profile image

Εμμανουέλα Αργυροπούλου

Φωτο.γραφέας | Storyteller | Brainstorm.er | Mommy of two |

Μητέρα, σύντροφος, μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο κλάδο των Εφαρμοσμένων Τεχνών, εικαστικός καλλιτέχνης, φωτογράφος. Φωτο.γραφέας όπως η ίδια νιώθει. Γράφει δηλαδή ιστορίες, με το φως που εστιάζει ο φακός της φωτογραφικής της μηχανής. Τέτοιες ιστορίες, με φως δηλαδή, γράφει χρόνια. Τελευταία άρχισε να γράφει κι από τις άλλες, τις κανονικές, που συνοδεύουν συνήθως εκείνες τις πρώτες της.

Σπούδασε Επεξεργασία & Κίνηση Εικόνας | Παραγωγή Πολυμέσων | Συντήρηση Πινάκων σε Καμβά | Φωτογραφία, σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Η φωτο.γραφή όμως έγινε ο τρόπος έκφρασής της. Η μέθοδος εξερεύνησης του κόσμου και κυρίως του εαυτού της.

Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις, ενώ ατομικές εκθέσεις της έχουν πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, το Αμστερνταμ και τις Βρυξέλλες.

Δούλεψε πολύ. Έκανε παύση εργασιών για να μεγαλώσει τα 2 της παιδιά δουλεύοντας έτσι πολύ περισσότερο. Δημιουργεί πολύ. Ονειρεύεται πολύ. Δεν κοιμάται πολύ. Γελάει συνέχεια.

Μπορείς να την βρεις εδώ:   www.emmanuellea.com και εδώ: https://www.facebook.com/emmanuelle.photo.graphy/
Σκέψου. Ίσως να ήσουν

Σκέψου. Ίσως να ήσουν εσύ

Ανοίγει ο αερόσακος. Καπνοί (από τον αερόσακο, αλλά δεν το ξέρεις). Άγνοια. Μπορεί να γίνει έκρηξη; Τρόμος. Ψάχνεις το τηλέφωνο. Καλείς. Τράκαρα. Πρέπει να έρθεις. Δεν ξέρω. Δεν ξέρω. Ναι. Πολύ. Νομίζω πως είμαι καλά. Αρπάζεις την τσάντα. Βγαίνεις έξω. Είμαστε και οι δυο καλά. Κόσμος. Λάδια στο οδόστρωμα. Φωνές. Τηλέφωνα. Ασθενοφόρο. Και είσαι μόνη. Μόνη. Κι εσύ φωνάζεις; Γιατί φωνάζεις; Γιατί φωνάζεις πες μου! Είμαστε και οι δυο καλά. Καλά! Κάτι λαμαρίνες χάλασαν.
28/04/2017 05:03 EEST
Θυμάσαι αλήθεια τις πρώτες σου

Θυμάσαι αλήθεια τις πρώτες σου φορές;

Όλες! Αυτές που έζησες μια μοναδική φορά και που θα ήθελες να υπάρχει τρόπος να τις ζήσεις ξανά. Καλές ή κακές. Απλά γιατί είναι μοναδικές. Θυμήσου. Την πρώτη φορά που πήγες διακοπές μόνος. Το πρώτο μεγάλο ταξίδι. Το πρώτο πτυχίο. Την πρώτη ερωτική απογοήτευση.Τον πρώτο έρωτα. Το πρώτο ραντεβού. Το πρώτο φιλί. Τον πρώτο τσακωμό. Τον πρώτο σου αληθινό φίλο. Θυμήσου.
06/04/2017 11:04 EEST
Πολίτικη

Πολίτικη κουζίνα

Κάτι Κυριακάτικα μεσημέρια, όπου μαζευόταν η οικογένεια γύρω από ένα τραπέζι γεμάτο λαχταριστά ορεκτικά και νόστιμα φαγητά, τα θυμάμαι από παιδί. Τα έκανε στο σπίτι τους, ο κρητικός παππούς. Κόρες, γαμπροί, εγγόνια, όλοι εκεί. Τρώγαμε, έπιναν, παίζαμε, γλεντούσαν, γελούσαμε. Ήμασταν μαζί. Αργότερα τα συνέχισαν οι γονείς. Κρητικιά η μαμά, καλονοικοκυρά, φιλόξενη κι αρχόντισσα. Το τραπέζι στρωμένο άψογα, τα κρυστάλλινα ποτήρια στη σειρά, λίγα λουλούδια, πολλά ορεκτικά και το στήσιμο των πιάτων ειδικότητα της.
06/03/2017 07:22 EET
Φίλη

Φίλη Οδηγέ

Μόνο το 2006, χάθηκαν 36 παιδιά ηλικίας έως 14 ετών, σε τροχαία ατυχήματα. Άλλα 64 τραυματίστηκαν βαριά. Και 773 τραυματίστηκαν ελαφριά. Αλήθεια, εσύ που βάζεις το παιδί σου στο μπροστινό κάθισμα, που το αφήνεις στο πίσω κάθισμα χωρίς ζώνη, χωρίς το ειδικό καθισματάκι, εσύ που το ανεβάζεις στο μηχανάκι πίσω σου ή μπροστά σου χωρίς καν να του φοράς κράνος, δεν ξέρω τι σκέφτεσαι. Δε μου περνάει καν από το μυαλό. Κατά την γνώμη μου, μάλλον δεν σκέφτεσαι. Και πρέπει να αρχίσεις άμεσα να το κάνεις! Δεν είναι δύσκολο.
26/10/2016 13:30 EEST
Εργατικό

Εργατικό ατύχημα

Εδώ και 18 μήνες περίπου δεν εργάζομαι. Δεν εργάζομαι ως ελεύθερος επαγγελματίας, δεν εργάζομαι στον δημόσιο τομέα, αλλά ούτε και στον ιδιωτικό. Εργάζομαι όμως πολύ σκληρά στον αυστηρά ιδιωτικό τομέα, δηλαδή στο σπίτι μου. Θα μου πεις πως ως μαμά, σύζυγος και νοικοκυρά, στον τομέα αυτό εργαζόσουν πάντα. Ακόμα και όταν εργαζόσουν και κάπου αλλού. Δεν έχεις άδικο. Αλλά σκέψου όμως λίγο. Όσο λιγότερο βρίσκεσαι σε ένα χώρο, τόσο λιγότερο χρόνο διαθέτεις σε ανούσιες και ασήμαντες λεπτομέρειες. Παράλληλα, όσο εσύ εργάζεσαι εκεί, στο «κάπου αλλού», όλο και κάποιον άλλον έχεις αφήσει στο πόδι σου να προσέχει τα παιδιά και αυτός ο άλλος όλο και κάτι θα προσφέρει και στο σπίτι.
18/10/2016 10:44 EEST