ΕΙΔΗΣΕΙΣ
03/09/2015 09:59 EEST | Updated 03/09/2015 10:00 EEST

Open Europe: Τα έξι σενάρια για τις ελληνικές εκλογές

Sooc

Τα έξι σενάρια σχετικά με την πιθανή εξέλιξη των εκλογών στην Ελλάδα παρουσιάζει το Open Europe σε εκτενές αφιέρωμα, όπου επισημαίνεται ότι οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν μάχη στήθος με στήθος ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ, καθώς και ότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες φαίνεται πολύ πιθανό να μην μπουν καν στη Βουλή. Παράλληλα, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στον σημαντικότατο ρόλο που θα παίξουν οι αναποφάσιστοι, καθώς και στην πτώση της δημοτικότητας του Αλέξη Τσίπρα.

Τα σενάρια, όπως παρατίθενται, είναι τα εξής:

  • -Αυτοδυναμία ΣΥΡΙΖΑ: Το ενδεχόμενο αυτό, επισημαίνεται, αρχικά φάνταζε ως μια πιθανότητα, αλλά πλέον θεωρείται μάλλον απίθανο.
  • -Ξανά κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ: Επίσης «αδύναμο» ενδεχόμενο, καθώς οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως οι ΑΝΕΛ θα δυσκολευτούν να μπουν στην επόμενη Βουλή- και ακόμα και αν συμβεί κάτι τέτοιο, φαίνεται δύσκολο να συγκεντρώνουν τα δύο αυτά κόμματα έδρες για τον σχηματισμό κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.
  • -Κυβέρνηση μειοψηφίας υπό τον ΣΥΡΙΖΑ: Είτε ως τμήμα συνασπισμού, είτε μόνος, αλλά σε κάθε περίπτωση φαντάζει απίθανο ενδεχόμενο, καθώς το ότι η προηγούμενη κυβέρνηση αναγκάστηκε να στηριχτεί σε άλλα κόμματα για να περάσει τις μεταρρυθμίσεις οδήγησε στην πτώση της- ως εκ τούτου, μάλλον ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα θελήσει να βρεθεί ξανά σε αυτή τη θέση.
  • -Κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και «συστημικών» κομμάτων: Μια τέτοια συμμαχία θα μπορούσε να είναι μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, αλλά θα μπορούσε να επεκταθεί έτσι ώστε να συμπεριλάβει και το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, εάν χρειαστεί. Αν και ο Αλέξης Τσίπρας έχει αποκλείσει κάτι τέτοιο, σημειώνεται στο δημοσίευμα ότι δεν αποκλείεται άλλη μια στροφή 180 μοιρών, με τον πρώην πρωθυπουργό να τίθεται επικεφαλής ενός τέτοιο συνασπισμού, με τη λογική της «αποτροπής μιας καταστροφής». Η ευκολότερη συμμαχία, σημειώνεται, θα ήταν με το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ, καθώς «βρίσκονται τουλάχιστον λίγο πιο κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ στο πολιτικό φάσμα», αλλά το ότι μάλλον θα χρειάζονταν και τα δύο κόμματα για την επίτευξη κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας θα σήμαινε μια εύθραυστη ισορροπία. Επίσης, σημειώνεται ότι το Ποτάμι είναι λιγότερο «τοξικό», καθώς δεν έχει μπει στην κυβέρνηση ή επιβάλει πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Κάποια εκδοχή αυτής της συμμαχίας χαρακτηρίζεται ως η πιο πιθανή εξέλιξη αυτή τη στιγμή.
  • -Κυβέρνηση συμμαχίας υπό τη ΝΔ: Δεδομένων των δημοσκοπήσεων, δεν είναι απίθανο ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Θεωρείται ότι μάλλον θα συνεργαζόταν με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, για τη δημιουργία μιας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας με 160+ έδρες, πλειοψηφία που θεωρείται ότι θα ήταν επαρκής. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να μπει σε έναν τέτοιο συνασπισμό, αλλά «μπορεί και να προτιμήσει να επιστρέψει στην αντιπολίτευση για άλλη μια φορά, όπου θα μπορεί να επικρίνει την Ευρωζώνη, αλλά να μην είναι αντιμέτωπος με τον κίνδυνο της πρόκλησης ενός Grexit. Υπάρχει μια μικρή πιθανότητα ο Τσίπρας να επιτρέψει σε κάποιον άλλον να ηγηθεί ενός συνασπισμού ακόμα και αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το μεγαλύτερο κόμμα, αλλά αυτό φαντάζει όλο και πιο απίθανο. Μια τέτοια συμμαχία μάλλον δεν θα άντεχε πολύ, καθώς η πρόκληση σε πολλούς βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να προβούν σε “ανταρσίες” ενδεχομένως να ήταν πολύ μεγάλη».
  • -Νέες εκλογές: Το ενδεχόμενο αυτό, των τρίτων εκλογών μέσα στο 2015, σύμφωνα με το δημοσίευμα, φαντάζει όλο και πιο πιθανό, καθώς δεν είναι σίγουρη η δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας- και ακόμα και αν συμβεί κάτι τέτοιο, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα αντέξει, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σε σφοδρή σύγκρουση με τα άλλα κόμματα εδώ και χρόνια, ενώ είναι αντιμέτωπος με αναταραχή στο εσωτερικό του και «απώλεια ταυτότητας».

Το δημοσίευμα καταλήγει ότι μάλλον θα προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας, αλλά θα δημιουργηθεί οριακά, κυρίως λόγω της απειλής/ ανεπιθύμητου ενδεχομένου των νέων εκλογών, που θα παράτειναν τα capital controls και θα καθυστερούσαν την εκταμίευση νέων δόσεων και τις συζητήσεις περί ελάφρυνσης χρέους, καθώς και τις μεταρρυθμίσεις. Ωστόσο παραμένει ασαφές το πόσο ανθεκτική θα αποδειχτεί οποιαδήποτε τέτοια συμμαχία, λόγων των σκληρών μεταρρυθμίσεων που αναμένονται.