ΔΙΕΘΝΕΣ
04/04/2016 10:11 EEST | Updated 04/04/2016 10:11 EEST

Πώς βγήκε στο φως το σκάνδαλο των Panama Papers

Deux via Getty Images
Hands writing on a laptop an night

Σάλος έχει προκληθεί με το «σκάνδαλο του αιώνα», όπως χαρακτηρίζεται η αποκάλυψη των Panama Papers για το παγκόσμιο δίκτυο φοροδιαφυγής.

Περισσότερα από 11,5 εκατομμύρια έγγραφα και πάνω από 2,6 terabytes πληροφοριών βρέθηκαν μέσω του WikiLeaks στα χέρια της Διεθνούς Κοινοπραξίας Ερευνητών Δημοσιογράφων (International Consortium of Investigative Journalists), τη γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung και άλλους 107 δημοσιογραφικούς ομίλους, οι οποίοι επιδόθηκαν αμέσως στο έργο της κωδικοποίησης, ταυτοποίησης και δημοσίευσης τούτου του πολύτιμου υλικού, που πολλοί το έχουν χαρακτηρίσει «σκάνδαλο του αιώνα». Πώς όμως συγκεντρώθηκαν όλα αυτά τα στοιχεία;

Σύμφωνα με το Politico, η μεγάλη αυτή διαρροή ξεκίνησε πριν από περίπου ένα χρόνο με ένα ανώνυμο μήνυμα προς τη γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung. Η πηγή δεν ζητούσε χρήματα ή κάποια άλλη χάρη, μονάχα την εφαρμογή μέτρων ασφαλείας που θα απέτρεπαν τέτοιου είδους περιστατικά στο μέλλον.

Η προσέγγιση έγινε μέσω διαδικτύου, με ένα τρόπο που, σύμφωνα με το Politico, θύμιζε αρκετά εκείνη του Έντουαρντ Σνόουντεν. Η πηγή υποσχόταν ότι έχει στην διάθεσή της ένα μεγάλο αριθμό πληροφοριών, ενώ ανέφερε πως η ζωή του/της βρισκόταν σε κίνδυνο. Γι' αυτό τον λόγο μια συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο δεν θα ήταν δυνατή.

«Θέλω να βγάλω αυτά τα εγκλήματα στην δημοσιότητα», είχε πει όταν ρωτήθηκε γιατί απευθύνθηκε στα μέσα ενημέρωσης.

Μέσα σε λίγους μήνες, η πηγή παρείχε περισσότερα από 2,6 terabytes πληροφοριών από την Mossack Fonseca, δικηγορική εταιρεία στον Παναμά, βοηθώντας τους δημοσιογράφους να μελετήσουν σε βάθος τον μυστικό κόσμο των offshore εταιρειών.

Η Süddeutsche Zeitung αποκάλυψε ότι έλαβε 11,5 εκατομμύρια έγγραφα, πολλά από τα οποία προέρχονται από την δεκαετία του 1970, φωτογραφίες, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και άλλου είδους αρχεία από τη βάση δεδομένων της Mossack Fonseca.

Καθώς η γερμανική εφημερίδα δεν μπορούσε να μελετήσει μόνη της τα αρχεία, οι δημοσιογράφοι ζήτησαν τη βοήθεια την Διεθνή Κοινοπραξία Ερευνητών Δημοσιογράφων. Τα στοιχεία άρχισε τότε να διερευνά ένα δίκτυο 400 δημοσιογράφων σε 80 χώρες επί μήνες.

Το 2013, ο Αυστραλός δημοσιογράφος Gerald Ryle, μέλος της Κοινοπραξίας, έλαβε ταχυδρομικώς ένα σκληρό δίσκο με εκατομμύρια φακέλους που σχετίζονται με offshore εταιρείες. Όπως ήταν αναμενόμενο, το δίκτυο των δημοσιογράφων που μελετούσε τα αρχεία μεγάλωσε, ενώ κατασκευάστηκε ένα ηλεκτρονικό σύστημα που φίλτραρε τα αρχεία για να εντοπίσει τις offshore εταιρείες.