ΤΟ BLOG
06/10/2015 14:15 EEST | Updated 06/10/2016 08:12 EEST

Τα λούμπεν στοιχεία της ΝΔ, η δογματική αφασία και το στοίχημα του μεσαίου χώρου

Η ΝΔ δείχνει ότι νοσεί από αυτιστική προσκόλληση στο παρελθόν και δογματική αφασία. Και αν αναζητήσει κανείς τις αιτίες της νόσου είναι η εύκολη προσχώρηση στον λαϊκισμό, στον παλαιοκομματισμό και στην ανάδειξη του λούμπεν στοιχείου ως κυρίαρχης συνιστώσας. Το σαράκι του λαϊκισμού με φορείς τα λούμπεν στοιχεία με παλαιοπολιτικές κραυγές και διχαστικές αναλύσεις στα τηλεπαράθυρα κατέφαγαν τα αστικά σωθικά της ΝΔ.

eurokinissi

Δογματισμός: «Έλλειψη κριτικής σκέψης και προσκόλλησης σε κάποια θεωρία, αρχή και δοξασία που δεν επιδέχεται αμφισβητήσεις, δεν στηρίζεται σε αποδείξεις ή που δεν θεωρείται επιστημονικά ξεπερασμένη»

Η ΝΔ, η ως και σήμερα κυριότερη κομματική έκφραση της ακόμα επονομαζόμενης «κεντροδεξιάς παράταξης», μετά την βαριά ήττα των ευρωεκλογών, τον στρατηγικά άστοχο ανασχηματισμό που ακολούθησε με την ανάδειξη του λούμπεν λαϊκίστικου στοιχείο της ΝΔ ως κύρια κυβερνώσα συνιστώσα και σε λιγότερο από δέκα μήνες έχασε δύο μάχες εθνικών εκλογών και έναν σημαντικό ιδεολογικοπολιτικό πόλεμο των δύο κοινωνικών τάσεων, όπως έχουν διαμορφωθεί, στην απλοϊκή μανιχαϊστική πόλωση του «μνημόνιο vs αντιμνημόνιο», «λογική vs -θυμικό».

Θα περιμένει κανείς, εύλογα, η ΝΔ να εισέλθει σε μια δικαιολογημένη περίοδο ιδεολογικής και πολιτικής ενδοσκόπησης, συζήτησης και οργανωτικής ανασύνταξης. Να συνδιαλέγει ανοιχτά, ελεύθερα και δημοκρατικά: Για τις αιτίες που την οδήγησαν σε εκλογική συρρίκνωση και ιδεολογικοπολιτική ταπείνωση, για τις αντιλήψεις που την αποξένωσαν σταδιακά από την κύρια ραχοκοκαλιά της που είναι ο αστικός χώρος και η μεσαία κοινωνικοοικονομική τάξη, για τους λόγους που απώλεσε τα δυναμικά στρώματα της παραγωγικής οικονομίας, του επιστημονικού δυναμικού καθώς και τους νέους και τις νέες που απαξιώνουν την πολιτική.

Αν στο παρελθόν η επίκληση του φόβου για το λύκο σε όποιον απομακρυνόταν από το μαντρί λειτουργούσε, σήμερα η πιθανότητα της ασφυξίας από τις τοξικές οσμές ενός μαντριού που έχει χρόνια να καθαρισθεί είναι εξίσου ή και περισσότερο αυξημένη.

Αντί όμως για όλα αυτά υπέπεσε και πάλι στο σφάλμα της ενασχόλησης με τα πρόσωπα ενάγοντας την παραπολιτική ως κεντρικό ζήτημα, αλλάζοντας τον αρχηγό με ένα άλλο έμπειρο περί των οργανωτικών στέλεχος της ΝΔ που όμως δεν είχε ούτε το χρόνο, ούτε την ελευθερία να ετοιμαστεί για το νέο εκλογικό αιφνιδιασμό. Μετά τη νέα ήττα ωσάν να μην συμβαίνει τίποτα ξεκίνησε εκ νέου διαδικασία εκλογής νέου αρχηγού χωρίς πάλι να συζητήσει κανείς ούτε τις αιτίες, ούτε τα μηνύματα των εκλογών, ούτε τις αιτιάσεις ή τις ανάγκες των πολιτών. Κυρίως όμως, χωρίς να κατανοήσει τι έχει συμβεί στην κοινωνία, τι ιδεολογικές και πολιτικές μετατοπίσεις έγιναν, τι μετατάξεις στο πολιτικό φάσμα και βέβαια καμία κουβέντα για το εάν και πως μπορεί να ανταποκριθεί στα παραπάνω: Να αναγεννηθεί πολιτικά, να ανασυγκροτηθεί οργανωτικά, να συναντήσει την κοινωνία.

