profile image

Δημοσθένης Γκαβέας

Blog Editor

Ο Δημοσθένης Γκαβέας είναι Blog Editor στην HuffPost Greece με έδρα την Αθήνα. Έχει σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες στη Νέα Υόρκη/ ΗΠΑ και είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Η προσωπική του αρθρογραφία καλύπτει θέματα διεθνών σχέσεων, κοινωνίας, επικαιρότητας, ιστορίας, ελληνικής ταυτότητας και πολιτισμού. Αγαπά να κάνει συνεντεύξεις σε ανθρώπους που τον εμπνέουν. Στο παρελθόν εργάστηκε στο ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96,1 (με ειδίκευση στις διεθνείς συνεντεύξεις και στην ερευνητική δημοσιογραφία), στον τηλεοπτικό σταθμό Mega, στην ηλεκτρονική έκδοση της Ελευθεροτυπίας - Εnet και στη Ναυτεμπορική. Επικοινωνήστε μαζί του στο demosthenes.gaveas@huffpost.gr
Μνημονεύοντας τον Διονύσιο Σολωμό στα χρόνια της

Μνημονεύοντας τον Διονύσιο Σολωμό στα χρόνια της βαρβαρότητας

«Η σφαίρα που σχηματίζει η νέα ελληνική ποίηση έχει, θα μπορούσε να πει κάνεις, όπως κάθε σφαίρα, δύο πόλους: τον βόρειο και τον νότιο. Στον έναν τοποθετείται ο Διονύσιος Σολωμός, που από την άποψη της εκφραστικής επέτυχε - προτού υπάρξει ο Mallarme στα ευρωπαϊκά γράμματα- να χαράξει με άκρα συνέπεια και αυστηρότητα την αντίληψη της καθαρής ποίησης με όλα της τα παρεπόμενα: να υποτάξει το αίσθημα στη διάνοια, να εξευγενίσει την έκφραση και να δραστηριοποιήσει όλες τις δυνατότητες του γλωσσικού οργάνου προς την κατεύθυνση του θαύματος.
12/02/2016 11:17 EET
Πρωτοχρονιάτικος

Πρωτοχρονιάτικος εφιάλτης

Σε μια γωνιά βλέπω να στρίβει μια πολυάριθμη ομάδα μαθητών. Έχουν αλλόκοτο βάδισμα, υπάρχει κάτι το πρωτόγονο στην κίνηση τους, φαίνεται ότι μιλούν, προσπαθώ να διαβάσω τα χείλη τους αλλά δεν βγάζω νόημα. Κρατούν βιβλία και μου κάνει εντύπωση, κοιτάζω πιο προσεκτικά και βλέπω πως είναι μεγάλα σπιρτόκουτα. Προσπερνώ και διέρχομαι από κτίρια που κάποτε θα ήταν όμορφα ,τώρα είναι μια μουτζούρα. Νιώθω ότι είμαι μέσα σ' έναν σκουπιδοτενεκέ. Επισπεύδω το βήμα μου. Μεταξύ του πλήθους που γιορτάζει βλέπω μια μάνα να θηλάζει, έχει ανασηκωμένο το κεφάλι της, τα πόδια της πρόστυχα ανοιγμένα και κραγιόν τσαπατσούλικα απλωμένο στα χείλη. Στο ένα χέρι κρατά μια μποτίλια με αλκοόλ που το ρουφάει λαίμαργα, στο άλλο χέρι έχει το παιδί, που δείχνει γερασμένο.
01/01/2016 11:13 EET
Η αντοχή ως

Η αντοχή ως ελευθερία

Δεν αντέχω να ακούω άλλο τη λέξη «ελευθερία» και «ατομικά δικαιώματα», καραμέλα στο στόμα όλων, που δεν θέλουν να καταλάβουν πως «ελευθερία σημαίνει θυσία εν ονόματι της αγάπης». Δεν αντέχω άλλο τους «καλλιτέχνες που εκμεταλλεύονται κυνικότατα τον ελεύθερο χρόνο των τίμιων ανθρώπων του μόχθου, επωφελούμενοι από την αφέλεια, την άγνοια τους και την έλλειψη αισθητικής αγωγής για να τους καταστρέψουν κάθε πνευματική άμυνα και μ΄αυτό τον τρόπο να βγάλουν λεφτά», γράφει κάπου ο Ταρκόφσκι, για τον οποίο μια νεαρή κυρία του πνεύματος πρόσφατα μου είπε πως δεν θα έπρεπε να επιτρέπουν σε αυτόν τον άνθρωπο να κάνει ταινίες.
24/12/2015 08:16 EET
Το ελληνικό καλοκαίρι με

Το ελληνικό καλοκαίρι με πληγώνει*

Έτσι η Ελλάδα από cosa mentale, διανοητική κατάσταση, έγινε προϊόν στο ράφι του παγκόσμιου σούπερ μάρκετ και οι κάτοικοι των νησιών, με μια εκπορνευμένη συμπεριφορά, μπαίνουν στο χορό της απληστίας και του κέρδους, ξεπουλώντας εαυτούς και τη γη των προγόνων τους ελαφρά τη καρδία.
17/09/2015 08:35 EEST