Brain drain

Δυστυχώς όμως ποτέ δεν υπήρξε από το Κράτος οργανωμένος σχεδιασμός και προγραμματισμός της αξιοποίησης αυτού του τεράστιου ανθρώπινου δυναμικού της ελληνικής διασποράς. Όποιες προσπάθειες έγιναν διακρίνονταν από προχειρότητα ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις κατέληξαν σε πολυδάπανες αποτυχίες. Με λύπη αλλά και ζήλια παρατηρούσα τις μεγάλες ουρές που σχημάτιζαν οι Γάλλοι πολίτες στο Λονδίνο, έξω από την Πρεσβεία τους για να ψηφίσουν στις Προεδρικές εκλογές της χώρας τους. Ένα δικαίωμα που έχουν οι ξενιτεμένοι πολίτες πολλών χωρών και που στερούνται οι Έλληνες της διασποράς και που θα πρέπει να το αποκτήσουν.
Ολοένα και περισσότεροι Έλληνες που εργάζονται στο εξωτερικό δηλώνουν απρόθυμοι να επιστρέψουν, σύμφωνα με έρευνα της ICAP
«Στρατολόγηση» 500-1000 στελεχών- αποκλειστικώς Ελλήνων- για την ελληνική διοίκηση και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα μέσω της
Και τότε ήλθε η κρίση. Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες άρχισαν να μεταναστεύουν επειδή μπορούσαν, επειδή είχαν προσόντα, όχι αυτή τη φορά ως γκασταρμπάιτερ. Μορφωμένοι και κοσμοπολίτες καταλαμβάνουν συχνότατα επίζηλες θέσεις στις χώρες υποδοχής τους. Επιβάλλονται στις κοινωνίες τους με τη γνώση και τις ικανότητές τους. Εξάγουν μια Ελλάδα της δημιουργίας, που το ελλαδικό κράτος έπνιγε. Που δεν μπορούσε να αντέξει. Η Ελλάδα, μετά το 1950, αποφάσισε να δημιουργήσει τόσους πολλούς επιστήμονες και επαγγελματίες που αδυνατούσε να απορροφήσει και αξιοποιήσει.
Με άλλα λόγια, έχουν επενδυθεί χρήματα φορολογουμένων για την εκπαίδευση Ελλήνων, οι οποίοι όμως δεν αξιοποιούνται στο εσωτερικό, αλλά στην αλλοδαπή. Βάσει συγκεκριμένων υπολογισμών, η εκτιμώμενη απώλεια φορολογικών εσόδων για την ελληνική οικονομία ανέρχεται ετησίως σε €9,1 δισ. (εκτίμηση Endeavor Greece της 19.7.2016). Από το ποσό αυτό, το ελληνικό κράτος απώλεσε ειδικότερα €7,9 δισ. από φόρους εισοδήματος και εισφορές και €1,2 δισ. από ΦΠΑ εκ μέρους ελλήνων πολιτών που έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό.
Όσο η σωρηδόν παραγωγή πτυχίων συνεχίζεται, το αντίκρυσμά τους γίνεται περισσότερο αβέβαιο. Σε κάποια αντικείμενα υπάρχει μαζική μετανάστευση πτυχιούχων, όπως στην ιατρική, όπου η χώρα έχει περισσότερους ιατρούς ανά πληθυσμό παγκοσμίως (7 ανά 1000 κατοίκους) μαζί με την Κούβα. Παράλληλα ο πληθωρισμός ιατρών εξελίσσεται σε κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Ενώ υπάρχουν ελλείψεις σε σημαντικές ειδικότητες, οι περισσευούμενοι ασκληπιάδες θα ασκήσουν συχνά αχρείαστη, επιβλαβή ιατρική λόγω βιοπορισμού ή αθέμιτης κερδοσκοπίας. Π.χ. παρά την οικονομική κρίση κάνουμε 3300% περισσότερες αξονικές τομογραφίες ανά 1000 άτομα από ότι η Νέα Ζηλανδία.
Η πολυδιάσπαση του χώρου των ψηφιακών μέσων σε τέσσερα υπουργεία, σε πολλούς φορείς και διαχειριστικές αρχές αποτελούσε ένα
Η Ελλάδα παραμένει στο λάθος δρόμο. Η δημοσιονομική προσαρμογή τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει σε υπερβολικά φορολογικά βάρη. Διεθνείς έρευνες δείχνουν ότι το επιχειρηματικό περιβάλλον παραμένει ένα από τα χειρότερα παγκοσμίως. Μεταρρυθμίσεις που εγκρίνονται από το κοινοβούλιο συχνά μένουν σχέδια επί χάρτου. Ο δημόσιος τομέας παραμένει τεράστιος και ανεπαρκής (συνταξιούχοι και εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα είναι σχεδόν τρεις φορές περισσότεροι από αυτούς του ιδιωτικού τομέα, ενώ οι εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα συχνά προσλαμβάνονταν περισσότερο λόγω της σχέσης τους με κάποια παράταξη, παρά λόγω της αξίας τους). Το brain drain έχει πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας.
Για αυτό λοιπόν μιλάω για αυτούς τους άλλους Έλληνες. Αυτούς που δουλεύουν, επειδή 15 Αυγούστου δεν σημαίνει κάτι στη Γερμανία, την Αμερική ή την Αυστραλία. Και αυτοί οι Έλληνες έχουν πληθύνει κατά πολύ τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της κρίσης. Το λεγόμενο brain drain. Και όσο η κατάσταση στην χώρα συνεχίζει έτσι μετέωρη, όσο οι κοινωνίες των πόλεων μας γίνονται πιο τοξικές και δεν διαφένεται καμιά προοπτική αλλαγής ή βελτίωσης, πιθανόν το brain drain να επιδεινωθεί.
Πιστεύω ότι ένας από τους λόγους που φαλίρισε η Ελλάδα είναι γιατί για χιλιάδες ανθρώπους σαν κι εμάς, η Ελλάδα έκανε σημαντικές επενδύσεις, οι οποίες της ήταν εντελώς άχρηστες. Τις επενδύσεις αυτές, τις εκμεταλλεύτηκαν άλλες χώρες όπως ο Καναδάς, η Αμερική κλπ. Αντί λοιπόν να κατηγορούμε αυτούς τους ανθρώπους που μας σπούδασαν, σαν άχρηστους, τεμπέληδες κλπ, πιστεύω ότι είναι καλύτερα να βρούμε τρόπους να πληρώσουμε πίσω όλα αυτά τα δανεικά. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η ειρωνική, σαρκαστική, και σκληρη κριτική της πατρίδας, των προσώπων, των θεσμών και του Συντάγματος της Ελλάδος δεν ωφελεί σε τίποτα και ενδεχομένως βλάπτει το μέλλον της χώρας μας.