ΔΙΕΘΝΕΣ
20/06/2020 16:03 EEST | Updated 20/06/2020 21:01 EEST

Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων - Εννέα παιδιά από την Συρία αναρωτιούνται: «Τι είναι σπίτι;»

Ο φωτογράφος του Reuters, Χαλίλ Ασάουι, απεικόνισε τον κάθε χρόνο του εννιαετούς πολέμου στη Συρία με το πρόσωπο ενός παιδιού που γεννήθηκε την κάθε χρονιά του πολέμου.

REUTERS/Khalil Ashawi

Ο Άμπντουλ Ραχμάν είναι τεσσάρων μηνών. Είναι τυλιγμένος με μια μπλε κουβέρτα και ακουμπισμένος σε μαξιλάρια μέσα στην σκηνή που μένει με την οικογένειά του.

Ο Ουαλίντ είναι δύο χρονών. Καθισμένος στο κέντρο του στρώματος ποζάρει με την στάση του πυγμάχου.

Η Ρανίμ είναι 9 ετών. Από τότε που γεννήθηκε δεν γνώρισε την ειρήνη. Είναι ξυπόλητη και φοράει ένα κόκκινο φόρεμα με κέντημα.

Εννέα φωτογραφίες προσφυγόπουλων. Εννέα τα χρόνια του πολέμου στη Συρία.

Το Reuters ανέθεσε στον Σύρο φωτογράφο Χαλίλ Ασάουι να απαθανατίσει με τον φακό του τα πρόσωπα ενός πολέμου που μαίνεται στην πατρίδα του με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων.

Εκείνος πήγε στον προσφυγικό καταυλισμό Άτμεχ, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, όπου φιλοξενούνται εκτοπισμένες οικογένειες από το 2011.

Ο πόλεμος έχει αφήσει τους μισούς Σύρους άστεγους.

Ο Ασάουι απεικόνισε τον κάθε χρόνο του εννιαετούς πολέμου με μια απλή φωτογραφία: ένα προσφυγόπουλο που γεννήθηκε μια διαφορετική χρονιά, μέσα στα χρόνια του πολέμου. Το καθένα τους ποζάρει μέσα σε μια σκηνή. Μόνο του. Εκτός από την οκτάχρονη Τζουμάνα με τον δίδυμο αδελφό της Φαρχάν.

«Το κάθε παιδί αντιπροσωπεύει και από μια χρονιά του εννιαετούς πολέμου. Κάθε παιδί αφηγείται μια ιστορία και το καθένα έχει μια δική του ιστορία πολέμου. Αυτά τα παιδιά δεν γνωρίζουν τι σημαίνει σπίτι, κάποια παιδιά δεν γνωρίζουν ή έχουν ξεχάσει ότι ένα σπίτι έχει τοίχους και μια πόρτα», λέει ο φωτογράφος.

Στα παιδιά εκείνα που είναι αρκετά μεγάλα ώστε να μιλάνε, ο Ασάουι έκανε την ίδια ερώτηση: τι είναι σπίτι;

Η εξάχρονη Ραουάν με το φόρεμά της με σχέδια απάντησε ότι θυμάται ακόμη το σπίτι της «που ήταν παλιομοδίτικο», στη νότια Ιντλίμπ.

«Το σπίτι για μένα είναι ένας χώρος που βρίσκονται οι φίλοι μου και η οικογένειά μου. Πήρα μαζί μου τα παιχνίδια μου αλλά εδώ δεν είναι καθόλου ωραία. Η σκηνή δεν είναι σπίτι γιατί μπορεί να αρπάξει φωτιά και μπορεί να την πάρει ο αέρας», λέει.

Διαβάστε επίσης

Εμβόλιο χωρίς σύνορα: Ο Διεθνής Πρόεδρος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα μιλά για την πανδημία και την επόμενη μέρα

REUTERS/Khalil Ashawi
Ο Άμπντουλ Ραχμάν,  τεσσάρων μηνών.
REUTERS/Khalil Ashawi
Ο Ουαλίντ αλ-Καλέντ, δύο ετών  
REUTERS/Khalil Ashawi
Ο Μαχμούντ αλ-Βάσα, τριών ετών
REUTERS/Khalil Ashawi
Η Μάριαμ αλ-Μοχαμάντ, τεσσάρων ετών 
REUTERS/Khalil Ashawi
Μαΐσα Μαχμούντ, πέντε ετών   
REUTERS/Khalil Ashawi
Ραουάν αλ-Αζίζ, έξι ετών 
REUTERS/Khalil Ashawi
Ο Μοχάμεντ Αμπνταλάχ, επτά ετών 
REUTERS/Khalil Ashawi
Η οκτάχρονη Τζουμάνα με τον δίδυμο αδελφό της Φαρχάν αλ-Αλιαουί 
REUTERS/Khalil Ashawi
Η Ρανίμ Μπαρακάτ, εννέα ετών