profile image

Γιάννης Πανούσης

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου του 1949.

Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Université de Poitiers της Γαλλίας.

Είναι καθηγητής Εγκληματολογίας στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε. του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θράκης.
Δημοκρατία χωρίς ανεξάρτητη

Δημοκρατία χωρίς ανεξάρτητη Δικαιοσύνη;

Η ποινικοποίηση της [πολιτικής] ζωής σίγουρα εκφράζει μία νοσηρότητα, τουλάχιστον στην ατμόσφαιρα, αν όχι και στις σχέσεις. Παρά ταύτα η ποινική αξιολόγηση και ο καταλογισμός ευθυνών σε κυβερνητικά/δημόσια πρόσωπα πρέπει να επαφίεται στο δικαστή κι όχι στην πλειοψηφία της Βουλής. Έχει κανείς την αίσθηση ότι, ιστορικά, οι κομματικά υπάκουοι «συγκαλύπτονται» όσο είναι χρήσιμοι και μόνο μερικοί «αποκαλύπτονται», αφού έχει χαθεί η επιρροή τους ή έχει χάσει την εξουσία το κόμμα τους.
28/03/2017 06:01 EEST
Οι πολιτικοί της

Οι πολιτικοί της σαύρας

Αλίμονο στους αρχηγούς που εμπιστεύονται και στηρίζονται σε τέτοιους ανθρωπολογικούς τύπους που σε 'πουλάνε' ανερυθρίαστα σε όποιον τους εξασφαλίζει καλύτερο πολιτικό μέλλον. Κοντός ψαλμός....
05/02/2017 13:10 EET
Μ.Ι.Α. [Μοναδική Ιστορική

Μ.Ι.Α. [Μοναδική Ιστορική Αλήθεια]

Κι εμείς, ως λαός αλλά κι ο καθένας ξεχωριστά, πέφτουμε συνεχώς στην ίδια παγίδα [με το ίδιο «τυράκι» της ένταξης σε μία ομάδα, σ'έναν αρχηγό, σ' ένα σύνθημα, σ' ένα στόχο=την εξουσία των Άλλων]. Παρόλο που συχνά-πυκνά η ομάδα αλλάζει φανέλα, γήπεδο και οπαδούς εμείς εξακολουθούμε να τρέχουμε από πίσω από πλαστικές σημαίες και μαγνητοφωνημένα χειροκροτήματα για να μη μας χαρακτηρίσουν απολιτίκ ή συντηρητικούς. Μ'αυτά και μ'αυτά χάσαμε τον ιδεολογικό μπούσουλα, το κοινωνικό πρόσημο, την πολιτική ταυτότητα και μείναμε με το κοντάρι στο χέρι.
26/12/2016 08:13 EET
Ου-τοπικά

Ου-τοπικά

Δοξολογούμε ακατάπαυστα αυτό που ποτέ δεν υπήρξε και προφητεύουμε ένα μέλλον χωρίς καμία εγγύηση ότι πρόκειται να έρθει. Απατηλές αναπαραστάσεις και προσομοιώσεις της πραγματικότητας, μαζί με ανυπόστατες a priori παραδοχές, καταλήγουν σε [αυτο]καταστροφές που χαρακτηρίζονται σαν παράπλευρες απώλειες ενός δικού μας ιστορικού σχεδίου ή ενός σχεδίου της ίδιας της Ιστορίας.
20/10/2016 11:44 EEST
Άνθρωποι του

Άνθρωποι του σκότους

Προφανώς μας ενοχλούν περισσότερο αυτοί που βγαίνουν στις τηλεοράσεις και κραυγάζουν υπέρ του Κόμματος και της πίστης στον Αρχηγό. Επιθετικοί, άξεστοι, προσβλητικοί, συχνά αστοιχείωτοι, μιλάνε επί παντός του επιστητού με μιά τέτοια βεβαιότητα που μόνον ένας μικρόνους μπορεί να έχει [καθώς, κατά τεκμήριο, δεν πρόκειται για πανεπιστήμονες και παντογνώστες]. «Μαχητές» του ψεύδους και της συκοφαντίας, εθισμένοι στην ατάκα και την κωλοτούμπα, αυτοβαυκαλίζονται ότι εκπροσωπούν το Νέο [sic].
14/10/2016 08:56 EEST
Ε[Ν]ΦΙA-λτες

Ε[Ν]ΦΙA-λτες

Η χώρα δεν έχει ανάγκη από πολιτικούς Καιάδες, αριστεροδεξιούς φανφαρονισμούς κι αρχοντοχωριατισμούς ή πολιτιστικούς εκβαρβαρισμούς. Δεν έχει ανάγκη από νέους δράκους, αφού ποτέ τα «τέρατα» δεν δημιουργούν Ήθος. Πολλές φορές κυνηγάμε την ουρά μας, τη σκιά μας κι εντέλει τον καλό εαυτό μας [καθώς τον κακό εαυτό μας αρνούμαστε να τον αντικρύσουμε στον καθρέφτη των ιστορικών λαθών μας].
28/09/2016 07:09 EEST
Αφροσύνη

