profile image

Αθηνά Ντόκα

Γλωσσολόγος, Ιδιωτική υπάλληλος

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Αγγλική Γλωσσολογία και άσκησε το επάγγελμα καθηγήτριας Αγγλικών για λίγα χρόνια. Τα περισσότερα έτη υπήρξε στέλεχος μεγάλων πολυεθνικών εταιριών και τα τελευταία χρόνια εργάζεται σε μεγάλη Ελληνική κατασκευαστική εταιρία. Η φωτογραφία και η γραφή είναι τα χόμπυ της όπου και έχει διακριθεί. Φωτογραφίες της έχουν συμπεριληφθεί στο Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο από τις εκδόσεις "το βιβλίο", 2017, 2018 και το πρώτο της παραμύθι με τον τίτλο " Λίνα η Αφρικάνα" έχει συμπεριληφθεί σε συλλογικό έργο με τον τίτλο "Μπου Ξελευθερία" από τις εκδόσεις i-write, 2017. Η ίδια έχει δημιουργήσει blog, www.loveistravellingaround.com, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό από ταξίδια που έχει πραγματοποιήσει τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Πόσο Survivor

Πόσο Survivor είσαι;

Reality παιχνίδια υπήρχαν και πριν από μια δεκαετία. Αν βέβαια το σκεφτούμε και λίγο καλύτερα, όλοι ζούμε καθημερινά το δικό μας παιχνίδι, οπότε reality παιχνίδια υπήρχαν προ αμνημονεύτων χρόνων. Αυτός που μας βλέπει, που μας κρίνει είναι αρχικά ο ίδιος μας ο εαυτός, κατ' επέκταση οι κοντινοί μας άνθρωποι και το κοινωνικό σύνολο. Τους τελευταίους μήνες ο λόγος για το reality παιχνίδι «Survivor», που έχει πάρει διαστάσεις που σκέφτομαι ακόμα και αν οι ίδιοι οι συντελεστές του παιχνιδιού μπορούσαν να αντιληφθούν το μέγεθος της απήχησης του τηλεοπτικού κοινού, όταν ακόμα το σχεδίαζαν.
27/04/2017 05:33 EEST
Φύλαξε ένα

Φύλαξε ένα δάκρυ

Φύλαξε ένα δάκρυ για τη τυχαία αντάμωση φίλου παλιού και το πρώτο κλάμα του νέου παιδιού. Φύλαξε ένα δάκρυ για την αγάπη τη δυνατή. Φύλαξε ένα δάκρυ για το μοτίβο της ζωής. Φύλαξε ένα δάκρυ για τον έρωτα που χάθηκε. Φύλαξε ένα δάκρυ για τον έρωτα που θα 'ρθει. Φύλαξε ένα δάκρυ για τις στιγμές που έζησες. Φύλαξε ένα δάκρυ για τις στιγμές που θα 'ρθουν. Φύλαξε ένα δάκρυ συγκίνησης. Φύλαξε ένα δάκρυ χαράς.
02/03/2017 13:17 EET
Το θάρρος του

Το θάρρος του 2017

Μήπως τελικά εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε το θάρρος να πραγματοποιήσουμε τα θέλω μας; Μήπως εμείς φοβόμαστε να πάρουμε την ίδια τη ζωή στα χέρια μας και να χαράξουμε την πορεία όπως εμείς θέλουμε και όχι σύμφωνα με τα θέλω των άλλων; Μήπως ζούμε μια ζωή όπου θα είμαστε αποδεκτοί στους γύρω μας και όχι στους ίδιους μας τους εαυτούς; Μήπως θέλουμε να ακούμε το μπράβο του περίγυρού μας, να αποκτούμε μια στιγμιαία ικανοποίηση, όπου μετά από λίγα λεπτά τη θέση του θα πάρει το ανικανοποίητο ή το κενό και η απογοήτευση; Μήπως δίνουμε τη χαρά στους άλλους και όχι στους ίδιους μας τους εαυτούς;
30/12/2016 08:40 EET

Sponsored Post