ΤΟ BLOG
17/12/2014 12:54 EET | Updated 15/02/2015 07:12 EET

«Πάθος». Το βασικότερο όλων για το όποιο #successtory

Ο κόσμος έχει κουραστεί από ''επαγγελματίες'' που είναι ερασιτέχνες και μάλιστα το φωνάζουν κιόλας με την στάση τους. Ο κόσμος έχει- ευτυχώς- εξαιρετικό κριτήριο.Ξέρει ποιός μάγειρας κάνει καλό φαγητό, ποιό μαγαζί έχει καθαρή βιτρίνα κι ανανεωμένο εμπόρευμα, πού τον εξυπηρετούν σωστά, κι πού έχει γενικά νόημα να δώσει τα λιγοστά, πλέον, χρήματα του. Το χαμόγελο, η θετική διάθεση, η γλυκιά κουβέντα, οι καλές τιμές και η επικοινωνία είναι αυτό που κάνει τους επαγγελματίες να μένουν σταθεροί στον χρόνο.

Thomas Barwick via Getty Images

''Πολύς ντόρος για την νεανική επιχειρηματικότητα, τα start ups ,τα win to win, και πολλές τέτοιες trendy τάσεις. Είναι γνωστό ότι ''οι παρέες γράφουν την ιστορία'' κι επιχειρηματικά. Είναι όμως πανάκεια αυτές οι κινήσεις για άλλο ένα #successstory η χρειάζεται κάτι ''παραπάνω'' από ένα καλό σχέδιο και ''συνέργειες''?

Εδώ κι δυό χρόνια που ξεκινήσαμε την αγγλόφωνη πλατφόρμα www.living-postcards.com με σκοπό να δείξουμε πρός το εξωτερικό, ότι δεν είμαστε η χώρα του ''φραπέ'', του μουσακά -παρέα με χωριάτικη- της τεμπελιάς κι ενός ασταμάτητου ''Ζορμπά'' καταμεσής του δρόμου. Ότι υπάρχουν άνθρωποι με όραμα, κέφι, που αντιλαμβάνονται πλήρως ότι η εποχή των ''Μπαρμπάδων από την- κατά τα άλλα ωραιότατη - Κορώνη, έχει περάσει ανεπιστρεπτί.

Ότι το κράτος -πατερούλης έχει φαλιρίσει κι στη θέση του μπήκαμε εμείς, με το τιμόνι στα χέρια μας, σε μια καταιγίδα όπου είχαμε μια επιλογή μόνο. Η θα πνιγόμασταν η θα μαθαίναμε να κολυμπάμε.

Πολλές νέες επιχειρήσεις λοιπόν.

Στην πορεία, κάποιες αναπτύχθηκαν δυναμικά, κάποιες μέτρια, κι άλλες ''έσβησαν'', χάρη στην έλλειψη προγραμματισμού και στρατηγικής. Παρόλο που δεν είναι καθόλου εύκολο να κάνει ένας νέος άνθρωπος επιχείρηση σε αυτή την χώρα -θα 'λεγα μάλιστα ότι είναι αρκετά ψυχοφθόρο- σήμερα, πιο πολύ από ποτέ, γίνονται πράγματα.

Λες κι η κρίση έφερε τα πάνω-κάτω και στην δημιουργικότητα.

Η εποχή όμως που απλά ανοίγαμε ένα ''μαγαζάκι'' ή μια μικρή επιχείρηση, αγνοώντας τους νόμους του marketing και της διαφήμισης δεν φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα που έφερνε κάποτε. Όλα αλλάζουν ξεκινώντας βασικά από εμάς τους ίδιους. Γνωρίσαμε πολλούς, παρά πολλούς ''εν δυνάμει'' επιχειρηματίες που σχεδίαζαν, έχτιζαν μικρούς ''ψαγμένους'' ξενώνες, άνοιγαν σπιτικά εστιατόρια, η έφτιαχναν καλλυντικά. Ακόμα κι σήμερα, υπάρχουν brands που θέλουν να κάνουν κάποιο άνοιγμα στο εξωτερικό, αλλά δεν διαθέτουν τα βασικά, όπως μια αξιοπρεπή ιστοσελίδα.

