Ένέργεια

Η ισραηλινή επιμονή να κλείσει άμεσα μία συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, θέλοντας να εξασφαλισθεί η χρηματοδότηση της κατασκευής του υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου που θα συνδέει το Ισραήλ με την Κύπρο, την Ελλάδα και την Ιταλία γίνεται ολοένα και περισσότερο αισθητή. Από την άλλη πλευρά, εξίσου αισθητές γίνονται οι πολύ προσεκτικές κινήσεις από πλευράς Ευρώπης και αξιωματούχων της Ιταλίας, της Ελλάδας και της Κύπρου, οι οποίοι δεν βιάζονται να ανακοινώσουν την αποδοχή ή μη της πρόσκλησης που τους απευθύνει εκ νέου η ισραηλινή πλευρά.
Η ΔΕΗ αποτελεί τη μεγαλύτερη ελληνική εταιρεία, κατέχει περίπου το 90% του μεριδίου της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα, με τζίρο το 2015 στα 5,7 δισ. ευρώ. Αποτέλεσε για πολλές δεκαετίες ένα κρατικό καθετοποιημένο μονοπώλιο και διαθέτει την αποκλειστική χρήση των υδροηλεκτρικών και λιγνιτικών αποθεμάτων της χώρας. Το 2015 απασχολούσε άνω των 18.000 υπαλλήλων, ενώ τις καλές εποχές του παρελθόντος είχε φτάσει να απασχολεί 28.000 άτομα. Μια τέτοια εταιρεία θα ανέμενε κανείς να είναι ιδιαίτερα εύρωστη και πολύ κερδοφόρα. Αντ' αυτού, η ΔΕΗ το 2015 εμφάνισε ζημιές μετά φόρων 102,5 εκ. ευρώ, ο τραπεζικός δανεισμός της (μακροπρόθεσμος και βραχυπρόθεσμος) ξεπέρασε τα 5,2 δισ.
Η αποκατάσταση του ιστορικού εργοστασίου στο Γκάζι, ξεκίνησε το 1986 με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού όταν ο χώρος κρίθηκε διατηρητέος. Ήδη το φωταέριο είχε προ πολλού παραχωρήσει τη θέση του σε νέες μορφές ενέργειας. Έτσι λοιπόν, εκεί που στο παρελθόν έκαιγαν οι φούρνοι του εισαγόμενου λιθάνθρακα, δημιουργήθηκε μια κοιτίδα πολιτισμού και η ατμομηχανή του χρόνου, ενώ φαινόταν να έχει σταματήσει προσωρινά, άρχισε να βουίζει εκ νέου μαζί με τα πολυσύχναστα πλήθη που την πλαισιώνουν. Παράλληλα, ο χώρος, παρά την μεγάλη αλλαγή στη χρήση του, διατήρησε την ιστορικότητά του με το μουσείο φωταερίου ως κεντρικό σημείο αναφοράς.
Ένας επίγειος τερματικός σταθμός υγροποίησης (LNG) στην Κύπρο αποτελεί μακράν την καλύτερη επιλογή από οικονομική, γεωπολιτική και στρατηγική άποψη. Τόσο στον τομέα της αυτονομίας, όσο της ασφάλειας και της ευελιξίας (μεταφοράς και αγορών) - εν συγκρίσει με πλωτό σταθμό ή αγωγό/δίκτυο αγωγών - ένα τέτοιο σενάριο θα προσδώσει σημαντικά οφέλη στην κοινωνία (θέσεις εργασίας, βιοτικό επίπεδο, χαμηλότερες τιμές, ενεργειακή αυτάρκεια) και στην ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος-μέλος της ΕΕ.
Η αναθεώρηση της οδηγίας που διέπει τη λειτουργία του Ευρωπαϊκού Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (ΕΣΕΔΕ) θα αποτελέσει ίσως το σταυροδρόμι για το ενεργειακό μέλλον της Ελλάδας για τις επόμενες δεκαετίες. Ο λόγος είναι απλός: οι ως τώρα δρομολογημένες αλλαγές του ΕΣΕΔΕ προβλέπεται να ανεβάσουν σημαντικά την τιμή των δικαιωμάτων εκπομπών, καθιστώντας μη οικονομικά βιώσιμο το λιγνιτικό μοντέλο ηλεκτροπαραγωγής, στο οποίο βασίστηκε η χώρα μας για δεκαετίες.