anthropia

Είναι οξύμωρο δε, το γεγονός ότι στη σύχρονη εποχή που ζούμε, και στην «τρέλα» που κουβαλάνε τα κοινωνικά δίκτυα, όπου οι προβολές και οι δημοσιοποιήσεις έρχονται και παρέρχονται, άλλοτε με θάρρος και άλλοτε με θράσος, κάποιοι άνθρωποι γίνονται κακοί και σίγουρα ο ναρκισσισμός παρουσιάζεται ακόμα πιο έντονος. Αρκετοί συγχέουν το θάρρος με το θράσος. Λίγο πολύ όλοι έχουμε τις κακές στιγμές μας. Ουδείς τέλειος, όπως λέει και ένας φίλος, ο οποίος τονιζει επανειλημμένως ότι «ζούμε σε μια ατελή κοινωνία με ατελείς ανθρώπους». Μια εικονική κοινωνική πραγματικότητα, με εικονικά χαμόγελα.
Τι συμβαίνει με το αξιακό μας σύστημα; Μπερδέψαμε την καλοσύνη με την αφέλεια, τη γενναιοδωρία με την ανοησία, τη συμπαράσταση με την κουταμάρα και ξεχάσαμε ότι αυτές οι θεωρούμενες ανοησίες θα ήταν οι αιτίες που θα πεινούσαν και θα υπέφεραν σήμερα λιγότεροι άνθρωποι. Ξεχάσαμε να δίνουμε σκεπτόμενοι τρόπους για να αυξήσουμε τα κεκτημένα μας, μετατρέψαμε τις σχέσεις μας σε σχέσεις δούναι και λαβείν, αμελήσαμε τους γύρω μας και πολλές φορές ακόμη και τους ίδιους μας τους εαυτούς, παρασυρμένοι από τη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία.
Την ευχή αυτή η χρονιά να είναι μια χρονιά αλληλεγγύης, δικαιοσύνης και αξιοπρέπειας, εξέφρασε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας
Κάποιος θα έλεγε πως η ιστορία του Άλεξ δεν είναι παρά «η ιστορία ενός ακόμη Σύριου που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα