Όλα τα σενάρια ανοιχτά αφήνει ο Τσίπρας προκειμένου να καταφέρει να κερδίσει τους 200 για τον εκλογικό νόμο

Όλα τα σενάρια ανοιχτά αφήνει ο Τσίπρας προκειμένου να καταφέρει να κερδίσει τους 200 για τον εκλογικό νόμο
|
sooc

Ανοικτή στο ενδεχόμενο μείωσης του ορίου του 3% για την είσοδο κομμάτων στη Βουλή εμφανίζεται η κυβέρνηση στο πλαίσιο της συζήτησης που που έχει ανοίξει για τον εκλογικό νόμο και την καθιέρωση της απλής αναλογικής. Αυτό δε παρά το γεγονός πως η κυβέρνηση κατέθεσε στην πρότασή της το όριο του 3%, στο πλαίσιο ενός κοινού παρανομαστή που προέκυψε από τις συζητήσεις με τους αρχηγούς των άλλων κομμάτων, όπως είναι το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, όπως ανέφεραν και κυβερνητικοί αξιωματούχοι στο Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Με δεδομένο όμως ότι τα δύο κόμματα δεν φαίνεται πως θα στηρίξουν την κυβερνητική πρόταση, το Μαξίμου προκειμένου να αυξήσει την πίεση προς αυτά φαίνεται διατεθειμένη να κρατήσει ανοιχτή τη συζήτηση και προς την μείωση του 3% ακόμη και σε 1%. Σημειώνεται πως αρχικά φάνηκε πως υπήρχαν δεύτερες σκέψεις καθώς με τη μείωση το ορίου θα μπορούσε, όπως κάποιοι υποστήριζαν να υπάρξει εκπροσώπηση μειονοτικού κόμματος στη Βουλή αλλά φαίνεται και πως και γι αυτούς τους προβληματισμούς υπάρχουν λύσεις αφού πχ θα μπορούσε να απαιτηθεί το 1% να είναι το όριο που θα πρέπει να συγκεντρώσει ένα κόμη και τις επτά διοικητικές περιφέρειες.

Η αριθμολογία στο προσκήνιο

Σε κάθε περίπτωση στο Μαξίμου δεν υποχωρούν από τον στόχο των 200 ψήφων αν και είναι δύσκολο να υπάρξουν μεγάλες διαφοροποιήσεις. ΝΔ , ΠΑΣΟΚ , Ποτάμι έχουν απαντήσει αρνητικά στην κυβερνητική πρόταση ενώ και η βολιδοσκλόπηση βουλευτών δεν φαίνεται να έχει αποδώσει καρπούς. ΠΧ η βουλευτής του Ποταμιού, Κατερίνα Μάρκου, το όνομα της οποίας ακούστηκε ως πιθανή «σύμμαχος», έσπευσε με δήλωση της τονίσει: «Οταν κρατώ τη στάση που κρατώ απέναντι στις πολιτικές της κυβέρνησης πως είναι δυνατόν να με φέρνουν ότι μπορεί να ψηφίσω υπέρ του κυβερνητικού εκλογικού νόμου;». Σε ανάλογο μήκος κύματος και ο άλλος βουλευτής του Ποταμιού, Σπύρος Δανέλης : «Κανένας εχέφρων πολίτης, σήμερα, δεν μπορεί να σκεφτεί ότι η απλή αναλογική θα βοηθούσε στην άρση πολλών τεράστιων προβλημάτων που φαντάζουν ως αδιέξοδα, όπως είναι ότι έχει να κάνει με τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης» ανέφερε. Τέλος ο Αχμέτ Ιλχάν, βουλευτής του ιδού κόμματος ουδέποτε έχει εκφράσει διαφοροποίηση στο θέμα τουλάχιστον στο επίπεδο της συζήτησης στο εσωτερικό του κόμματος.

Από τη ΝΔ θεωρείται πως δεν υπάρχει πιθανότητα κάποιος βουλευτής να διαφοροποιηθεί όπως ούτε και από το ΠΑΣΟΚ, παρά τα όσα ακούστηκαν. Οι δε ανεξάρτητοι βουλευτές Γρηγοράκος και Θεοχάρης παραμένουν αμετακίνητοι στην καταψήφιση του εκλογικού νόμου.

Σε αυτό το «τοπίο» η κυβέρνηση δεν καταφέρνει να κερδίσει τις 200 ψήφους ενώ ο Αλέξης Τσίπας δέχεται εισηγήσεις να ικανοποιήσει ως έναν βαθμό την θέση του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού που απορρίπτουν την πλήρη κατάργηση του μπόνους ως «συνταγή ακυβερνησίας» αλλά με αυτή τη λογική θα έχανε της ψήφους του Βασίλη Λεβέντη αλλά και τη συναίνεση του ΚΚΕ.

Κατά συνέπεια με προσήλωση στην υφιστάμενη πρόταση του το Μαξίμου κερδίζει ψήφους από ΣΥΡΙΖΑ (144) ΑΝΕΛ (9) Ένωση Κεντρώων (9) Χρυσή Αυγή (18) ΚΚΕ ( 15) και Θεοχαρόπουλου , Νικολόπουλου, Παναγούλη, δηλαδή 198 ενώ εάν αλλάξει την πρόταση κερδίζει από Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΠΑΣΟΚ -ΔΗΜΑΡ 16 ) από το Ποτάμι (10) τη Χρυσή Αυγή (18) και τους δυο ανεξάρτητους (Νικολόπουλο και Παναγούλη) και χάνει από Ένωση Κεντρώων ( 9) και ΚΚΕ (15), δηλαδή συγκεντρώνει 197 ψήφους.

Οι...επιπτώσεις της απλής αναλογικής

Σημειώνεται πάντως πως αν είχε εφαρμοστεί η απλή αναλογική στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, θα προέκυπτε ακυβερνησία και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είχε μπορέσει να συγκροτήσει κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ. Συγκεκριμένα στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 οι έδρες που θα συγκέντρωνε το κάθε κόμμα θα ήταν: ΣΥΡΙΖΑ 114, ΝΔ 90, ΧΑ 22, ΠΑΣΟΚ 20, ΚΚΕ 18, ΠΟΤΑΜΙ 13, ΑΝΕΛ 12, ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ 11.

Σημειώνεται πως στο σύστημα της Απλής αναλογικής ο αριθμός εδρών που λαμβάνουν οι συνδυασμοί εξαρτάται μόνο από το εθνικό ποσοστό τους, ανεξαρτήτως του αποτελέσματός τους ανά εκλογική περιφέρεια. Δέχεται την κριτική ότι δεν παράγει ισχυρές πλειοψηφίες, αφού η εμπειρία στις δυτικές κοινωνίες δείχνει πως σπάνια κάποιος συνδυασμός λαμβάνει το απαραίτητο 50% για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Γι' αυτό το λόγο χρησιμοποιείται σε πολύ λίγα κράτη για εθνικές εκλογές, ενώ αντίθετα είναι σύνηθες σε εκλογές τοπικού ή συνδικαλιστικού χαρακτήρα.