dename

Όταν σχεδόν τρεις μήνες πριν, στις 2 Μαρτίου, μου ανακοινώθηκε ότι πάσχω εκ νέου από καρκίνο, καθώς μου εμφανίστηκε μια επιθετική μετάσταση στο συκώτι, παρότι ήμουν προετοιμασμένος για όλα τα ενδεχόμενα, η φόρτιση μου ένοιωσα εκείνες τις στιγμές ήταν πραγματικά απερίγραπτη...Γύρισα στο σπίτι και έψαξα μια φωτογραφία. Αυτή τη φωτογραφία ντρεπόμουν να την παρουσιάσω για 18 χρόνια, γιατί είμαι χωρίς μαλλιά, κάτασπρος και 30 κιλά πιο αδύνατος...Είναι η φωτογραφία από την ορκωμοσία μου ως πτυχιούχος του Τμήματος Μηχανολογίας του ΤΕΙ Πειραιά στις 30 Σεπτεμβρίου του 1998, τέσσερις σχεδόν μήνες μετά τη διάγνωση του πρώτου μεγάλου καρκίνου, που σειρά γιατρών χαρακτήρισε μη ιάσιμο, δίνοντάς μου ελάχιστο χρόνο ζωής.Κοίταξα τη φωτογραφία και είπα: «Όπως τα κατάφερα τότε, θα τα καταφέρω και τώρα...».
Αποδεικνύεται τελικά και ερευνητικά κάτι που το γνωρίζαμε οι ψυχολόγοι εμπειρικά και κλινικά, ότι είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει ο ασθενής ότι κάποιoς «νοιάζεται» για αυτόν, ακόμα και είναι άγνωστος, αλλά βέβαια ακόμα καλύτερα αν είναι γνωστός! Τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών μας αποδεικνύουν ακόμα πιο εμπεριστατωμένα ότι η ανθρώπινη επαφή παίζει ουσιαστικό και θεραπευτικό ρόλο. Ιδιαίτερα επισημαίνεται ότι οι άνθρωποι μπορούν να μεταδώσουν και να επικοινωνήσουν πολλαπλά ξεχωριστά συναισθήματα μέσα από τη σωματική επαφή, το άγγιγμα, πολυ περισσότερο από τις εκφράσεις του προσώπου, τη φωνή ή άκομα και τις λέξεις.
Μια ομιλία αποφοίτησης υποτίθεται ότι είναι ένας χορός μεταξύ της νιότης και της σοφίας. Εσείς έχετε τη νιότη. Κάποιος έρχεται και αναλαμβάνει να είναι η φωνή της σοφίας - αυτός ο κάποιος υποτίθεται ότι είμαι εγώ. Στέκομαι εδώ μπροστά σας και σας λέω όλα όσα μου έχει διδάξει η ζωή μου, πετάτε τα καπέλα σας στον αέρα, δίνετε την ευκαιρία στην οικογένειά σας να βγάλει ένα εκατομμύριο φωτογραφίες - μην ξεχάσετε να τις ανεβάσετε στο Instagram - και όλοι επιστρέφουν χαρούμενοι στα σπίτια τους. Σήμερα, τα πράγματα θα είναι λίγο διαφορετικά. Και σήμερα θα πετάξουμε τα καπέλα ψηλά και θα βγάλετε και τις φωτογραφίες. Αλλά δεν έχω έρθει εδώ για να σας μιλήσω για τα όσα με έχει διδάξει η ζωή. Σήμερα, θα προσπαθήσω να σας μιλήσω για τα όσα με έχει διδάξει ο θάνατος.
Ο αρσιβαρίστας Ελμπρούς Νιγκματούλιν έχει χαρακτηριστεί ως ένας από τους πιο δυνατούς (αν όχι ο πιο δυνατός) Ρώσος, καθώς
Παρά το αναμφισβήτητο γεγονός της συνέχειας της ελληνικής γλώσσας, η ελληνική Πολιτεία μάλλον την υπονομεύει παρά την υπηρετεί: η υιοθέτηση της δημοτικής όχι μόνο ως επίσημης γλώσσας (κάτι εύλογο), αλλά ως μοναδικής που αναγνωρίζεται από τους περισσότερους νεοέλληνες, την φτωχαίνει και την υποτιμά. Η κατάργηση των πνευμάτων και των τόνων αποτέλεσε ένα βάρβαρο πλήγμα στην γλώσσα, δυσκολεύοντας όχι μόνο την αναγνώριση της συνέχειας με την αρχαία, βυζαντινή και λαϊκή της ρίζα, αλλά και την ταυτοποίηση των ελληνικών λέξεων με τις αντίστοιχες ξένες λέξεις με ελληνική προέλευση.
Φαινόταν σαν να είχαν πέσει σε ένα πεδίο δυνάμεων. Τα πλάνα από το Xingtai της Κίνας τα οποία ανέβηκαν στο διαδίκτυο από
Να σπάσει άλλο ένα ρεκόρ προσπάθησε η Oksana Kosheleva καταφέρνοντας να σύρει ένα βαγόνι του τραμ 17 τόνων. Η παντοδύναμη
Δικαίως φαίνεται να πήρε τον ρόλο του «Βουνού» στο Game of Thrones ο Hafthor Bjornsson καθώς θριάμβευσε στον τελευταίο αγώνα
Την πάλη ενός άνδρα με δύο αστυνομικούς στο Λονδίνο παρουσιάζει βίντεο το οποίο δημοσιεύει η βρετανική Mirror, το οποίο προκαλεί
Πότε συνειδητοποιεί κανείς πως η ζωή του έχει πράγματι αλλάξει; Ποιά είναι η στιγμή εκείνη που το αντιλαμβάνεται; Και τι