Αφροσύνη

Το ελληνικό κράτος έχει διαχρονικά υπονομευθεί εκ των έσω με την καταστροφή του παραγωγικού ιστού,την κοινωνική διάσπαση και την κατάχρηση πάσης φύσεως εξουσιών. Ίσως γι' αυτό έχουμε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην αποτελεσματικότητα [;] της πολιτικής βίας απο ότι στη θεσμική διαχείριση της Δημοκρατίας. Οι μειοψηφικές αντιλήψεις/πρακτικές αντί να εξισορροπούν την πλειοψηφία [και την κοινωνία] θέλουν να επιβληθούν «σώνει και καλά» ως οι μόνες politically correct. Όλοι παίζουν εκτός κανόνων και ορίων.
22/09/2016 08:04 EEST
Το

Το Χάος

Κάποιοι δεν παθαίνουν ποτέ κρίση αυτογνωσίας ή αυτοκριτικής για το πού πάνε τη χώρα. Δεν αντιλαμβάνονται ότι ενώ - υποτίθεται πως - ήρθαν για να καθαρίσουν «την κόπρο» έχουν ήδη δημιουργήσει το δικό τους «υπόνομο».Δεν συνειδητοποιούν ότι είναι εγκληματικό να προδίδεις τη λογική και το συναίσθημα για να υπερασπιστείς την ιδεοληψία,να δολοφονείς την αλήθεια για να μη σε καταγγείλουν ως ρεφορμιστή, να [κατα]δικάζεις όλους τους άλλους για να μην προλάβουν να σε κρίνουν, να κρύβεις μέσα σε κραυγές μίσους κι εκδίκησης το σκοτεινό παρελθόν σου για να κρατήσεις το σημερινό οφφίτσιο.
17/09/2016 14:05 EEST
«Εμπόλεμη ζώνη»

«Εμπόλεμη ζώνη» ανθρωπιάς

Μπορεί η Δημοκρατία των δικαιωμάτων να είναι πλουραλιστική κι όχι εξατομικευμένη αλλά ο φόβος ότι η διεκδίκηση του δικαιώματος του [καθ]ενός θα καταστρέψει τα δικαιώματα της ολότητας είναι κατασκευασμένος και έωλος. Μέχρι να κατανοήσει η ανθρωπότητα το βάθος του προβλήματος καλό θα ήταν να επικρατήσουν οι αρχές του Κοινωνικού Κράτους[δικαίου],η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη.
02/08/2016 08:58 EEST
Γέφυρα - ποιοι

Γέφυρα - ποιοι ειδήμονες

Η δολοφονία ενός παιδιού από ένα άλλο παιδί δεν είναι ούτε τόσο αθώα (όσο μερικοί ψυχολογίζοντες διατείνονται), ούτε τόσο ένοχη (όσο κάποιοι ηθικοπανικόβλητοι καταγγέλλουν). Είναι αυτό που δείχνει ότι είναι. Ενα πρωτόγνωρο στην Ελλάδα έγκλημα που χρειάζεται ανάλυση βάθους κι όχι επιπόλαιες κι εν μέρει επικίνδυνες τηλεοπτικές προσεγγίσεις. Η νομοθεσία για τους ανήλικους πρέπει να παραμείνει επιεικής ως προς τους παραβάτες αλλά να βρει ασφαλιστικές δικλείδες για τέτοιου τύπου εγκλήματα. Το πρόσφατο έγκλημα πρέπει ν'αποτελέσει μία Γέφυρα ανάμεσα στους τάχατες ανησυχούντες (απ'τα δεξιά) και τους δήθεν ιδεολογικοποιούντες (απ' τ' αριστερά).
15/06/2016 07:34 EEST
Αφ-ιζήματα χαμένης

Αφ-ιζήματα χαμένης ηθικής

Ακούμε συνέχεια (από τ 'αριστερά και τα δεξιά) για μία Νέα Αφήγηση κι αναρωτιόμαστε για το ποιος είναι ο συγγραφέας, ποιος ο αφηγούμενος κι εντέλει ποιος ο ακροατής σε ζητήματα που αφορούν στους πρόσφυγες, στους μετανάστες, στους «ξένους». Ο περιούσιος, ατίθασος, αυτοβαυκαλιζόμενος, με το αλάθητο αισθητήριο και την ανεξάρτητη βούληση, λαός, δε μοιάζει να έχει [προ]ετοιμαστεί για τους κινδύνους που προκαλεί η σώρευση οργής, φόβου, αδυναμίας, αβοηθησίας.
24/05/2016 08:18 EEST
Αποθυμιά

