ΔΙΕΘΝΕΣ
06/02/2017 15:36 EET | Updated 06/02/2017 15:52 EET

Το Άγαλμα της Ελευθερίας αρχικά επρόκειτο να αναπαριστά μια μουσουλμάνα αγρότισσα

Close up of the statue of liberty, New York City, vintage process
Delpixart via Getty Images
Close up of the statue of liberty, New York City, vintage process

Το Άγαλμα της Ελευθερίας αποτελεί μαζί με την αμερικάνικη σημαία το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο των ΗΠΑ και είναι «συνώνυμη» των αξιών πάνω στις οποίες ιδρύθηκε το κράτος. Επίσης ήταν το πρώτο πράγμα που αντίκριζαν από τα τέλη του 19ου αιώνα έως και τα μέσα του 20ου τα πλοία που διέσχιζαν τον Ατλαντικό Ωκεανό και έφταναν «φορτωμένα» μετανάστες στης Nήσο Έλλις για να διεκδικήσουν την ευκαιρία τους στο «αμερικανικό όνειρο».

Γι αυτό άλλωστε και αυτές τις τελευταίες εβδομάδες, η «Lady Liberty» όπως την αποκαλούν οι Αμερικανοί, πρωταγωνιστεί σε τόσα σκίτσα και δεσπόζει σε τόσα εξώφυλλα που επικρίνουν το νόμο του Ντόναλντ Τραμπ περί αναστολής βίζας σε προερχόμενους από επτά χώρες όπου υπερτερεί το μουσουλμανικό στοιχείο αλλά και το κλείσιμο των συνόρων σε πρόσφυγες.

Το Άγαλμα της Ελευθερίας όμως του γάλλου γλύπτη Φρεντερίκ Μπαρτολντί, φαίνεται πως δεν αποτελεί μόνο μια αναπαράσταση της θεάς των Ρωμαίων, Libertas αλλά πως η ιστορία της συνδέεται ίσως περισσότερο απ' όσο γνωρίζουμε με τον μουσουλμανικό κόσμο που τώρα ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ θέλει να «αποκλείσει».

Για την ακρίβεια οι ρίζες της εντοπίζονται στην Ανατολή.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του CNBC το Άγαλμα της Ελευθερίας «ένα από τα πιο ισχυρά σύμβολα της αμερικανικής ελευθερίας, ξεκίνησε τη..ζωή του ως ως μουσουλμάνα» και «αρχικά επρόκειτο να αναπαριστά μια αιγύπτια αγρότισσα».

Το 1855, ο γλύπτης είχε επισκεφθεί την Αίγυπτο για να μελετήσει κολοσσιαίου μεγέθους αγάλματα της χώρας. Μετά από αρκετά χρόνια, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα άγαλμα που ήθελε να τοποθετηθεί στο Πόρτ Σάιντ στη βόρεια είσοδο της διώρυγας του Σουέζ.

Στο Encyclopedia μάλιστα αναφέρεται πως το σκίτσο ήταν αφρικανικού στιλ και απεικόνιζε μια γυναικεία μορφή σύμφωνα με τμήμα της Εθνικής Υπηρεσίας Πάρκων επιβεβαιώνει πως ο αρχικός σχεδιασμός ήταν για μια γυναίκα που ο γλύπτης αποκαλούσε «Η Αίγυπτος φέρνει το φως στην Ασία».

Σύμφωνα δε με τον Έντουαρντ Μπέρενσον, συγγραφέα του βιβλίου : «Άγαλμα της Ελευθερίας: μια διατλαντική ιστορία», η αρχική ιδέα ήταν για μια γιγαντιαία αγρότισσα («gigantic female fellah, or Arab peasant») αλλά τελικά έγινε μια «γιγαντιαία θεά», αφού ο Ισμαήλ Πασά απέρριψε την ιδέα επειδή το κόστος για την κατασκευή του αγάλματος θα ήταν πολύ υψηλό.

Δεδομένου πάντως ήδη τον 19ο αιώνα οι περισσότεροι κάτοικοι της Αιγύπτου ήταν Μουσουλμάνοι, τότε και η γυναίκα που αναπαριστάται σε αρχικά σκίτσα ήταν φυσικά της ίδιας θρησκείας.

Η είδηση πάντως προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις αφού κάποιοι έκαναν λόγο για προπαγάνδα, άλλοι κατηγόρησαν το τηλεοπτικό δίκτυο για χάλκευση της ιστορίας κοκ

Το άγαλμα της Ελευθερίας δεσπόζει στην νησίδα Λίμπερτυ Άιλαντ και κρατά στο υψωμένο δεξί της χέρι πυρσό και στο αριστερό μια πλάκα στην οποία αναγράφεται η ημερομηνία «4 Ιουλίου 1776», Ημέρα Ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ήταν ο γάλλος ιστορικός Εντουάρ ντε Λαμπουλέ, ο οποίος πρότεινε να κατασκευαστεί ένα μνημείο προς τιμήν της γαλλοαμερικανικής φιλίας και έτσι το 1874, ο Μπαρτολντί, έμπειρος γλύπτης, άρχισε να εργάζεται για την κατασκευή του, ενώ τη στατική δομή του μελέτησε ο μηχανικός Γκυστάβ Άιφελ, για την κατασκευή ενός τεράστιου χαλύβδινου σκελετού.

Το άγαλμα αποσυναρμολογήθηκε σε 350 κομμάτια και μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ το 1885, όπου συναρμολογήθηκε ξανά ενώ το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών αποφάσισε να τοποθετηθεί στη συγκεκριμένη νησίδα και τα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 28 Οκτωβρίου του 1886.

Το άγαλμα ζυγίζει 228,456 τόνους και το ύψος του, χωρίς τη βάση, είναι 46,5 μέτρα, ενώ με τη βάση είναι 93. Στο εσωτερικό του, 168 σκαλιά επιτρέπουν την άνοδο στο κεφάλι, όπου υπάρχουν 25 παράθυρα, και άλλα 58 στο χέρι, που κρατάει τον πυρσό, ο οποίος το 1986 καλύφθηκε με λεπτά φύλλα χρυσού 24 καρατίων.

Η βάση του φιλοξενεί από το 1972 το Μουσείο Μετανάστευσης, ενώ από το 1986 αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.

Sponsored Post