ΤΟ BLOG
06/04/2017 04:47 EEST | Updated 07/04/2018 08:12 EEST

Οδηγός επιβίωσης για τη διαπραγμάτευση

NurPhoto via Getty Images


Τι έχει συμβεί από τον Ιούλιο 2015 μέχρι σήμερα:


- €6 δισ. νέοι φόροι (ενδεικτικά: αύξηση ΦΠΑ στο 24%, μείωση αφορολόγητου από €9.545 στα €8.636, αύξηση έκτακτης εισφοράς, αύξηση φόρου επιχειρήσεων από 26% σε 29%, προκαταβολή επόμενη χρονιάς 100%, αύξηση ΕΦΚ σε καύσιμα, καπνό, ποτά, καφέ).

- €1,5 δισ. περικοπή συντάξεων & ΕΚΑΣ.

- Πιλοτική εφαρμογή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.

- Δημιουργία υπερταμείου με παραχώρηση του συνόλου της δημόσιας περιουσίας για 99 έτη.

- 3η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και αφελληνισμός των διοικήσεών τους.


Πόσο έχει καθυστερήσει το αρχικό χρονοδιάγραμμα:


- Η 2η αξιολόγηση έπρεπε να έχει κλείσει τον Μάρτιο του 2016.

- Το 2017 έπρεπε να βγούμε πιλοτικά στις αγορές, ώστε το 2018 να μη χρειαστούμε νέο μνημόνιο.

- Δεν έχουν πραγματοποιηθεί συμφωνημένες δράσεις, όπως: αποκομματικοποίηση δημόσιου τομέα, επιτάχυνση δικαιοσύνης, επίλυση κόκκινων δανείων, καταπολέμηση αδήλωτης εργασίας, απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων, άρση εμποδίων στο επιχειρείν κ.α.


Τι έλεγε η κυβέρνηση εν όψει της 2ης αξιολόγησης:


«Όχι στην προληπτική νομοθέτηση μέτρων»

«Ούτε ένα ευρώ επιπλέον μέτρα»

«Συμφωνία πακέτο» (με ταυτόχρονη επίλυση του χρέους)


Ποια μέτρα αποδέχεται (βάσει διαρροών από κυβερνητικούς αξιωματούχους):


- Μείωση του αφορολόγητου στα €5.600 με στόχο την αύξηση εσόδων κατά €1,8 δισ.

- 15% μέση μείωση των συντάξεων μέσω κατάργησης της «προσωρινής διαφοράς» με στόχο ετήσια εξοικονόμηση δαπάνης €1,8 δισ.

- 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα έως και το 2021

- Πώληση του 40% των μονάδων της ΔΕΗ και παραχώρηση του 17% των μετοχών υπό το φόβο οικονομικής κατάρρευσης της επιχείρησης

- Αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου και της διαδικασίας κήρυξης απεργιών

- Απεμπόληση του δικαιώματος της ελληνικής κυβέρνησης να διαθέτει το υπερβάλλον πλεόνασμα όπου κρίνει εκείνη σκόπιμο.

- Υιοθέτηση της πρότασης του ΔΝΤ ως προς τα αντίμετρα: φορολογικές ελαφρύνσεις επιχειρήσεων, αύξηση προνοιακών κονδυλίων.

- Σιωπηλή μετάθεση της ρύθμισης του ελληνικού χρέους μετά το πέρας του προγράμματος το 2018


Πού διαφωνεί με τους δανειστές:


- Στο χρόνο εφαρμογής των μέτρων. Η ελληνική πλευρά ζητά τα μέτρα να εφαρμοσθούν το 2020 και όχι το 2019, όπως επιμένουν οι δανειστές, που είναι έτος εκλογών.

- Στην αύξηση του μηνιαίου ορίου απολύσεων από το 5% στο 10% επί του συνόλου του προσωπικού, όπως συστήνει το ΔΝΤ.


Τι περιλαμβάνουν τα «αντίμετρα»; (* εφαρμογή ανάλογα με την υπέρβαση του στόχου)


- Μείωση του κατώτατου συντελεστή φορολογίας εισοδήματος από 22% σε 20%

- Επαναφορά του φόρου εταιρικών κερδών από 29% σε 26%

- Μείωση 200 εκ. (περίπου 6%) στο συνολικό ποσό είσπραξης από τον ΕΝΦΙΑ

- Μείωση της εισφοράς των χαμηλοσυνταξιούχων για τα φάρμακα

- Αύξηση του επιδόματος ανά παιδί προς τους χαμηλόμισθους

- Επαναφορά του επιδόματος θέρμανσης στα 200 εκ.

- Χορήγηση επιδόματος βρεφονηπιακού σταθμού


Ποιο διαφαίνεται να είναι το Plan B της κυβέρνησης;


- Παράταση της διαπραγμάτευσης μέχρι το φθινόπωρο με προσδοκία να εκλεγεί ο κ. Σουλτς, να εκθρονίσει τον υπ. Οικονομικών κ. Σόιμπλε και να χαλαρώσει η στάση της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας.

- Στάση πληρωμών προς προμηθευτές του δημοσίου και κατάσχεση των αποθεματικών των δημόσιων φορέων, ώστε να συλλεχθεί ένα ποσό σχεδόν €8 δισ. για την πληρωμή των ομολόγων που λήγουν μέχρι και τον Ιούλιο.

- Η εκτέλεση αυτού του σχεδίου εξαρτάται από την πορεία των εσόδων και την είσπραξη €1,24 δισ. για τα περιφερειακά αεροδρόμια. Εγκυμονεί όμως τον τεράστιο κίνδυνο η οικονομία να βυθιστεί λόγω του κλίματος αβεβαιότητας και να στεγνώσει παντελώς από ρευστό με απρόβλεπτες συνέπειες.

- Ακόμη όμως και η πιθανή εκλογή του κ Σουλτς δεν εγγυάται ότι θα αλλάξει τη διαχρονικά αυστηρή στάση της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας. Ο ίδιος μάλιστα σε δηλώσεις του προδιαθέτει για το αντίθετο.