karavia

Η Φωτεινή ντύθηκε στα μαύρα, με τέσσερα παιδιά, έπρεπε να διαλέξει. Ή θα τραβούσε το δύσκολο μα γνώριμο πια δρόμο της θάλασσας και θα χρεωνόταν ως πλοιοκτήτρια κάθε ευθύνη του σκάφους, αλλά και για τα δυο τουριστικά λεωφορεία που στο μεταξύ είχαν αγοράσει για να μεταφέρουν τους τουρίστες ή θα τα πουλούσε όλα και θα ξαναγυρνούσε στη στεριά. Η θαλασσινή μοίρα δεν γνωρίζει πισωγυρίσματα! Όλα τα χρεώθηκε πάνω της, το καραβάκι, τα λεωφορεία, την ευθύνη της μεταφοράς των ταξιδιωτών, μα ας μην ξεχνάμε και το μεγάλωμα των παιδιών, οι σπουδές τους και η αγωνία να γίνουν σωστοί άνθρωποι, να ανοίξουν τα φτερά τους μέσα στην κοινωνία.
Ήταν 218 τόννων, μονέλικο και για αυτό ήταν δύσκολο στις μανούβρες, είχε μήκος 33,6 μέτρα και πλάτος 6,7 μέτρα. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Nylands Verkste, στο Όσλο. Η ιδιοκτήτρια εταιρία, Nesodden Dampskibsselskab, είχε αρκετά βαποράκια, που έκαναν μικρές διαδρομές, μεταφορές 2−3 ωρών, μέσα στο φιόρντ του Όσλο (Oslofjord) και έφταναν μέχρι την πόλη Drobak. Το 1958 το σκάφος αγοράστηκε από τον Κωνσταντινοπολίτη επιχειρηματία Νικόλαο Σαρρή, εκείνος αφού του έδωσε το όμορφο όνομα «Στέλλα», στη συνέχεια το έβαλε στη γραμμή Ραφήνα-Γάβριο-Μπατσί.
Μπορεί οι περισσότεροι νέοι στην Ελλάδα να έχουν θετική εικόνα για τη ναυτιλία και το επίπεδο της ανεργίας να βρίσκεται πολύ