ayyelos-sikelianos

Εκεί που το ζεύγος φιλοξένησε ιστορικά πρόσωπα του 20ου αιώνα πραγματοποιήθηκε μέρος των Ημερών Δελφικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
«Στ᾽ Οσίου Λουκά το μοναστήρι». Μία στιγμή ανάτασης για την ψυχή και το νου.
Βρήκα παλιούς ψαράδες του νησιού και τους έβαλα να μου αφηγηθούν λεπτομέρειες από τη ζωή του ζευγαριού που αναβίωνε ξέφρενα την αρχαίο ζην, φορώντας αρχαίους ελληνικούς μανδύες και σανδάλια. Κι επισκέφθηκα πολλάκις το νησί του Αη Νικόλα, που οι δυό τους είχαν ορίσει ως καταφύγιο της αρχαιοελληνικής τους αίρεσης και ως ορμητήριο της ιδέας τους για την αναβίωση των Δελφικών Γιορτών.Τον λάτρεψα τον ποιητή και τον ένιωσα βαθιά δικό μου. Διάβασα τα μακρόσυρτα έργα του με την ελεύθερη ρίμα, ανακάλυψα τις μνήμες που είχαν άρωμα αρχαίου κάλλους και υπαρξιακής αναζήτησης. Μπήκα στο είναι του και τον θαύμασα, οδηγώντας τα βήματά μου στο δρόμο της γραφής.
Έχουν γραφτεί πολλά για τη σχέση του Καζαντζάκη με τον Ζορμπά, την προσωπικότητα του Ζορμπά της τέχνης και του Ζορμπά της ζωής, ειδικά μετά την μεγάλη επιτυχία της ταινίας του Μιχάλη Κακογιάννη (1964) που μετέφερε στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά». Κι άλλα τόσα για τις επιλογές του, από τη φιλοσοφία (γιατί η μπερξονική έκφραση της ζωτικής ορμής που ξεχειλίζει στον ήρωα σε σχέση με τη νιτσεϊκή πνευματικότητα) μέχρι την γεωγραφική και τοπωνυμιακή ανάλυση (γιατί η Κρήτη και όχι η Μάνη)...
Εδώ η ιστορία περνάει μπροστά από το μάτια μας με την ταχύτητα της ταινίας. Το μικρό όμορφο δρομάκι που οδηγεί στο ξενοδοχείο περνάει από τη βίλα. Είναι λες και ο κάθε επισκέπτης δίνει τα διαπιστευτήρια του. Θαυμάζεις την αρχιτεκτονική του κτιρίου με τις εξαιρετικές διακοσμητικές και χωρίς ίχνος υπερβολής λεπτομέρειες.