eeroskeptikismos

Μπορεί κανείς να δει το εκλογικό ποτήρι μισογεμάτο ή μισοάδειο.
Η άνοδος του ευρωσκεπτικισμού αποτελεί ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της Ένωσης.
Εδραιώνεται η πολιτική ιδέα για μια Ευρώπη των Εθνών – Κρατών με Εθνική κυριαρχία
H Ιταλία και οι προκλήσεις απέναντι στην Νέα Οικονομική Διακυβέρνηση της ΕΕ
Πώς η Ιταλία, η μία από τις έξι ιδρυτικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που γιόρτασε πανηγυρικά στην Ρώμη τα 60 χρόνια της
Ο Ισοκράτης είχε πει πως το ήθος κάθε πολιτείας είναι όμοιο με το ήθος των ανθρώπων που την κυβερνούν. Αν τούτο το δεχτούμε ως μια τοποθέτηση που έχει ισχύ και στις μέρες μας, τότε μοιραία θα πρέπει να αναρωτηθούμε για δυο πράγματα. Το πρώτο δε θα μπορούσε να είναι άλλο παρά το γεγονός πως όσο ο εθνικισμός ριζώνει και αυξάνεται η επιρροή του στους κόλπους της Ευρώπης, τόσο κι εμείς μέσα μας, ως μονάδες - πολίτες αυτής της ένωσης, πρέπει να δεχτούμε πως είμαστε φορείς ενός ποσοστού αυτής της παθογένειας. Τούτο μπορεί να μην ακούγεται ευχάριστο, αλλά καλό θα ήταν να ψάξει ο καθένας μέσα του και να κοιτάξει κατάματα τον εθνικισμό που ίσως, ακόμα και σε λανθάνουσα μορφή, κρύβεται κάπου στο θυμικό του.
Κάποιοι ταυτίζονται με τον αρνητισμό των Βρετανών απέναντι στην ΕΕ, ειδικά όταν οι τελευταίοι περιγράφουν τα δεινά που προκάλεσε σε εμάς η κρίση. Αν παρατηρήσουμε όμως λίγο πιο προσεκτικά το δημόσιο διάλογο στο Ηνωμένο Βασίλειο, θα αντιληφθούμε την έλλειψη ταύτισης και με τη δική μας περιπέτεια. Σε έρευνα του 2015, της εταιρίας Yougov, μόνο το 11% της βρετανικής κοινής γνώμης θεωρούσε υπεύθυνη την τρόικα για την ελληνική κρίση, σε σχέση με το 41% που κατηγορούσε αποκλειστικά της ελληνικές κυβερνήσεις.
Η φετινή επέτειος της Εθνικής Παλιγγενεσίας της 25ης Μαρτίου συνέπεσε με την επέτειο των 60 χρόνων από την υπογραφή του καταστατικού χάρτη που έδωσε σάρκα και οστά στην προάγγελο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Από την στιγμή εκείνη έως την τελευταία μεταρρυθμιστική Συνθήκη της Λισσαβόνας η ΕΕ εξελίχθηκε σε ένα μοναδικό φαινόμενο περιφερειακής ενοποίησης, μια ιδιάζουσα υπερεθνική οντότητα με κυριαρχικά δικαιώματα που της παραχωρήθηκαν από τα κράτη- μέλη της. Θεμέλιο λίθο του πρωτοφανούς εγχειρήματος αποτέλεσε η αντιπροσωπευτική δημοκρατία με διττό έρεισμα τόσο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και στην έμμεση δημοκρατική νομιμοποίηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Η Κύπρος έχει να επιδείξει σημαντικά επιτεύγματα στην προσαρμογή της με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Η ανάκαμψη της οικονομίας της φανερώνει τις δυνατότητες που διαθέτει. Ωστόσο, μολονότι υπερτερεί σε οικονομικό πλεόνασμα υστερεί σε πολιτικό. Οι ατελέσφορες συνομιλίες Αναστασιάδη-Ακιντζί, ανεξαρτήτως του επιμερισμού των ευθυνών, το επιβεβαιώνουν. Η εναρμόνισή της Κύπρου με την Ευρώπη περνάει μέσα από την επίλυση του Κυπριακού. Όσο αυτό παραμένει εκκρεμές, δεν θα είναι μόνο μια διαιρεμένη χώρα, αλλά θα χάνει ευκαιρίες να κεφαλαιοποιήσει την ανάπτυξη και ευημερία που θα δημιουργούσε η επανένωσή της.