δημοκρατία

Το τέλος της «ψευδο-Δημοκρατίας»: Μήπως είμαστε πλέον έτοιμοι για το επόμενο βήμα;

Παναγιώτης Καλαβρός | Δημοσιεύθηκε 15.07.2017
Παναγιώτης Καλαβρός

Έχει πλέον συνειδητοποιήσει ο πολίτης, ιδιαίτερα στη χώρα μας, ότι η συμμετοχή του στο πολιτικό σύστημα είναι μηδενική. Οι δημοσκοπήσεις εξάλλου δείχνουν, σε πολλές χώρες, ότι οι πολίτες διαφωνούν με την ασκούμενη πολιτική! Ότι το σημερινό σύστημα δεν είναι δημοκρατικό είναι πέραν οποιασδήποτε συζήτησης και σίγουρα είναι αποδεκτό και από τον τελευταίο πολίτη. Είναι τουλάχιστον αντιπροσωπευτικό; Έχει δηλαδή ο πολίτης την ιδιότητα του εντολέα; Μπορεί να ελέγξει όσους έχουν την πολιτική αρμοδιότητα;

Η Παιδεία στα πλαίσια ενός Νέου Κοινωνικού Συμβολαίου και περί «ασύλου»

Νικήτας Χιωτίνης | Δημοσιεύθηκε 28.06.2017
Νικήτας Χιωτίνης

Ομοίως οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε και το περίφημο «άσυλο», που εδώ και πολλά χρόνια δεν υφίσταται. Ευκολότερα διακινούνται οι ιδέες στην πλατεία Συντάγματος ή στο προαύλιο της αστυνομικής Διεύθυνσης Αθηνών, περισσότερο απρόσκοπτα μπορούν να συνεδριάσουν οι καθηγητές οπουδήποτε αλλού παρά εντός του δήθεν πανεπιστημιακού ασύλου, που υποτίθεται πως προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Το «άσυλο» βέβαια των πανεπιστημίων στην Ελλάδα έχει ιστορική αξία, είναι κάτι σαν genius loci.

Kι όμως μεταφράζεται

Μάνος Χατζημαλωνάς | Δημοσιεύθηκε 23.06.2017
Μάνος Χατζημαλωνάς

Στο πρόσφατο άρθρο της εξαιρετικής Ελληνίδας δημοσιογράφου Stav Dimitropoulos στην ιστοσελίδα του BBC Travel με τίτλο «Φιλότιμο: Η ελληνική λέξη που δεν μεταφράζεται», η προσοχή επικεντρώθηκε στο αμετάφραστο και μοναδικό της λέξης και των εννοιών που την διακρίνουν. Και ορθώς εκεί επικεντρώθηκε, αφού σκοπός του αφιερώματος ήταν να διαδώσει το θελκτικότερο κύτταρο της ελληνικής ιδιοσυγκρασίας στην καρδιά της ελληνικής φιλοξενίας. Προσέγγιση που τελευταία διαφαίνεται να οικειοποιείται δυναμικά και το Υπουργείο Τουρισμού.

Επικίνδυνες αλληλογραφίες κι άλλες επικοινωνίες σε κοινωνίες τρόμου

Ιωάννης Ιωαννίδης | Δημοσιεύθηκε 01.06.2017
Ιωάννης Ιωαννίδης

Φτάσαμε στο σημείο ένας απλός πολίτης που εκφράζει τη γνώμη του να χρειάζεται τους Τρεις Σωματοφύλακες; Αναλογίστηκα μερικά πράγματα που χαίρομαι να κάνω. Για παράδειγμα, μου αρέσει να περπατάω από το σπίτι στο γραφείο για να σκέφτομαι. Τώρα θα έπρεπε να συσκέφτομαι μαζί με φίλους σεκιουριτάδες; Μου αρέσει να περπατάω συζητώντας μέσα στο πανεπιστήμιο με συνεργάτες. Τώρα θα έπρεπε να προσθέσουμε δυο-τρεις μπρατσαράδες στην επιστημονική συζήτηση; Μου αρέσει να κολυμπάω τρία χιλιόμετρα μόνος στη θάλασσα, καλοκαίρι-χειμώνα. Κι αν ο σωματοφύλακας δεν ήταν χειμερινός κολυμβητής και πούντιαζε ο καψερός; Θα έπρεπε να με ακολουθούν πρώην ΟΥΚάδες με φουσκωτό;

Θάνος Καμπύλης

Timothy Snyder στη HuffPost Greece: Η προεδρία Τραμπ είναι το αρχικό στάδιο σε μια απολυταρχική αλλαγή καθεστώτος

HuffingtonPost.com | Θάνος Καμπύλης | Δημοσιεύθηκε 30.05.2017

Όντας πεπεισμένος ο συγγραφέας Timothy Snyder ότι η αμερικανική δημοκρατία έχει λιγότερ...

