ΤΟ BLOG
29/01/2018 10:10 EET | Updated 29/01/2018 11:42 EET

Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν

Yiannis Kourtoglou / Reuters

«Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά ως τραγωδία και τη δεύτερη ως φάρσα», επέμενε ο Κάρλ Μάρξ και ποια είναι η μικρή Κύπρος για να τον αμφισβητήσει;

Ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις 20:00 το βράδυ της Κυριακής, 28 Ιανουαρίου 2018, η καταμέτρηση των ψήφων για τις προεδρικές εκλογές της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το νήμα έκοψε πρώτος ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος συγκέντρωσε το 35,51% και 137.268 ψήφους, 63.000 λιγότερες από τις προεδρικές εκλογές του 2013, κάτι που οφείλεται και στην αποχή του 28,6%, ποσοστό ρεκόρ για προεδρικές εκλογές στην Κύπρο.

Όπως συζητείται, μεγάλοι νικητές εξήλθαν ο Σταύρος Μαλάςκαι το ΑΚΕΛ, που συγκέντρωσαν το 30,24% και 116.920 ψήφους. Το ΑΚΕΛ επιβίωσε από μια εξαιρετικά δύσκολη αναμέτρηση, στην οποία αδιαμφισβήτητα διακυβευόταν και το μέλλον του.

Υπό δύσκολες περιστάσεις και δεχόμενο τον πόλεμο ακόμα για τη διακυβέρνηση Χριστόφια, το ΑΚΕΛ με υποψήφιο τον Σταύρο Μαλά ξεπέρασε τον υποψήφιο του λεγόμενου «ενδιάμεσου χώρου» Νικόλα Παπαδόπουλο και πλέον θα αντιμετωπίσει τον Νίκο Αναστασιάδη σε έναν άγριο δεύτερο γύρο, την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου.

Μεγάλος χαμένος είναι ο Νικόλας Παπαδόπουλος και ο «ενδιάμεσος χώρος». Η πρόταξη της εναλλακτικής στρατηγικής στο Κυπριακό από το ΔΗΚΟ, την ΕΔΕΚ, την Αλληλεγγύη και τους Οικολόγους δεν ήταν αρκετή για να ξεπεραστεί το ποσοστό του Σταύρου Μαλά, ο οποίος αποτελεί την άλλη όψη του νομίσματος που λέγεται «Νίκος Αναστασιάδης».

Η ήττα του γιου του Τάσσου Παπαδόπουλου αποδίδεται εν πολλοίς και στον Γιώργο Λιλλήκα.Ο προ πενταετίας υποψήφιος των «δυνάμεων της αλλαγής», πήρε ποσοστό 2,18% και έπληξε ανεπανόρθωτα τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ που πήρε 25,74% και έμεινε εκτός δευτέρου γύρου.

Πλέον, θα γίνει μεγάλη συζήτηση για το μέλλον αυτού του χώρου, για τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει ως τρίτος πόλος, για το αν ο Γιώργος Λιλλήκας έχει θέση σε αυτόν και για τις ευθύνες που βαραίνουν όλους για τη μη συνεννόηση.

Οι εκλογές, όμως, έβγαλαν κι άλλον νικητή. Το ακροδεξιό Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (ΕΛΑΜ) κατέβηκε σε αυτές τις εκλογές, όχι για να εκλέξει πρόεδρο τον Χρίστο Χρίστου, αλλά για να εδραιωθεί στην κυπριακή πολιτική σκηνή. Και με το 5,65% και τις 21.846 ψήφους το κατάφερε, ρίχνοντας σκόνη στον πέμπτο και τελευταίο από τους βασικούς υποψήφιους Γιώργο Λιλλήκα.

Η εβδομάδα που ακολουθεί της πρώτης Κυριακής των προεδρικών εκλογών είναι εβδομάδα περισσότερο διεργασιών παρά προεκλογικής εκστρατείας.Οι δύο εναπομείναντες υποψήφιοι θα επιχειρήσουν να «κερδίσουν» την υποστήριξη του Νικόλα Παπαδόπουλου, ο οποίος πια καλείται να επιλέξει –μαζί με τα κόμματα και τις οργανώσεις που τον υποστήριξαν- τι ρόλο θέλουν να παίξουν στην κυπριακή πολιτική ζωή. Και το δίλημμα που τίθεται είναι το εξής: Είτε θα αποτελέσουν την ουρά των Μαλά-Αναστασιάδη, του ΔΗΣΑΚΕΛ και των δυνάμεων που συντηρούν την πολιτική της ήττας στο Κυπριακό και σε άλλα ζητήματα είτε θα αποτελέσουν την αντιπολίτευση με τη ριζοσπαστικοποίηση των θέσεών τους, τόσο στο εθνικό ζήτημα όσο και στη γενικότερη αντίληψη.

Από κει και πέρα, το σκηνικό δεν δείχνει να επιφυλάσσει εκπλήξεις. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, αν και λαβωμένος από τη φθορά της εξουσίας, πάει στον δεύτερο γύρο για να επανεκλεγεί, ακόμα και επανακτώντας ψήφους που πήγαν στον Μαλά την πρώτη Κυριακή των κυπριακών προεδρικών εκλογών.

Και έτσι επιβεβαιώνεται ο ποιητής: «Μάνα μου όλα περνούνε κι όλα γίνονται ξανά». Αναστασιάδης και Μαλάς εξέφρασαν την πεποίθηση να συνεχίσουν από εκεί που έμεινε το Κυπριακό. Θα συμφωνήσουν απνευστί και άνευ όρων σε μια πενταμερή διάσκεψη, από την οποία θα απουσιάζει η Κυπριακή Δημοκρατία και στηρίζοντες ο ένας τον άλλον –όπως ο ΔΗΣΥ το ΑΚΕΛ και αντίστροφα- θα προσπαθήσουν να κλείσουν το Κυπριακό με ένα σχέδιο χειρότερο του σχεδίου Ανάν. Όλες οι δηλώσεις τους, τα προγράμματα διακυβέρνησής τους και οι τακτικές τους αυτό δείχνουν.

Όμως, είναι σημαντικό να υπάρξει ριζοσπαστικός τρίτος πόλος. Είναι αρκετό το 25,74% του Νικόλα Παπαδόπουλου για να επηρεάσει τις καταστάσεις ή θα παραχωρήσει την αξιοπιστία του σε μια συγκυβέρνηση όπως μας συνήθισαν τα κόμματα του κέντρου; Έχει αλλάξει κάτι στην κυπριακή πραγματικότητα; Οι καιροί ου μενετοί.