maynetike-tomoyrafia

Ανοίγω τα μάτια μου κι έχω βουρκώσει. Η αναπνοή μου είναι γρήγορη. Δε μπορώ να μείνω άλλο ακίνητη, νιώθω ότι θα πάθω κρίση πανικού. Με κατακλύζουν σκέψεις που δυσκολεύομαι να αποβάλω. Τα δάκρυα κυλάνε τώρα στα μάγουλά μου και σκέφτομαι ότι με βλέπει και ο ακτινολόγος να κλαίω. Αποφασίζω ότι πρέπει να τις αντιμετωπίσω, γιατί αν χτυπήσω το κουδουνάκι και σταματήσει η εξέταση, δε θα τελειώσει ποτέ. Ξεκινάω να κάνω αναπνοές. Μετράω ως το τέσσερα για την εισπνοή και κάνω το ίδιο με την εκπνοή. Σκέφτομαι μόνο την αναπνοή μου. Λες και δεν υπάρχει τίποτα άλλο γύρω μου. Ούτε το μηχάνημα, ούτε η ακινησία, ούτε ο θόρυβος.