Υπάρχουν ξενώνες παραδοσιακοί που δεν έχουν παρά ένα site, κι αυτό μόνο στα ελληνικά, αγνοώντας ότι ο επισκέπτης-πελάτης, ψάχνεται όλο τον χρόνο μέσω διαδικτύου για να ταξιδέψει σε ένα μέρος ''διαφορετικό'' απ' ότι συνηθίζει. Εστιατόρια που δεν έχουν παρά μια πρόχειρη σελίδα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης- ειδικά στο facebook -οπού οι φωτογραφίες των πιάτων που προτείνουν είναι τραβηγμένες πρόχειρα από ένα κινητό. Σχεδιαστές κοσμημάτων η ρούχων με μέτριες παρουσιάσεις, κακές αντιγραφές και προχειρότητες. Φυσικά ουδείς μπορεί να κατηγορήσει κάποιον ότι δεν διαθέτει χρήματα, δεν είναι πάντα εύκολο η δυνατό.

Το άσχημο όμως είναι να βαφτίζεις την προχειρότητα ''επαγγελματισμό'' και να μην βάζεις το μυαλό σου να δουλέψει για φτηνές -αλλά καλαίσθητες-λύσεις όταν υπάρχουν. Γνωστή που επέμενε να κάνει σωστά την επιχείρηση της από την αρχή, πήρε πολλές προσφορές για ιστοσελίδες-γραφικά κι πολλά άλλα πριν ξεκινήσει, αλλά ξεκίνησε. Αυτό μετρά. Να ξεκινήσεις. Με πρόγραμμα, στόχο, αλλά να ξεκινήσεις. Να μην ακινητοποιηθείς, να μην νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα, να μην αφήσεις να σε πιάσουν στον ύπνο, οι κάθε λογής επιτήδειοι, όταν μυριστούν ότι ''καίγεσαι'' να ''ξεκινήσεις'', αλλά να το κάνεις. Να εμπιστευτείς ειδικούς και ανθρώπους που ''ξέρουνε''. Αλλά να αφήσεις και την εσωτερική κρίση , να επιλέξει συνεργάτη,- προσωπικά δεν συνεργάζομαι ποτέ με κάποιον που δεν ''μου πάει'' οσο επαγγελματίας κι αν είναι. -Αν νιώθεις ότι το όραμα σου, δεν βρίσκει στήριξη, απλά αλλάζεις συν-ταξιδιώτη, είναι πολύ σημαντικό πράγμα η ταύτιση στους στόχους. Κι κάνεις μόνος του, ούτε στον παράδεισο. Οι καλές συνέργειες κάνουν την διαφορά, και ναι, ''οι παρέες γράφουν -ακόμα-την ιστορία''.Καλοί συνεργάτες, αισθητική, οικονομικός προγραμματισμός αλλά πάνω απ' όλα '' ΠΑΘΟΣ'', όπου χωρίς αυτό, τίποτα, μα τίποτα δεν μπορεί να πάει παρακάτω.

Ο κόσμος έχει κουραστεί από ''επαγγελματίες'' που είναι ερασιτέχνες και μάλιστα το φωνάζουν κιόλας με την στάση τους. Ο κόσμος έχει- ευτυχώς- εξαιρετικό κριτήριο.Ξέρει ποιός μάγειρας κάνει καλό φαγητό, ποιό μαγαζί έχει καθαρή βιτρίνα κι ανανεωμένο εμπόρευμα, πού τον εξυπηρετούν σωστά, κι πού έχει γενικά νόημα να δώσει τα λιγοστά, πλέον, χρήματα του. Το χαμόγελο, η θετική διάθεση, η γλυκιά κουβέντα, οι καλές τιμές και η επικοινωνία είναι αυτό που κάνει τους επαγγελματίες να μένουν σταθεροί στον χρόνο.

Χρειάζεται αφοσίωση για το καλύτερο ''επιχειρείν'', να μπορεί να διαχειριστεί σωστά την τεχνολογία, τα σύγχρονα μέσα, αλλά πάνω απ' όλα, πρέπει να διατηρεί τον πήχη ψηλά. Αλλιώς 'ολα αυτά τα περί ''επιχειρηματικότητας''