Μήπως η πανδημία μας έχει μετατρέψει σε φωνακλάδες γονείς

Lockdown, περιοριστικά μέτρα, τηλεργασία, τηλεκπαίδευση, δοκιμάζουν τις αντοχές μας.
USA, Jersey City, New Jersey, mother shouting at daughters (8-11) through bullhorn
USA, Jersey City, New Jersey, mother shouting at daughters (8-11) through bullhorn

Η αλήθεια είναι πως όλοι οι γονείς λίγο πολύ φωνάζουμε στα παιδιά μας ιδίως όταν θέλουμε να τραβήξουμε την προσοχή τους, όταν τα έχουμε χιλιοπαρακαλέσει να ντυθούν γιατί έρχεται το σχολικό, όταν πρέπει να πλύνουν τα δόντια τους, ή όταν πρέπει να έρθουν στο τραπέζι γιατί το φαγητό είναι έτοιμο κι εκείνα σφυρίζουν αδιάφορα.

Και πάντα το μετανιώνουμε δίνοντας την υπόσχεση στον εαυτό μας πώς δεν θα το επαναλάβουμε και θα είμαστε «καλύτεροι» γονείς την επόμενη μέρα. Μόνο που τώρα, την εποχή της πανδημίας τα πράγματα έχουν δυσκολέψει και δίνουμε μάχη να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας. Lockdown, περιοριστικά μέτρα, τηλεργασία, τηλεκπαίδευση, δοκιμάζουν τις αντοχές μας.

Όπως είπε η νοσοκόμα και μαία Λουένα Χουντ, που έχει δημιουργήσει την εφαρμογή «Nanny Louenna», προσφέροντας παντός είδους συμβουλές σε γονείς, όλα τα παραπάνω μέτρα που βιώνουμε αυξάνουν τις εντάσεις μέσα στο σπίτι.

«Όταν δεν μπορείς να δεις το τέλος του τούνελ, οι ανησυχίες σου αυξάνονται και τελικά σε κάνουν λιγότερο ανεκτικό και πιο πιθανό να φωνάξεις».

Συμπλήρωσε μάλιστα πως αν και είναι φυσικό να νιώθουμε ενοχές για την συμπεριφορά μας, εκείνο που έχει σημασία είναι να το αναγνωρίζουμε και να δουλεύουμε πάνω σε αυτό προκειμένου να βρούμε τρόπους «να παραμείνουμε ήρεμοι και να δούμε ολόκληρη την εικόνα».

Τι μπορούμε όμως να κάνουμε ως γονείς έτσι ώστε να μην χάνουμε την ψυχραιμία μας.

Η Λουένα Χούντ μοιράστηκε μαζί μας πέντε προτάσεις.

Παίρνουμε βαθιές αναπνοές

Κάτι αντίστοιχο με αυτό που λέμε «μέτρα μέχρι το δέκα». Η ενέργεια αυτή μας βοηθάει να δούμε τα πράγματα με πιο ψύχραιμο μάτι.

«Όταν βλέπουμε πώς η κατάσταση πάει να ξεφύγει από το έλεγχο ας αναρωτηθούμε, ”θα έχει σημασία αυτό σε ένα χρόνο από σήμερα;”. Αν η απάντηση είναι όχι τότε δεν έχει νόημα να εκνευριζόμαστε».

Κάνουμε διάλειμμα

Αν νιώθουμε να πέφτουν όλα πάνω μας και τα παιδιά τσακώνονται ή τρέχουν μέσα στο σπίτι, εξηγούμε με ωραίο πάντα τρόπο πως ήρθε η ώρα να κάνουμε διάλειμμα. Κοινώς «time out», όπως λέμε και στο μπάσκετ.

«Όλοι για είκοσι λεπτά βρίσκουμε ένα χώρο του σπιτιού που μας αρέσει και κάνουμε κάτι άλλο. Είτε αυτό είναι να παίξει το κάθε παιδί μόνο του στο υπνοδωμάτιο τους ή να διαβάσει ένα βιβλίο στον καναπέ. Λίγες στιγμές ηρεμίας θα μας κάνουν όλους να αισθανθούμε μοναδικά».

Πάμε για μία βόλτα

«Βγαίνοντας έξω από το σπίτι στον καθαρό αέρα μας βοηθάει να ηρεμήσουμε. Παράλληλα δίνει την ευκαιρία στα παιδιά να τρέξουν, να φωνάξουν και να εκτονωθούν».

Δίνουμε τον απαραίτητο χρόνο

«Φροντίζουμε τα παιδιά να είναι έτοιμα στην ώρα τους έτσι ώστε να φθάσουμε στον προορισμό μας χωρίς άγχος και νεύρα».

Ενημερώνουμε τα παιδιά

«Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν την ώρα αναχώρησης από πριν για να μην χρειάζεται να τρέχουμε να τα οργανώσουμε την τελευταία στιγμή και να δημιουργείται ο γνωστός πανικός μέσα στο σπίτι».

Βέβαια γνωρίζουμε πως είναι δύσκολο να παραμένουμε ψύχραιμοι όλη την ώρα. Ας κρατήσουμε όμως στο μυαλό μας πως είμαστε γονείς εν μέσω πανδημίας. Ας κάνουμε λοιπόν ένα διάλειμμα. Είναι θεραπευτικό.