kepriake-demokratia

Πέντε προτάσεις για την αντιμετώπισή της.
Κύρια αποστολή των εκπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Ευρωκοινοβούλιο είναι να πραγματώνουν, την καταδίκη της εισβολής, της κατοχής και του εποικισμού της Κύπρου.
Ο επιστήμονας Παβλόφ (Νόμπελ το 1904) χρησιμοποιούσε τον σκύλο του ως πειραματόζωο, δίνοντας του τροφή αφού πρώτα ηχούσε
Με τη συμπλήρωση 44 χρόνων από το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 1974 που οδήγησε στη βάρβαρη τουρκική εισβολή
Η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) ανήκει από το 1960 στους πολίτες της (Ε/κ και Τ/κ), που ενισχύθηκε το 2004 με την ένταξη της στην
«Χρειαζόμαστε κόκκινους και ειδικούς», διατείνονταν οι Κινέζοι στη μετεπαναστατική περίοδο, όταν μιλούσαν για τους πρωταγωνιστές της πολιτικής. Ήταν καθαρό τι εννοούσαν: Ο πολιτικός να έχει και την απαιτούμενη τεχνοκρατική γνώση. Την προσέγγιση αυτή μου θύμισε η ανάγνωση του νέου αυτοβιογραφικού βιβλίου του Γιώργου Βασιλείου «Προεδρία: Οικοδομώντας το μέλλον». Αν και ο πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν ήταν κομματικά ενταγμένος, η πολιτικότητά του είναι εξαιρετικά ισχυρή. Φαίνεται πως τα προσωπικά του βιώματα -γιος αριστερού αγωνιστή, πρόσφυγα στην Ουγγαρία- έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του.
Η επικείμενη εκλογική αναμέτρηση δείχνει ανάγλυφα ότι το πολιτικό σύστημα της Κύπρου αδυνατεί να κλείσει τους λογαριασμούς του με το παρελθόν. Ακολουθώντας την πεπατημένη, επαναλαμβάνει τον παλιό κακό εαυτό του. Κύριο μέλημά του η αναπαραγωγή του, βάζοντας σε δεύτερο πλάνο την επίλυση του Κυπριακού. Εμποτισμένο από τα σύνδρομα της φοβικότητας και της εσωστρέφειας, δεν κατάφερε να απεξαρτηθεί από τις εθνικιστικές εμμονές και τους εθνοκεντρισμούς. Το χειρότερο, αξιοποιεί τον διαμελισμό του νησιού για να διατηρεί τη γνώριμη ρητορική. Μπολιάζοντας τη με συναισθηματικά και ψυχολογικά φορτία, χρησιμοποιεί το πολιτικό πρόβλημα για εσωτερική κατανάλωση.
Το ναυάγιο του Κραν Μοντανά επισφράγισε την αυτοπαγίδευση όλων των εμπλεκόμενων συντελεστών. Η ηγεσία του νησιού φάνηκε να αμφιταλαντεύεται, στερούμενη στοιχειώδους σχεδίου. Μπλοκαρισμένη από τις αντιφάσεις, την ατολμία και τον φόβο, δεν κατάφερε να προσδώσει το απαιτούμενο βάθος στην πολιτική της. Με τις άστοχες και απαίδευτες ενέργειές της περιόρισε το Κυπριακό στο ζήτημα των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων...Η πρόσφατη συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Αμερικανό πρόεδρο επιβεβαίωσε ότι το Κυπριακό βρίσκεται πλέον «στα αζήτητα». Είτε γιατί προκάλεσε κόπωση. Είτε διότι δεν είναι λίγοι εκείνοι που το θεωρούν δυσεπίλυτο πρόβλημα. 
Στην πολιτική ατζέντα της Κύπρου κυριαρχούν ο εθνολαϊκισμός, η δημοκοπία και η μικροπολιτική. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που αυτά καλλιεργούν μένει ίδια και απαράλλαχτη. Παρά τις μεταβολές που έχουν κατά καιρούς συντελεστεί, οι παθογένειες δεν μπορούν να ιαθούν. Εξ ου και το Κυπριακό διαιωνίζεται. Η επίλυση του μετακυλύεται συνεχώς στο διηνεκές. Η εθνική αυτή εκκρεμότητα δεν υφίσταται μόνο εξαιτίας της τουρκικής αδιαλλαξίας. Ούτε οφείλεται αποκλειστικά στις παλινωδίες της Τουρκίας. Η αναμφισβήτητη αυτή πραγματικότητα σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι οι Ελληνοκύπριοι πολιτεύονται με σωστό και εύστοχο τρόπο. Δεν απαλείφει τις ευθύνες τους για τα αδιέξοδα που προέκυψαν στις πρωτοβουλίες που έχουν αναπτυχθεί μέχρι τώρα.
Ο απερχόμενος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης ανακοίνωσε σήμερα και επισήμως την υποψηφιότητά του για