Παναγιώτης Υφαντής

Αναπληρωτής Καθηγητής Τμήματος Θεολογίας Α.Π.Θ.
Αναφορά στα

Αναφορά στα Χριστούγεννα

Αν ο Θεός ερχόταν πάνω σε πύρινα άρματα από τον ουρανό, κραδαίνοντας κεραυνούς και απειλές, ποιος θα τολμούσε να μην δεχθεί τη θεότητά του; Όμως, αυτή η αποδοχή δεν θα ήταν αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής και αγάπης αλλά υποταγής και φόβου. Η αντισυμβατικότητα που εδώ μπορεί να χαρακτηριστεί και αντιθρησκευτικότητα του γεγονότος της Γέννησης έγκειται σε αυτό που αποτελεί αφορμή δοξολογίας και ευγνωμοσύνης: Ότι ο βιβλικός Θεός αντί να ζητά την πίστη του ανθρώπου, όπως συνήθως προτείνουν οι θρησκείες, εκδηλώνει τη δική του αγάπη, τη δική του πίστη και τον δικό του σεβασμό στον άνθρωπο αποφασίζοντας να γίνει ένα με το δημιούργημα, να συναντηθεί μαζί του πρόσωπο με πρόσωπο, να περπατήσει, να συνομιλήσει, να πονέσει και να γευτεί τον θάνατο μαζί του.
25/12/2016 11:25 EET
«Πάσχα» σημαίνει

«Πάσχα» σημαίνει πέρασμα

Όμως το χριστιανικό Πάσχα ως διάβαση δεν είναι μόνο ή τόσο ένα ιστορικό δεδομένο και η γιορτινή του ανάμνηση. Είναι και διαρκές πνευματικό ζητούμενο για κάθε άνθρωπο, κάθε τόπου και κάθε εποχής. Γιατί, όπως έχει εύστοχα επισημανθεί «...ο Θεός έχει νικήσει τον θάνατο παντού, αλλά στην καρδιά του ανθρώπου ο θάνατος πρέπει να νικηθεί από τον ίδιο τον άνθρωπο» (Antony Bloom). Πράγματι, τα όρια και οι δεσμεύσεις ορθώνονται ξανά όταν ο άνθρωπος αρνείται να διανύσει και ο ίδιος τον δρόμο της σταυρικής αγάπης και της αυτοθυσίας του Θεανθρώπου. Διότι, όπως της Ανάστασης του Χριστού προηγείται το Πάθος, έτσι και η συνανάσταση του ανθρώπου προϋποθέτει ένα είδος θεληματικής σταύρωσης.
30/04/2016 21:00 EEST