Αποθυμιά

Το συλλογικό όραμα προδόθηκε. Οι «κοινωνικοί αγωνιστές» γοητεύθηκαν από την εξουσία και καθεστοποιήθηκαν. Τί έμεινε; Τα εφηβικά μας όνειρα, τα «καθαρά» πρόσωπα των φίλων μας. Οι φίλοι μου δεν φοράνε «αριστερές μάσκες», ούτε «φτιάχτηκαν» κυβερνο-σαλονίζοντες. Δεν το παίζουν κυριλέ σε διάφορες στήλες σινιέ στις οικονομικές συναλλαγές και λαϊκοί στ' αμφιθέατρα. Οι φίλοι μου δεν είναι διπρόσωποι, δεν τα «πιάνουν» και δεν εξαγοράζουν συνειδήσεις. Με προσωπικό κόστος εκθέτουν τις απόψεις τους και εκτίθενται αφού ακόμα και η Κυβερνώσα Αριστερά δεν ανέχεται τους αρνούμενους ν' αναγνωρίσουν προνόμια, ν' ανεχτούν την εκμετάλλευση σχέσεων προς όφελος της παρεούλας.
05/05/2016 12:21 EEST
Πολιτική

Πολιτική ατεχνία

Η τύχη έχει ένα όριο. Η πολιτική τέχνη έχει άλλους κανόνες επιτυχίας. Δεν είναι παιχνίδι πεσσών [=ζαριών] που τα ρίχνεις κι όπου πάνε αλλά θα βρεις τρόπο να θριαμβολογήσεις στους «ομού ακούοντες» [ότι τάχα ήξερες τί έκανες]. Είναι βέβαιο ότι τέτοιοι ηγέτες τελευτούν πολιτικά έρημοι φίλων όμως στο μεταξύ έχουν διαλύσει τα ήθη και τις παραδόσεις μιας χώρας [αφού συνήθως ασκούν την εξουσία με τον ίδιο άνομο τρόπο με τον οποίο την είχαν κατακτήσει]. Μαστροχαλαστές της Δημοκρατίας.
17/04/2016 08:21 EEST
Αριστερές πικρές

Αριστερές πικρές αλήθειες

Δεν υπάρχει ab ovo Δημοκρατία και Κράτος Δικαίου. Αυτά λειτουργούν εδώ και καιρό, χρειάζονται βελτιώσεις κι αναθεωρήσεις αλλά ούτε ο Κολόμβος τ'ανακάλυψε,ούτε κάποια [πολιτική] κότα τα γέννησε. Όσοι τα προβάλλουν -με αγένεια κι αλαζονεία ύφους -σαν δικά τους επιτεύγματα,σαν «παρθενογενέσεις» του Καινούργιου [;] Θαυμαστού[;] Κόσμου της Αριστερής [;] Ελληνοδημοκρατίας[;] πρέπει ν' [αυτο]συγκρατηθούν. Αν είναι κακό να μην ξέρεις, διπλό κακό είναι να κάνεις ότι ξέρεις αυτά που αγνοείς. Από το βαρβαρισμό των «βδελυγμιών» [από τους υποβαρβαρίζοντες αμαθείς] μέχρι το σολοϊκισμό [των ελαμωρέδων] ένα συμπέρασμα βγαίνει: απόλυτη πολιτική ακυρολεξία.
07/04/2016 09:12 EEST
Περί αρχών και αρχηγών

Περί αρχών και αρχηγών λόγος

Όταν καμία πρόβλεψή σου δεν επαληθεύεται, όταν τρέμεις την ανάληψη ευθύνης για τα λάθη σου, όταν συγχέεις τη μεσότητα με την έλλειψη έρματος, όταν εμπιστεύεσαι τον άρρωστο Ψευδή λόγο, όταν κατηγορείς τους άλλους για τις δικές σου αδυναμίες, όταν χρησιμοποιείς μόνο την ιδεοληψία της παρέας για να εξηγήσεις την πραγματικότητα, όταν εκλαμβάνεις την άγνοια [κινδύνου και πραγμάτων ] ως ψευδ -αίσθηση παντοδυναμίας, όταν διαλύεις τον πνευματικό/ακαδημαϊκό ιστό για να δημιουργήσεις ένα δικό σου κατεστημένο, τότε βάζεις σε μεγάλο κίνδυνο τη χώρα σου.
15/03/2016 07:01 EET
Κούκος μονός (σε ένα ή σε δύο

Κούκος μονός (σε ένα ή σε δύο ταμπλό;)

