CULTURE
09/05/2019 13:19 EEST

Το κρυμμένο ερωτικό γράμμα στο «Κορίτσι» του Βερμέερ

Heritage Images via Getty Images

Ένας κρυμμένος Ερωτιδέας στον πίνακα του Γιοχάνες Βερμέερ (1632 - 1675), «Κορίτσι που διαβάζει γράμμα μπροστά σε ανοιχτό παράθυρο» πρόκειται να αναδυθεί στον καμβά ενός από τα πιο διάσημα, παγκοσμίως, έργα της Δυτικής ζωγραφικής αφότου παρέμεινε επί δυόμιση αιώνες κάτω από μια στρώση χρώματος!

Κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης του πίνακα στη Gemaldegalerie της Δρέσδης, οι συντηρητές ανακάλυψαν, προς μεγάλη τους έκπληξη, ότι ο γυμνός θεός Έρωτας, στο πάνω δεξιά τμήμα του έργου, είχε καλυφθεί με χρώμα πολλά χρόνια μετά τον θάνατο του ζωγράφου.

Στο πρωτότυπο έργο, ο «πίνακας μέσα στον πίνακα» στον οποίο αναπαρίστατο ο Ερωτιδέας ήταν κρεμασμένος στο τοίχο πίσω από το κορίτσι που διάβαζε το γράμμα. Αυτό είχε διαπιστωθεί, πριν 40 χρόνια, μετά από εξέταση του έργου με ακτίνες Χ. Οι ειδικοί όμως, είχαν καταλήξει ότι ο ίδιος ο μεγάλος Φλαμανδός ζωγράφος τον είχε καλύψει με χρώμα. Αποφασίστηκε να αποκαταστήσουν τον Ερωτιδέα στον πίνακα όταν εργαστηριακά τεστ αποσαφήνισαν ότι είχε καλυφθεί δεκαετίες αργότερα μετά την ολοκλήρωση του έργου από τον Bερμέερ.

«Eίναι η πιο εντυπωσιακή εμπειρία της καριέρας μου» δήλωσε η επικεφαλής συντηρήτρια στην Πινακοθήκη της Δρέσδης, Ούτα Νάιντχαρντ. «Το κάνει διαφορετικό έργο ζωγραφικής».

Ο πίνακας ολοκληρώθηκε γύρω στο 1657, ανήκει στις συλλογές της Δρέσδης από το 1742 και είναι ένας από τους μόνον 35 πίνακες ζωγραφικής που οριστικά αποδίδονται στον μαέστρο.

«Είναι η μοναδική ένδειξη που υπαινίσσεται ιστορία έρωτα» δηλώνει η Νάιτχαρντ.

Ο Βερμέερ θεωρείται μαζί με τον Ρέμπραντ από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της «χρυσής εποχής» της ολλανδικής ζωγραφικής (1584 - 1702).

Αν και το έργο του αναγνωρίστηκε στη διάρκεια της ζωής του -και κατά τον 18ο αιώνα-, στη συνέχεια περιέπεσε στη λήθη. Η επανεκτίμηση του έργου του σχετίζεται με την εμφάνιση του κινήματος του ιμπρεσιονισμού.

Το 1866 ο Γάλλος πολιτικός και κριτικός Theophile Bürger-Thoré (1806-1869), ο οποίος ενδιαφερόταν έντονα για την ολλανδική ζωγραφική του 17ου αιώνα, παρουσίασε ένα δοκίμιο στο οποίο συνδύασε τη θεωρία των ιμπρεσιονιστών για το χρώμα ως συνάρτηση του φωτός με την αρμονία των χρωμάτων στους πίνακες του Βερμέερ, προσφέροντας με αυτό τον τρόπο ένα ευρύτερο πεδίο πρόσληψης και εκτίμησης του έργου του.

Sponsored Post