greece

Το καλοκαίρι των πολλών, του βουητού και της ξαπλώστρας, πέρασε. Τώρα είναι η εποχή ο Έλληνας - και όχι μόνο - να χαρεί την ομορφιά του τόπου του, έτσι όπως είναι. Χωρίς φτιασίδια, φωνές και εντυπώσεις. Να δουν το γνήσιο, το όμορφο και αληθινό τοπίο, να γνωρίσουν καλύτερα τους συμπατριώτες που έχουν τόσα να πουν για τον τόπο που γεννήθηκαν, ζουν, αγωνίζονται και αγαπούν. Τα παραμύθια και οι νεράιδες τώρα βγαίνουν στην ορεινή και πεδινή Ελλάδα, κοντά σε λίμνες, ρυάκια και ποταμούς. Έχουν να μας πουν τις δικές τους ιστορίες, αυτές που δεν γράφονται στα βιβλία, αλλά αυτές που έζησαν, ζουν και βασιλεύουν.
Αφορμή ήταν τα χιλιάδες περασμένα λάστιχα που υπήρχαν τριγύρω και οι στίχοι από ένα αγαπημένο τραγούδι του Κ. Βήτα που εκείνη την περίοδο είχα ξανακολλήσει στο repeat και σιγοτραγουδούσα συνεχώς: «Θα δώσω σημασία σ' αυτό που εσύ πετάς, μιας και στο τίποτα μπορεί να βρεις αυτό που ζητάς». Κι έγινε έτσι ακριβώς: πήρα το λάστιχο, έφτιαξα την πρώτη μου ζώνη και κάπως έτσι ξεκίνησε η Convert Art!
Όλα αυτά θεωρούνται πηγαία στον άνθρωπο. Δια τούτο και πουλάνε. Τι γίνεται όμως όταν ένας μέσος άνθρωπος τα βιώνει μόνο μέσω της τηλεόρασης; Στην καθημερινότητα μας, αν και υπάρχουν γύρω μας ηρωικά πρότυπα και συμπεριφορές, εμείς αδιαφορούμε. Κανένα ΜΜΕ δεν τα παίζει, κανείς δεν ασχολείται. Ηρωισμός υπάρχει μόνο στον παίχτη του Survivor; Γιατί δεν τιμούμε με τον ίδιο τρόπο σύγχρονους ήρωες όπως ο Παλληκαρίδης, ο Καραολής, ο Αυξεντίου, ο Σολωμού, ο Ισαάκ; Ίσως γιατί αυτοί είναι εκτός μόδας, ξεπερασμένοι και ένα ντοκιμαντέρ για την πάρτη τους δεν θα πωλούσε όσο το διαρκώς κατεβασμένο μαγιό του Γιάννη.
Τελευταία κυκλοφορεί μια φήμη. Πρόκειται για μια θεωρία συνωμοσίας η οποία υποστηρίζει πως ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Ντόναλντ
Μπορεί πολλοί Έλληνες στο εξωτερικό να δηλώνουν ότι προέρχονται από την Hellas και όχι από την Greece, όμως φαίνεται πως
Αυτήν τη χώρα επέλεξαν οι Θεοί...Παρόλο που είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πώς γεννήθηκαν τόσο πολλοί μύθοι μέσα από ένα τόσο ποικιλόμορφο τοπίο, με τον απέραντο ουρανό, το εκτυφλωτικό, φυσικό, φως και μια θάλασσα διάστικτη από νησιά, όπου οι μέρες περνούν σαν να «λιώνουν» η μία μέσα στην άλλη, είναι μάλλον δύσκολο να αποκωδικοποιήσει κάποιος την Ελλάδα με μερικές λέξεις.
Το αστικό περιβάλλον ήταν ανέκαθεν το πλέον μαζικό σχολείου πολιτισμού μιας κοινωνίας. Όταν ο πολίτης ζει μαζί με την τέχνη, αρχικά εξοικειώνεται μαζί της και στη συνέχεια μαθαίνει από αυτήν, αναπτύσσει τη συναισθηματική του νοημοσύνη, γίνεται πιο ευαίσθητος επικοινωνιακά και δημιουργικά. Ακόμη και πολύ πρακτικό επίπεδο, όμως συμφέρει. Έχουμε πλέον αναρίθμητα παραδείγματα πόλεων που χωρίς καμία ιδιαίτερη ιστορία η παρελθόν κατόρθωσαν να αναπτυχθούν οικονομικά, κυρίως μέσα από το τουρισμό επειδή επιδίωξαν να κατόρθωσαν να αποτελέσουν πόλο έλξης στο παγκόσμιο πολιτισμικό χάρτη.
Τα σεμινάρια αυτά είναι πολύ σημαντική πρωτοβουλία που δίνει την ευκαιρία σε εκπαιδευτικούς της Μέσης Εκπαίδευσης και των φροντιστηρίων, σε σχολικούς συμβούλους, αλλά και σε άνεργους εκπαιδευτικούς, να έρθουν σε επαφή με διακεκριμένους ερευνητές πανεπιστημιακών και επιστημονικών ιδρυμάτων της χώρας, που τους παρουσιάζουν τα πορίσματα της επιστημονικής τους έρευνας, σε θέματα που περιλαμβάνονται της διδακτέας ύλης και καλύπτουν τέσσερις κύκλους μαθημάτων: Αρχαία Ελληνικά, Νέα Ελληνικά, Ιστορία, Οικονομία.
Η συμπαράσταση στην Ελλάδα από διάσημες προσωπικότητες του εξωτερικού καλά κρατεί και τώρα ήρθε η σειρά ενός «ογκόλιθου» των
´Ενα από τα πρώτα πράγματα που έμαθα είναι πως στη θάλασσα δεν υπάρχει δημοκρατία. Κουμάντο κάνει ένας, και εσύ οφείλεις να υπακούς, να κάνεις το καλύτερο δυνατό ακόμα και αν διαφωνείς, ακόμα και αν έχεις ενδεχομένως δίκιο. Η ευθύνη και η απόφαση δεν είναι δική σου (εκτός βέβαια αν είσαι στη θέση του tactician).