ΤΟ BLOG
20/07/2015 10:42 EEST | Updated 20/07/2016 08:12 EEST

Μετά το ..."Greekment", τι;

Πάρα ταύτα ζούμε ένα κοινοβουλευτικό παράδοξο! Βουλευτές και Υπουργοί της συμπολίτευσης ασκούν σκληρή αντιπολίτευση στην κυβέρνηση. Ενώ η κυβέρνηση παραμένει στη θέση της, στηριζόμενη στις ψήφους της αντιπολίτευσης.

ASSOCIATED PRESS

Πρώτη φορά Αριστερά, πρώτη φορά η χώρα τόσο κοντά στο χείλος του γκρεμού. Πρώτη φορά που μια κυβέρνηση αρνείται τόσο πεισματικά να προσγειωθεί στην πραγματικότητα και να αναλάβει τις ευθύνες της. Η κυβέρνηση φαντασιώνεται πραξικοπήματα για να ενεργοποιήσει τα δημοκρατικά αντανακλαστικά των πολιτών. Επικαλείται εκβιασμούς για να δικαιολογήσει τη μνημονιακή της στροφή. Επινοεί διεθνείς συνωμοσίες για να ηρωοποιηθεί ο Πρωθυπουργός. Κατηγορεί τους εταίρους ως τοκογλύφους και οικονομικούς δολοφόνους και ταυτόχρονα τους παρακαλά για νέα δανεικά. Αισθάνεται ότι συνομιλεί με την ιστορία γεμάτη ιδεοληπτική αυταρέσκεια και ψευδοεπαναστατικό οίστρο.

Η αλήθεια όμως βρίσκεται αλλού. Η αλήθεια είναι ότι παρέλαβε μία οικονομία με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και τη γύρισε σε ύφεση. Άφησε αλόγιστα να πάνε χαμένες οι μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού. Κλόνισε το κλίμα εμπιστοσύνης προς τη χώρα μας, που με τόσο κόπο είχε αποκατασταθεί τη διετία 2012-2014. Επέδειξε προκλητική κωλυσιεργία επί πέντε μήνες, διογκώνοντας τα ελλείμματα και εκτοξεύοντας στα ύψη το χρηματοδοτικό κενό της χώρας.

Σα να μην έφθαναν όλα αυτά, εγκατέλειψε το τραπέζι των διαπραγματεύσεων την πιο κρίσιμη στιγμή, έκλεισε τις τράπεζες δίνοντας τη χαριστική βολή στην αγορά και προχώρησε σε ένα ανεκδιήγητο δημοψήφισμα για να πετάξει το μπαλάκι των ευθυνών της στους πολίτες. Όμως τώρα πλέον, μετά το επώδυνο "Greekment", η κυβέρνηση οφείλει επιτέλους να κυβερνήσει.

Η Βουλή όχι μόνο προσέφερε στον Πρωθυπουργό το σημαντικό όπλο των 251 ψήφων υπέρ της εξουσιοδότησης για τη διαπραγμάτευση, αλλά και ενέκρινε με ευρύτατη πλειοψηφία το πρώτο πακέτο προαπαιτούμενων μέτρων. Μάλιστα τόσο η εξουσιοδότηση όσο και τα μέτρα, ψηφίστηκαν από σύσσωμες τις κοινοβουλευτικές ομάδες της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού. Ποτέ στο παρελθόν Έλληνας πρωθυπουργός δεν είχε τέτοια κοινοβουλευτική στήριξη, από τόσες πτέρυγες της Βουλής.

Πάρα ταύτα ζούμε ένα κοινοβουλευτικό παράδοξο! Βουλευτές και Υπουργοί της συμπολίτευσης ασκούν σκληρή αντιπολίτευση στην κυβέρνηση. Ενώ η κυβέρνηση παραμένει στη θέση της, στηριζόμενη στις ψήφους της αντιπολίτευσης. Τα ίδια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που απορρίπτουν μετά βδελυγμίας τα μέτρα, δηλώνουν ότι στηρίζουν την κυβέρνηση, η οποία θα κληθεί να τα εφαρμόσει. Αν αυτό δεν αποτελεί ...απόλυτη υποκρισία!

Ο Πρωθυπουργός της χώρας δηλώνει ότι δεν πιστεύει στη συμφωνία, που ο ίδιος υπέγραψε! Και την ίδια ώρα κορυφαίος Υπουργός της κυβέρνησης σχεδιάζει ...έφοδο στο νομισματοκοπείο!

Είναι πλέον προφανές ότι όχι μόνο βιώνουμε μία ιλαροτραγωδία, αλλά και ότι βρισκόμαστε στα όρια του θεσμικού εξευτελισμού. Η Αριστερά οφείλει επιτέλους να ωριμάσει. Τα νομοσχέδια που θα έρθουν θα είναι επώδυνα και σκληρά. Δεν θα είναι για την ΕΡΤ, τις καθαρίστριες, το Σάββα Ξηρό, την άνευ όρων απονομή ιθαγένειας σε αλλοδαπούς ή το διορισμό ημετέρων στη διοίκηση των νοσοκομείων.

Η λαϊκή εντολή, που τόσο επιλεκτικά επικαλούνται, δεν είναι η διαιώνιση των παθογενειών, που μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση. Η λαϊκή εντολή είναι να παραμείνουμε στην ευρωπαϊκή οικογένεια με συνέπεια και σοβαρότητα. Επιθυμία των πολιτών και υποχρέωση των κυβερνώντων είναι να λειτουργήσουμε ως μία σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία με κανόνες και όρια και όχι να εξελιχθούμε σε ένα σοβιέτ, καταδικασμένο από την ιστορία.

Καταλαβαίνω ότι η Αριστερά έχει υποστεί ένα ιδεολογικοπολιτικό σοκ. Μια ζωή πίστευαν ότι αριστερός σημαίνει να καταγγέλεις, να διαμαρτύρεσαι και να εμποδίζεις τους άλλους να κυβερνήσουν. Για πρώτη φορά συνειδητοποιούν πόσο δύσκολο είναι να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου και να κυβερνάς.

Όμως η περίοδος χάριτος έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Η πρόσφατη συμφωνία με τους εταίρους, παρά τις οφθαλμοφανείς αδυναμίες της, ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία για τη χώρα. Αυτήν την ευκαιρία κανείς δεν έχει δικαίωμα να την υπονομεύσει.