Κουβέντα στην Αραβαντινού

Μαρία Σπυράκη | Δημοσιεύθηκε 29.05.2017
Μαρία Σπυράκη

Έφυγε έχοντας ήδη διαπιστώσει  την αρχή της πολιτικής του δικαίωσης. Άνοιξε το δρόμο για την ορθολογική σκέψη, την αλήθεια στην πολιτική, τη σταθερή άποψη που δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος. Συγκρούστηκε, κέρδισε, έχασε, αλλά αδιαμφισβήτητα ήταν πρωταγωνιστής. Και διαδραμάτισε ρόλο μεταρρυθμιστή κόντρα στον καιρό... Οραματίστηκε την Ελλάδα στο κέντρο των αποφάσεων στην Ευρώπη, όχι επαίτη στο όνομα της Ιστορίας της. Είναι ο λόγος που του οφείλουμε τιμή και ευγνωμοσύνη.

Politically (In)correct

Χρήστος Ζιώγας | Δημοσιεύθηκε 25.05.2017
Χρήστος Ζιώγας

Η χειροδικία μέσα στην αίθουσα του κοινοβουλίου σε βουλευτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης από «συνάδελφό» του, έστω και αν προέρχεται από κόμμα που διακηρυγμένα αντιτίθεται στον κοινοβουλευτισμό και τελώντας υπό καθεστώς περιοριστικών μέτρων, δηλοί τον διευρυμένο ρόλο της βίας στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι και μάλλον αποτελεί ένας από τους λόγους που εκπροσωπείται το συγκεκριμένο κόμμα στην Βουλή. Φυσικά ο δημόσιος λόγος ήταν διακηρυκτικά καταδικαστικός για τη συγκεκριμένη πράξη.

Κάνοντας πράξη την ανανέωση στα κόμματα

Χρήστος Θεοδωρόπουλος | Δημοσιεύθηκε 12.05.2017
Χρήστος Θεοδωρόπουλος

Μήνες αργότερα, εντούτοις, γινόμουν μάρτυρας ενός πρωτόγνωρου σκηνικού: εκατοντάδες πολίτες, άγνωστα στους κομματικούς πρόσωπα στη συντριπτική τους πλειοψηφία, με μοναδικό συνεκτικό στοιχείο το γεγονός ότι είδαν σαν πρόκληση τη συμμετοχή τους στο Μητρώο Στελεχών ενός κόμματος (το οποίο -εικάζω- πολλοί εξ αυτών ούτε καν υποστηρίζουν) και αφιέρωσαν κάποιο χρόνο στο να παρουσιάσουν ποιοι είναι και τι φιλοδοξούν μέσα από αυτή τη συμμετοχή τους. Την πρώτη έκπληξή μου (από το αθρόο της συμμετοχής) διαδέχθηκε μια δεύτερη, όταν έμαθα ότι έχουν ήδη περάσει από κανονική διαδικασία αξιολόγησης κοντά στους 1.000 αποστολείς βιογραφικών!

«Où est le champagne?»

Δημήτρης Μαχαιρίδης | Δημοσιεύθηκε 09.05.2017
Δημήτρης Μαχαιρίδης

Εντούτοις, ο Εμμανουέλ Μακρόν έχει να αντιμετωπίσει τα πολύπλοκα προβλήματα μιας υπερδύναμης, χωρίς να διαθέτει κομματικές δομές που θα συνδράμουν στο προεδρικό του έργο. Και αυτό προς στιγμήν είναι ο ύφαλος με τον οποίο είναι αντιμέτωπος ο νεοεκλεγείς πρόεδρος: πρέπει να κερδίσει τις βουλευτικές εκλογές, των οποίων ο πρώτος γύρος διεξάγεται στις 3 και 4 Ιουνίου και ο δεύτερος γύρος στις 17 και 18 Ιουνίου, χωρίς να ηγείται κάποιου κόμματος, αλλά διαθέτοντας μια κίνηση που την στελεχώνουν εθελοντές και στελέχη από την δεξιά και τους σοσιαλιστές.

