BLOGS

Οι άνθρωποι είμαστε συχνά αναποφάσιστοι, οπότε είναι απαραίτητο να έχουμε ανθρώπους που εμπιστευόμαστε για να μας "σπρώχνουν". Σ' αυτή τη φράση συμπυκνώνεται η ουσία της συνεργασίας που αν είναι ποιοτική μας κάνει καλύτερους στη δουλειά μας και καλύτερους ως ανθρώπους.
Επισκεπτόταν την παραλία Μαύρα Βόλια, με τα μαύρα βότσαλα ή καθόταν δίπλα στο μάγγανο, τον παραδοσιακό τροχό που ρίχνει νερό στις λεμονιές που πάλλονται από τον ήχο των λαλίστατων γρύλων και με αυτόν τον τρόπο θυμόταν την αγάπη που είχε ο πατέρας μου για τη Χίο και για εκείνη.
Ο ελληνισμός της διασποράς δεν είναι αφηρημένη έννοια - είναι μια σπουδαία δύναμη. Από την Ιρλανδία ως το Ισραήλ, έχουμε δει στο παρελθόν τη δύναμη της διασποράς. Σήμερα η παγκόμια κοινότητα του ελληνισμού έχει την ίδια ευκαιρία να δεθεί και να χτίσει ένα πιο στιβαρό μέλλον για την κοινή μας πατρίδα.
Κυρίως όμως αυτό που θα θέλαμε, είναι να γίνει η Huffington Post η δική σας φωνή. Θα συνεργαστούμε με δεκάδες bloggers, γνωστούς και άγνωστους, για να ξεκινήσουμε έναν διάλογο με την κοινωνία που θα περιγράφει το παρόν έχοντας όμως το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον.
Η δημιουργική οικονομία, με άλλα λόγια η προσέγγιση σε πολιτιστικές δραστηριότητες στις οποίες εντάσσονται για παράδειγμα η αρχιτεκτονική, η χειροτεχνία, οι βιβλιοθήκες, τα οπτικοακουστικά μέσα, η μουσική, τα εικαστικά, η πολιτιστική κληρονομιά, είναι η σύγχρονη παγκόσμια τάση.
Τους έβλεπα για χρόνια μέσα στην πόλη. Στο ΜΕΤΡΟ, στα λεωφορεία, στους δρόμους. Οι γκρίζοι άνθρωποι γινόταν όλο και περισσότεροι, όλο και πιο γκρίζοι, όλο και πιο βυθισμένοι στις κατεστραμμένες ζωές τους. Κι εγώ μέσα στην αυτάρεσκη σιγουριά μου ευτυχής που ήμουν ασφαλής, που δεν κινδύνευα να βρεθώ στη Γκρίζα Ζώνη της Ανεργίας.
Για εμένα, αυτή είναι η απόλυτη επιστροφή στην πατρίδα- όχι μόνο επειδή εδώ γεννήθηκα και εγώ και η προφορά μου- αλλά επειδή η Huffington Post έχει βαθιές ρίζες στην Ελληνική παράδοση που φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά και τους προτρέπει να διεξάγουν ενδιαφέρουσες συζητήσεις. Όταν, τρία χρόνια πριν, ξεκινήσαμε να επεκτεινόμαστε διεθνώς, ήξερα ότι η οδύσσεια (για να δανειστώ τον όρο από τους συμπατριώτες μου) της Huffington Post, θα μας οδηγούσε στην Ελλάδα. Και είμαι πιο ευτυχισμένη από ποτέ, που αυτή η μέρα επιτέλους έφτασε.
Γιατί η Μέση Ανατολή δεν είναι μια τυχαία περιοχή. Πρόκειται για ένα κάτοπτρο στο οποίο οι δυτικές κοινωνίες βλέπουν, εγκλωβισμένες στα στερεότυπά τους, την ενδυνάμωση διόλου ενθαρρυντικών τάσεων. Της αδιαλλαξίας, του φανατισμού, της περιστολής πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων - όλων των χαρακτηριστικών στα οποία συνέβαλαν με τις παρεμβάσεις τους, να εδραιωθούν στη Μ Ανατολή.
Μεγαλώνοντας, ων ομοφυλόφιλος, στην Αθήνα του 60 και του 70 δεν θα μπορούσα ποτε να φανταστώ ότι μετα απο πολλα χρόνια, στα 53 μου , θα ήμουν νόμιμα παντρεμένος με έναν άντρα που θαυμάζω, σέβομαι, και αγαπώ.
Στην Εκπαίδευση, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς, η χώρα δεν είχε ποτέ στρατηγικό σχεδιασμό. Όλα γίνονται με όρους διαχείρισης κρίσης.