Ένας ιδιότυπος Μαξιμου-ιστικός, συγκεντρωτισμός που ενώ χρησιμοποιεί το Κράτος ως πολιτικό εργαλείο δίνει -επικοινωνιακά- την εντύπωση ότι βρίσκεται σε «αυτοάμυνα». Πρωτάκουστον; Ίσως όχι. Το να νιώθει όμως ανασφαλής η Κυβέρνηση, και μάλιστα της Αριστεράς, δεν είναι καθόλου καλό σημάδι. Δεν φοβάμαι τη γενικευμένη αστυνόμευση (κατά παντός πιθανού «εχθρού»). Με τρομάζει όμως η κόπωση του κοινοβουλευτισμού, η μερική υποχώρηση του Κράτους Δικαίου και των δομών του υπέρ «λαογέννητων» αυθόρμητων κινημάτων, ο μετα-δεκεμβριανός διχαστικός λόγος.Δεν προφητεύω, δεν καταγγέλλω, δεν κατηγορώ. Απλώς στοχάζομαι (για να υπάρχω ως κοινωνικός αριστερός).
08/02/2016 11:42 EET
Μία δημοκρατία της βίας και του

Μία δημοκρατία της βίας και του φόβου;

Η αίσθηση ότι το «αίμα» επιταχύνει πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα έχει μολύνει την κουλτούρα μας. Η πίεση του όχλου (μετά από πίεση ποίων;) να μη διώκονται οι σύγχρονοι βάρβαροι μετατρέπει την κοινωνία της βίας σε πεδίο βολής του υποκόσμου και των κάθε μορφής «τρομοκρατών». Ημέρες άσκοπης βίας και νύχτες διάσπαρτων μολότοφ. Το αναβλύζον μίσος των αδικημένων (ή αυτών που έτσι αισθάνονται) στρέφεται κατά παντός υπευθύνου (συχνά και ανεύθυνου), τον οποίο έχουν στοχοποιήσει (ή άλλοι τον προσφέρουν ως εξιλαστήριο θύμα).
30/01/2016 03:46 EET
Απο-λογισμός χωρίς

Απο-λογισμός χωρίς κατα-λογισμό;

Ένα είναι βέβαιο. Φίλοι σε συνθήκες διαφθοράς και διαπλοκής δεν αποκτώνται. Μόνο «συνέταιροι» (πολλές φορές μιας χρήσης) κυκλοφορούν γύρω από την εξουσία. Και από την άλλη: κάθε πολιτική πόλωση φέρνει και νέα Μνημόνια, κάθε κοινωνική ρήξη φέρνει κι άλλη τραγωδία, κάθε αυτοακύρωση της παραγωγικής ανόρθωσης φέρνει κι άλλη φτώχεια, κάθε προσχώρηση στην Αγοραία Λογική τους μάς φέρνει κι άλλα πάθη (και παθήματα). Πόσο σαφές πρέπει να μας το κάνει αυτό η Ιστορία μας; Αναρωτιέμαι ποια είναι η κότα και ποιος είναι το αυγό, με άλλα λόγια ποιος γεννάει τι σ΄ αυτή την κυκλική αιτιώδη σχέση ανάμεσα στη φτώχεια και τη βία, την ανομία και τη διαφθορά, την απονομιμοποίηση της Δημοκρατίας και τις ακραίες κραυγές μίσους και διχασμών;
22/12/2015 08:33 EET
Εάν και όταν: ανα-στοχασμοί και

Εάν και όταν: ανα-στοχασμοί και αφ-ορισμοί

Εάν η ανοχή των έντρομων συνιστά αποδοχή του τρόμου, εάν η βία των λέξεων συνιστά προοίμιο της βίας των πράξεων, εάν οι ακρότητες συνιστούν γενναιότητα, εάν ο φανατισμός συνιστά απελευθερωτική πίστη στην απόλυτη αλήθεια, εάν η μαγκιά του οπλοφόρου συνιστά πολιτική ενηλικίωση, εάν η βαρβαρότητα συνιστά μορφή αθωότητας, εάν η αντισυστημική σκέψη συνιστά όρο συστηματικής καταστροφής θεσμών και μνημείων, εάν ο τραμπουκισμός συνιστά κοινωνικό λειτούργημα, εάν ο ποινικός έλεγχος συνιστά τη μόνη απάντηση στα κοινωνικά αιτήματα, τότε δεν πιστεύεις στη Δημοκρατία.
20/11/2015 03:28 EET
Διαζύγιο αλά

Διαζύγιο αλά αριστερά

Η οιονεί-προτεσταντική εκδοχή της ανώτερης ηθικής φύσης της Αριστεράς (και των αριστερών;) μπορεί να μην είναι για τους «γνήσιους» συμβατή με την ακύρωση και τη διάψευση όμως το πολιτικό καταφύγιο της ήττας δεν μπορεί να έχει χαρακτηριστικά Ύβρεως, Αλαζονείας ή Πολεμικών Ιαχών.
04/09/2015 11:38 EEST