ΤΟ BLOG
26/01/2018 10:33 EET | Updated 26/01/2018 10:33 EET

3 χρόνια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Άλλαξε κάτι;

Eurokinissi

Υπήρξαν δύο κατηγορίες πολιτών που τον Ιανουάριο του 2015 στήριξαν το ΣΥΡΙΖΑ. Εκείνοι που πίστεψαν πως είχε έρθει η ώρα να σκίσουμε τα μνημόνια και να συγκρουστούμε με τους δανειστές. Κι εκείνοι που μέσα τους ήξεραν πως όλα αυτά που υποσχόταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ανέφικτα. Έβλεπαν όμως μια καλή ευκαιρία να ξεμπερδεύουμε με το παλιό πολιτικό σύστημα, ώστε να έρθουν νέοι άνθρωποι με φρέσκες αντιλήψεις. Αποδείχτηκε μάλιστα στις εκλογές του Σεπτέμβρη ότι ήταν διατεθειμένοι να επωμιστούν νέα δημοσιονομικά βάρη, αρκεί να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο στη χώρα.

Τρία χρόνια μετά δεν έχουν ευοδωθεί οι προσδοκίες ούτε της μιας ούτε της άλλης κατηγορίας ανθρώπων.

- Δεν έχει βελτιωθεί η καθημερινότητα του πολίτη

- Οι υπερβολικοί φόροι τσακίζουν όλους ανεξαιρέτως και υποσκάπτουν την προοπτική οικονομικής ανάκαμψης.

- Οι εστίες μικρής και μεγάλης διαφθοράς στο δημόσιο παραμένουν.

- Οργιάζει η φοροδιαφυγή, το λαθρεμπόριο και η μαύρη εργασία.

- Το πελατειακό κράτος ζει και βασιλεύει. 44 χιλιάδες προσλήψεις σε 3 χρόνια, η συντριπτική πλειοψηφία εκτός ΑΣΕΠ, συνοδευόμενες από κατακόρυφη αύξηση των δομών και οργανισμών του δημοσίου.

- Η παλιά διαπλοκή αντικαθίσταται από μία νέα, φιλική προς την κυβέρνηση.

- Η παιδεία πισωγυρίζει με φοιτητοπατέρες, βανδαλισμούς πανεπιστημιακών χώρων, υποβάθμιση των πρότυπων σχολείων, κατάργηση εκδρομών στο εξωτερικό κλπ

- Οι ανεξάρτητοι θεσμοί υφίστανται μια συστηματική προσπάθεια απαξίωσης και υποβάθμισης του ρόλου τους

- Γενικότερα, το ύφος διακυβέρνησης είναι σε πολλές περιπτώσεις αυθάδες και αυταρχικό με κατασκευή εχθρών και καλλιέργεια διχαστικού κλίματος συνεχούς έντασης

Από την άλλη μεριά, έχουν γίνει κάποιες θετικές ενέργειες, όπως η εφαρμογή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος (μνημονιακή υποχρέωση), η προώθηση μέτρων για τη χρήση πλαστικού χρήματος, η αύξηση επιδόματος για το 1ο και 2ο παιδί (μειώθηκε όμως στους πολύτεκνους), η ολοκλήρωση μεγάλων αυτοκινητόδρομων, το σύμφωνο συμβίωσης κ.αλ.

Τρία χρόνια μετά, το «νέο» δείχνει αρκετά γερασμένο. Η αθέτηση των υποσχέσεων δε στέρησε μόνο την ελπίδα από τους υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ. Έκανε κάτι χειρότερο: αφαίρεσε και τα τελευταία ψήγματα εμπιστοσύνης των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα. Το πρόσκαιρο ενδιαφέρον πολλών για την πολιτική μετατράπηκε σε μόνιμη απάθεια και απέχθεια. Νέοι άνθρωποι διστάζουν να ασχοληθούν πιο ενεργά με τα κοινά, λόγω του γενικότερου αρνητικού κλίματος. Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει το συντομότερο. Μόνο με ενεργούς πολίτες και κοινωνική συμμετοχή η χώρα αυτή θα διορθώσει κάποια μέρα τα κακώς κείμενα.