Η εξωτερική πολιτική του Μακρόν

Ηλίας Κουσκουβέλης | Δημοσιεύθηκε 08.05.2017
Ηλίας Κουσκουβέλης

Ο Πρόεδρος της Ε' Γαλλικής Δημοκρατίας, με βάση τις εξουσίες που του παραχωρεί το Σύνταγμα, είναι, όπως οι Γάλλοι συχνά αναφέρουν, ένας «εκλεγμένος μονάρχης». Τούτο είναι ιδιαίτερα φανερό στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και της άμυνας. Ο Εμμανουέλ Μακρόν, με βάση τις προεκλογικές του εξαγγελίες και, κυρίως, τις δηλώσεις του μετά την εκλογή του φαίνεται πώς είναι αποφασισμένος να αναλάβει αυτόν τον ρόλο, με έναν τρόπο που θυμίζει ταυτόχρονα τον Φρανσουά Μιτεράν, αλλά και τον στρατηγό Ντε Γκολ. Ο τρόπος που θα λειτουργήσει σε αυτούς τους τομείς είναι κρίσιμος με δεδομένο τον ρόλο της Γαλλίας στον κόσμο.

Η Γαλλία αντιστάθηκε

Dionysiοs Dervis-Bournias | Δημοσιεύθηκε 08.05.2017
Dionysiοs Dervis-Bournias

Ο φόβος που αισθανθήκαμε μετά απο το ντιμπέιτ Μακρόν-Λε Πεν δεν είταν αποτέλεσμα μιας καλής επίδοσης της νεοφασίστριας υποψηφίου. Αλλά αυτής ακριβώς της άθλιας, χυδαίας φρασεολογίας που αποδείχτηκε τόσο αποτελεσματική στους Φάρατζ και Τραμπ. Η Γαλλία όμως αντιστάθηκε. Παρά τη μεθοδική διάβρωση του αριστερού Μελονσόν στον οποίο ο ίδιος ο Λε Πεν αναγνώρισε «έναν ομιλητή του δικού μου επιπέδου» και που είχε σαν αποτέλεσμα μια αποχή ύψους 25,3%, τη μεγαλύτερη μετά το 1969.

Ανανέωση εναντίον Φόβου

Γρηγόρης Αγγελίδης | Δημοσιεύθηκε 07.05.2017
Γρηγόρης Αγγελίδης

Πώς θα μπορέσει ο πολλά υποσχόμενος Μακρόν να ανατρέψει την ισχύουσα τάξη πραγμάτων στην Ένωση; Τη στιγμή μάλιστα που η Ε.Ε βάλλεται ακόμα από την οικονομική κρίση, με τα κράτη-μέλη της διαιρεμένα και αναποφάσιστα σχετικά με τη μελλοντική μορφή και ρόλο του οργανισμού. Έχει τα μέσα να ανατρέψει την τάση επιστροφής στο εθνικό κράτος έναντι των συλλογικών θεσμών; Σε όλα αυτά συνυπολογίζεται και η διαδικασία του Brexit, στην οποία η Γαλλία επιθυμεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Ποια θα είναι η θέση της κυβέρνησης Μακρόν απέναντι στο Συριακό Εμφύλιο, τα γεγονότα της Λιβύης και την τρομοκρατία παραμένει ακόμα ένα αναπάντητο ερώτημα. Τα ζητήματα αυτά έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα σε μία χώρα με ισχυρό το μουσουλμανικό στοιχείο.

Γαλλικές εκλογές: Ναι ή όχι στο Μεσαίωνα;

Γιώργος Σαμαράς | Δημοσιεύθηκε 06.05.2017
Γιώργος Σαμαράς

Την ερχόμενη Κυριακή στη Γαλλία δεν διακυβεύεται μόνο το μέλλον των επομένων γενεών, αλλά και ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που καλείται να καταπολεμήσει αποτελεσματικά την τεράστια έξαρση ακροδεξιών μορφωμάτων σε παγκόσμια κλίμακα. Μία ενδεχόμενη νίκη του Μακρόν αναμένεται να αποτελέσει μήνυμα ενάντια στη ξενοφοβία, το ρατσισμό και τα στερεότυπα που ταλανίζουν τη Γαλλία. Το προφίλ ενός νέου πολιτικού, που στηρίζεται από τη μεγαλύτερη μερίδα του πολιτικού κόσμου, είναι ό,τι ακριβώς χρειάζεται η Γαλλία σε μία περίοδο που δοκιμάστηκε τόσο σε πολιτικό, όσο και πολιτισμικό επίπεδο.