Δείχνει ότι νοσεί από αυτιστική προσκόλληση στο παρελθόν και δογματική αφασία. Και αν αναζητήσει κανείς τις αιτίες της νόσου είναι η εύκολη προσχώρηση στον λαϊκισμό, στον παλαιοκομματισμό και στην ανάδειξη του λούμπεν στοιχείου ως κυρίαρχης συνιστώσας. Το σαράκι του λαϊκισμού με φορείς τα λούμπεν στοιχεία με παλαιοπολιτικές κραυγές και διχαστικές αναλύσεις στα τηλεπαράθυρα κατέφαγαν τα αστικά σωθικά της ΝΔ. Ίσως γι' αυτό να είναι ευκολότερο για τη ΝΔ πια, να περιορίζεται η συζήτηση για τις όποιες αλλαγές, είτε σε καλλιστεία προσώπων, είτε σε αλλαγές ηλικιακής φρουράς, είτε σε προσωπικά ρατσιστικά χαρακτηριστικά που τρέφουν την παραπολιτική και απομειώνουν την πολιτική ουσία.

Επίσης οι αλλαγές της mediακής καλλιέργειας των αντιλήψεων στον χώρο της φήμης, του κουτσομπολιού, των ανώνυμων σχολίων και του εύκολου εντυπωσιασμού στην «δημοκρατία» των tweets τερματίζει κάθε προσπάθεια κατανόησης, αφήγησης, μετεξέλιξης, ανασυγκρότησης της ΝΔ. Τα παραπάνω έτσι ενισχύουν την υπεραπλούστευση των αναχρονιστικών αλλά αναγκαίων υπαρξιακών αναφορών στο αν η ΝΔ είναι «δεξιό» ή «κεντροδεξιό» κόμμα, εάν ο Χ ή ο δείνα υποψήφιος θα της αποδώσει την «δεξιά» ή όχι «ιδεολογική καθαρότητα». Και μαζί με την υπεραπλούσετυση αυτή επιχειρείται η εκ του πονηρού ταύτιση του παραδοσιακού «κέντρου» με τον μεσαίο χώρο ωσάν να μην αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο μεσαίος χώρος είναι πάνω και πέρα από την επίπεδη διάκριση του άξονα δεξιά, κέντρο και αριστερά και ενίοτε την υπερκαλύπτει.

Ο μεσαίος χώρος αποτελείται από πολίτες που απορρίπτουν τον δογματισμό του χθες, της προσκόλλησης σε αναχρονιστικές ετικέτες, αναζητούν την σύνθεση ιδεών και απόψεων, την συναίνεση σε εθνικά, μείζονα και σημαντικά και επιδιώκουν τις συγκρούσεις με τον λαϊκισμό, τον κομματισμό, τον συντηρητισμό, την ακινησία και την απολυτοσύνη των ξεπερασμένων συνταγών του παρελθόντος με την εύκολη κατάταξη τους σε δεξιές, κεντρώες ή αριστερές ιδέες. Ο μεσαίος χώρος αποστρέφεται την συντηρητική στασιμότητα και την υποκρισία. Την συντηρητική στασιμότητα γιατί σε μια χώρα που απαιτούνται ριζικές αλλαγές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις μόνο οι δογματικοί φοβούνται στις αλλαγές και υπεραμύνονται της συντήρησης του status. Η υποκρισία γιατί πίσω υποκρύπτεται η εύκολη μετακύλιση ευθυνών, η στοχοποίηση των μη αρεστών και η απόκρυψη της πραγματικότητας που η καλβινική προσέγγιση δεν επιτρέπει να φανεί.

Είναι εύκολο για το λούμπεν στοιχείο λόγω της υπεροχής των κίτρινων μέσων και του λαϊκισμού να ακυρώνει απόψεις που δεν κατανοεί. Συνεπώς αν τα πράγματα δεν αλλάξουν είναι δύσκολο να κρατηθεί το μεγάλο «μαντρί».

