ΤΟ BLOG
15/11/2016 06:07 EET | Updated 16/11/2017 07:12 EET

Ελληνικό χρέος: Το δύσκολο γίνεται μια φορά, το αδύνατο κρατάει λίγο παραπάνω

Η άποψη μου είναι ότι μακάρι να έρθει η ρύθμιση χρέους. Ωστόσο η ρύθμιση του χρέους δεν είναι πανάκεια. Και σήμερα δύσκολα μπορεί κανείς -αντικειμενικά- να δει υπό ποιες συνθήκες μια ρύθμιση χρέους θα δημιουργήσει τη βάση πάνω στην οποία θα προχωρήσει η χώρα. Δύσκολα μπορεί κανείς να βρει τη λέξη «εμπιστοσύνη» στον πολιτικοοικονομικό χάρτη. Στην προηγούμενη αξιολόγηση πήραμε χρόνο ενόψει δημοψηφίσματος στην Βρετανία και εκλογών στις ΗΠΑ, μέχρι τις μέρες που διανύουμε. Πήραμε χρήματα μέσα από μια καθαρά πολιτική απόφαση. Τώρα το μπαλάκι είναι στην πράξη στη δική μας πλευρά. Η πολιτική αυτή τη φορά δεν θα βοηθήσει πολύ. Δε βοηθάνε οι συγκυρίες.

Artyom Rudenko via Getty Images

Οι βασικές παράμετροι πλέον είναι γνωστοί. Οι εκλογικές διαδικασίες του 2016 έφεραν τη Βρετανία με το ένα πόδι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και στις ΗΠΑ ανέδειξαν την Προεδρία Τραμπ. Κι ο οδικός χάρτης της Κυβέρνησης είναι πια σαφής. Κι ας έχουμε ενόψει πολλές και σημαντικές εξελίξεις στην Ευρώπη το 2017.

Στη βασική μας πολιτική-αξιακή αγωνία το θέμα του χρέους φαίνεται ότι μπαίνει σε μια σειρά. Όχι αυτή που είχε στο μυαλό της η Κυβέρνηση, αλλά σύμφωνα με μια επιλογή που θα της δώσει τη δυνατότητα να μιλάει για ρύθμισή του.

Φήμες μάλιστα λένε ότι έχουν ικανοποιηθεί όλες, ακόμα και οι τελευταίες, επιταγές του ΔΝΤ, ήτοι:

α. η κατάρτιση «οδικού χάρτη» των δράσεων που θα αναληφθούν (στην πράξη χρονικός προσδιορισμός προγράμματος)

και

β. η παροχή εγγυήσεων από τους Ευρωπαίους δανειστές μας προς το ΔΝΤ για την αποπληρωμή ελληνικών οφειλών προς το Ταμείο. Αυτό μάλλον θα γίνει μέσω του του ESM (ευρωπαϊκού μηχανισμού σταθερότητας) και «εκχώρηση» πιστώσεων που έχουν ήδη εγκριθεί από τα κοινοβούλια για το 3ο μνημόνιο. Αλλιώς συζητείται, πάντα με βάση τις ίδιες φήμες, η δέσμευση για τον ίδιο σκοπό επιστροφών που επρόκειτο να λάβει η Ελλάδα από τις κεντρικές τράπεζες των χωρών-μελών (από κέρδη που εκείνες αποκόμισαν από διαχείριση ελληνικών ομολόγων).

Οι ίδιες φήμες αναφέρονται στο γεγονός της επικοινωνιακής εκμετάλλευσης της παραπάνω συμφωνίας παρουσιαζόμενης ως ρύθμιση του χρέους, με την ταυτόχρονη παρουσία του Προέδρου Ομπάμα στην Ελλάδα.

Η άποψη μου είναι ότι μακάρι να έρθει η ρύθμιση χρέους. Ωστόσο η ρύθμιση του χρέους δεν είναι πανάκεια. Και σήμερα δύσκολα μπορεί κανείς -αντικειμενικά- να δει υπό ποιες συνθήκες μια ρύθμιση χρέους θα δημιουργήσει τη βάση πάνω στην οποία θα προχωρήσει η χώρα. Δύσκολα μπορεί κανείς να βρει τη λέξη «εμπιστοσύνη» στον πολιτικοοικονομικό χάρτη.

