαντινού

Μαρία Σπυράκη | Δημοσιεύθηκε 29.05.2017
Μαρία Σπυράκη

Έφυγε έχοντας ήδη διαπιστώσει  την αρχή της πολιτικής του δικαίωσης. Άνοιξε το δρόμο για την ορθολογική σκέψη, την αλήθεια στην πολιτική, τη σταθερή άποψη που δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος. Συγκρούστηκε, κέρδισε, έχασε, αλλά αδιαμφισβήτητα ήταν πρωταγωνιστής. Και διαδραμάτισε ρόλο μεταρρυθμιστή κόντρα στον καιρό... Οραματίστηκε την Ελλάδα στο κέντρο των αποφάσεων στην Ευρώπη, όχι επαίτη στο όνομα της Ιστορίας της. Είναι ο λόγος που του οφείλουμε τιμή και ευγνωμοσύνη.

Politically (In)correct

Χρήστος Ζιώγας | Δημοσιεύθηκε 25.05.2017
Χρήστος Ζιώγας

Η χειροδικία μέσα στην αίθουσα του κοινοβουλίου σε βουλευτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης από «συνάδελφό» του, έστω και αν προέρχεται από κόμμα που διακηρυγμένα αντιτίθεται στον κοινοβουλευτισμό και τελώντας υπό καθεστώς περιοριστικών μέτρων, δηλοί τον διευρυμένο ρόλο της βίας στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι και μάλλον αποτελεί ένας από τους λόγους που εκπροσωπείται το συγκεκριμένο κόμμα στην Βουλή. Φυσικά ο δημόσιος λόγος ήταν διακηρυκτικά καταδικαστικός για τη συγκεκριμένη πράξη.

Κάνοντας πράξη την ανανέωση στα κόμματα

Χρήστος Θεοδωρόπουλος | Δημοσιεύθηκε 12.05.2017
Χρήστος Θεοδωρόπουλος

Μήνες αργότερα, εντούτοις, γινόμουν μάρτυρας ενός πρωτόγνωρου σκηνικού: εκατοντάδες πολίτες, άγνωστα στους κομματικούς πρόσωπα στη συντριπτική τους πλειοψηφία, με μοναδικό συνεκτικό στοιχείο το γεγονός ότι είδαν σαν πρόκληση τη συμμετοχή τους στο Μητρώο Στελεχών ενός κόμματος (το οποίο -εικάζω- πολλοί εξ αυτών ούτε καν υποστηρίζουν) και αφιέρωσαν κάποιο χρόνο στο να παρουσιάσουν ποιοι είναι και τι φιλοδοξούν μέσα από αυτή τη συμμετοχή τους. Την πρώτη έκπληξή μου (από το αθρόο της συμμετοχής) διαδέχθηκε μια δεύτερη, όταν έμαθα ότι έχουν ήδη περάσει από κανονική διαδικασία αξιολόγησης κοντά στους 1.000 αποστολείς βιογραφικών!

«Où est le champagne?»

Δημήτρης Μαχαιρίδης | Δημοσιεύθηκε 09.05.2017
Δημήτρης Μαχαιρίδης

Εντούτοις, ο Εμμανουέλ Μακρόν έχει να αντιμετωπίσει τα πολύπλοκα προβλήματα μιας υπερδύναμης, χωρίς να διαθέτει κομματικές δομές που θα συνδράμουν στο προεδρικό του έργο. Και αυτό προς στιγμήν είναι ο ύφαλος με τον οποίο είναι αντιμέτωπος ο νεοεκλεγείς πρόεδρος: πρέπει να κερδίσει τις βουλευτικές εκλογές, των οποίων ο πρώτος γύρος διεξάγεται στις 3 και 4 Ιουνίου και ο δεύτερος γύρος στις 17 και 18 Ιουνίου, χωρίς να ηγείται κάποιου κόμματος, αλλά διαθέτοντας μια κίνηση που την στελεχώνουν εθελοντές και στελέχη από την δεξιά και τους σοσιαλιστές.

Η εξωτερική πολιτική του Μακρόν

Ηλίας Κουσκουβέλης | Δημοσιεύθηκε 08.05.2017
Ηλίας Κουσκουβέλης

Ο Πρόεδρος της Ε' Γαλλικής Δημοκρατίας, με βάση τις εξουσίες που του παραχωρεί το Σύνταγμα, είναι, όπως οι Γάλλοι συχνά αναφέρουν, ένας «εκλεγμένος μονάρχης». Τούτο είναι ιδιαίτερα φανερό στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και της άμυνας. Ο Εμμανουέλ Μακρόν, με βάση τις προεκλογικές του εξαγγελίες και, κυρίως, τις δηλώσεις του μετά την εκλογή του φαίνεται πώς είναι αποφασισμένος να αναλάβει αυτόν τον ρόλο, με έναν τρόπο που θυμίζει ταυτόχρονα τον Φρανσουά Μιτεράν, αλλά και τον στρατηγό Ντε Γκολ. Ο τρόπος που θα λειτουργήσει σε αυτούς τους τομείς είναι κρίσιμος με δεδομένο τον ρόλο της Γαλλίας στον κόσμο.