profile image

Ελένη Αναγνωστοπούλου

Lawyer, aspiring journalist, storyteller, observer. Βelieves in love, smiles & literary birds; mockingbirds or woodpeckers.

Η Ελένη είναι δικηγόρος με μια δόση αγάπης για τη δημοσιογραφία. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, και κατέχει μεταπτυχιακό στο Αστικό Δίκαιο. Από μικρή έψαχνε τρόπους να ασχοληθεί με το γράψιμο, γι’ αυτό και ξεκίνησε να γράφει σε σχολικά περιοδικά και στη συνέχεια σε blog. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της ήταν βοηθός αρχισυντάκτρια στον Νομικό Παλμό, το επίσημο περιοδικό της Νομικής. Είναι αρχισυντάκτης του Ερμή, του περιοδικού του Συλλόγου Αποφοίτων του Κολλεγίου ΑΘηνών. Αγαπάει τις λέξεις, τις ιστορίες και τους ανθρώπους αλλά πιο πολύ ακόμα τον συνδυασμό τους...
AS ONE: Βρίσκοντας τον εαυτό

AS ONE: Βρίσκοντας τον εαυτό μας

Πλησιάζουμε πια στην είσοδο και η καρδιά μου χτυπάει λίγο πιο γρήγορα. «Γιατί είμαι αγχωμένη;» αναρωτιέμαι και βλέπω και στα πρόσωπα των φίλων μου την ίδια αμηχανία. Τρεις θετικιστές που θέλουν να τα έχουν πάντα όλα υπό έλεγχο για να νιώθουν καλά, ετοιμάζονται να μπουν σε έναν χώρο όπου τίποτα δεν θα είναι υπό τον έλεγχό τους. Μπαίνουμε μέσα, αφήνουμε τα πράγματά μας στα ντουλάπια και ήδη νιώθω ανασφαλής. Χωρίς κινητό, χωρίς ρολόι, χωρίς να μπορώ να μιλήσω, χωρισμένη από τους φίλους μου, αφού μπήκαμε στην έκθεση σε διαφορετικές φάσεις. «Θα κάτσω 15 λεπτά και θα φύγω...» σκέφτομαι.
30/04/2016 12:37 EEST
Bullying (ή πώς το να ξυπνάς το πρωί γίνεται

Bullying (ή πώς το να ξυπνάς το πρωί γίνεται αγώνας)

Δεν δίναμε σημασία. Νομίζαμε ότι θα σταματήσουν, ότι θα περάσει, ότι είναι μια φάση μόνο και δεν πρόκειται να μας επηρεάσει. Έτσι όταν κλείδωσαν μια συμμαθήτριά μας στις τουαλέτες και την κορόιδευαν απ' έξω όσο εκείνη έκλαιγε, δεν είπαμε τίποτα στους καθηγητές μας. «Έτσι κάνουν αυτοί μωρέ... Μην ασχολείσαι» της είχαμε πει θυμάμαι όταν την βγάλαμε. Όταν μου πέταξαν τα πράγματα στα σκουπίδια, οι φίλοι μου μου είχαν πει το ίδιο: «μην δίνεις σημασία, αυτό είναι η μόνη λύση». Κι έτσι ο καιρός περνούσε, και συντηρούσαμε αυτή τη σιωπηρή δικτατορία της λεκτικής ή σωματικής βίας με τη δικαιολογία ότι μια πιο δυναμική αντίδραση δεν θα 'χε νόημα, δεν θα έφερνε αποτέλεσμα, δεν θα οδηγούσε πουθενά.
14/03/2016 12:33 EET
David Bowie, Alan Rickman: Τους γνωρίζαμε πολύ καλύτερα από όσο

David Bowie, Alan Rickman: Τους γνωρίζαμε πολύ καλύτερα από όσο πιστεύουμε

O David Bowie αποτέλεσε ένα τεράστιο κεφάλαιο στην ιστορία της μουσικής, άλλαξε τη ροκ και την τέχνη συνολικά<, και κυρίως έκανε τον καθένα μας να νιώσει ελεύθερος να είναι ο πραγματικός του εαυτός. Ο κάθε θαυμαστής του ταυτιζόταν περισσότερο με μία από τις διαφορετικές περσόνες που μας παρουσίαζε ανά τα χρόνια και έβρισκε έμπνευση στον τρόπο που μία ήδη μεγαλειώδης προσωπικότητα έβρισκε συνεχώς τρόπους να επανεφευρίσκει τον εαυτό του. Αντίστοιχα ο Allan Rickman και η συγκλονιστική του φωνή μας ταξίδεψαν στον χώρο και τον χρόνο μέσα από τις εκατοντάδες ταινίες του.
12/02/2016 14:28 EET
Μία βόλτα με τον Christopher

Μία βόλτα με τον Christopher Hitchens

Θυμάμαι ακριβώς τα συναισθήματά μου. Δεν ήξερα ακριβώς ποιος ήταν ο Hitchens, ή μάλλον δεν ήξερα ακριβώς όλα όσα ήταν ο Hitchens. Ήξερα ότι ήταν δημοσιογράφος και αυτό έφτανε. Ήμουν στο κομβικό αυτό σημείο της λυκειακής ζωής που έχεις διαλέξει κατεύθυνση (τυχαία, με κριτήριο τι βαριέσαι λιγότερο) αλλά πέραν της γενικής απόφασης ότι «προτιμώ τα αρχαία από τα μαθηματικά», δεν έχεις ακόμα αποφασίσει τι θες να κάνεις στη ζωή σου. Ήξερα ότι μου άρεσε να διαβάζω και να γράφω, και πάντα με γοήτευε ο χώρος της δημοσιογραφίας. Το θεώρησα λοιπόν ένα σημάδι από το σύμπαν και μια ευκαιρία που δεν έπρεπε να χάσω.
04/02/2016 16:45 EET