Στην προηγούμενη αξιολόγηση πήραμε χρόνο ενόψει δημοψηφίσματος στην Βρετανία και εκλογών στις ΗΠΑ, μέχρι τις μέρες που διανύουμε. Πήραμε χρήματα μέσα από μια καθαρά πολιτική απόφαση. Τώρα το μπαλάκι είναι στην πράξη στη δική μας πλευρά. Η πολιτική αυτή τη φορά δεν θα βοηθήσει πολύ. Δεν βοηθάνε οι συγκυρίες. Η αλήθεια είναι ότι ο τελευταίος ανασχηματισμός είναι μια πολιτική κίνηση προς τους Θεσμούς, η οποία δείχνει πίστη και επιθυμία στήριξης των όποιων αποφάσεων τους. Αλλά αυτό δεν φθάνει. Χρειάζονται απτά, μετρήσιμα αποτελέσματα. Στην πράξη δεν υπάρχουν. Και ας φαίνεται σε ορισμένα σημεία μια παροδική, επικοινωνιακής αντίληψης, ευημερία κάποιων αριθμητικών δεικτών. Το εναντίον. Υπάρχει συνεχιζόμενη συρρίκνωση και φτωχοποίηση των πολιτών. Δυστυχώς υπάρχει αυτό που πολλοί φοβόμασταν τον Μάιο: πολλές παράπλευρες απώλειες.

Η Κυβέρνηση μοιάζει να επιλέγει πάλι τη λογική του κόφτη. Δηλαδή, μοιάζει, προκειμένου να κλείσει κι αυτή η αξιολόγηση να προχωρά στην υπογραφή αυτοματοποιημένων μέτρων για τα οποία υπάρχει έτοιμη λύση. Έτσι οι Θεσμοί καλύπτονται, η Κυβέρνηση δικαιολογείται και ο μουντζούρης πέφτει στα χέρια των πολιτών.

Στους αμέσως επόμενους μήνες η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας καλούνται να αποφασίσουν εάν θα πάνε μέχρι τέλους, ήτοι εάν υπογράφοντας την τρίτη κατά σειρά συμφωνία του με το ΔΝΤ (όπου ζητούμενο παραμένει εάν η νέα συμφωνία θα είναι διετής ή τριετής, γεγονός όχι ήσσονος σημασίας για την επικοινωνιακή διαχείριση της νέας -κατ' ουσία- συμφωνίας) προσπαθήσουν να εξαντλήσουν το χρόνο μέχρι το 2019· ή εάν μπροστά στο φόβο των ευρωπαϊκών εξελίξεων με αμφίρροπα αποτελέσματα των εκλογών και της αδυναμίας χάραξης συμμαχιών σε συνδυασμό με την καταστροφική πραγματικότητα στην ελληνική κοινωνία, αποφασίσουν μια ηρωική έξοδο μέσα από εκλογές.

Προς την κατεύθυνση των πρόωρων εκλογών εξάλλου είναι σαφές πλέον ένα στρατηγικό σχέδιο της Κυβέρνησης -θεωρητικής- καταπολέμησης της διαπλοκής με δύο βασικούς άξονες: το ποδόσφαιρο και τα ΜΜΕ, με τις φήμες να μιλάνε για περίεργες συμπτώσεις στο τομέα επιτάχυνσης ορισμένων εξελίξεων. Κάτι λογικό με βάση τις συνθήκες.

Για όλους εμάς που αγωνιούμε καθημερινά για την πατρίδα μας έχει ξεκινήσει μια αντίστροφη μέτρηση, η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις 31 Μαρτίου 2017. Εκεί στην πράξη θα γνωρίζουμε. Τι μας επιφυλάσσει η μοίρα και ο τωρινός Πρωθυπουργός...

Sponsored Post