ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
14/03/2015 05:49 EET | Updated 14/03/2015 05:54 EET

Economist: Η άνιση αντιμετώπιση της Ελλάδας και της Γαλλίας από την Ευρωζώνη

EyesWideOpen via Getty Images
BRUSSELS, BELGIUM - SEPTEMBER 10: External view of the building of the European Union EU on September 10, 2010 in Brussels, Belgium. (Photo by EyesWideOpen/Getty Images)

Οι περιπτώσεις της Ελλάδας και της Γαλλίας όσον αφορά στις οικονομίες τους και τη στάση της Ευρωζώνης απέναντί τους βρίσκονται στο επίκεντρο δημοσιεύματος του Economist (στήλη Charlemagne), με τίτλο «Your Flexible Friend» (ο εύκαμπτος φίλος σας) και υπότιτλο «οι κανόνες είναι κανόνες στην Ευρώπη, εκτός από όταν δεν είναι».

Αυτή την εβδομάδα, αναφέρεται στο δημοσίευμα, η Γαλλία έλαβε για τρίτη φορά «παράταση/αναβολή» μέσα σε έξι χρόνια, έτσι ώστε να έχει περιθώριο να φέρει το έλλειμμα προϋπολογισμού της κάτω από το 3% του ΑΕΠ- «του ορίου που έχει καθιερωθεί στον νόμο της Ε.Ε.».

Εντός της ευρωζώνης, σημειώνεται, οι «σεσημασμένοι παραβάτες» υποτίθεται ότι έρχονται αντιμέτωποι με πρόστιμα. «Ωστόσο, παρά τους στόχους για έλλειμμα της τάξης του 4,1% μέσα στο έτος, η τιμωρία της Γαλλίας ήταν γενικά ελαφρύτερη, υπό τη μορφή αυστηρών παρατηρήσεων από την Κομισιόν και σύστασης για λίγο περισσότερο “σφίξιμο” των δημοσιονομικών βιδών».

Η πρόταση για ανοχή πυροδότησε μια έντονη συζήτηση, όπως προκύπτει από τη γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε στην κοινή δήλωση. «Τα στοιχεία δεν οδήγησαν το συμβούλιο στο συμπέρασμα ότι δεν ελήφθησαν αποτελεσματικά μέτρα αντιμετώπισης του ελλείμματος». Μεταξύ των πιο σκληροπυρηνικών ήταν οι Ιρλανδοί και οι Πορτογάλοι- από χώρες στις οποίες έχει επιβληθεί σκληρή δημοσιονομική λιτότητα. Είναι δύσκολο να αποφύγει κανείς το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν, ότι οι μεγάλες χώρες συγχωρούνται για την παραβίαση κανόνων με τους οποίους πρέπει να συμμορφώνονται οι μικρότερες».

Ωστόσο, υπογραμμίζει ο Economist, το ανανεωμένο πρόβλημα της Ελλάδας βρήκε την Ευρωζώνη σε μια πιο «δασκαλίστικη» διάθεση. «Ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος έφτασε στην εκλογική νίκη πάνω σε ένα κύμα κατά της λιτότητας στα τέλη του Ιανουαρίου, είπε στους ψηφοφόρους ότι θα έφερνε τέλος στην οδύνη. Αλλά οι εταίροι της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, στους οποίους βασίζεται ακόμα η χώρα για οικονομική υποστήριξη, δεν βλέπουν λόγο να αλλάξουν τους κανόνες. Οι προτάσεις των Ελλήνων, όπως η αντικατάσταση του χρέους με ομόλογα με ρήτρα ανάπτυξης αντιμετωπίστηκαν με σιωπή ή ακόμα χειρότερη στάση, και οι σκληρές διαπραγματευτικές τους στρατηγικές με χλευασμό. Για να μην βουλιάξει, η κυβέρνηση αναγκάστηκε σε μια σειρά αναστροφών, με περισσότερες να αναμένεται να ακολουθήσουν».

Ο Economist σημειώνει ότι η Ελλάδα εδώ και πολύ καιρό αποτελούσε «πειραματόζωο» όσον αφορά στην αντοχή των κανόνων στην Ευρώπη. «Οι Γερμανοί και άλλοι έχουν κρατήσει σκληρή στάση απέναντι στην Ελλάδα, για να μην ενθαρρυνθούν κακές συμπεριφορές αλλού. Χώρες όπως η Ισπανία, που αντιμετωπίζει “ανταρσίες” τύπου ΣΥΡΙΖΑ, έχουν αναγκαστεί να κρατήσουν σκληρή γραμμή. Για τον ΣΥΡΙΖΑ, η δυναμική αυτή είναι καταστροφική. Ανέβηκε στην εξουσία ορκιζόμενος να δώσει πίσω στους Έλληνες την αξιοπρέπειά τους. Αλλά η πεισματάρικη προσέγγισή του έκανε την Ευρωζώνη να σφίξει τη θηλιά. “Η επικρατούσα άποψη στην Ευρώπη είναι ότι αυτοί οι τύποι είναι τρελοί και ότι το μόνο πράγμα που θα τους φέρει στα λογικά τους είναι μια επιθανάτια εμπειρία».