Σαν σήμερα επτά χρόνια πριν

Έλενα Ντάκουλα | Δημοσιεύθηκε 05.05.2017
Έλενα Ντάκουλα

Σαν σήμερα επτά χρόνια και ίσως λίγο νωρίτερα, τρεις νέοι άνθρωποι είχαν ξεκινήσει να πάνε στη δουλειά τους. Κανείς τους δεν θα είχε φανταστεί, όταν έκλειναν τη πόρτα του σπιτιού τους και αποχαιρετούσαν τους δικούς τους ανθρώπους, ότι αυτή θα ήταν και η τελευταία φορά που τους έβλεπαν. Κανείς τους δεν θα μπορούσε να φανταστεί, ότι το επάγγελμά τους - υπάλληλος τράπεζας - θεωρείτο από κάποιους βλαστήμια και το ότι είχαν το «θράσος» να δουλέψουν εκείνη την ημέρα, αντί να διαδηλώνουν στους δρόμους, μέγιστη προσβολή στη... δημοκρατία και θα το πλήρωναν με την ίδια τους τη ζωή τους.

Δυσχερείς μετακινήσεις επί της Εθνικής Οδού

Ιωάννης Ιωαννίδης | Δημοσιεύθηκε 28.04.2017
Ιωάννης Ιωαννίδης

Γρήγορα εμπέδωσα ότι οι Εθνικές Οδοί είχαν κύριο σκοπό όχι να ολοκληρωθούν, αλλά να επιδεικνύουν τοις πάσι ότι επιτελούνται έργα. Ότι τα έργα είναι αφάνταστα δύσκολα, ηράκλειοι άθλοι. Αυτό δικαιολογούσε τον πολλαπλασιασμό του προβλεπόμενου κόστους. Επί δύο, επί τρία, επί πέντε, επί επτά. Η Ιόνια Οδός έχει ήδη στοιχίσει 1,7 δισ. για 196 χιλιόμετρα, η Κορίνθου-Πατρών 2,34 δισ. για 120 χιλιόμετρα. Άλλο ένα ξινό δισ. διέφυγε στα 79 χιλιόμετρα δρόμου Ξυνιάδας-Τρικάλων. Κλπ. Έκανα τον υπολογισμό: Αν οι δαπάνες μετατραπούν σε χαρτονομίσματα των 50 Ευρώ, φτάνουν να καλύψουν όλο το οδόστρωμα. Η Κορίνθου-Πατρών μόνη της στοίχισε 50 φορές την τιμή που η κυβέρνηση ξεπούλησε πρόσφατα όλους τους ελληνικούς σιδηροδρόμους (45 εκατομμύρια) στους Ιταλούς.

Κάθε άλλη άποψη πέραν της επικρατούσας είναι φασισμός

Αλέξανδρος Στεφανόπουλος | Δημοσιεύθηκε 27.04.2017
Αλέξανδρος Στεφανόπουλος

Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι, κάθε φορά που «δαιμονοποιούν» και ξορκίζουν ως «κακό», ακραίο, ακροδεξιό, πολύ περισσότερο ως φασιστική, κάθε άλλη, διαφορετική από τη δική τους άποψη, μάλλον έχουν περάσει στην αντίθετη από την -ιστορική, φιλοσοφική ακόμα και θρησκευτική ιερή και θεία- ουσία αυτής της άποψης για την οποία δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα! Δηλαδή την ελευθερία -εν προκειμένω και της ελεύθερης έκφρασης και βούλησης - τη δημοκρατία, τη δικαιοσύνη.

Έκκληση Ολάντ στους Γάλλους: Nα δείξουμε ότι η δημοκρατία είναι πιο ισχυρή από κάθε τι άλλο

ΗuffPost Greece | Νewsroom | Δημοσιεύθηκε 23.04.2017

Ο απερχόμενος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ δήλωσε σήμερα ότι το καλύτερο μήνυμα γι αυτ...

