ΔΙΕΘΝΕΣ
23/11/2016 15:08 EET | Updated 24/11/2016 07:21 EET

Λίγες μέρες πριν την ημέρα των Ευχαριστιών, Αμερικανοί αστυνομικοί ψεκάζουν με δακρυγόνα τους ιθαγενείς

ASSOCIATED PRESS
Tonya Stands recovers after being pepper sprayed by police after swimming across a creek with other protesters hoping to build a new camp to block construction of the Dakota Access Pipeline, near Cannon Ball, N.D., Wednesday, Nov. 2, 2016. Officers in riot gear clashed again Wednesday with protesters near the Dakota Access pipeline, hitting several dozen with pepper spray as they waded through waist-deep water in an attempt to reach property owned by the pipeline's developer. (AP Photo/John L. M

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ – Η «Ημέρα των Ευχαριστιών» άρχισε το φθινόπωρο του 1621, όταν μια ομάδα ιθαγενών συνάντησε μερικούς Άγγλους άποικοι και όλοι μαζί δείπνησαν και συμφώνησαν να προστατεύουν ο ένας τον άλλο από τις βιαιοπραγίες.

Φέτος, ενώ οι Αμερικανοί αγοράζουν τις γαλοπούλες τους και μετρούν τις ευχές τους, μέλη της φυλής Σιού στην Βόρεια Ντακότα φέρονται να δέχτηκαν επιθέσεις με δακρυγόνα, πλαστικές σφαίρες και παγωμένο νερό υπό πίεση, ενώ εκείνοι διαδήλωναν ενάντια στην δημιουργία ενός αγωγού μεταφοράς πετρελαίου που ενδέχεται να μολύνει τα νερά τους και να καταστρέψει τους ιερούς τόπους τους. Περίπου 300 ιθαγενείς (και μη) διαδηλωτές τραυματίστηκαν κατά την διάρκεια της 10ωρης σύγκρουσης με τις αρχές το απόγευμα της Κυριακής, ενώ άλλοι 26 μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο με σοβαρά τραύματα στο κεφάλι, τα άκρα και τα μάτια ή με εσωτερική αιμορραγία και υποθερμία.

«Βασικά, πρόκειται για εχθροπραξίες», δήλωσε ο Φρανκ Σάντσεζ, εκπρόσωπος της φυλής, στην Huffington Post.

Η κυβέρνηση λέει ότι ο αγωγός της Ντακότα, η κατασκευή του οποίου θα κοστίσει 3,7 δισ. δολάρια, είναι ο ασφαλέστερος και πιο οικονομικός τρόπος να μεταφέρει κανείς αργό πετρέλαιο από την Βόρεια Ντακότα στο Ιλινόις. Όμως το πρότζεκτ δεν βρίσκει σύμφωνους τους ιθαγενείς, καθώς ο αγωγός θα τοποθετηθεί κάτω από τον ποταμό του Μιζούρι, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης του νερού που καταναλώνουν οι φυλές της περιοχές. Ακόμα, θα καταπατηθεί η γη που τους είχε παραχωρήσει το 1851 με επίσημη συμφωνία η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι συγκρούσεις έφτασαν σε κρίσιμο σημείο την Κυριακή, όταν οι αρχές χρησιμοποίησαν τη βία για να απομακρύνουν τους διαδηλωτές από το σημείο των εργασιών.

Το αστυνομικό τμήμα της περιοχής δήλωσε ότι οι διαδηλωτές ήταν βίαιοι. Οι Σιού, που εδώ και καιρό αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, λένε ότι η γέφυρα που έχουν αποκλείσει οι αρχές είναι ο μοναδικός τρόπος να φτάσουν στο σημείο από το σημείο προμηθεύονται καθαρό νερό και εξηγούν πως αυτό που θέλουν είναι να προστατέψουν την γη και το νερό από το οποίο ζουν εδώ και αιώνες.

«Είμαι φυλακισμένος στην ίδια μου τη γη», λέει ο Σάντσεζ προσθέτοντας: «Αυτός είναι ο μόνος τρόπος που μπορώ να δω το θέμα. Έχουμε το δικαίωμα να κυνηγάμε, να ψαρεύουμε και να μαζεύουμε τους καρπούς μας, όπως κάναμε πάντα, όμως οι φράχτες και οι πινακίδες που γράφουν «μην πλησιάζετε» πρέπει να κατέβουν, ώστε να μπορούμε να ζήσουμε όπως παλιά».

Ο 61χρονος άνδρας βρίσκεται στην Ουάσινγκτον αυτή την εβδομάδα για να στηρίξει τα δικαιώματα της φυλής των Σιού ενώπιον της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Είναι μάλιστα απόγονος του άνδρα που υπέγραψε το 1851 την συνθήκη του Φορτ Λαραμί, που προστατεύει τη γη των Σιού. Το Κογκρέσο έχει παραβιάσει ήδη από τι 1877 την συμφωνία, όταν στην περιοχή εντοπίστηκε χρυσός και η αρπαγή της γης τους συνεχίζεται.

Την ίδια στιγμή, οι Σιού θα γιορτάσουν την ημέρα των Ευχαριστιών μαζί με τους εκατοντάδες λευκούς που επισκέφτηκαν την Βόρεια Ντακότα για να διαδηλώσουν στο πλευρό τους, Για τους ιθαγενείς, εξηγεί ο Σάτσεζ, η συγκεκριμένη ημέρα δεν έχει κάποια διαφορά από τις υπόλοιπες. «Όταν ξυπνάμε κάθε πρωί, είμαστε ευγνώμονες για την δημιουργία, την ζωή».

«Όμως οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουν ότι τέτοιου είδους καταστάσεις συνεχίζουν να λαμβάνουν χώρα. Δεν είμαστε άγριοι, όμως έχουν υπάρξει στιγμές που έπρεπε να αποδείξουμε ότι είμαστε άνθρωποι. Αυτές οι πληγές πρέπει να γίνουν γνωστές και να θεραπευτούν ώστε να είμαστε πραγματικά ευγνώμονες».

*Το κείμενο αρχικά δημοσιεύτηκε στην αμερικανική έκδοση της Huffington Post.