Η διαφορετική αντιμετώπιση της Ελλάδας και της Γαλλίας αποδεικνύει ότι το ζήτημα του αν και πόσο αυστηρά εφαρμόζονται οι κανόνες είναι εξαιρετικά πολιτικού χαρακτήρα, σημειώνεται. «Αυτό βολεύει τους Γάλλους, αλλά τρομάζει άλλους. Η Γερμανία συμφώνησε στη δημιουργία του ευρώ μόνο υπό τον όρο ότι θα βρισκόταν στο πλαίσιο ενός δημοσιονομικού και νομισματικού καθεστώτος (και μιας ανεξάρτητης κεντρικής τράπεζας) που θα συγκρατούσε τους “ανήθικους”» αναφέρεται στο δημοσίευμα, όπου παράλληλα υπογραμμίζεται ότι η Γαλλία φαίνεται να έχει κυβέρνηση η οποία επιτέλους «σοβαρολογεί» για τις μεταρρυθμίσεις. Το περιθώριο για δημοσιονομικές «ανάσες», σύμφωνα με την κυβέρνηση, θα βοηθήσει στη μείωση της αντίστασης το πρόγραμμα, κάτι που αποτελεί καλό επιχείρημα, καθώς οι σκληρές πολιτικές μπορεί να καλλιεργήσουν εξτρεμιστικές τάσεις, «όπως τονίζουν τόσο οι Γάλλοι όσο και οι Έλληνες».

«Το πρόβλημα είναι ότι το παιχνίδι που παίζει η Γαλλία έχει και άλλους 27 παίκτες. Μετά τη συνάντηση αυτής της εβδομάδας, ο Ιρλανδός υπουργός Οικονομικών, Μάικλ Νούναν, είπε ότι εάν η Γαλλία λαμβάνει “ευκαμψία”, τότε θα ήθελε και αυτός» υπογραμμίζεται.

.

Στη συνέχεια του δημοσιεύματος γίνεται αναφορά στη στάση της ΕΚΤ, η οποία φαίνεται ιδιαίτερα αυστηρή όσον αφορά στην τήρηση των κανόνων - «μέχρι τώρα, τόσο Τευτονική» σημειώνεται χαρακτηριστικά, ενώ παράλληλα υπογραμμίζεται ότι στα μάτια κάποιων Γερμανών η ΕΚΤ φαίνεται να μετατρέπεται σε «bad bank»- καθώς και ότι η τράπεζα δεν αποτελεί τον απολιτικό θεσμό που κάποιες φορές ισχυρίζεται ότι είναι. «Γράφει τους δικούς της κανόνες σε ζητήματα όπως η υποστήριξη ρευστότητας ή η έκδοση χρέους και τους ερμηνεύει ελεύθερα, όπως διαπιστώνει η Ελλάδα».

Καταλήγοντας, ο Economist επισημαίνει ότι μπορεί ο όλος «νομοταγής» χαρακτήρας της Ε.Ε. να θεωρείται ένα από τα πλεονεκτήματά της, αλλά κατά καιρούς οι κανόνες έχουν «καμφθεί» στην υπηρεσία υψηλότερων στόχων, όπως το κοινό νόμισμα ή η επέκταση προς την ανατολή. «Σήμερα, με έναν τρομακτικό όγκο κανόνων σχετικά με βασικές δημοσιονομικές επιχειρήσεις, οι παραβάσεις είναι συνηθισμένες. Ακόμα και η Γερμανία αμαρτάνει».

Η εικόνα της Ε.Ε. ως ένα πολιτικό κλαμπ το οποία βάζει τους νόμους πάνω από την πολιτική «ίσως να είναι το πιο ρομαντικό ιδεώδες γραφειοκρατίας που έχει δει ο κόσμος. Αλλά δεν επιβιώνει πάντοτε της επαφής με την πραγματικότητα. Η υποκρισία από μόνη της δεν είναι θανάσιμο αμάρτημα. Αλλά οι κανόνες χωρίς πολιτική δέσμευση μπορεί να φέρουν εντάσεις και απώλεια εμπιστοσύνης. Κάποιες καταστάσεις θέλουν αυστηρή εφαρμογή των κανόνων, άλλες όχι. Αλίμονο όμως, δεν υπάρχει κανόνας για να τις ξεχωρίσει κάποιος».

Sponsored Post