Γαλλικές εκλογές: Ποιος θα κερδίσει αυτή την πρωτότυπη επαρχιώτικη εκλογική αναμέτρηση;

Ροβήρος Μανθούλης | Δημοσιεύθηκε 21.04.2017
Ροβήρος Μανθούλης

Οι δημοσιογράφοι-εξεταστές που τοποθετούσαν σε αυστηρά χρονικά περιθώρια τις απαντήσεις των κουρασμένων από την ορθοστασία και την φλυαρία των υποψηφίων έμοιαζαν πολύ πιο κατάλληλοι για το αξίωμα του Προέδρου μιας μεγάλης χώρας σαν την Γαλλία των 70 εκατομμυρίων κατοίκων, με εκλογικά τμήματα στην Νότιο Αμερική και στον Ινδικό Ωκεανό. Θα μπορούσε ο Σαρλ Ντεγκόλ ή ο Φρανσουά Μιτεράν να περιμένει στη σειρά για να πείσει τους τηλεθεατές ότι είναι κατάλληλος να διοικήσει τη Γαλλία διατηρώντας όλες τις εξουσίες στα χέρια του; Στα χέρια του γιατί όπως όλοι γνωρίζουν, η 5η Δημοκρατία επιτρέπει στην κυβέρνηση του Προέδρου να περάσει νόμους χωρίς να ζητήσει την ψἠφο των Κοινοβουλίου.

Οι Αυστριακοί είναι «δυσαρεστημένοι» με τη δημοκρατία. Δείτε πόσοι θα ήθελαν να ηγηθεί ένας «ισχυρός φύρερ»

HuffPost Greece | Νewsrοοm | Δημοσιεύθηκε 20.04.2017
Διαβάστε Περισσότερα: ΔΙΕΘΝΕΣ, Αυστρία, δημοκρατία, φύρερ, Νέα

Περισσότερο δυσαρεστημένοι με τη λειτουργία της δημοκρατίας σήμερα, από ό,τι ήταν...

Ο Αδριανός και ο Ταγίπ

Παύλος Τσίμας | Δημοσιεύθηκε 18.04.2017
Παύλος Τσίμας

Ο Αδριανός είχε δώσει να του χαράξουν στο δέσιμο του δαχτυλιδιού του αυτά τα λόγια: Natura deficit, fortuna mutatur, Deus omnia cernit. Δηλαδή: Η φύση θα σε προδώσει, η τύχη σου θα αλλάξει κι ένας θεός τα παρακολουθεί όλα. Ήταν μια υπενθύμιση προς εαυτόν, κάτι σαν φυλαχτό απέναντι στην αυταπάτη και την βλάσφημη αλαζονεία μιας παντοδύναμης εξουσίας. Είναι φανερό ότι ο Ταγίπ Ερντογάν δεν είχε την σοφία του Ρωμαίου αυτοκράτορα, όπως τον παρέδωσε στην ιστορία η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ. Δεν φρόντισε να προφυλάξει τον εαυτό του. Κι αυτό το εκ των υστέρων «είμαι θνητός», που είπε στο CNN, δεν είμαι σίγουρος ότι το πιστεύει.

Λιβύη: Βυθισμένη στη λήθη

Γρηγόρης Αγγελίδης | Δημοσιεύθηκε 13.04.2017
Γρηγόρης Αγγελίδης

Ωστόσο μέσα σε αυτή την κατάσταση του χάους και της αποσύνθεσης καμία μεγάλη δύναμη δεν ξεκαθαρίζει τη θέση της απέναντι στις αντιμαχόμενες παρατάξεις. Με την αβεβαιότητα να κυριαρχεί και το δυτικό κόσμο να παρακολουθεί αδιάφορος, ο λιβυκός λαός συνεχίζει να υποφέρει. Ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται, η πείνα και η εξαθλίωση μαστίζουν τον πληθυσμό, προσφυγικές ροές κατευθύνονται προς την Ιταλία. Το όνειρο της δημοκρατίας και της ελευθερίας αργεί να γίνει πράξη για τη Λιβύη, η οποία μετά τον Καντάφι πρέπει να αντιμετωπίσει νέους εγχώριους και εξωτερικούς δυνάστες.