Ο μεσαίος χώρος είναι δυναμικός, οικονομικά ενεργός, δημοκρατικός, προοδευτικός που στο επίκεντρο του βάζει ως ύψιστη αρχή την ενίσχυση της ελευθερίας του ατόμου και της προστασίας των δικαιωμάτων του. Οι υπεραπλουστεύσεις και οι κραυγές για ιδεολογική καθαρότητα το μόνο που δείχνουν είναι η αδυναμία ανάγνωσης της σύνθετης πολιτικής και κοινωνικής κινητικότητας και των αλλαγών στο όλο οικοδόμημα. Απέχουν επίσης, από την ρεαλιστική αποτύπωση της εξέλιξης ότι η εκλογική συρρίκνωση της ΝΔ είναι συνέπεια της απώλειας σημαντικού τμήματος του μεσαίου χώρου προς τον ΣΥΡΙΖΑ εξαιτίας της εμμονικής και δογματικής αγκύλωσης της ΝΔ για δεξιά μετατόπιση που οδήγησε σε μπούμερανγκ αποτελέσματα με τον επιπόλαιο και φοβικό χειρισμό με τις προφυλακίσεις της Χρυσής Αυγής και οδήγησε στην εκλογική αντοχή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Επιπρόσθετα τα ζητήματα ασφάλειας, μετανάστευσης αντιμετωπίζονται το ίδιο ενοχικά όσο και εκ του αντιθέτου ζητήματα ατομικών δικαιωμάτων όπως το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης.

Η δογματική αφασία δεν επιτρέπει την αναζήτηση των καλύτερων λύσεων για τα σύγχρονα προβλήματα αλλά την υιοθέτηση της ανάλογα με το που ανήκουν στον επίπεδο άξονα δεξιά, κέντρο ή αριστερά του παρελθόντος. Κάτι που δυσκολεύει την εφαρμογή σύγχρονων λύσεων ένθεν κακείθεν. Όσο οι επίπεδες αναλύσεις πρυτανεύουν τόσο η οικονομική χρεοκοπία της ΝΔ (πάνω από 150.000.000 χρέη)θα συνοδεύεται και από πολιτική. Όσο οι αφηγήσεις θα απορρέουν από το χθες τόσο οι συγκρούσεις θα είναι προσωπικές ανάμεσα σε οικογένειες, τιμάρια, βαρονίες και ιερατεία. Όσο θα απαξιώνεται η πολιτική ουσία τόσο θα κρατούν τους πολίτες σε συσπειρώσεις και αποσυσπειρώσεις με βάση τον κιτρινισμό της παλαιοπολιτικής και του δογματικού φανατισμού.

Και βέβαια μόνο χαμόγελα προκαλούν οι αυτοπροσδιορισμοί ή οι εύκολα απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί για αντιπάλους. Είναι εύκολο για το λούμπεν στοιχείο λόγω της υπεροχής των κίτρινων μέσων και του λαϊκισμού να ακυρώνει απόψεις που δεν κατανοεί. Συνεπώς αν τα πράγματα δεν αλλάξουν είναι δύσκολο να κρατηθεί το μεγάλο «μαντρί». Αν στο παρελθόν η επίκληση του φόβου για το λύκο σε όποιον απομακρυνόταν από το μαντρί λειτουργούσε, σήμερα η πιθανότητα της ασφυξίας από τις τοξικές οσμές ενός μαντριού που έχει χρόνια να καθαρισθεί είναι εξίσου ή και περισσότερο αυξημένη. Γιατί σύγχρονα ζητήματα, όπως το μεταναστευτικό, το περιβαλλοντικό, η καταπίεση ατομικών δικαιωμάτων, η αναρχία του τραπεζικού καπιταλισμού και η συνακόλουθη κρίση, η χρεοκοπία του νεοφιλελευθερισμού και η αποτυχία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης καθώς και πολλά άλλα απαιτούν ρεαλιστικές προσεγγίσεις που λείπουν. Συμπερασματικά, είτε η ΝΔ θα συναντήσει τα σύγχρονα κοινωνικά κινήματα είτε θα αφεθεί σε ελεύθερη πτώση.