charilaos-trikoepes

Εδώ και δεκαετίες μια σειρά αυτοδιοικητικών οργανισμών κακοδιοικούνται, όπως αυτό αντικατοπτρίζεται στις ετήσιες εκθέσεις του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης και Ανεξαρτήτων Αρχών. Αντιμετωπιζόμενοι ως βιλαέτια από τις πολιτικές τους ηγεσίες, που υπηρετούν συνήθως προσωπικές σκοπιμότητες, έχει εξασθενίσει η σημασία αυτών καθεαυτών των θεσμών, μαζί με την πρόκληση μειζόνων προβλημάτων στην λειτουργία και την αποστολή τους. Η κακοδιαχείριση των ανθρωπίνων πόρων συναντάται σε διευθύνσεις και τμήματα των δήμων και των περιφερειών. Υπηρεσίες άμεσης εξυπηρέτησης των πολιτών (λ.χ. ληξιαρχεία) βρίσκονται διαρκώς υποστελεχωμένες, την ώρα που έτερες, ήσσονος σημασίας, πλεονάζουν σε προσωπικό.
Η Ελλάδα αποβλήθηκε από την ένωση το 1908 αλλά έγινε και πάλι δεκτή το 1910. Βλέπουμε χαρακτηριστικά σε αυτό το παράδειγμα από την οικονομική ιστορία της Ελλάδας, πώς η ιστορία επαναλαμβάνεται καλώς ή κακώς. Για την περίπτωσή μας, μάλλον κακώς βέβαια, καθώς δείχνουμε να μην διδασκόμαστε από τα λάθη και τα παθήματά μας. Τα δημοσιονομικά ελλείμματα που συντηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα τα οποία δεν προέρχονται από σχεδιασμένες δράσεις για την βελτίωση της παραγωγικής υποδομής της ελληνικής οικονομίας και της ανταγωνιστικότητά της φέρνουν νομοτελειακά σοβαρά προβλήματα.
Στην αναμέτρηση της 6ης Μαΐου ο πάλαι ποτέ κραταιός δικομματισμός συνετρίβη, καθότι τα δύο πρώτα σε εκλογική απήχηση κόμματα με δυσκολία συγκέντρωσαν αθροιστικά το 1/3 των ψήφων των πολιτών. Κάτι αντίστοιχο σχεδόν συνέβη και στις εθνικές εκλογές του Ιουνίου εκείνου του έτους, στις δε διπλές κάλπες του 2015, παρά τη βελτίωση των ποσοστών τους, τα δύο πρώτα σε ψήφους κόμματα μόλις και μετά βίας προσέγγισαν το 65% της απήχησης του εκλογικού σώματος. Ως εκ τούτου, την τελευταία τετραετία έχει καταστεί αδήριτη η ανάγκη επαναπροσδιορισμού των όρων κατανομής των βουλευτικών εδρών, πόσω μάλλον του καλπονοθευτικού, ως αποδεικνύεται, bonus των 50 εδρών που απολαμβάνει το πρώτο σε ψήφους κόμμα.
Οι τότε εκπρόσωποι του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα το 1898. Το γραφείο των εκπροσώπων του ΔΟΕ στο Κολωνάκι στον οδό Πατριάρχου Ιωακείμ έκλεισε το 1978. Η σκληρή δημοσιονομική επιτήρηση έληξε το 1978 με νόμο του Θανάση Κανελλόπουλου. Στο έγγραφό του, που συνόδευε το νομοσχέδιο, έγραφε δηκτικά, ότι με το νομοσχέδιο για τη διάλυση της Διεθνούς Οικονομικής Επιτροπής όχι μόνον δεν προκαλείται δαπάνη εις βάρος του Προϋπολογισμού, αλλά εξοικονόμηση περίπου τετρακοσίων χιλιάδων δραχμών, που αντιστοιχούσαν στα έξοδα λειτουργίας της ΔΟΕ.
Βρίσκοντας τον κατάλληλο τρόπο, με δεδομένες τις προγραμματικές συγκλίσεις και μια άτυπη αυτονομία, Κυριάκος και Σταύρος, όπως και οι κύριοι Θεοχάρης, Λυκούδης και τόσα άλλα εξαίρετα, κοινοβουλευτικά και μη, στελέχη του Ποταμιού, μπορούν να συμπορευθούν στο διαδεδομένο και σε πολλές άλλες χώρες δικομματικό πολιτικό μας σύστημα. Πόσω μάλλον όταν, έπειτα και από τις τελευταίες εξελίξεις με το ΔΝΤ, η παρούσα συγκυβέρνηση επί 15 μήνες αποδεικνύει περίτρανα το ότι δεν ξέρει και δε μπορεί να κυβερνήσει, απασχολούμενη αποκλειστικά με τη διαχείριση της εξουσίας, τα επικοινωνιακά τεχνάσματα και την αποκατάσταση κομματικών στρατιωτών τύπου «Καρανίκα».
Όμως ποιο είναι το κοινό χαρακτηριστικό των περιπτώσεων αυτών; Καλό θα ήταν να μην κάνουμε λόγο για κρίσεις, όρος που στο τρέχον λεξιλόγιο είναι εξαιρετικά ασαφής, αλλά για προσπάθειες σταθεροποίησης της οικονομίας.