Αιρετικές σκέψεις για τη χρηματοδότηση της έρευνας

Αναστάσης Περράκης | Δημοσιεύθηκε 07.04.2017
Αναστάσης Περράκης

Νομίζω πάντως, ότι όλοι συμφωνούμε ότι η αξιολόγηση των αιτήσεων χρηματοδότησης από συναδέλφους ερευνητές, είναι σαν τη δημοκρατία: έχει τεράστια προβλήματα, αλλά είναι ότι καλύτερο έχουμε. Τη δημοκρατία μας αφενός δεν θα έλεγα ότι τη χειριζόμαστε με τον καλύτερο τρόπο, αφετέρου δεν θα μπορούσα να κάνω συγκεκριμένες προτάσεις για πως να την βελτιώσουμε. Θα εξαντλήσω την ματαιοδοξία μου λοιπόν, καταθέτοντας κάποιες σκέψεις για το πώς θα ήθελα εγώ να οργανωθεί η χρηματοδότηση της έρευνας στην Ελλάδα.

Σκεφτόμαστε λάθος για τον λαϊκισμό. Και μας κοστίζει

Prof. Cas Mudde | Δημοσιεύθηκε 04.04.2017
Prof. Cas Mudde

Πρέπει πραγματικά να μιλήσουμε για τη λέξη από «Λ». Τη συναντάμε παντού στις μέρες μας. Και τη χρησιμοποιούν όλοι: άνδρες, γυναίκες, ακόμα και παιδιά άκουσα να τη χρησιμοποιούν. Φυσικά και μιλάω για το λαϊκισμό. Δεν υπάρχει περίπτωση να διαβάσεις ένα άρθρο για την πολιτική αυτή την εποχή και να μην περιλαμβάνει τη λέξη. Στην ουσία, οποιαδήποτε εκλογή ή δημοψήφισμα παρουσιάζεται σαν μια μάχη ανάμεσα σε ένα θαρραλέο λαϊκισμό και ένα πολιορκημένο καθεστώς. Δεν υπάρχει χώρος για κάτι άλλο.

Δημοκρατία χωρίς ανεξάρτητη Δικαιοσύνη;

Γιάννης Πανούσης | Δημοσιεύθηκε 28.03.2017
Γιάννης Πανούσης

Η ποινικοποίηση της [πολιτικής] ζωής σίγουρα εκφράζει μία νοσηρότητα, τουλάχιστον στην ατμόσφαιρα, αν όχι και στις σχέσεις. Παρά ταύτα η ποινική αξιολόγηση και ο καταλογισμός ευθυνών σε κυβερνητικά/δημόσια πρόσωπα πρέπει να επαφίεται στο δικαστή κι όχι στην πλειοψηφία της Βουλής. Έχει κανείς την αίσθηση ότι, ιστορικά, οι κομματικά υπάκουοι «συγκαλύπτονται» όσο είναι χρήσιμοι και μόνο μερικοί «αποκαλύπτονται», αφού έχει χαθεί η επιρροή τους ή έχει χάσει την εξουσία το κόμμα τους.

Τι είναι το Ελληνικό Ινστιτούτο Πολιτιστικής Διπλωματίας και γιατί ιδρύθηκε

Πέτρος Καψάσκης | Δημοσιεύθηκε 27.03.2017
Πέτρος Καψάσκης

Με την Πολιτιστική Διπλωματία, η εξωτερική πολιτική μιας χώρας δεν εξετάζεται μέσα από την ανώδυνη αφήγηση των ιστορικών γεγονότων αντιθέτως, ενδιαφέρει ζωτικά η αποκωδικοποίηση των νοημάτων και των συμβόλων που βρίσκονται μέσα σε αυτά. Η προσπάθεια αυτή αποκτά για πρώτη φορά σάρκα και οστά, μέσα απ' την ίδρυση του Ελληνικού Ινστιτούτου Πολιτιστικής Διπλωματίας. Μια ομάδα νέων επιστημόνων, διαπνεόμενη από κοινό όραμα, επιχειρεί την αναβάθμιση του πολιτιστικού χαρακτήρα της χώρας μας με την υποστήριξη αναγνωρισμένων προσωπικοτήτων απ' το χώρο των Επιστημών, των Τεχνών, της Διπλωματίας και της Άμυνας.