The Blog

Ο αγιασμός των υδάτων της Μάγχης και ο Ελληνισμός του εξωτερικού

«Εδώ στο εξωτερικό υπάρχει έντονα η ζεστασιά και η πίστη προς την Ορθόδοξη διδασκαλία του Χριστού. Είναι πολύ σημαντικό που έρχεται ο κόσμος στην εκκλησία και αγιάζεται, πίνοντας το αγιασμένο νερό και το παίρνει και σπίτι του. Την παραμονή του μεγάλου αγιασμού γίνεται νηστεία για την προετοιμασία της εορτής των Φώτων και τη Βάπτιση του Χριστού από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Η εκκλησία μας εδώ στο Brighton ανήκει στην Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας. Υπάρχει τέταρτη και πέμπτη γενιά Ελλήνων που προσπαθεί να κρατήσει ζωντανά τα ήθη και έθιμα και την Ελληνική γλώσσα μέσα από την εκκλησία αλλά και από εκδηλώσεις και πανηγύρια.»
Αυτή η δημοσίευση αναρτήθηκε στην κλειστή πλέον Πλατφόρμα Αρθρογράφου Huffpost. Οι συνεργάτες αρθρογράφοι έχουν τον έλεγχο της δουλειάς τους και αναρτούσαν δημοσιεύσεις ελεύθερα στον ιστότοπό μας. Εάν θεωρείτε πως πρέπει να επισημάνετε αυτήν την καταχώριση ως καταχρηστική, στείλτε μας ένα e-mail.

Εδώ και τέσσερα χρόνια, από τότε που έγινα χειμερινή κολυμβήτρια, έχει γίνει παράδοση να βουτάω στην κρύα θάλασσα του Ιανουαρίου ανήμερα των Φώτων. Το θεωρώ ευλογία και καλοτυχία. Βουτιά δύσκολη καθώς ο καιρός εκείνη την ημέρα αποφασίζει να είναι πολύ άστατος.

Φέτος ο καινούργιος χρόνος με βρήκε στη γενέτειρα πόλη της μητέρας μου, το Brighton στη Νότια Αγγλία, και την ημέρα των Φώτων βρέθηκα στην Ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Χτίστηκε το 1840 από τον George Cheesman σε δωρικό ρυθμό και λειτουργεί ως Ορθόδοξη εκκλησία από το 1985.

Όπως είναι γνωστό ο Ελληνισμός του εξωτερικού κρατάει τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμα ζωντανά. Έτσι, μετά τη Θεία Λειτουργία και το μεγάλο Αγιασμό, ακολούθησε πομπή προς την παραλία του Brighton για τον αγιασμό των υδάτων, που είναι ιδιαίτερο να βλέπει κανείς να τελείται εκτός Ελλάδας, με πολλούς Άγγλους να κοιτάνε έκπληκτοι και να βγάζουν φωτογραφίες.

Ο Τίμιος Σταυρός έπεσε στα παγωμένα και πολύ ταραγμένα νερά της Μάγχης αλλά φυσικά λόγω υπερβολικού κρύου, κυμάτων και απαγορευτικής σημαίας, δεν ήταν δυνατόν να βουτήξουν κολυμβητές. Στο τέλος ελευθερώθηκαν τρία περιστέρια που συμβολίζουν την ειρήνη, την αθωότητα και την αγνότητα. Αποτελούν επίσης σύμβολο του Αγίου Πνεύματος, προερχόμενο από την περιγραφή της βάπτισης του Ιησού.

Μετά την επιστροφή στο Ναό είχα την ευκαιρία να μιλήσω με τον Πατέρα Γερμανό Κουρκούνη, ο οποίος εδώ και έξι χρόνια κάνει μεγάλο έργο. Μου είπε έτσι τα εξής:

«Ο μεγάλος αγιασμός γίνεται δυο φορές το χρόνο, την παραμονή των Φώτων και ανήμερα, με σκοπό την αγίαση των ψυχών και των σωμάτων του λαού του Χριστού. Καθιερώθηκε από τον 5ο αιώνα καθώς την παραμονή γινόντουσαν οι βαπτίσεις των πιστών.

Εδώ στο εξωτερικό υπάρχει έντονα η ζεστασιά και η πίστη προς την Ορθόδοξη διδασκαλία του Χριστού. Είναι πολύ σημαντικό που έρχεται ο κόσμος στην εκκλησία και αγιάζεται, πίνοντας το αγιασμένο νερό και το παίρνει και σπίτι του. Την παραμονή του μεγάλου αγιασμού γίνεται νηστεία για την προετοιμασία της εορτής των Φώτων και τη Βάπτιση του Χριστού από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή.

Η εκκλησία μας εδώ στο Brighton ανήκει στην Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας. Υπάρχει μεγάλη πίστη από τους Ελλαδίτες αλλά και από τους Κύπριους που έρχονται κοντά στην εκκλησία μας. Υπάρχει τέταρτη και πέμπτη γενιά Ελλήνων που προσπαθεί να κρατήσει ζωντανά τα ήθη και έθιμα και την Ελληνική γλώσσα μέσα από την εκκλησία αλλά και από εκδηλώσεις και πανηγύρια. Εύχομαι πραγματικά ο Βαπτιζόμενος Ιησούς να προσφέρει φώτιση, υγεία και κάθε καλό στις οικογένειες όλων.»

Έμαθα επίσης ότι μέσω της εκκλησίας λειτουργεί και Ελληνικό σχολείο με περίπου 80 μαθητές από 4 μέχρι 16 ετών. Το σχολείο λειτουργεί σε part time βάση κάθε Τρίτη και Πέμπτη και έχει έξι δασκάλους και δύο βοηθούς. Διδάσκονται όλα τα μαθήματα καθώς και μαθήματα Βυζαντινής μουσικής και Ελληνικοί χοροί. Κάθε Σάββατο γίνονται και μαθήματα κατηχητικού από τον Πατέρα Γερμανό για όλους τους μαθητές του σχολείου.

Παρότι μου έλειψε η καθιερωμένη μου βουτιά στη γαλάζια θάλασσα της Αττικής, ήταν σίγουρα μια διαφορετική εμπειρία που άξιζε. Είναι σημαντικό αλλά και όμορφο να κρατιούνται οι παραδόσεις ζωντανές, πόσω μάλλον να βλέπεις Έλληνες να προσπαθούν να κρατήσουν τις ρίζες τους ζωντανές στο εξωτερικό.