ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
04/04/2016 04:14 EEST | Updated 04/04/2016 08:54 EEST

Panama Papers: Η μεγαλύτερη διαρροή στην ιστορία της δημοσιογραφίας αποκαλύπτει τον παγκόσμιο λαβύρινθο των offshore

ASSOCIATED PRESS
A security guard sit outside the Mossack Fonseca law firm in Panama City, Sunday, April 3, 2016. German daily Sueddeutsche Zeitung says it has obtained a vast trove of documents detailing the offshore financial dealings of the rich and famous. The International Consortium of Investigative Journalism says the latest trove contains includes nearly 40 years of data from the Panama-based law firm, Mossack Fonseca. The company didnít immediately respond to a request for comment. (AP Photo/Arnulfo Franco)

Περιουσιακά στοιχεία 140 πολιτικών και κυβερνητικών αξιωματούχων σε offshore από όλο τον κόσμο αποκαλύπτουν τα εκατομμύρια έγγραφα που διέρρευσαν στο πλαίσιο των «Panama Papers» (της δικηγορικής εταιρείας στον Παναμά, Mossack Fonseca) και είναι υπό διερεύνηση από δημοσιογράφους του International Consortium of Investigative Journalists, από 76 χώρες.

Σε αυτά παρουσιάζονται τα περιουσιακά στοιχεία 12 νυν και πρώην ηγετών χωρών του κόσμου, ενώ αποκαλύπτεται πώς συνεργάτες του Ρώσου προέδρου, Βλάντιμιρ Πούτιν, έχουν κινήσει περίπου 2 δισ. δολάρια μεταξύ τραπεζών και «σκιωδών» εταιρειών.

Επίσης, στα 11,5 εκατ. έγγραφα παρέχονται λεπτομέρειες σχετικά με τις μυστικές, όπως χαρακτηρίζονται, οικονομικές συναλλαγές 128 πολιτικών και κυβερνητικών αξιωματούχων από όλο τον κόσμο. Ακόμη, παρουσιάζεται το πώς μια «διεθνής βιομηχανία» από δικηγορικές εταιρείες και τράπεζες πωλεί οικονομικά μυστικά σε πολιτικούς, απατεώνες και διακινητές ναρκωτικών, καθώς και σε δισεκατομμυριούχους, celebrities και αθλητικούς αστέρες.

Στα έγγραφα εκτίθενται εταιρείες offshore υπό τον έλεγχο των πρωθυπουργών της Ισλανδίας και του Πακιστάν, του βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας και των παιδιών του προέδρου του Αζερμπαϊτζάν. Επίσης, υπάρχουν τουλάχιστον 33 άτομα και εταιρείες που βρίσκονται στη «μαύρη λίστα» της αμερικανικής κυβέρνησης, λόγω «σκοτεινών» δραστηριοτήτων τους, όπως οι συναλλαγές με Μεξικανούς εμπόρους ναρκωτικών, τρομοκρατικές οργανώσεις ή χώρες όπως η Βόρεια Κορέα και το Ιράν. Ακόμη, εμφανίζονται εταιρείες offshore που συνδέονται με την οικογένεια του Κινέζου προέδρου, Σι Τζινπίνγκ, καθώς και τον Ουκρανό πρόεδρο, Πέτρο Ποροσένκο. Ακόμη, υπάρχουν λεπτομέρειες για συναλλαγές offshore του εκλιπόντος πατέρα του Βρετανού πρωθυπουργού, Ντέιβιντ Κάμερον, ενώ, όπως σημειώνεται, διαφαίνεται ένα δαιδαλώδες «δίκτυο ελιγμών» από τράπεζες, εταιρείες και άτομα που συνδέονται με τον Βλάντιμιρ Πούτιν. Επίσης, στην Ισλανδία, τα έγγραφα δείχνουν πώς ο πρωθυπουργός, Σίγκμουντουρ Ντέιβιντ Γκουνλάουγκσον και η σύζυγός του κατείχαν μια εταιρεία offshore με εκατομμύρια δολάρια σε ομόλογα ισλανδικών τραπεζών κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης της χώρας. Στα έγγραφα περιλαμβάνονται και ένας καταδικασμένος για ξέπλυμα χρημάτων, 29 δισεκατομμυριούχοι που είχαν εμφανιστεί στη λίστα του Forbes με τους 500 πλουσιότερους και ο γνωστός ηθοποιός ταινιών δράσης Τσάκι Τσαν. Στα έγγραφα αποκαλύπτεται πως η νομική φίρμα του Χουάν Πέδρο Δαμιάνι, μέλος της επιτροπής ηθικής της FIFA, είχε επιχειρηματικές σχέσεις με τρία άτομα σε βάρος των οποίων έχουν απαγγελθεί κατηγορίες στο πλαίσιο του σκανδάλου της FIFA, καθώς και ο σταρ του ποδοσφαίρου, Λιονέλ Μέσι, ο οποίος, μαζί με τον πατέρα του, είναι κάτοχοι μιας εταιρείας στον Παναμά.

Ελληνική «συμμετοχή»

Όσον αφορά στην ελληνική «συμμετοχή» στη λίστα, στα έγγραφα εμφανίζεται και το όνομα του στενού συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά, Σταύρου Παπασταύρου, που φαίνεται να εμπλέκεται σε πολλαπλές offshore εταιρείες/ ιδρύματα και από το 2005 ως το 2014 να ήταν μέλος των συμβουλίων των Green Shamrock Foundation και Diman Foundation, ενώ από το 2006 και μετά εκτελούσε καθήκοντα αναπληρωτή προέδρου του Aisios Foundation (ως το 2012). Όπως αναφέρεται, ο ίδιος είπε ότι δεν θυμόταν τα ιδρύματα, αλλά συμπλήρωσε πως τα αρχεία του δείχνουν ότι είχε υπηρετήσει ως μέλος των συμβουλίων των Green Shamrock, Diman και Aisios, κάτι που έκανε «για δύο παλιούς οικογενειακούς φίλους» και δεν έλαβε αποζημίωση. Τονίζοντας ότι δεν είχε «ιδιοκτησιακό συμφέρον οποιουδήποτε είδους σε αυτούς τους φορείς» και δεν είχε υποχρέωση να προβεί σε σχετική δήλωση στις αρχές.

Η διαρροή καλύπτει χρονικό διάστημα περίπου 40 ετών, από το 1977 μέχρι το τέλος του 2015. Υπογραμμίζεται ότι δεν είναι παράνομο να έχει κάποιος μια offshore εταιρεία, ωστόσο η πρακτική γενικά θεωρείται από πολλούς αμφιλεγόμενη, λόγω της χρήσης της πρακτικής αυτής από άτομα που επιθυμούν να «αποκρύψουν» περιουσίες.

Sponsored Post