enopoiese

«Οφείλουμε να χτίσουμε μιαν ισχυρή Ευρωπαϊκή Ένωση στην βάση της οριστικής ευρωπαϊκής ενοποίησης. Η οποία όμως προϋποθέτει
Πέντε σενάρια για το μέλλον της ΕΕ περιλαμβάνονται στη Λευκή Βίβλο (σσ white paper) της Κομισιόν που δημοσιοποίησε το Politico
Η πραγματοποιηθείσα συνάντηση αποτελεί την τρίτη κατά σειρά συνάντηση των δύο χωρών που εγκαινιάστηκε για πρώτη φορά το 2014 στην πόλη του Πρίζρεν. Η επιλογή της πόλης του Πρίζρεν παρουσιάζει σημειολογική σημασία καθώς το 1878 πραγματοποιήθηκε η συνάντηση όλων των Αλβανών για να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους κατακερματισμού των περιοχών τους από τους Τούρκους και να δηλώσουν την κοινή τους επιθυμία για συνέργειες στόχων και επιθυμιών. Η δεύτερη συνάντηση έλαβε χώρα στα Τίρανα και η τρίτη, η τωρινή, στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Πρίστινας όπου μετατρεπόμενη ειδικά για την περίσταση έγινε ο χώρος επικύρωσης νέων συμφωνιών μεταξύ των υπουργείων της κάθε χώρας.
Στη γηραιά ήπειρο λείπει η πολιτική βούληση, λείπουν οι οραματιστές που ξεκίνησαν αυτό το πρότζεκτ σε εποχές στις οποίες υπήρχαν τεράστιες αντιστάσεις αλλά και έλλειμμα εμπιστοσύνης. Και, όμως, στάθηκαν στο ύψος τους διότι έβλεπαν τη μεγάλη εικόνα, έβλεπαν την Ευρωπαϊκή οικογένεια ως μία κοινωνία που πατά στις αρχές του συνεταιρίζεσθαι και συνέρχεσθαι, αλλά και στις αξίες της εργασίας, της κοινωνικής συνοχής και του δημοσίου συμφέροντος. Η ειρήνη και η ευημερία δεν είχε ποτέ για βάση της το φόβο - αλλά τη γνώση, την κατανόηση και την αντίληψη.
Κάθε φορά που η Ελλάδα μεγαλούργησε στο παρελθόν, ήταν όταν οι πολίτες της ήταν πολίτες του κόσμου και πολλών κόσμων παράλληλα. Ο μοναδικός δρόμος για να αναγεννηθεί η χώρα δεν είναι η διαλεκτική ανάμεσα στο παλιό και το νέο (είτε αυτό ονομάζεται Τσίπρας, Μεϊμαράκης ή Φούφουτος), αλλά η προσήλωση στην αναγέννηση μιας ελληνικής και συνολικά ευρωπαϊκής παράδοσης ηθικού και πολιτικού κοσμοπολιτισμού. Δεν είναι λύση, αλλά είναι πρόκληση.
Ο Γάλλος πολιτικός Ζακ Ντελόρ είχε πει το περίφημο «Οι πολίτες δε μπορούν να ερωτευθούν την Kοινή Aγορά». Και είχε δίκιο. Η ένωση πρέπει να έχει και πολιτικό χαρακτήρα. Οι αγορές δεν λειτουργούν στο κενό, αλλά μέσα σε ένα σύνολο που προσδιορίζεται από την κουλτούρα ενός λαού, τον πολιτισμό και τις ιστορικές αναφορές του. Εκεί πατά και η οικονομία της γνώσης, η οικονομία της καινοτομίας η οποία είναι μονόδρομος για να έχεις λόγο και θέση στην παγκόσμια αγορά. Για την Ευρωπή είναι δύσκολο να διατηρήσει το βιωτικό της επίπεδο, ακόμη και με τα σημερινά δεδομένα.